Silver Blood (Yaoi) :: จบแล้ว ::

ตอนที่ 7 : เลือดสีเงินคนสุดท้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,953
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 278 ครั้ง
    4 พ.ย. 58

แขนของอีธานปวดร้าวแค่ขยับเพียงนิดเดียวก็ส่งความเจ็บปวดมหาศาลเข้าสู่สมอง ต่อให้เขาเป็นเลือดสีน้ำเงินที่แข็งแรงแค่ไหน แต่การโดนยิงและโดนคว้านแผลที่กำลังอักเสบด้วยมีดนั้น ก็ถือว่าสาหัสสากรรจ์อยู่ดี

ยิ่งถูกบังคับให้ต้องทางเดินปีนป่ายในเส้นทางหฤโหดที่ลาดชันเกือบจะตั้งฉากกับพื้น เต็มไปด้วยหินแข็งแหลมคม ซ้ำอากาศยังบางเบากว่าปกติด้วยแล้ว ก็ยิ่งทำให้คนเจ็บเหมือนถูกส่งเข้าเครื่องทรมาน ทั้งที่ค่อนข้างหนาวเย็นแต่อีธานเหงื่อแตกเต็มตัว เส้นผมแทบจะเปียกลู่ติดศีรษะ หอบหายใจอย่างรุนแรง

จีแอลช่วยอำนวยความสะดวกหลายหน ตามติดแบบไม่ยอมให้อีธานอยู่ห่างจากตัวเกินว่ามือเอื้อมถึง ไม่แน่ใจว่าเพราะเป็นห่วงเกรงอีธานจะลื่นตกเขาหรือว่ากลัวจะหนีกันแน่

หลังผ่านทางแสนยากลำบากไปได้ ก็พบถนนเส้นเล็กที่แห้งแล้งขรุขระลาดเอียงไม่มากนัก มวลอากาศหนาแน่นขึ้นทำให้หายใจสะดวกมากกว่าเดิม

อีธานหันมองโจรลักพาตัว ยังไม่ทันจะเอ่ยขอหยุดพัก ก็ถูกเร่งแทน

“จากนี้ช่วยก้าวเท้าเร็วหน่อยนะที่รัก”

“ทำไมไม่ฆ่าฉันซะเลยล่ะ มันง่ายกว่าเยอะ”  อีธานตอบ

“ทำใจซะเถอะ ต่อให้นายอยากตายแค่ไหน ฉันก็ไม่ยอมปล่อยให้นายตายหรอก” จีแอลยิ้ม  “แล้วถ้าเดินต่อไม่ไหว จะให้ฉันอุ้มไปก็ได้นะ”

อีธานไม่อยากจะต่อความ เลยเลือกที่จะเงียบ ไม่ใช่ว่าตั้งใจจะถ่วงเวลารอให้กองกำลังของเซ็นโทรตามมาทัน แต่นับจากแยกกับชายชราที่บ้านบนหน้าผานั้น เขาเดินทางตลอดยังไม่ได้พักเลยสักนาที ร่างกายที่บาดเจ็บแถมยังมีฤทธิ์ยาแก้ปวดต่างๆ ทำให้เขาจวนเจียนจะครองสติไม่ไหวอยู่แล้ว

“อดทนหน่อย อีกไม่ไกลก็ได้ขึ้นรถ”  จีแอลใช้แขนฉุดดึงร่างของอีธาน แล้วพาให้ออกเดินตามไป

ตอนนี้สมองอีธานคิดอะไรไม่ออก ทำได้แค่จดจ่ออยู่กับการก้าวเท้า อีกก้าวและอีกก้าว ...จนกระทั่งท้องฟ้าที่มืดสนิทเริ่มปรากฏแสงสว่างจางๆ ให้ได้เห็นที่ขอบฟ้า

พวกเขาเดินทางทั้งคืน จนรุ่งเช้ามาเยือน

 

