Silver Blood (Yaoi) :: จบแล้ว ::

ตอนที่ 55 : วิกเตอร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,141
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    26 ก.ย. 59

เอ็กซ์แอนด์ไอ เป็นสถานบันเทิงขนาดใหญ่ ตัวอาคารเป็นตึกสูงที่แบ่งออกเป็นสามโซน  โซนแรกเน้นเสิร์ฟอาหารรองท้องสไตล์ง่ายๆ ขึ้นชื่อเรื่องความอร่อยและรวดเร็ว โซนกลางที่ใหญ่ที่สุดนั้นเน้นให้บริการเครื่องดื่มหลากหลายชนิดที่มีราคาให้เลือกตั้งแต่ธรรมดาทั่วไปจนกระทั่งแพงลิบอย่างที่น่ามีเฉพาะในร้านหรูๆ มีที่นั่งให้เลือกทั้งเคาท์เตอร์บาร์ และมุมที่เป็นส่วนตัว เปิดเพลงจากเครื่องดนตรีสังเคราะห์ดังในระดับที่ก่ำกึ่งกับความหนวกหู  และสุดท้ายเป็นโซนสำหรับวีไอพี ซึ่งจะจัดโชว์พิเศษหมุนเวียนกันไปทุกวัน

อีธานเงยหน้ามองป้ายหน้าทางเข้าที่ฉายด้วยระบบสามมิติ ตัวอักษร X และ I ที่แทบจะติดกันนั้นดูมีเอกลักษณ์และเป็นสีทองอร่าม ถ้าดูจากที่ไกลๆ มันจึงเหมือนกับเลขสิบเอ็ด ตรงกับเวลาที่เข็มนาฬิกาเดินสะดุดพอดี

แม้ไม่มั่นใจการตีความนัก แต่ชายหนุ่มก็นึกถึงที่อื่นไม่ออกนอกจากที่นี่

อีธานตรงไปยังโซนกลางโดยมีชายในชุดสูทสีดำสองคนประกบหน้าหลัง จึงเลี่ยงไม่ได้ที่จะตกเป็นเป้าสายตา โดยเฉพาะเหล่าหญิงสาวที่ต่างพากันสายตาหยาดเยิ้มกว่าปกติมาให้ นอกจากการถูกจับจ้องก็ยังมีเสียงซุบซิบลอยมาจากกลุ่มของผู้ชายที่อยู่อีกฝากของห้อง ว่าเขาเป็นบุตรชายคนโตของท่านผู้นำที่เวลานี้โดนภาคทัณฑ์อยู่ พอถูกผู้ติดตามด้านหลังกราดสายตาไปมองอย่างดุดันเสียงเหล่านั้นก็เงียบลงราวกับปิดสวิตซ์

“โชว์จะเริ่มเมื่อไหร่?”  อีธานถาม ทำหน้าเหมือนสนใจอย่างมาก

“นั่นจะจัดที่โซนวีไอพีครับ”

“งั้นก็ไปที่นั่น”

“เอ่อ...แต่...”

“ทำไม หรือว่าฉันตอนนี้วีไอพีไม่พอจะเข้าได้?”

“ไม่ใช่อย่างนั้นครับ” คนที่อยู่ข้างหน้าหันมาตอบ “เพียงแต่ที่นั่นมันค่อนข้างจะวุ่นวาย แล้วก็ไม่เป็นระเบียบเท่าไหร่”

อีธานหัวเราะเบาๆ  ก่อนวางมือบนไหล่ของทั้งสองคน  “ก็น่าสนุกดี นายสองคนก็ผ่อนคลายสักหน่อยแล้วกัน วันนี้ฉันเลี้ยงจะสั่งเหล้าแพงแค่ไหนก็ได้”

แววตาที่แฝงแววระแวงสงสัยส่งตรงมา ส่วนอีธานก็เหยียดยิ้มให้เหมือนไม่สังเกตเห็น

“โอ้...คุณอีธาน ไม่นึกเลยว่าร้านเล็กๆ ของเราจะมีโอกาสได้ต้อนรับคุณ”  เสียงหวานหูเอ่ยขึ้น พร้อมกับร่างบอบบางของหญิงที่อายุน่าจะเลยวัยสี่สิบไปไม่น้อยที่เดินตรงเข้ามาหา เธอมีดวงตารีเล็ก รอยยิ้มฉาบไปทั่วหน้า แต่งกายด้วยชุดสีดำเข้มยาวถึงพื้น 

“ฉันเป็นเจ้าของร้านเล็กๆ แห่งนี้ ขออภัยที่ออกมาต้อนรับช้าไปนะคะ”

“ไม่เป็นไรหรอก ผมก็มาในฐานะลูกค้า” อีธานจับมือเล็กที่ยื่นออกมาอย่างนุ่มนวลขณะกล่าว  “ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าลูกค้าอย่างผมจะเข้าโซนวีไอพีได้หรือเปล่า?”

