Silver Blood (Yaoi) :: จบแล้ว ::

ตอนที่ 79 : สงคราม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,137
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    10 ส.ค. 60

อากาศร้อนจัดในยามบ่ายทำให้หยาดเหงื่อของอีธานไหลริน เสื้อที่สวมอยู่แนบติดลำตัว เส้นผมก็ยุ่งเหยิงเปียกชื้น เพราะเขากำลังช่วยคนอื่นๆ เคลื่อนย้ายสิ่งปลูกสร้างที่เสียหายจากการถูกโจมตีออกไปเพื่อไม่ให้เกะกะ

ชายหนุ่มปาดเหงื่อบนหน้าผาก ตามองแสงอาทิตย์ที่สว่างเสียจนทำให้ตาพร่าไปหมด

การปรึกษาหารือกันของ จีแอล กลุ่มเลือดสีขาว และพวกของครูส กินเวลาได้กว่าชั่วโมงแล้ว

ซึ่งอีธานไม่ได้รับเชิญ เขาจึงทำได้แค่รอให้มันเสร็จสิ้น

ยืนดูคนอื่นทำงานโดยไม่ทำอะไรเลยก็ไม่ใช่ตัวเขา สุดท้ายอีธานจึงยื่นมือเข้าไปช่วย แล้วเขาซึ่งมีกำลังเยอะสุดก็กลายเป็นตัวหลักในการทำงานซะอย่างนั้น

จากว่าที่ผู้นำของเซ็นโทร กลายมาเป็นคนงานเก็บกวาดในโอเอซิส  อีธานชักเริ่มคิดแล้วว่าตัวเองคงไม่ใช่แค่ดวงตก แต่เป็นการตกอับจนน่าสงสัยว่าต่อไปจะยิ่งแย่กว่านี้หรือเปล่า

ผ่านไปอีกพักใหญ่ งานเก็บกวาดโดยรวมเสร็จสิ้นเกือบหมดแล้ว อีธานก็ได้ยินเสียงทัก

“นี่กำลังออกกำลังกายเยอะๆ อย่างที่ฉันเคยบอกสินะ”

ชายหนุ่มเลือดสีน้ำเงินวางท่อนเหล็กในมือลงกับพื้นแบบไม่เบานัก ก่อนจะหันข้ามไหล่ไปมอง  จีแอลยืนอยู่ห่างไปไม่ไกล เส้นผมยาวปล่อยสยาย เมื่อเทียบกับอีธานที่กับเหงื่อซก ผิวแทบจะเกรียมแดดแล้วดูราวกับอยู่กันคนละมิติ

“ผิวแทนกับกล้ามแน่นๆ ก็เร้าใจดี”  จีแอลว่าอีก

พอเห็นสายตาดุๆ ของอีธาน จีแอลก็กลับด้วยยิ้มมุมปากแบบเจ้าเล่ห์

“ตกลงกันว่ายังไง?”  อีธานพยายามมองข้ามรอยยิ้มเปี่ยมเสน่ห์ที่ทำให้ใจเต้นแรงขึ้นมาไป

“ก็นะ ทางนี้หลังชนฝา ถอยไปไหนไม่ได้ ก็มีแต่ต้องหาทางตั้งรับนั่นแหละ”

“หาทางตั้งรับ ไม่ใช่ตัวนาย”  อีธานส่ายหน้า 

จีแอลไหวไหล่  “งั้นที่สงบเสงี่ยมทำตัวเป็นแค่คนงานอยู่นี่  ก็ไม่ใช่ตัวนายเหมือนกัน”

อีธานไม่ปฏิเสธ เขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อเป็นคนงานขนของ

“มานี่เถอะ”  อีกฝ่ายว่า

จีแอลก้าวเท้าขึ้นไปบนแนวหินสูงเป็นกำแพงป้องกันของโอเอซิส เส้นผมยาวสีทองโดนสายลมอุ่นร้อนที่พัดมากระทบทำให้พริ้วไปด้านหลัง

อีธานก้าวไปยืนเคียงข้างอีกฝ่าย ส่งสายตามองตรงไปยังพื้นทรายที่ทอดตัวกว้างไกลสุดตา ทั้งคู่ปล่อยให้เวลาไหลรินไปเรื่อยๆ โดยปราศจากคำพูดอยู่พักใหญ่ จนในที่สุดอีธานก็คิดว่าตัวเองควรเป็นฝ่ายพูดออกมา

