Silver Blood (Yaoi) :: จบแล้ว ::

ตอนที่ 83 : รัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,327
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    18 ต.ค. 60

ยามเช้าที่เงียบสงบ ได้ยินเพียงเสียงสายลมที่พัดแรงผ่านร่องผาสูงเป็นช่วงๆ อีธานลุกขึ้นจากเตียงก้าวเดินไปยังประตูที่เปิดแง้มเอาไว้ แม้จะเคยอยู่ที่นี่มาก่อนถึงเป็นช่วงเวลาสั้นๆ แต่เขาก็ยังพอจดจำรายละเอียดของบ้านได้ ที่นี่ยังคงเหมือนเดิมแทบทุกจุด มันยังไร้ซึ่งของตกแต่งรกเกะ โถงกว้างตรงกลางยังคงโล่ง

อีธานตรงไปยังห้องอาหาร เมื่อผลักประตูเข้าไปด้านในก็เห็นจีแอลกำลังยืนกอดอกจ้องมองของหลายอย่างที่วางอยู่บนโต๊ะ

“ทำอะไรอยู่น่ะ?” 

พออีธานถามไปอย่างนั้น เจ้าตัวก็เงยหน้าขึ้นมามอง

“เดินออกมาทำไมล่ะ นายยังไม่หายดีเลย”  จีแอลผละตัวเองออกมาจากจุดที่ยืนอยู่ แล้วตรงเข้ามาหา

“แค่นี้สบายมาก”  อีธานตอบ เหลือบสายตากลับไปที่โต๊ะเตรียมอาหารที่มีวัตถุดิบหลายอย่างวางอยู่ “ว่าแต่นายทำอะไร พยายามคิดค้นสูตรเด็ดอยู่เหรอ?”

จีแอลกลอกตา 

ตลอดช่วงที่ผ่านมาสิ่งที่ร่างโปร่งทำให้กินล้วนแต่เป็นอาหารสำเร็จรูปทั้งนั้น แค่จัดการง่ายๆ ไม่ต้องปรุงแต่งอะไรก็กินได้ทันที  อีธานจึงค่อนข้างแปลกใจที่เห็นวัตถุดิบซึ่งยังเป็นของที่ต้องผ่านกระบวนการหลายอย่างกว่าจะเสร็จออกมาเป็นอาหารได้วางอยู่

“คิดว่ากินแต่ของเดิมๆ ออกจะน่าเบื่อ”  จีแอลตอบ  “ฉันเลยคิดว่าควรจะต้องลองอะไรใหม่ๆ ดูบ้าง”

“เคยทำ?”

“เห็นแบบนี้แล้ว คิดว่าไงล่ะ?”  ร่างโปร่งตอบกลับด้วยคำถาม

“งั้นให้ฉันทำเอง”  อีธานเสนอตัว

คนฟังเบิกตากว้างขึ้น  “นายทำเป็นด้วยเหรอ?”

“แค่แบบง่ายๆ น่ะ”

“อย่าบอกนะว่า...หลักสูตรเส้นทางสู่ผู้นำก็ต้องเรียนรู้เรื่องแบบนี้ด้วย”

อีธานหัวเราะเบาๆ พร้อมกับขยับเข้าไปหยิบใกล้เคาน์เตอร์ เลือกหยิบวัตถุดิบมาสองสามอย่าง

“โจเซฟ เคยสอนให้”

“อ๋อ...ลูกน้องสุดที่รักของนาย”

“เห็นอย่างนั้น แต่เขาทำอาหารเก่งนะ”   อีธานพูดไปพร้อมกับขยับมือไปด้วย

“สอนผิวปาก สอนทำอาหาร ...ท่าทางเขาจะสอนนายทุกเรื่องเลยสินะ”

“ก็มีเรื่องน่าสนใจหลายเรื่องอยู่”

จีแอลหรี่ตาลงเหมือนกำลังจับผิด  “เช่นอะไรอีก?”