เธอยกมือปิดริมฝีปากขณะที่หัวเราะออกมา “ด้วยความยินดีแน่นอนอยู่แล้วสิคะ”

เมื่ออีธานขยับท่อนแขนของตัวเอง แขนเรียวเล็กของอีกฝ่ายก็สอดเข้ามาอย่างเป็นธรรมชาติ

“เชิญทางนี้ค่ะ”

อีธานถูกนำไปยังส่วนที่อยู่ด้านใน ชายหนุ่มสองคนที่เหลือจึงทำอะไรไม่ได้นอกจากรีบก้าวเท้าตามหลังมา

โซนวีไอพีนั้นมืดสลัวกว่าด้านนอก ทุกอย่างอยู่ภายใต้แสงไฟสีนวลสลับสีชมพูวูบวาบไปมา เสียงเพลงที่เป็นท่วงทำนองเชื่องช้าแต่ก็ยังคงอึกทึกหนวกหู กลิ่นหอมที่ให้ความรู้สึกหนาวเอียนฟุ้งไปทั่ว สูดครั้งแรกอาจจะรู้สึกว่ารุนแรงเกินไปสักหน่อย แต่เมื่อชินแล้วกลับรู้สึกว่ามันให้ความรู้สึกเคลิบเคลิ้ม

อีธานถูกพามาในห้องแยกซึ่งถูกจัดไว้เป็นสัดส่วน บนชั้นลอยยกสูงบุด้วยกระจกรอบด้าน ทำให้สามารถมองเห็นพื้นที่โดยรอบอย่างชัดเจน โดยเฉพาะพื้นที่ด้านล่างที่เป็นเวทียกสูงจากพื้น และฟลอร์สำหรับปาร์ตี้  

ทันทีที่นั่งลงบนเก้าอี้หนานุ่มเหมือนจะฝังร่างให้จมหายไปได้ หญิงสาวสวยหลายคนก็เข้ามาขนาบข้าง พร้อมด้วยกลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ที่ให้ความรู้สึกสดชื่นโชยมากระทบ เพราะแสงสว่างไม่มากนักการจะแยกแยะสีตาของแต่ละคนจึงทำได้ยาก แต่ถ้าให้เดาพวกเธอทั้งหมดน่าจะเป็นเลือดสีแดง

“ผู้นี้คือเป็นแขกพิเศษ ห้ามเสียมารยาทเด็ดขาด” พูดจบหญิงเจ้าของร้านก็ขอตัวจากไปอย่างสุภาพ

อีธานเหลือบมองผู้ติดตามสองคนที่มีท่าทางกระอักกระอ่วนกับสถานการณ์ตรงหน้าอย่างชัดเจน ก่อนจะหันไปสั่งเครื่องดื่มแอลกอฮอล์กับบริกรที่ยืนรับคำสั่งอย่างนอบน้อมอยู่ข้างๆ

“ทำตัวตามสบายเถอะ บอกแล้วไงว่าฉันจะเลี้ยง” 

อีธานดื่มเหล้าที่ถูกหญิงสาวข้างกายป้อนให้ถึงปากหมดไปสามแก้ว ส่วนผู้ปกครองทั้งสองของเขานั้นขนาดถูกคะยั้นคะยออย่างหนักก็ยังดื่มกันไปแค่คนละแก้วเท่านั้น ช่างจริงจังสมเป็นลูกน้องของเซท

อีธานลอบถอนหายใจ เขาไม่ใช่พวกคอทองแดงขืนดื่มมากกว่านี้จะครองสติได้ยาก สุดท้ายจึงตัดสินใจเปลี่ยนแผน