อีธานรู้สึกตัวอีกครั้ง ตอนที่จังหวะสั่นสะเทือนอันสม่ำเสมอหยุดลง เขาเปิดเปลือกตาที่หนักอึ้งขึ้นอย่างช้าๆ ภาพแรกที่เห็นคือแสงสลัวของวันกำลังฉาบย้อมบนท้องฟ้าเป็นสีส้มแดง เบื้องหน้าเป็นพื้นที่ว่างโล่งสุดลูกหูลูกตา พื้นดินแห้งผากสีน้ำตาลแดง มีฝุ่นฟุ้งขึ้นมาในอากาศเวลาถูกสายลมกระโชก

อีธานร่างกายอ่อนล้าลำคอแห้งผาก รู้สึกกระหายอย่างมาก ในขณะที่แลบลิ้นเลียริมฝีปากแตกกร้านนั้น ขวดน้ำก็ถูกยื่นส่งมาตรงหน้า น้ำสีค่อนข้างขุ่นมีรสออกเปรี้ยวเล็กน้อย น่าจะเป็นน้ำผลไม้แบบเจือจาง กลิ่นหืนและรสแปร่งปร่าหลงเหลือติดลำคอหลังจากดื่นเข้าไปจนหมด

ชายหนุ่มเอียงศีรษะไปด้านข้าง มองจีแอลที่นั่งอยู่ในตำแหน่งคนขับรถ ยานพาหนะที่เก่าโทรมจนไม่คิดว่าจะยังวิ่งได้ อีธานใช้ชีวิตเกือบทั้งหมดอยู่ในเซ็นโทร ที่สวยงามหรูหราทุกอย่างล้วนทันสมัย นี่จึงเป็นครั้งแรกที่ได้สัมผัสอะไรแบบนี้

จีแอลเบนสายตาจากอีธาน มองตรงไปยังพื้นที่ว่างเปล่าเบื้องหน้า

“ที่นี่เป็นบ้านของฉัน”

อีธานขมวดคิ้ว  “ที่นี่?”

จีแอลยิ้มที่มุมปาก หันกลับมามองอีกฝ่าย  “มันเคยเป็นเมือง...อีธาน  ที่นี่เคยเป็นเมือง!

อีธานใช้เวลาในการทำความเข้าใจอยู่ครู่หนึ่ง ที่นี่ไม่ใกล้เคียงกับสิ่งที่จีแอลบอกเลยสักนิด มันโล่ง แห้งแล้ง ไม่มีเศษซากของอะไรเลยสักอย่าง กระทั่งเสาสักต้น หรือหลุมสักหลุม  จริงอยู่ที่ว่าอีธานเป็นเลือดสีน้ำเงินชนชั้นปกครองที่อยู่ในเซ็นโทรเป็นหลัก แต่เขาก็เลยสัมผัสพื้นที่นอกเหนือเซ็นโทรมาบ้าง สถานที่แออัดที่แทบจะเรียกว่าโลกใต้ดินของเหล่าเลือดสีแดง แต่ที่นี่ไม่มีอะไรใกล้เคียง

“ทุกอย่างหายไปหมด ทุกอย่างเลย”  จีแอลพึมพำน้ำเสียงแผ่วเบากลืนหายไปกับเสียงเครื่องยนต์ที่ถูกสตาร์ทขึ้นอีกครั้ง

ยานพาหนะเพิ่มความสั่นสะเทือนมากขึ้นในขณะที่เคลื่อนตัวออกไปเบื้องหน้า คนขับหักพวงมาลัยอย่างรวดเร็ว กลับตัวรถไปในทิศทางตรงกันข้ามกับดวงตะวัน

“จะไปไหน?”  อีธานถาม แต่คิดอยู่แล้วว่าคงจะไม่ได้รับคำตอบ เขาจึงกล่าวต่อไป 

“นายรู้แล้วใช่ไหมว่าฉันเป็นใคร?”

“ฮือ?”