“ฉันมีพรรคพวกที่รวบรวมเอาไว้อยู่กลุ่มหนึ่ง ส่วนหนึ่งในนั้นก็คือคนรุ่นใหม่ที่เพิ่งเข้าเป็นสมาชิกในสภาเมืองเซ็นโทร”  อีธานกล่าว  “ฉันเชื่อมั่นในตัวพวกเขา พอๆ กับที่พวกเขาก็เชื่อใจในตัวฉัน”

“นายคิดว่ากลุ่มเล็กๆ ของตัวเองจะหยุดสงครามได้เหรอ?”  จีแอลถาม

“พวกเราคาดหวังเอาไว้ แต่ก็รู้ดีว่ามันคงเป็นไปได้ยาก”  ร่างสูงกล่าว 

จีแอลหันมาจ้องหน้าคนพูด

“สุดท้ายก็มีคนเสนอว่า...ในเมื่อไม่สามารถยับยั้งสงครามได้ ก็ให้ปล่อยให้มันเป็นไป เมื่อถึงจุดหนึ่งที่ทุกฝ่ายต่างย่อยยับกันหมด...ตอนนั้นก็ค่อยเข้าไปซ่อมแซมความเสียหายนั้น  ถึงเวลานั้นเราก็จะสามารถสร้างทุกอย่างขึ้นมาใหม่อย่างที่ต้องการ สร้างรากฐานที่แข็งแรง สังคมที่เท่าเทียมกันในแบบที่ควรจะเป็น”

จีแอลขมวดคิ้ว “นี่พวกนาย...รอให้เราเปิดฉากสู้กันงั้นเหรอ?”

อีธานหลับตาลงโดยไม่เอ่ยตอบ ขณะที่จีแอลมีความหวั่นไหวในดวงตา กล่าวประโยคต่อมาด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน

“ฉันคิดว่าตัวเองเลือดเย็นแล้วนะ แต่คงไม่เท่าเลือดสีน้ำเงินอย่างนาย”

อีธานลืมตาขึ้น หันไปมองคนพูดด้วยรอยยิ้มที่ดูเศร้าสร้อย

“ถ้าฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดชนะ และยึดทุกอย่างเอาไว้ ทุกอย่างก็จะเป็นเหมือนเดิม แล้วนายจะทำยังไง?”

“ฉันคิดว่าไม่มีใครชนะในสงครามนี้ได้หรอก”  อีธานตอบ  “มันจะมีแต่ความเสียหายย่อยยับเท่านั้น”

“ก็มาดูกัน”

 

เซท มาพร้อมกับกองกำลังเซ็นโทรที่เคลื่อนพลออกมาจากฐานที่มั่นกลางทะเลทรายในทันทีที่ได้รับคำสั่ง

แม้ในสถาเมืองเซ็นโทรจะวุ่นวาย เพราะเสียงคัดค้านจากกลุ่มสมาชิกรุ่นใหม่ แต่มันก็ไม่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอยู่ดี เสียงส่วนใหญ่ซึ่งถือเป็นฐานอำนาจเดิมยังคงลงมติสนับสนุนผู้บัญชาการวัลโด้ ยิ่งตัวแทนคนสำคัญของกลุ่มเลือดใหม่อย่างอีธานไปอยู่กับกลุ่มกบฏด้วยแล้ว เสียงของพวกเขาก็อ่อนด้อยลงอย่างมาก คำร้องต่างๆ ถูกปัดตกไปจนหมด

เซ็นโทรจึงเข้าสู่ช่วงเวลาของการเดินหน้าเต็มตัวเข้าสู่การไล่ล่าปราบปรามกบฏ

เซท เป็นหนึ่งในกำลังรบหลักจากกองกำลังหลายฝ่ายที่เซ็นโทรส่งมา ยุทโธปกรณ์จำนวนมากทั้งรถถังหุ้มเกราะ ยานพาหนะเคลื่อนที่เร็วพิเศษ หน่วยติดอาวุธ และกองกำลังปราบปรามใต้พื้นดิน ทั้งหมดถูกส่งมาอย่างชัดเจนว่าอยากจะปราบปรามกลุ่มกบฏให้ได้ในครั้งเดียว ด้วยเวลาที่รวดเร็วที่สุด

ต่อให้ฝ่ายนั้นจะมีเทคโนโลยีที่ทันสมัยแต่อย่างไรซะ ก็ไม่มีทางต้านทานกำลังทำลายล้างมหาศาลขนาดนี้ได้หรอก ...ทุกคนเชื่อมั่นว่าอย่างนั้น