เขาหันไปมองหญิงสาวที่นั่งถัดออกไปที่มุมโซฟา ซึ่งกำลังง่วนอยู่กับการเติมแก้วเครื่องดื่ม เธอมีรูปร่างเล็กช่วงศีรษะที่มีผมยาวถึงกลางหลังนั้นสวยได้รูป ไม่ค่อยช่างพูดนัก ท่าทางรู้งานและดูมีอายุมากกว่าคนอื่นๆ

อีธานยื่นมือออกไป รั้งร่างของเธอให้ข้ามขึ้นมานั่งบนตักของตัวเอง หญิงสาวส่งเสียงอุทานเบาๆ ก่อนจะโปรยยิ้มที่แฝงแววเขินอายมาให้

“อยากให้ช่วยหน่อย”  อีธานซบหน้าลงบนซอกคอของอีกฝ่ายราวกับว่ากำลังประทับริมฝีปากลงไป จากนั้นก็เอ่ยด้วยเสียงกระซิบที่พอให้ได้ยินกันแค่สองคน

หญิงสาวเกร็งตัวเล็กน้อย แต่ดูท่าทางจะเข้าใจสิ่งที่เขาต้องการจะสื่อในเวลาเพียงไม่นาน เธอพยักหน้าช้าๆ

“พาฉันออกจากห้อง แล้วช่วยกันสองคนนี้ไว้สักพัก  ได้ไหม?”

ร่างบอบบางบนตักเอี้ยวศีรษะเล็กน้อยไปทางชายหนุ่มสองคนที่มีท่าทางนิ่งเหมือนหุ่นยนต์

“คุณจะไม่ทำให้พวกเราเดือนร้อนใช่ไหม?” เธอจ้องมองอีธานด้วยดวงตากลมที่แฝงแววเฉลียวฉลาดหากแต่ก็ให้ความรู้สึกหดหู่ปะปนมาด้วย

สำหรับเธอการทำงานโดยไม่ต้องมีเรื่องวุ่นวายคงเป็นความต้องการเดียว

“แน่นอน”  อีธานรับปาก

“ท่านคะ อย่าค่ะ...ที่แบบนี้มัน...” หญิงสาวร้องขึ้น ขณะที่เลื่อนมือของอีธานที่วางอยู่บริเวณเอวลงไปยังสะโพกของตัวเอง  “ว๊าย...ท่าน!

ยังไม่ทันที่อีธานจะตั้งตัว แก้วเหล้าที่อยู่ในมือของผู้หญิงข้างๆ ก็ถูกผลักให้ตกพรวดลงมาที่หน้าอก เครื่องดื่มเย็นๆ ราดตัวของอีธานจนเสื้อสีขาวที่สวมอยู่ด้านในเปียกชุ่ม

“นี่พวกเธอ!”  หนุ่มในชุดสูทดำที่นั่งตรงข้ามรีบลุกขึ้นมาดึงแขนหญิงสาวบนตักอีธานให้ลุกขึ้น

“ขออภัยอย่างยิ่งค่ะ ดิฉันไม่ได้ตั้งใจ...ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ”

“ช่างเถอะๆ ฉันไม่ระวังเอง เหย่เธอเล่นมากไปหน่อย”  อีธานบอก

“ที่ห้องด้านข้างมีเสื้อผ้าสำหรับกรณีฉุกเฉิน ถ้ายังไงรบกวนไปเปลี่ยนชุดที่นั่นได้ไหมคะ?”

อีธานพยักหน้าด้วยท่าทางคล้ายไม่ค่อยใส่ใจนัก

“เดี๋ยวให้เรา...” 

“พวกนายอยู่นี่แหละ แค่เปลี่ยนเสื้อตัวเดียว ฉันไปเองได้”  อีธานรีบบอก พลางฉุดร่างของหญิงสาวตรงหน้า  “เธอนำทางไปที”

“เดี๋ยวครับ!”  ทั้งสองคนตั้งท่าจะตามมา แต่ถูกสาวๆ หลายคนในห้องช่วยกันดึงตัวเอาไว้

ทันทีที่ออกห่างจากห้อง อีธานถอดเสื้อแจ็กเก็ตตัวนอกออกยื่นให้อีกฝ่ายพร้อมกับเงินจำนวนหนึ่ง บอกให้เธอช่วยจัดการหาคนมาใส่และแกล้งทำเป็นนัวเนียกันในห้องเปลี่ยนเสื้อ  ทำแบบนี้ต่อให้สองคนนั้นมาตามหาก็คงช่วยให้ก็คงจะพอช่วยยืดเวลาให้ได้อีกสักพัก

