Silver Blood (Yaoi) :: จบแล้ว ::

ตอนที่ 53 : บ่อนทำลาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,117
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 52 ครั้ง
    16 ก.ย. 59

อีธานบอกข้อมูลเบื้องต้นเท่าที่ทราบให้กับคนของวัลโด้ ซึ่งไม่แตกต่างกับสิ่งที่เขาเคยเปิดเผยต่อเซทมาแล้วก่อนหน้านี้

เขาเลือกจะที่จะเก็บงำสองเรื่องเอาไว้ ก็คือเรื่องที่ตอนนี้กำลังให้รอนด้าวิเคราะห์ตัวอย่างเลือดของจีแอล และอีกเรื่องคือสาเหตุแท้จริงที่ถูกลักพาตัวไป สำหรับเรื่องแรกอีธานแค่อยากจะแน่ใจว่าข้อมูลทั้งหมดไม่โดนแทรกแซง หรือถูกนำผลการวิเคราะห์ไปโดยที่เขาไม่รู้เรื่อง ส่วนเรื่องที่สอง... อีธานยังไม่รู้จะพูดออกไปยังไงดี

แน่นอนว่าวัลโด้ดูไม่ค่อยพอใจกับข้อมูลที่ได้นัก อีธานถูกกักตัวเอาไว้เกือบหนึ่งวันเต็มๆ ถูกซักถามอย่างหนักหน่วงชนิดที่การไต่สวนในห้องประชุมสภาเมืองก่อนหน้านี้กลายเป็นเรื่องตลกไปเลย สุดท้ายจึงยอมปล่อยตัวเขากลับออกมา ด้วยเงื่อนไขว่า อีธานจะต้องมีหน่วยกองกำลังจำนวนหนึ่งคอยตามติดเหมือนเงาโดยอ้างว่าเพื่อความปลอดภัย

“ขอโทษทีนะ แต่พวกนี้เป็นคนของผมเอง  เพื่อความสบายใจก็อย่าคิดว่าเขาเฝ้าตามควบคุม ช่วยคิดซะว่าพวกนี้เป็นลูกน้องคุณก็แล้วกัน”  เซทมารออีธานที่ถูกปล่อยออกมาจากห้องที่หน้าประตูทางเข้าออกและพูดทันทีที่เห็นหน้า

“ถึงอย่างนั้น จำนวนมากขนาดนี้ มันก็หายใจลำบากไปหน่อยนะ”  ชายหนุ่มพูดพลางเหลือบมอง กลุ่มคนที่เดินตามหลังมาเกือบสิบคน

“ขอโทษอีกที แต่ทางเราคิดว่าไม่ควรประมาท” เซทตอบเรียบๆ  “โดยเฉพาะกับตัวคุณที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี”

หัวหน้าหน่วยกองกำลังพิเศษเคลื่อนกายเข้ามาใกล้ วางมือลงบนบ่าเหมือนจะปลอบใจ 

“ผมจะส่งข่าวให้”  เซทกระซิบ จากนั้นก็ร่างสูงใหญ่ของเจ้าตัวก็ผละจากไป

อีธานมองแผ่นหลังของเซท สิ่งนี้คงหมายถึงข้อตกลงเป็นพันธมิตรในการควานหาตัวไส้ศึกยังคงอยู่ ส่วนเรื่องอื่นอีธานไม่มั่นใจเท่าไหร่นัก

“จะกลับที่พักเลยหรือเปล่าครับ?” เสียงจากเบื้องหลังเอยถาม

อีธานหันข้ามไหล่กลับไปมอง เจ้าของเสียงนั้นเป็นชายหนุ่มที่รูปร่างค่อนข้างเล็กเมื่อเทียบกับหน่วยกองกำลังคนอื่น และเป็นคนเดียวกับที่นำทางอีธานไปพบกับลูโซ่ก่อนหน้านี้

“กลับเลย”  ร่างสูงตอบ แล้วเริ่มออกเดิน

อีธานสาวเท้าเร็วยาว แต่ไม่นานนักเขาก็ชะลอการก้าวเดินพลางหันกลับไปด้านหลัง 

“นายชื่ออะไร?”