แต่สำหรับเซท เขากลับรู้สึกกังวล เพราะต่อให้แผนการรอบคอบแค่ไหนก็ใช่ว่าจะไม่มีช่องโหว่

กองทัพตั้งหลักประจำที่ห่างจากโอเอซิสในระยะวิถีกระสุน เป็นแนวที่ล้อมรอบทุกพื้นที่แบบแน่นหนากระทั่งมดสักตัวก็คงรอดผ่านไปได้ยาก

“เซท”  ลูซี่ ติดต่อเข้ามาผ่านเครื่องมือสื่อสารในรูปแบบพิเศษที่ติดตั้งระบบป้องกันการถูกดักจับ หน้าจอขนาดเล็กแสดงภาพหญิงสาวผมสั้นที่เวลานี้มีสีหน้าคล้ายจะตื่นเต้นจนดวงตากลมดูเปล่งประกาย

ลูซี่ ในวันนี้มีหน้าที่ประสานงานกับหน่วยต่างๆ ควบคุมแผนการโดยรวม เป็นงานใหญ่ที่สุดที่เธอเคยได้รับ แสดงถึงความไว้วางใจที่เพิ่มมากขึ้นจากผู้บัญชาการวัลโด้

“ว่าไง”

“ทางนั้นพร้อมหรือยัง?”

“ก็พร้อมอยู่ตลอดนั่นแหละ”  เซทตอบเรียบๆ

“งั้นรอสัญญาณแล้วเริ่มได้เลย”

“ไม่ต้องเจรจาขอให้ปลดอาวุธงั้นเหรอ?” 

ลูซี่หัวเราะ “ก็รู้นี่นาว่ามันไม่จำเป็น ต่อให้ทางนั้นขอยอมแพ้เราก็จะทำลายมันทิ้งทั้งหมดอยู่ดีนั่นแหละ”

เซทได้แต่ขมวดคิ้ว ไม่มีคำพูดอะไรตอบกลับไปอีก

สัญญาณเริ่มต้นการโจมตี คืออาวุธททำลายล้างสูงลูกแรกที่ถูกยิงออกไป มันกระทบเข้ากับเกราะป้องกันของโอเอซิสแล้วระเบิดแตกกระจายเป็นลูกไฟขนาดใหญ่ เสียงดังสั่นสะเทือนก้องไปในอากาศ

หลังจากกนั้นห่ากระสุนขีปนาวุธที่หนาแน่นราวกับเม็ดฝน ก็ถูกยิงออกไปอย่างต่อเนื่อง  แรงระเบิดสร้างกลุ่มควันฟุ้งตลบกลบดินแดนเล็กๆ ที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางทะเลทรายจนแทบมองไม่เห็น

เซทควบคุมกองกำลังปราบปรามใต้พื้นดินซึ่งจัดว่าเป็นแนวหน้าของการโจมตี สั่งให้รถถังชนิดพิเศษเคลื่อนตัวเข้าไปยังกำแพงป้องกันของโอเอซิส พร้อมกับเริ่มต้นบุกทะลวงด้วยเครื่องขุดเจาะซึ่งถูกปรับปรุงใหม่ให้สามารถใช้งานกับดินทรายได้

“หัวหน้า!”  เสียงเรียกพร้อมกับหน้าจอที่ปรากฏหน้าลูกน้องคนหนึ่งขึ้นมา

“ว่ามา”  เซทตะคอกเสียงตอบกลับไป

“ตรวจพบบางอย่างใต้แนวหินครับ” 

ชายหนุ่มดวงตาเหยี่ยว ขมวดคิ้วจ้องมองไปยังหน้าจออีกด้านที่กำลังแสดงผลออกมา ...แนวหินของโอเอซิสเดิมทีเหมือนจะเป็นแค่สิ่งที่สร้างขึ้นเพื่อช่วยกำบังชุมชนจากพายุทรายเท่านั้น แต่แท้จริงแล้วกลับติดตั้งระบบป้องกันอย่างกำแพงคลื่นไฟฟ้าเอาไว้ด้วย

ลึกลงไปใต้ดินเองก็อาจจะมีระบบป้องกันเช่นเดียวกัน

“ให้ปฏิบัติการต่อเลยไหมครับ?” 