“เมื่อกี้นายพูดชื่อฉัน”

“ใช่”  คนขับยอมรับ  “นายเป็นบุคคลสำคัญสุดๆ นึกเสียใจอยู่เหมือนกันนะที่เราน่าจะรู้จักกันเร็วกว่านี้ เผื่อว่าจะก้าวข้ามเรื่องยุ่งยากไปถึงบทสรุปแห่งความรักได้โดยไม่เสียเวลา”

อีธานต้องข่มใจตัวเองอย่างมากไม่ให้โมโห

“นายอยากรู้สาเหตุที่ฉันจับตัวนายมาสินะ”

“ใช่”

“เพราะฉันเป็นเลือดสีเงินคนสุดท้าย...ภาระหน้าที่ของฉันก็คือ ฉันจะต้องสืบทอดเผ่าพันธุ์นี้ต่อไป”  จีแอลกล่าวด้วยน้ำเสียงสบายๆ

เรื่องนั้นอีธานยังไม่เชื่อสนิทใจ สิ่งที่จีแอลพูดยังไม่มีข้อมูลหลักฐานมากพอ ต่อให้เห็นด้วยตา กระทั่งถูกบังคับให้ชิมรสเลือดนั้นด้วยลิ้นของตัวเอง อีธานก็ยังแคลงใจอยู่ดี  เขาอยากได้ตัวอย่างเลือดของจีแอล การวิเคราะห์มันในห้องแล็ปจะเป็นหนทางเดียวที่ทำให้เชื่อได้สนิทใจได้

ถ้าเกิดมันเป็นจริง เรื่องใหญ่ขนาดนี้ ไม่รู้ว่าสภาเมืองจะมีมติอย่างไร ชนเผ่าเลือดสีเงินได้ชื่อว่าโหดร้ายป่าเถื่อน แข็งแกร่งแถมยังชาญฉลาด ในสมัยก่อนแม้จะมีจำนวนน้อยเพียงหยิบมือเดียวรวมกลุ่มกันแค่หลักร้อยคน แต่พวกเขาเป็นจุดยอดสุดของปิรามิด ถูกยกย่องใกล้เคียงกับพระเจ้า เหตุผลที่พวกเขาสูญสิ้นไปเกี่ยวข้องกับอัตราการเกิดที่ต่ำมากเมื่อเทียบกับชนเผ่าอื่นๆ และความบ้าคลั่งกระหายเลือดทำให้เข่นฆ่าบ่อนทำลายกันเอง

“แล้ว นายต้องการอะไรจากฉันกันแน่?”

“พ่อพันธุ์...อุ๊บ!” จีแอลรีบยกมือข้างหนึ่งแตะปากตัวเอง  “โทษทีนะคุณชาย ที่พูดตรงไปหน่อย”

สิ่งที่ได้ยินทำเอาอีธานเกือบสำลักอากาศที่หายใจ

“จะบ้าหรือไง นายเป็นผู้ชาย แล้วฉันก็เป็นผู้ชาย!”  อีธานโผล่งออกไปอย่างอดไม่ไหว  “ต่อให้เป็นชายกับหญิงเรื่องการปฏิสนธิข้ามเผ่าพันธุ์ก็ยังเป็นไปไม่ได้ ไม่มีทางที่เลือดสีต่างกันจะให้กำเนิดบุตรด้วยกันได้ ข้อนี้ไม่ว่าใครก็รู้ทั้งนั้น!

จีแอลทำหน้าเจ้าเล่ห์ตอนที่เหลือบตามามอง

“ไม่ลองไม่รู้นะ  เรื่องแบบนี้” 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 278 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,183 ความคิดเห็น