อีธานลงไปยังฟลอร์ที่เวลานี้มีคนเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ  เสียงเพลงที่เนิบนาบถูกเร่งจังหวะขึ้นเมื่อโชว์บนเวทีบนเวทีเริ่มแสดง เหล่าสาวสวยหลายคนกำลังทำการเต้นรำแบบกึ่งเปลือยเรียกเสียงโห่ร้องจากคนดู สายน้ำที่ถูกปล่อยลงมาจากด้านบนราวสายฝนกระจายไปทั่วเวที กลิ่นหวานเอียนยิ่งตลบอบอวลมากขึ้น

ดวงตาคมสีน้ำเงินเข้มกวาดมองไปรอบๆ ผ่านแสงสลัวซะจนยากจะแยกแยะออกว่าใครเป็นใคร ถ้าเป็นที่นี่คงเหมาะที่จะแฝงตัวอยู่มากที่สุด ตอนนั้นเองที่ปลายหางตาก็เหลือบเห็นเส้นผมสีทองยาวสยายของใครคนหนึ่ง เพียงแว๊บเดียวก่อนที่ร่างนั้นกลืนหายไปกับกลุ่มคนจำนวนมาก

ฝ่ามือกำแน่นพร้อมกับหัวใจเต้นแรงราวกับกำลังกระดอนอยู่ใต้แผ่นอก อีธานรีบเบียดเสียดกับผู้คนจำนวนมากที่กำลังเต้นรำสนุกสนานตามร่างนั้นไป  แต่สุดท้ายหลังจากพยายามอยู่นาน กลับหาไม่พบ

หรือว่าเขาจะตาฝาด? 

ขณะที่ในสมองยังคงสับสนร่างของอีธานถูกใครสักคนถอยมาชนทำให้เซไปด้านหลังเล็กน้อย จังหวะที่เกือบจะทรงตัวไม่อยู่ ก็เห็นร่างสูงโปร่งเจ้าของผมบลอนด์ยาวกำลังจะเดินผ่านประตูทางออก 

อีธานรีบวิ่งตามไป คว้าแขนของอีกฝ่ายไว้ได้อย่างเฉียดฉิว

“จีแอล!

“หา? อะไรกันน่ะคุณ”  ฝ่ายที่หันกลับมา เป็นชายหนุ่มแปลกหน้า

ไม่ใช่หมอนั่น... อีธานรู้สึกหมดแรง และเริ่มสงสัยว่าตัวเองคงเป็นบ้าไปแล้ว แค่เพียงเจอเศษโลหะในนาฬิกาก็ถึงกลับลงทุนหลอกเจ้าหน้าที่หน่วยพิเศษที่คุ้มกันตัวเองเพื่อรีบร้อนมาที่นี่  ทั้งที่หากฉุกคิดสักนิดก็น่าจะรู้ว่าต่อให้จีแอลบ้าเลือดแค่ไหนก็ไม่มีทางมาเสี่ยงด้วยการแฝงตัวเข้ามาในเซ็นโทรเวลานี้

เขาคาดหวังอะไรอยู่กันแน่?!

ชายหนุ่มย้อนกลับมาด้านบน ผลักบานประตูห้องน้ำเรียบหรูจัดที่ไว้เฉพาะแขกพิเศษเข้าไปด้านใน แสงสว่างยังคงอยู่ในระดับที่ไม่มากนัก แต่ก็นับว่ามองเห็นได้ชัดเจนกว่าด้านนอกมาก เมื่อบานประตูปิดลงโดยอันโตมัติ มันก็ปิดกั้นเสียงอึกทึกจากด้านนอกให้ลดลงจนเหลือเพียงเสียงแผ่วเบา

อีธานเปิดก๊อกแล้ววักน้ำขึ้นสาดใบหน้าหลายครั้ง ปิดเปลือกตาลงเพื่อสงบสติอารมณ์  

เสียงดนตรีเพิ่มระดับขึ้นมากะทันหัน ทำให้รับรู้ได้ว่าประตูถูกเปิดออก แต่ยังไม่ทันที่ร่างสูงจะได้เงยหน้าขึ้นมอง สัมผัสของวัตถุแข็งบางอย่างก็กดจ่อเข้าที่ด้านหลังศีรษะ ตามมาด้วยเสียงคลิ๊กอันเป็นเอกลักษณ์ของการขึ้นนกเตรียมเหนี่ยวไกของอาวุธปืนรุ่นเก่าที่ตอนนี้แทบไม่มีใครใช้กันแล้ว

ชายหนุ่มเบิกตากว้างอย่างตื่นตระหนก

“ไง...กำลังตามหาฉันอยู่หรือเปล่า...”  เสียงคุ้นหู ที่ได้ยินทำให้หัวใจของอีธานสั่นไหว  “...ที่รัก!



