Silver Blood (Yaoi) :: จบแล้ว ::

ตอนที่ 84 : รัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,303
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    21 ต.ค. 60

คืนนั้นเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ฟื้นขึ้นมาที่อีธานต้องนอนคนเดียว  จีแอลให้เหตุผลว่าตัวเองต้องการพักให้เต็มที่ ซึ่งก็พอจะเข้าใจ เพราะการเฝ้าดูแลคนเจ็บมาเป็นเวลานานก็ย่อมทำให้รู้สึกอ่อนล้า

แต่จนกระทั่งอีกวัน และอีกวันต่อมา... ข้ออ้างนี้ก็ยังคงอยู่

ไม่เพียงแต่ตอนกลางคืน แต่ช่วงกลางวันที่อยู่ด้วยกันจีแอลก็ไม่ยอมให้อีธานแตะต้องเลย กระทั่งจูบซึ่งก่อนหน้านี้มีนับไม่ถ้วน ก็ยังโดนเลี่ยง พวกเขาอยู่ด้วยกันแค่สองคน พฤติกรรมต่างๆ ย่อมจับสังเกตได้ไม่ยาก  อีธานดูออกว่าจีแอลไม่ได้ป่วย ร่างกายยังคงแข็งแรงดีเหมือนเดิม เพียงแค่หลบเลี่ยงตัวเขาอย่างไม่รู้สาเหตุเท่านั้น

เพราะอะไรกันล่ะ??

อีธานเหลือบมองร่างโปร่งที่ยืนอยู่ข้างๆ วันนี้หลังมื้ออาหารเช้าอย่างง่ายๆ จีแอลก็พาเขาออกมาด้านหลังของตัวบ้านพักที่มีแหล่งอาหารตามธรรมชาติอยู่ ผักผลไม้รูปร่างแปลกตาพันเลื้อยอย่างไร้การดูแลจนเต็มพื้น แม้จะหนาวเย็นแต่พื้นดินของที่นี่ก็ยังดีกว่าในแถบเซ็นโทร แถวนั้นปลูกอะไรแทบไม่ขึ้น พื้นดินแห้งกร้าน แหล่งน้ำก็เต็มไปด้วยสารพิษ อาหารส่วนใหญ่หากเป็นประเภทโปรตีนที่เกิดการจากเลี้ยงสัตว์ระบบปิด บางอย่างก็ใช้วิธีสังเคราะห์ขึ้นมาจากปฏิกิริยาเคมี หรือไม่ก็จากการเพาะปลูกทางวิทยาศาสตร์

“ทำไมถึงมาสร้างบ้านพักที่นี่ล่ะ?”  อีธานถาม

จีแอลยักไหล่  “ที่นี่มีพื้นดิน แหล่งน้ำก็ไม่เลวร้าย เงียบสงบ รอบการประทุของปากปล่องภูเขาไฟก็ยากต่อการวิเคราะห์คาดเดา ทำให้การจะมาที่นี่ได้ต้องอาศัยความชำนาญ...และที่สำคัญอีกอย่างก็คือสภาพอากาศ”

“ชอบอากาศเย็นงั้นเหรอ?”

“ทั้งชอบและทั้งเกลียด...อากาศหนาวทำให้ฉันหลับได้ง่ายขึ้น แต่หากหลับลึกก็อาจจะตายง่ายๆ เหมือนกัน เพราะงั้นจะบอกว่าชอบก็คงไม่เต็มปาก”

“นายมาเจอที่นี่ได้ยังไงล่ะ?”  อีธานถามต่อ

“ชนเผ่าเลือดสีขาวมักจะย้ายถิ่นฐานไปเรื่อยๆ พวกเขาเป็นนักสำรวจ แทบไม่มีที่ไหนที่ไม่เคยไป”  จีแอลกล่าว ก้าวเท้าออกไปเด็ดผลเบอร์รี่แปลกๆ มาใส่ปาก  “ตาแก่บอกว่าฉันเหมาะกับที่นี่ เราก็เลยมาสร้างบ้านพักเอาไว้”

“ว่าจะถามตั้งนานแล้ว ทั้งอาเธอร์และอารอนพ่อของเขา ไม่เคารพนายเป็นเทพลีโอนงั้นเหรอ?”