คราวนี้อีธานหัวเราะ แต่ไม่ยอมตอบคำถาม

ไม่นานนักอาหารง่ายๆ สองจานก็เสร็จเรียบร้อย จีแอลที่ทำเพียงแค่กอดอกยืนดูอยู่เงียบๆ ก้าวเข้ามาวางปลายคางของตัวเองบนไหล่กว้าง เอื้อมมือมาหยิบของในจานใส่ปากตัวเอง

“รสชาติเป็นไง?”  อีธานถาม

“ธรรมดา”

“ธรรมดา ก็ดีแล้วน่า...เอ๊า ยกไปกินกัน”

พวกเขานั่งบนพื้นปูพรมหนานุ่ม กินอาหารง่ายๆ รสชาติแสนธรรมดาบนโต๊ะไม้ทรงเตี้ย หน้าเตาผิงติดผนังแบบโบราณมีเปลวไฟสีส้มลุกโชนอยู่  พวกเขาพูดคุยเรื่องไร้สาระ หัวเราะ และยิ้มให้กัน  ทุกอย่างแตกต่างจากที่ผ่านมาราวกับว่าพวกเขาทั้งคู่ข้ามผ่านมาอยู่ในโลกอีกใบหนึ่ง

โลกที่มีกันเพียงแค่สองคนเท่านั้น

หลังจากอาหารเสร็จอีธานก็ดันโต๊ะขนาดเล็กออกไปด้านข้าง ล้มตัวลงกับพื้นแล้วดึงแขนจีแอลให้ลงมานอนกลิ้งอยู่ข้างๆ  ร่างสูงเกี่ยวปลายนิ้วของตัวเองกับเส้นผมสีเงินยาวที่นุ่มลื่น สัมผัสของมันเย็นชื้นเล็กน้อยแต่กลับสร้างความรู้สึกอบอุ่นในใจ เมื่อยกมันขึ้นแตะกับปลายจมูกสูดกลิ่นเฉพาะตัวที่คิดถึง เจ้าของดวงตาคู่สวยก็หันมามอง

อีธานไม่รู้ว่าจะได้อยู่สุขสงบอย่างนี้ไปได้อีกนานเท่าไหร่  แต่เขาก็ไม่อยากจะคิดกังวลเรื่องอะไรทั้งนั้น เวลานี้ถ้าจีแอลบอกว่าไม่อยากจะสนใจอะไรอีกแล้ว เขาก็จะไม่สนใจ  ถ้าบอกว่าให้อยู่แบบนี้ตลอดไป เขาก็จะอยู่ จะไม่วิตกกับอนาคตที่ยังไม่มาถึง

ก่อนที่สติจะดับวูบไปนั้น  อีธานยังมีคำพูดมากมายค้างคาอยู่ในหัว ยังมีเรื่องอีกมากที่อยากทำ และทั้งหมดนั้นมันล้วนแต่เป็นเรื่องของคนตรงหน้า  เขาก้าวข้ามเส้นแบ่งแห่งความตายไปครึ่งตัวแล้ว ชีวิตที่ได้กลับมาสำหรับเขาจึงเหมือนเรื่องมหัศจรรย์ ทุกนาทีล้วนเป็นสิ่งล้ำค่า ไม่อยากสูญเสียมันไปอีก

“จีแอล...”

“อะไร?”  ฝ่ายถูกเรียกถาม

“ฉันรักนาย”

เมื่อได้ยินจีแอลก็ส่งยิ้มมาให้ รอยยิ้มอ่อนโยนอย่างที่ไม่เคยได้รับมานั้น ราวกับจะทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวอีธานเลือนหายไปหมด เหลือเพียงคนตรงหน้าเท่านั้น เสียงที่อยู่ภายในใจกำลังร้องระงมจนหนวกหู

อีธานชันตัวขึ้นแล้วโน้มศีรษะลงมา จูบที่ริมฝีปากได้รูปของอีกฝ่าย ลิ้นอุ่นแทรกเข้าไปในเรียวปากที่เผยอขึ้นอย่างช้าๆ รุกคืบเข้าไปในโพรงปากที่อ่อนนุ่มชุ่มชื้น รสสัมผัสที่แผ่วเบาในตอนแรกค่อยๆ เร้าร้อนขึ้น ลิ้นของทั้งคู่เกี่ยวพันกันจนแยกไม่ออกว่าเป็นของใคร

ลมหายใจถี่กระชั้นขึ้น กลิ่นหอมเฉพาะตัวของจีแอลฟุ้งตลบแทบสำลัก ยิ่งวันนี้กลิ่นที่แสนเย้ายวนกลับยิ่งหวานกว่าทุกครั้ง หวานจนเหมือนกำลังจมลงไปในบ่อที่เต็มไปด้วยน้ำผึ้งเหนียวข้นทำให้สติเตลิดแบบกู่ไม่กลับ  อีธานไล้ริมฝีปากไปยังผิวแก้ม บดจูบบนลำคอขาว ก่อนจะเลื่อนไปยังใบหูแล้ววนเวียนอ้อยอิ่งอยู่แถวนั้น