“ผมหรือครับ?”  ชายร่างเล็กเหลือบสายตาขึ้นมอง ดวงตาของเขาค่อนข้างกลม และมีสีน้ำเงินอ่อนจางหากแต่ดูสดใส  

“ใช่”

“เอ่อ...ผมชื่อ ลุค ครับ”

“โอเค...ลุค  ต่อจากนี้คงมีเรื่องให้วุ่นวายอยู่บ้าง ขอโทษล่วงหน้าด้วยนะ”  อีธานส่งยิ้มให้

“...ครับ เอ่อ...ไม่ใช่ หมายถึงไม่เป็นไรครับ มันเป็นหน้าที่อยู่แล้ว”  อีกฝ่ายท่าทางประหม่าเล็กน้อย ใบหน้าจึงออกจะแดงกว่าปกติ

“ขอบใจ”  หลังจากกล่าวจบอีธานก็หันไปจดจ่อกับการก้าวเท้าต่อ ...ในเมื่อเลี่ยงการถูกจับตาดูไม่ได้ ก็จะใช้มันให้เป็นประโยชน์แทนก็แล้วกัน


เจ้าของดวงตาสีน้ำเงินเข้มผลักบานประตูเข้ามาสู่ห้องนอนส่วนตัว ที่เดียวในตอนนี้ที่เขาจะได้อยู่ตามลำพังอย่างแท้จริง

วันนี้เลยกำหนดตามที่ ลูโซ่ บอกเอาไว้มาได้หนึ่งวันแล้ว ซึ่งมันก็เป็นอย่างที่คิด หมอนั่นยังคงหายเงียบไร้วี่แวว อีธานจึงสั่งให้ ลุค ไปเอาตัวไอ้เลือดสีแดงปลิ้นปล้อนมาให้

ลุค ซึ่งมีอายุใกล้เคียงกับอีธาน ดูจะชอบงานภาคปฏิบัติอย่างยิ่ง แม้ภายนอกจะดูนิ่งสงบตามวิธีการฝึกฝนของหน่วยกองกำลังพิเศษ แต่เมื่อสังเกตจากแววตาก็จะพบว่าเป็นคนที่กระตือรือร้นอย่างเห็นได้ชัด อย่างคราวนี้ก็รับคำสั่งอย่างแข็งขันแถมบอกว่าจะพาลูโซ่จะมาอยู่แทบเท้าอีธานอย่างแน่นอนในเวลาไม่เกินหนึ่งวัน

การสั่งให้หน่วยกองกำลังที่ตามเฝ้าตัวเองไปทำงานให้ แน่นอนว่าเรื่องนี้คงถูกรายงานต่อวัลโด้ แต่อีธานไม่คิดว่าวัลโด้จะว่างพอมาสนใจเรื่องการประมูลทาสเล็กๆ น้อยๆ ที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับความรับผิดชอบของตัวเอง

ทางด้าน เซท ยังคงไม่มีอะไรคืบหน้า  ส่วนทาง รอนด้า คงติดต่อกันเร็วๆ นี้ไม่ได้  

อีธานรู้สึกเหมือนปิดกั้นหนทางไปเกือบหมด  ปกติเขาไม่ค่อยตระหนักถึงอำนาจของตัวเอง จนมันถูกพรากไปนี่แหละ ถึงได้รู้สึกว่าแท้จริงแล้วตัวเขาเป็นเหมือนตัวหมาก มอบมงกุฎให้ก็เป็นคิง ถอดออกก็เป็นเบี้ย