“ทั้งตาแก่และอาเธอร์ เลี้ยงดูฉันมาตั้งแต่แรกที่เจอกัน คนที่คลุกคลี่กันมาตลอดก็ต้องรู้ดีอยู่แล้วว่าคนอย่างฉันไม่มีทางเป็นเทพอะไรได้”

อีธานไม่ทันได้พูดอะไรต่อ  มือที่ถือผลไม้ลูกเล็กสีออกส้มๆ ก็ยื่นมาตรงหน้าแล้วยัดใส่ปากอีธาน รสชาติของมันเปรี้ยวจนต้องเบ้หน้าทีเดียว  พอเห็นอย่างนั้นจีแอลก็หัวเราะแบบคนขี้แกล้ง

“นายนี่นะ!”  อีธานรั้งร่างของอีกฝ่ายเข้ามาชิด พอตั้งใจจะประกบจูบลงไปที่ริมฝีปากอีกฝ่ายก็เบี่ยงหน้าหนี

“มา...ฉันจะพาไปดูหน้าผาอีกด้าน”  จีแอลยิ้มเหมือนปกติทุกอย่าง หมุนตัวออกจากอ้อมแขนแล้วเดินนำไปอีกด้าน

โดนเลี่ยงอีกแล้ว

หนุ่มเลือดน้ำเงินชนชั้นสูงที่เคยมีแต่คนวิ่งเข้าหา ไม่เคยต้องพยายามในเรื่องแบบนี้มากขนาดนี้มาก่อน ยิ่งที่ผ่านมาจีแอลแทบจะกระโดดเข้าใส่ เรียกว่าปีนขึ้นเตียงเขานับครั้งไม่ถ้วน แต่มาตอนนี้กลับกลายเป็นเขาเป็นฝ่ายต้องวิ่งไล่ ยิ่งคิดก็ยิ่งไม่เข้าใจว่าทำไมว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

นอกจากพาสำรวจรอบๆ แล้ว จีแอลยังสอนให้สังเกตสิ่งบ่งชี้ถึงการประทุของภูเขาไฟ และการคำนวญอย่าง่ายๆ  แต่ถึงได้ผลคำนวญก็ใช่ว่าจะแม่นยำแน่นอน เพราะอย่างนั้นการเข้าออกที่นี่ย่อมมีความเสี่ยงต้องระวังอย่างมากในทุกครั้ง

 

หลังทานอาหารมื้อเย็นแบบง่ายๆ อาบน้ำที่แทบจะไร้ความร้อนแล้ว จีแอลเตรียมจะเดินตรงไปยังห้องพักอีกด้าน แต่อีธานยืนขวางเอาไว้ก่อน

“มีอะไร?”  เจ้าตัวถาม

“ฉันเจ็บแผลน่ะ”

จีแอลเลิกคิ้วขึ้นสูง  “ยังเจ็บอยู่อีกเหรอ?”

“สงสัยวันนี้จะเคลื่อนไหวเยอะไป รู้สึกเจ็บแปล๊บๆ ตั้งแต่เมื่อบ่ายแล้ว”

“ก็แล้วทำไมไม่บอกตั้งแต่แรก” 

“ก็คิดว่าจะทนไหว ...แต่ตอนนี้ท่าจะไม่ไหว”

“บ้าเอ๊ย”  จีแอลสบถ ดึงข้อมืออีธานตรงกลับไปยังห้องนอนหลัก ที่มีอุปกรณ์การแพทย์อยู่จำนวนมาก อีกทั้งแสงไฟยังติดตั้งให้สว่างมากกว่า

อีธานนั่งลงบนเตียง ขณะที่จีแอลคุกเข่าอยู่ตรงหน้า แกะเอาแผ่นสมานแผลที่ติดไว้ออกมา บริเวณแผ่นอกของอีธานปรากฏรอยแผลเป็นขนาดใหญ่เป็นวงกว้าง ผิวเนื้อที่ซีดจางกว่าปกตินั้นดูบอบบาง แต่ก็ดูไม่น่าอะไรผิดแปลก ไม่รู้สึกถึงความร้อนหรือการอักเสบอะไร

“เจ็บ?”

“อือ”  ชายหนุ่มพยักหน้า

จีแอลขมวดคิ้วเงยหน้าขึ้นมองคนตอบ  “งั้นเดี๋ยวใช้เครื่องมือตรวจดู”

“ไม่ต้องหรอก ใช้มือนายตรวจดูก็ได้” อีธานคว้ามือของคนที่กำลังลุกขึ้นเอาไว้ แล้วดึงร่างนั้นให้นั่งลงบนท่อนขาของตัวเอง สองแขนโอบกอดรอบเอวไว้แน่น

ดวงตาสีเงินหรี่ลงมองแบบจับผิด  “เด็กไม่ดี...วิธีโกหกหน้าตาเฉยแบบนี้นี่คุณพี่เลี้ยงก็สอนมาด้วยหรือไง?”

“ฉันไม่ได้โกหก ในอกมันเจ็บแปลบจริงๆ”  อีธานกอดอีกฝ่ายแน่นขึ้น

“เพราะข้างล่างมันอึดอัดมากกว่าล่ะมั้ง”  จีแอลว่า

อีธานก่อนช้อนสายตาขึ้นมอง  “ก็แล้วมันมันผิดตรงไหน? ...ฉันทำอะไรให้นายไม่พอใจหรือเปล่า ทำไมต้องเลี่ยงกันด้วยล่ะ?”