เสียงลูกน้องที่กำลังรอคำสั่ง ถูกแทรกมาด้วยการติดต่อจากลูซี่ ที่อยู่ในแนวรบด้านหลัง

“กลุ่มของนายชักช้าอะไรเซท ทำไมไม่ทะลวงเข้าไปซะที”  ลูซี่ว่า

“รอเดี๋ยว ทางนี้กำลังตรวจสอบพบบางอย่าง”

“ระบบพิเศษก็ติดตั้งมาแล้วไม่ใช่เหรอ?  ไม่จำเป็นต้องรออะไรทั้งนั้น นี่เป็นคำสั่ง”  ลูซี่สั่งการ 

การกระหายสงครามในดวงตาของลูซี่ ทำให้เซทกัดฟันอย่างหงุดหงิด  ก่อนจะหันไปสั่งกับลูกน้อง

“ยืนยันคำสั่งเดิม บุกเข้าไปเลย แต่ระวังเอาไว้ด้วย”

หน่วยของเซทบุกทะลวงลุกลงไปในพื้นทรายรอบๆ โอเอซิส แล้วพร้อมกับการโจมตีอย่างหนักหน่วงจากทางด้านบน ในขณะที่ฝั่งของกลุ่มกบฏยังไม่มีการตอบโต้กลับมา

ในตอนที่กำลังจะทะลวงเข้าไปถึงใต้แนวหิน เสียงบางอย่างเคลื่อนตัวอยู่ใต้พื้นทรายก็ดังขึ้น ตามมาด้วยเสียงที่จากการประทะกันของบางอย่างก็ดังสนั่นขึ้น

รถถังของหน่วยปราบปรามใต้ดินหลายคันถูกบางอย่างพุ่งเข้าชนจนระเบิดทะลุพื้นทรายมาขึ้น พร้อมกันนั้นเองที่บริเวณรอบๆ โอเอซิส ปรากฏแนวกำแพงแหลมคล้ายกับหนามเหล็กกล้าขนาดใหญ่เรียงซ้อนกันโผล่ขึ้นมาจากใต้พื้นทราย

“นั่นมันบ้าอะไรวะ?!”  เซทสบถ

ไม่เพียงกำแพงแหลมที่โผล่ขึ้นมาจากพื้นทราย ยังมีแผงทรงสี่เหลี่ยมที่ติดตั้งระบบขีปนาวุธเอาไว้เอาไว้ด้วย และมันก็เริ่มต้นยิงเข้าใส่กองกำลังเซ็นโทรในทันที

“อย่าถอยพวกนั้นทนการโจมตีของเราไม่ไหวหรอก”  ลูซี่ออกคำสั่ง

การสู้รบอย่างรุนแรงดำเนินต่อไป ...รถถังที่ไม่มีระบบป้องกันของฝ่ายกองกำลังถูกโจมตีจนระเบิดไหม้ไปเป็นจำนวนไม่น้อย หน่วยปราบปรามใต้พื้นดินที่ยังคงเดินหน้าบุกทะลวงเข้าไปก็ถูกโจมตีจากแนวป้องกันด้านล่างจนเสียหายไปหลายคันเช่นกัน

ทางฝ่ายกบฏที่ถูกล้อมอยู่ท่ามกลางแนวรบของเซ็นโทรก็เริ่มปรากฏความเสียหายเช่นกัน กำแพงคลื่นไฟฟ้าเริ่มต้านไม่อยู่ เกิดรอยโหว่ขนาดใหญ่หลายจุดจนกระสุนของฝั่งเซ็นโทรที่เหมือนห่าฝนรอดผ่านเข้าไปด้านในได้  ด้านล่างเองก็เริ่มจะกันหน่วยขุดทะลวงของเซ็นโทรเอาไว้ไม่อยู่เช่นกัน

ถ้ายังโจมตีแบบนี้ไปเรื่อยๆ ค่ายของฝ่ายกบฏต้องแตกแน่นอน ...เซทคิด

อยู่ๆ สัญญาณรหัสแดงก็ปรากฏขึ้นที่หน้าจอควบคุม บ่งบอกว่ามันถูกตรงมาจากฐานที่มั่นกลางทะเลทราย โดยกระจายถึงระดับหัวหน้าทุกคน ต่อจากนั้นหน้าจอก็แสดงหน้าของชายร่างใหญ่ที่เต็มไปด้วยหนวดเครา ดวงตาสีน้ำเงินอมฟ้าดูน่าหวาดกลัว

“ผู้บัญชาการวัลโด้...”

“ให้ทุกคนถอนกำลังหลักกลับเซ็นโทรเดี๋ยวนี้”  คำสั่งออกมา

อะไรนะ?