ร่างสูงทิ้งตัวลงบนเตียงนอนหนานุ่ม ทันทีที่เปลือกตาปิดลง ภาพของชายหนุ่มร่างสูงโปร่งที่มีเส้นผมสีทองยาวสยายกับดวงตาคู่สวยสีเงินแวววาวก็ปรากฏขึ้น

จีแอล กำลังจะกลายเป็นศัตรู และต่อให้อีธานไม่คิดอย่างนั้นแต่อีกฝ่ายก็คงคิด อาจจะคิดตั้งแต่วันที่เขาเรียกกองกำลังเซ็นโทรมาเพื่อจับเจ้าตัว หรือไม่ก็อาจจะคิดมาตลอดตั้งแต่วันแรกที่เจอกันเลยก็ได้ ...ต่อให้ปากเอ่ยคำพูดหวานหูยังไง ความจริงที่อีธานเป็นชนเผ่าเลือดสีน้ำเงิน เป็นฝ่ายที่ไล่ล่าสังหาร กวาดล้างเผ่าพันธุ์ของจีแอล คงไม่มีวันเปลี่ยน

เป็นคนซึ่งอยู่กันคนละฝากของเส้นแบ่งอย่างไม่มีวันเปลี่ยน

ชายหนุ่มพลิกตัวไปด้านข้าง นาฬิกาแบบโบราณด้านหลังเปลือยมองเห็นกลไกซึ่งมีฟันเฟืองน้อยใหญ่สีทองซีดจำนวนมากซึ่งตั้งอยู่บนโต๊ะข้างเตียงหันด้านหน้ามายังตัวเขา มันมีขนาดใหญ่กว่าฝ่ามือเล็กน้อยเวลาเดินเงียบสนิทไม่มีเสียงรบกวน อีธานซื้อมันที่ร้านขายของโบราณเมื่อหลายปีก่อน ถึงตอนนี้มันก็ยังทำหน้าที่อย่างดี

คิ้วเข้มจ้องมองไปยังเข็มเรียวเล็กที่เป็นสีทอง มันเคลื่อนไปอย่างราบเรียบอย่างที่เคยเป็น ผ่านเลข 9 และ 10 ก่อนจะสะดุดที่เลข 11 แล้วถอยหลังลงมาหนึ่งจังหวะ จากนั้นก็เคลื่อนกลับไปตามเดิม

อีธานผุดลุกขึ้น คว้าเอานาฬิกาขึ้นมาจ้องมองใกล้ๆ จ้องเข็มที่เคลื่อนผ่านเลขต่างๆ ไล่จนมาถึงเลข 11 อีกครั้ง มันสะดุดหนึ่งจังหวะ ถอยหลังลงมา ก่อนจะย้อนกลับไปเหมือนเดิมราวกับไม่เคยมีอะไรผิดพลาด

เสีย?  เป็นไปไม่ได้ ตลอดมาเจ้านี่ไม่เคยเสียหรือหยุดเดินสักครั้ง

อีธานรู้สึกว่าใจของตัวเองเต้นแรงขึ้น เขาหยิบมันไปที่โต๊ะทำงานใกล้ๆ ลงมือถอดองค์ประกอบทั้งหมดออกมา เพราะไม่ชำนาญนักกับเครื่องมือขนาดเล็ก ชายหนุ่มจึงเกือบทำหลายอย่างหักคามือ ขาดความระมัดระวังทั้งที่เป็นของชิ้นโปรด

ปลายนิ้วคีบเอาของบางอย่างที่ส่งผลให้การทำงานของมันผิดปกติขึ้นมาส่องสะท้อนกับแสงไฟ ...แท่งโลหะขนาดเล็กที่ยาวไม่ถึงเซ็นติเมตร มันบางเฉียบยิ่งกว่าปลายเข็ม ดูแล้วแทบไม่แตกต่างจากขนาดของเส้นผม

แม้จะเล็กบางแทบมองไม่เห็น แต่ความเงาวาวก็ยังสะท้อนผ่านออกมา สีของมันทำให้อีธานรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนใต้แผ่นอกของตัวเองอันหนักหน่วงเหมือนกอง

แท่งโลหะนี้ เป็น...สีเงิน!