“ก็...เปล่านี่” 

“ปกตินายไม่เป็นแบบนี้นี่...ฉันเป็นห่วงนะจีแอล”  อีธานพูดย้ำอีกครั้ง น้ำเสียงที่บ่งบอกว่ากำลังพูดอย่างจริงจังทำให้คนฟังเบือนหน้าทางอื่น

อีธานจับใบหน้านั้นให้หันมามองตัวเอง ก่อนจะจูบจงไปบนริมฝีปากได้รูปที่เม้มแน่นนั้น  คนบนตักเกร็งตัวขึ้นเล็กน้อย แต่ก็ยอมเปิดปากขึ้น

จูบที่ห่างหายไปหลายวันเริ่มต้นอย่างนุ่มนวลจากนั้นก็เปลี่ยนเป็นดูดดื่มราวกับคนหิวโหย ลมหายใจถี่กระชั้นขึ้น พร้อมกับกลิ่นเฉพาะตัวของจีแอลที่ทำให้คนลุ่มหลงมัวเมา

อีธานดันร่างของคนบนตักลงไปที่เตียง เส้นผมสีเงินยาวสยายไปบนนั้น แววตาที่ดูฉ่ำชื้นดูยั่วยวนกว่าปกติ ทำให้ต้องรีบก้มตัวลงไปทาบทับ

“หยุด...อีธาน”

คำพูดนั้นทำให้ชายหนุ่มชะงักในทันที

“นายเป็นอะไรกันแน่?”

“ไม่รู้”  จีแอลส่ายหน้า  “มันแปลก...”

“แปลกยังไง?”

“ในอกฉันเหมือนจะระเบิดอยู่แล้ว หัวใจมันเต้นรัวไม่หยุด” จีแอลพูด แววตาสั่นไหวเล็กน้อย  “สมองมึนงงสับสน ร่างกายก็เหมือนจะชาไปหมด”

“นะ...นาย”  อีธานพูดติดขัด ขณะแตะมือลงบนแผ่นอกของร่างข้างใต้ก็รับรู้ได้ถึงความอุ่นร้อนและความหนักหน่วงของที่กำลังเต้นรั่วอยู่ในนั้น

จีแอลกำลังหัวใจเต้นแรง เหมือนกันกับเขา

“นี่มันแปลก...ฉันไม่เคยเป็นแบบนี้”

“ปล่อยให้มันแปลกไปสิ”  อีธานก้มลงไปพูดที่ข้างหู  “แล้วไม่ใช่แค่นายหรอก ฉันเองก็ถูกนายทำให้แปลกมาตั้งนานแล้ว”

สายตาของทั้งคู่ประสานกันนิ่งนาน ก่อนที่ริมฝีปากจะขยับเข้าหากันอย่างช้าๆ รสสัมผัสที่หวานล้ำผ่านปลายลิ้นที่เกี่ยวพันกัน จูบเนิ่นนานเชื่องช้าประสานลมหายใจของทั้งคู่ให้สูงขึ้นในระดับเดียวกัน ฝ่ามือของจีแอลโอบแผ่นหลังของอีธาน ก่อนจะลากไปที่ท้ายทอยกอบกุมเส้นผมที่ยาวขึ้นเล็กน้อยของชายหนุ่มเลือดน้ำเงินไว้แน่น

อีธานขยับริมฝีปากเปลี่ยนมุมประกอบให้แนบแน่นยิ่งขึ้น ขยับไล้ฝ่ามือลงไปยังช่วงเอวสอบ ร่างข้างใต้สั่นสะท้าน พร้อมกับรู้สึกถึงแรงดึงจากนิ้วเรียวที่ขย้ำเส้นผมยิ่งแน่นขึ้น

ชายหนุ่มถอนจูบออกช้าๆ มองดูร่างโปร่งที่หอบสะท้าน ดวงตาสีเงินฉ่ำเยิ้ม

“ฉันชักจะเชื่อในปาฏิหาริย์แล้วสิ...ถ้าเป็นตอนนี้ละก็...” 

จีแอลยกมือปิดปากของคนเอ่ยอย่างนั้นเอาไว้  “เรื่องนั้น ไม่ต้องพูดแล้ว”


===+++===+++===+++

ตัดฉากล่อแหลม  ปลอดภัยไว้ก่อน แฮะๆ   

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,183 ความคิดเห็น

  1. #409 mini_mickey (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 11:19
    ค้างแรงค่ะ
    #409
    0
  2. #408 ttbluewp (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 23:32
    ท้องชัวร์ ท้องแน่ๆ ท้องเดี๋ยวเน้
    #408
    0
  3. #407 Gancha. (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 22:12
    ไรท์ ตัดทำไมฉากล่อแหลมฮรื๊อ!!! T*T นุ้งแอลจะท้องแล้วใช้ไหมฮริ้วววว
    #407
    0
  4. #406 XINDEER (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 11:57
    ท้องงง เพี้ยง! ต้องท้อง!!
    #406
    0
  5. #405 Zero-b (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 23:39
    อยากมุดไปอยู่ใต้เตียงพวกเขาจังค่ะ 😆😆
    #405
    0