===+++===+++===

หัวกระจุยแน่... อีธาน!  555

ขออภัยเรื่องคำผิด คำซ้ำคำซ้อน ด้วยนะคะ พยายามดูแล้ว แต่คิดว่าคงหลุดหลายที่  ขอโทษนะคะ ...  ตอนหน้าจะมาเร็วๆ นี้   เพราะจีแอลทำให้เรามีกำลังใจแต่งต่อ

สั้นสั้นเองจ๊ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

942 ความคิดเห็น

  1. #383 Bacteria@NabuPub. (@bacteria-nabupub) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 17:38
    สวัสดีคืะ คุณ สั้นสั้น  เราส่งข้อความไปหาที่เพจนักเขียนในfacebook รบกวนเช็กด้วยนะคะ ;))
    #383
    1
    • #383-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 55)
      10 สิงหาคม 2560 / 20:54
      รับทราบค่า ขอบคุณมากๆ นะคะ ^^
      #383-1
  2. #375 tungminpe (@tungminpe) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 21:28
    ตลก! เวลานี้คำว่าที่รักดูน่ากลัวมากกกกก
    #375
    0
  3. #272 .MHUAY. (@velazza) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 27 กันยายน 2559 / 09:32
    จีแอลมาล้าววววววววววว
    รอค่ะรอ มาต่อนะ
    #272
    1
    • #272-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 55)
      28 กันยายน 2559 / 07:42
      ใช่ค่ะ จีแอลพระเอก(??) ของเรามาแล้วววว
      #272-1
  4. #271 Space_Wu (@mamu_mimi) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 23:41
    จีแอลมาแล้วเย่ๆ ไรท์มาแล้วเย่!!!!
    รอคร้าาาา
    #271
    1
    • #271-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 55)
      28 กันยายน 2559 / 07:41
      ขอบคุณที่รอ และติดตามอ่านนะคะ ดีใจมากมาย ^^
      #271-1
  5. #269 '$ CB. ชาน เลีย @' (@toon2546) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 11:53
    จะเป็นไงต่อออ จะยิงไม่ยิง ต้องรอดู มาอัพไวๆนะไรท์ เค้ารออยู่~~
    #269
    1
    • #269-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 55)
      28 กันยายน 2559 / 07:40
      คิดว่าไม่น่าจะยิงนะคะ เพราะยิงแล้วคงตายชัวร์ 55
      #269-1
  6. #268 Drtearuk (@Drtearuk) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 11:34
    พึ่งได้อ่านวันนี้เป็นวันแรก รวดเดียวจนถึงบทนี้เลย สนุกมากๆค่ะ
    รอตอนต่อไปนะคะ
    ปล. ยังงงว่าพลาดเรื่องนี้ไปได้ไงตั้งนาน><><><
    #268
    1
    • #268-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 55)
      28 กันยายน 2559 / 07:39
      ได้ยินแบบนี้ก็ดีใจและมีกำลังใจขึ้นมากเลยค่ะ ^^
      #268-1
  7. #267 SayWindy (@windy1905) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 01:55
    ยิงเลยจีแอล 5555555555555 //อวยเต็มที่
    รอตอนต่อไปนะคะะะ
    #267
    1
    • #267-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 55)
      26 กันยายน 2559 / 08:53
      555 ถ้าตายไปนี่หาไม่ได้แล้วนะคะ ซื่อบื้อแบบนี้
      #267-1
  8. #266 REIGAR_AODA (@hirakisan) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 01:17
    แอร๊ยยย มาแล้ว >w<;;;
    #266
    1
    • #266-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 55)
      26 กันยายน 2559 / 08:52
      มาตอนดึก แต่คนอ่านนอนดึกกว่า 55
      #266-1