===+++===+++===+++

สั้นไปหน่อย แต่ขอจบตอนนี้เลยละกัน  ไว้มาขึ้นตอนใหม่นะคะ  ใครตามอ่านมาตั้งแต่แรกจนถึงตอนนี้เราก็ขอขอบคุณมาก ๆ จากใจค่ะ  เรื่องยาวมากเลยเนอะ หลังๆ ก็แอบเนือย  หวังว่าจะยังอ่านต่อไป T-T   ถ้าทิ้งคอมเมนต์ไว้พูดคุยกันบ้างก็จะดีใจมากค่ะ

คนแต่งคนเดิม เพิ่มเติมคือ ไม่ค่อยจะว่าง T-T

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 52 ครั้ง

942 ความคิดเห็น

  1. #607 gan8824 (@gan8824) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 20:29
    เบาะเเสของชนเผ่าสีเงิน???
    #607
    0
  2. #373 tungminpe (@tungminpe) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 21:17
    แผ่นโลหะสีเงินนนน!!!
    #373
    0
  3. #261 Space_Wu (@mamu_mimi) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 20 กันยายน 2559 / 17:03
    สีเงินๆๆๆๆๆๆ
    เย่!! ไรต์กลับมาแย้ววววว... คิดถึงมากๆ
    ติดตามตลอดค่าเรื่องนี้สนุกมากกกก
    รักไรต์ เป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้ๆ
    ปล. ถ้ามีรวมเล่มเราคนนึงจะซื้อแบบไม่ลังเลเลย งานดีๆ
    #261
    1
    • #261-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 53)
      24 กันยายน 2559 / 14:37
      เราเองก็อยากจะรวบเล่มเหมือนกันนะคะ สักสิบยี่สิบเล่มเป็นอนุสรณ์อะไรแบบนี้ อิอิ แต่เรื่องของอนาคตไว้ค่อยคิด เพราะต้องเอาเรื่องที่แต่งนี่ให้จบก่อนให้ได้ก่อน

      มีกำลังใจขึ้นเยอะเลย ขอบคุณนะคะ ^^
      #261-1
  4. #260 REIGAR_AODA (@hirakisan) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 17 กันยายน 2559 / 07:29
    สีเงิน สีเงินสินะ >w<;;; 
    #260
    1
  5. #259 .MHUAY. (@velazza) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 17 กันยายน 2559 / 01:08
    เรารอเสมอชอบเรื่องนี้มากๆ
    อยากรู้ว่าเรื่องจะเป็นยังไงต่อไป :)
    รอนะคะ
    #259
    1
    • #259-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 53)
      24 กันยายน 2559 / 14:34
      ขอบคุณมากมายค่ะ มีคนอ่าน มีคนคอมเมนต์น่ารักๆ แบบนี้ก็มีกำลังใจขึ้นอีกเยอะ อิอิ
      #259-1
  6. #258 SayWindy (@windy1905) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 17 กันยายน 2559 / 00:18
    ถึงคนเขียนจะบอกว่าเนือย แต่เราลุ้นระทึกที่ได้อ่านในแต่ละตอนนะคะ //น้วยๆ
    พยายามเข้านะคะทั้งเรื่องอื่นๆก็ด้วยค่ะ

    ยังคิดไม่ออกเลยว่าคู่หลักจะรักกันมั้ยรึยังไง 555555
    #258
    1
    • #258-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 53)
      24 กันยายน 2559 / 14:34
      หลายคนเริ่มพูดว่า ...แล้วสองคนนี้จะรักกันยังไงหนอ เราก็ชักคิดแล้วค่ะว่า จะรักกันท่าไหนนะ แต่..............เราจะสู้ต่อไปค่ะ เพื่อรักของทั้งคู่ 55
      #258-1