  1. #1170 Fruitty-sutthida (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2564 / 13:53
    ใช่ไม่ลองไม่รู้นะอีธาน 55555 //กรี๊ดดดดดเดาถูกโพด้วย อีธานจีแอล
    #1,170
    1
    • #1170-1 สั้น สั้น(จากตอนที่ 7)
      10 กุมภาพันธ์ 2564 / 21:19
      ปรบมือค่า...ถูกโพแล้ว อย่าลืมแวะมาอ่านจนจบด้วยน้าาาา
      #1170-1
  2. #1085 nu_uu61 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กันยายน 2563 / 19:21
    ปวดหัวแทนอีธานเลยค่ะ5555
    #1,085
    0
  3. #1064 p-q5 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 10:19
    หลุดคำว่าพ่อพันธุ์ออกมาคือ. แบ่งโพกันชัดเจนแล้วเนอะ555
    #1,064
    0
  4. #1006 QUITLEŃ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 17:14
    อ่อ นึกว่าถูกพวกเลือดสีต่างๆร่วมกันฆ่า ที่ไหนได้ฆ่ากันเอง....
    #1,006
    0
  5. #985 makotomikorin (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2562 / 21:41
    ชอบความตรงของนางจีแอล
    #985
    0
  6. #959 GOT-MarkBam (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 14:13
    เอ็นดูพ่อพระเอกของเรา ดูใสซื่อจริงเชียว ตามน้องนายเอกไม่ค่อยจะทัน555
    #959
    0
  7. #837 Muffin_Kun (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 13:16
    ตอนแรกนึกว่าจีแอลเมะ แต่ะอบอกพ่อพันธุ์ปุ๊บ โอเค้ รู้ละโพไหน..
    #837
    1
    • #837-1 สั้น สั้น(จากตอนที่ 7)
      22 กรกฎาคม 2562 / 16:06
      ใช่ค่า อีธานเป็นเมะ ค่ะ
      #837-1
  8. #522 NaokiChun (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 12:47
    ข้อนข้างจะงง
    #522
    1
    • #522-1 สั้น สั้น(จากตอนที่ 7)
      2 กันยายน 2561 / 22:00
      ขอโทษทีนะคะ ^^'
      #522-1
  9. #484 Meuan Fan. (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 14:37
    ชอบความตรงของนางงงงน่าร๊ากกอยากได้พ่อพันธ์-นี่ลั่นบ้านเลย5555
    #484
    0
  10. #451 zoeyluck (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2560 / 19:44
    จีแอล ชั้นเขินแกรรรรรร
    #451
    0
  11. #444 Aom-am_tr (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2560 / 00:53
    ว้อยยยยย จีแอล~~~ นี่ก็ตรงไป 5555
    #444
    0
  12. #437 Aonppb (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 19:11
    ตรงไปปปป555555
    #437
    0
  13. #327 tungminpe (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 08:41
    พูดตรงไปไหน5555
    #327
    0
  14. #309 KuppaKP (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 03:32
    อย่าบอกนะว่าจีแอลท้องได้...
    #309
    0
  15. #66 Koribara (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2558 / 20:16
    จีจัง จะท้องได้มั้ย??
    //ไม่ลองไม่รู้นะเนี่ยย อิอิ รีบลองๆ 5555555
    #66
    0
  16. #23 Ma-A-Queen (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 09:51
    สนุกมากกกก
    #23
    1
    • #23-1 สั้น สั้น(จากตอนที่ 7)
      19 ตุลาคม 2558 / 21:59
      ขอบคุณมากนะคะ มีกำลังใจแต่งขึ้นเยอะเลย
      ช่วยติดตามกันต่อไปด้วยน้า ^^
      #23-1
  17. #21 thifu:') (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 07:53
    พูดตรงๆกันสิดี จะได้รู้จุดประสงค์กันชัดๆ ถถถถถ
    #21
    1
    • #21-1 สั้น สั้น(จากตอนที่ 7)
      19 ตุลาคม 2558 / 21:59
      ใช่เลยค่ะ 55
      ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์ค่า
      #21-1
  18. #20 PRF •_• (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 06:50
    ลองเลยๆๆๆๆ 5555 ในที่สุดคนเขียนก็มาอัพต่อ รู้สึกเหมือนหายไปนานนับแรมปี555 (ก็เรื่องสนุกก็เลยอยากอ่านต่อ) จะรอติดตามตอนต่อไปค่ะ รักคนเขียนๆ
    #20
    1
    • #20-1 สั้น สั้น(จากตอนที่ 7)
      19 ตุลาคม 2558 / 21:58
      ช่วงนี้วุ่นวายกับชีวิตประจำวันนิดหน่อยเลยมาอัพช้า แต่ยังไงจะอัพให้ได้สัปดาห์ละ 2-3 ครั้งเป็นอย่างน้อยค่ะ

      ยังไงติดตามอ่านกันก่อนน้า ^^
      #20-1