เซทตกใจกับคำสั่งกะทันหันที่ออกมา ไม่แพ้กับเสียงจากหัวหน้ากองคนอื่นๆ

“ตอนนี้เซ็นโทรกำลังมีเรื่องด่วน”  วัลโด้ที่มีท่าทางโกรธเกรี้ยวอย่างมากพูดขึ้น  “พวกเลือดสีแดงเกือบทั้งหมดจากอันเดอร์กราวซิตี้ รุกหือขึ้นประท้วง มันซุ่มโจมตีหน่วยรักษาการณ์ บุกทะลวงผ่านกำแพงเซ็นโทรเข้าไปด้านใน ตอนนี้เกือบจะยึดสภาเมืองของเราได้แล้ว”

เซทเบิกตากว้างขึ้น เป็นครั้งแรกที่หัวใจของเขาเต้นอย่างรุนแรงด้วยความรู้สึกตื่นตระหนก

ไม่มีทาง...กำแพงของเซ็นโทรแข็งแกร่งมาก

ไม่มีวันที่มันจะ...แตก!

เหล่าหัวหน้ากองทั้งหมดรับคำสั่งให้หยุดการโจมตี และให้เคลื่อนพลกลับเซ็นโทรโดยด่วน  เหลือเพียงเซทที่หน้าจอการติดต่อกับวัลโด้ยังคงค้างอยู่

“เซท”

“ครับท่านผู้บัญชาการ”

“ให้แกกับหน่วยรบพิเศษจำนวนหนึ่งอยู่ที่นั่นต่อ”  วัลโด้กล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด “หาทางทะลวงเข้าไปในโอเอซิส  พยายามทุกวิธีทางเพื่อสังหารเป้าหมายให้ได้”

ชายหนุ่มร่างสูงที่ได้ยินคำสั่ง เผลอกัดกรามโดยไม่รู้ตัว ไม่ใช่เพราะความหวาดกลัว แต่เพราะคำสั่งสังหารเป้าหมายนั่นทำให้เขาหนักใจอย่างยิ่ง

หากในท้ายที่สุดแล้ว ไม่อาจฆ่าไอ้เลือดสีเงินนั่นได้ คนที่เขาต้องกำจัดก็ไม่ใช่ใครอื่น...



===+++===+++===+++===

ใกล้จบแล้ว (มั้ง)  ฮี่ฮี่...สู้ๆ เนอะเรา  <<< บอกตัวเอง   

ยืนยันว่า จะมีเรื่องความรักของพระ-นาย อยู่นะคะ...ไม่ใช่จะเน้นแต่เรื่องสู้กัน T-T

ก่อนจะไป ฝากเรื่องสั้นหน่อยค่ะ เป็นนิยายวายแบบจบในตอน (บางตอนก็อาจจะมีตอนต่อนะคะ) เน้นอ่านสนุกๆ ฟินๆ ขำๆ  ใครว่างๆ เข้าไปลองอ่าน  ติชมได้ค่ะ   (เรื่องยาวนี่ยังไม่ค่อยมีคนอ่านเลย เรื่องสั้นจะมีใครอ่านไหม? 555)

อยากให้อ่านค่ะ >>   https://my.dek-d.com/ToniToni/writer/view.php?id=1680923

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,183 ความคิดเห็น

  1. #1156 นานิ (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2564 / 09:28

    ตามมาจากหนังสือค่าาา

    #1,156
    0
  2. #384 mini_mickey (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 22:10
    รักจีแอลลลลลลลลลลลลลลล
    #384
    1
    • #384-1 สั้น สั้น(จากตอนที่ 79)
      1 กันยายน 2560 / 21:08
      ขอบคุณน้า ^^
      #384-1
  3. #382 Gancha. (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 16:53
    สู้ๆนะไรท์ ยังยืนยันว่าชอบเรื่องนี้จนถึงขั้นหลงรัก สู้ๆค่ะ
    #382
    1
    • #382-1 สั้น สั้น(จากตอนที่ 79)
      10 สิงหาคม 2560 / 16:55
      ขอบคุณค่า ดีใจมากๆ ค่ะ
      ฝากติดตามไปจนจบเลยนะคะ ^^
      #382-1
  4. #381 Zero-b (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 13:00
    จีแอลสู้ๆ คนเขียนสู้ๆ
    #381
    1
    • #381-1 สั้น สั้น(จากตอนที่ 79)
      10 สิงหาคม 2560 / 16:21
      ขอบคุณค่า
      จะสู้ๆ ค่ะ ...มันต้องจบจนได้สิเนอะ!!
      #381-1