“ดะ...เดี๋ยว...อีธาน” เสียงที่แหบพร่าเหมือนจะสั่นอยู่เล็กน้อยนั้นยิ่งขับความต้องการให้เพิ่มมากยิ่งขึ้น

อีธานสอดฝ่ามือเข้าไปภายใต้ตัวเสื้อผิวที่ไม่ได้สัมผัสมานานเหมือนกับแม่เหล็กอุ่นร้อนที่ดูดติดมือ กล้ามเนื้อหน้าท้องแข็งแกร่งสมบูรณ์แบบ เมื่อไล้ฝ่ามือลงต่ำร่างข้างใต้ก็สะดุ้งเกร็งตัวขึ้น สองมือผลักแผ่นอกของเขาออกห่าง

“หยุด...หยุดก่อน”

คิ้วเข้มของอีธานขมวดอย่างงุนงง รู้สึกเหมือนกำลังจะอ้าปากกินเนื้อชิ้นโต แต่ดันมีหัวขโมยมาฉกวิ่งหนีไปต่อหน้าต่อตาอย่างนั้น 

จีแอลสะบัดหน้าไปทางอื่น อีธานจึงเห็นได้เพียงเสี้ยวหน้าด้านข้าง ซึ่งดูแปลกประหลาดกว่าทุกที  ใบหน้าที่ดูเข้มขึ้น ลมหายใจสั่นสะท้านจนแผ่นอกกระเพื่อมหนักๆ 

“เป็นอะไรไป?”

“นาย...ยังไม่หายดีเลย เอาไว้ค่อย...”

“ฉันไม่เป็นไรแล้ว”  อีธานตอบ เขายังไม่แข็งแรงเท่าปกติก็จริงแต่เรื่องแบบนี้เชื่อได้ว่าไม่น่ามีปัญหา จะให้ว่ากันตามตรงเขาอึดอัดมาหลายวันแล้วด้วยซ้ำ

“จีแอล...มองมาทางนี้”  ถึงจะบอกไปอย่างนั้น แต่เจ้าตัวไม่มีทีทาจะยอมหันมาซะที อีธานจึงจับปลายคางนั้นให้หันมาอย่างช้าๆ

ใบหน้าที่ปกติจะงดงามติดเยิ่อหยิ่งกลับดูแตกต่างจากที่เคย มันดูเห่อร้อนเหมือนคนกำลังเป็นไข้ ลมหายใจถี่กระชั้น ดวงตาเรียวยาวฉ่ำน้ำที่มองกลับมาก็ดูสับสน

“นายเป็นอะไรหรือเปล่า?”

“ไม่รู้”  จีแอลส่ายหน้า  “มันแปลกๆ”

“รู้สึกไม่สบายเหรอ?”

“อาจจะ” 

ได้ยินแบบนั้นอีธานก็ถอนหายใจยอมแพ้ เขาก้มจูบที่หน้าผากของอีกฝ่าย แล้วรีบยันตัวลุกขึ้น เพราะตอนนี้อารมณ์ขึ้นเต็มที่ ขืนยังอยู่แนบชิดกันแบบนี้คงได้อดใจไม่อยู่

“กินยาหรืออะไรไหม?”

“ไม่ต้องขนาดนั้นหรอก...ฉันจะไปพักหน่อย”  พูดจบเจ้าตัวก็ลุกพรวดขึ้น เดินเข้าไปในห้องที่อยู่ทิศตรงข้ามกับห้องที่ปกติพวกเขาจะใช้ด้วยกัน 

อีธานที่ถูกปล่อยให้อยู่ตามลำพังจึงได้แต่ฟังเสียงประตูที่ปิดตามหลังด้วยความงุนงง 



===+++===+++===+++

แล้วอีธานก็โดนทิ้งไว้กลางทาง ...555


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,183 ความคิดเห็น

  1. #505 TKP.123. (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 14:31
    ท้องเเน่ กรี้ดดดดด
    #505
    0
  2. #404 Zoul_Zap (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 18:07
    น้องแอลเป็นไรเอ่ยยยยย
    ท้องป่าวลูก หนูท้องใช่มั้ย
    #404
    0
  3. #403 Gancha. (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 21:42
    จีแอลจะท้องได้ไหมน้อ ลุ้นนนนนนน
    #403
    0
  4. #402 mini_mickey (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 18:08
    จีแอบเป็นไรคะทิ้งสามีสุดที่รักไว้กลางทางได้ไง
    #402
    0
  5. #401 XINDEER (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 16:59
    น้องแอลเป็นไรลูกกกก
    #401
    0
  6. #400 XINDEER (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 16:59
    น้องแอลเป็นไรลูกกกก
    #400
    0