Silver Blood (Yaoi) :: จบแล้ว ::

ตอนที่ 49 : บ่อนทำลาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,204
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    15 ก.ค. 59

สายลมที่ร้อนระอุพัดผ่านเส้นผมสีบรอนด์ทองยาวให้ปลิวสยาย แสงแดดเจิดจ้าแผดเผาเปลือกตาปิดสนิทของร่างสูงโปร่งยืนนิ่งอยู่บนแนวกองหินสูงชันทอดยาวเหมือนแนวกำแพงซึ่งช่วยบังลมพายุให้กับแหล่งพำนักอาศัยที่อยู่ต่ำลงไปเบื้องหลังในลักษณะคล้ายแอ่งกระทะ

ดวงตาสีเงินเปิดขึ้นอย่างช้าๆ มองไปยังทะเลทรายแห้งแล้งกว้างไกลสุดตา สภาพอากาศซึ่งร้อนแทบจะเผาไหม้ผิวกายในตอนกลางวัน หนาวเหน็บไปจนถึงกระดูกในตอนกลางคืน  ที่สำคัญก็คือมันกั้นที่นี่ออกห่างจากเซ็นโทรด้วยพายุทรายโหมกระหน่ำและระยะทางอันไกลโพ้น

กั้นตัวเขาให้ห่างจาก อีธาน!

จีแอลถอนแว่นกันแดดที่สวมออก โยนทิ้งลงพื้นพลางใช้เท้ากระทืบซ้ำจนแหลกละเอียด เปลวไฟแห่งความโกรธเผาไหม้จิตใจของเขาครั้งแล้วครั้งเล่า

แม้จะแค้นอีกฝ่ายแค่ไหน แต่เหนือกว่าก็คือเขาโมโหตัวเองที่ชะล่าใจ เพียงแค่เห็นหน้าซื่อๆ คำพูดห่วงใยก็หลงเชื่อแบบไม่เอะใจอะไรเลย จีแอลคนเดิมคงไม่มีทางยอมปล่อยให้ปืนอยู่ห่างเกินกว่าเอื้อมมือถึง แต่ตอนนี้แค่คำพูดไม่กี่คำของหมอนั่น เขาก็แทบจะเขวี้ยงอาวุธคู่กายทิ้งไปไกลๆ

เชื่อว่าตัวเองมองคนไม่ผิด เชื่อถือไอ้คนที่ห้ามไม่ให้เขาฆ่าใครว่าเป็นคนดี เชื่อการกระทำที่ทุ่มสุดตัวเพื่อปกป้องคนอื่น

โกหกทั้งเพ!

ในเมื่อดันโง่เองจะโทษใครได้ ทุกอย่างมันเป็นอย่างที่ถูกหมอนั่นพูดใส่หน้ามานั่นแหละว่า  ฉันไม่ได้ทรยศใคร  ฉันไม่ได้เป็นพวกของนายตั้งแต่แรก

“จีแอล” 

แม้จะได้ยินเสียงคุ้นหูที่เอ่ยเรียก แต่จีแอลก็ยังคงยืนนิ่งไม่ได้หันไปมอง จนกระทั่งอาเธอร์เดินอย่างทุลักทุเลตามแนวหินที่ค่อนข้างขรุขระและสูงชันมาอยู่ในระนาบเดียวกัน

“มีอะไร?”  จีแอลถาม

“นายจะตัดสินใจยังไง ตอนนี้ทุกคนรอฟังนายอยู่นะ”

ดวงตาเรียวยาวคู่สวยเบนไปจับจ้องคนที่มีรูปร่างเล็กกว่า

อาเธอร์เป็นชนเผ่าเลือดสีขาว ซึ่งด้วยเชื้อสายแล้วส่วนใหญ่แล้วจะมีรูปร่างที่ไม่ใหญ่โตนักเมื่อเทียบกับชนเผ่าอื่น ยิ่งเรื่องพละกำลังยิ่งน้อยกว่ามาก ดวงตาสีขุ่นฝ้านั้นสู้แสงแดดไม่ค่อยดีนัก เมื่อเข้าสู่วัยชราดวงตาจึงมักจะเป็นอวัยวะที่สูญเสียไปเป็นอย่างแรก  ด้วยลักษณะทางกายภาพของร่างกายซึ่งดูอ่อนด้อยเมื่อเทียบกับชนเผ่าอื่น อีกจำนวนคนทั้งหมดในชนเผ่าก็มีเพียงไม่กี่ร้อยคน จึงกลายเป็นชนกลุ่มน้อยที่ไม่มีใครสนใจ

ท่ามกลางเทคโนโลยีทันสมัยที่อำนวยความสะดวกให้กับชีวิตได้เกือบทุกอย่าง ชนเผ่าเลือดสีขาวกลับไม่สนใจใยดีสักเท่าไหร่ พวกเขายังคงรักสันโดษ ใช้ชีวิตเรียบง่าย ยึดมั่นศรัทธาเพียงสิ่งเดียวเทพเจ้าของชนเผ่าเหมือนพวกคลั่งลัทธิ

“ฉันไม่ใช่ ลีโอนของพวกนาย บอกกี่ครั้งกี่หนแล้ว จะเมื่อก่อน ตอนนี้ หรือต่อไปข้างหน้าก็ไม่มีวันเป็นได้หรอก”

“ฉันรู้”  อาเธอร์ถอนหายใจออกมา “แต่จะให้เปลี่ยนความคิดความศรัทธาของคนอื่นในเผ่า คงเป็นไปไม่ได้...ต่อให้พยายามแค่ไหน พวกเขาก็ยังเชื่อว่านายคือ ก็อด ออฟ ลีโอน อยู่ดี”

ตั้งแต่ถูกชนเผ่าเลือดสีขาวที่กำลังอพยพย้ายถิ่นช่วยชีวิตเอาไว้ เขาถูกดูแลอย่างดีในฐานะเลือดสีเงินคนสุดท้าย  เป็นสายเลือดบริสุทธ์จากพระเจ้า และด้วยช่วงจังหวะเวลาทำให้เขากลายเป็นเทพเจ้าตามคำทำนายของชนเผ่าเลือดสีขาว ใช้ชีวิตโดยลืมเลือนชื่อเก่าที่ผู้ให้กำเนิดเคยเรียก อยู่ในฐานะ จีแอล หรือ ก็อด ออฟ ลีโอน

แม้จะรักสันโดษ เรียบง่าย เป็นชนกลุ่มน้อยที่เชื่อในลัทธิของตัวเองแบบไม่สนโลกภายนอก แต่ที่คนอื่นไม่รู้ก็คือชนเผ่าเลือดสีขาวไม่ได้สิ้นไร้เทคโนโลยีเสียทีเดียว มีกลุ่มคนรุ่นใหม่หลายคนเริ่มพัฒนาเครื่องมือเครื่องใช้ได้อย่างน่าทึ่ง อาเธอร์เองก็เป็นหนึ่งในนั้น  ไม่เพียงเท่านั้นสร้างยุทโธปกรณ์สำหรับป้องกันตัวเองเอาไว้ในระดับยอดเยี่ยม โดยเฉพาะการยึดเอาแหล่งที่อยู่อาศัยที่ล้อมรอบไปด้วยสภาพอากาศแสนเลวร้ายแห่งนี้มาเป็นข้อได้เปรียบในการสร้างเกราะป้องกัน

เพียงแค่บอกความต้องการ คนพวกนี้ก็พร้อมจะเป็นกำลังให้ แต่สำหรับจีแอลเขายังไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับสงคราม ต่อให้มีกองทัพที่แข็งแกร่งในมือแต่ถ้าต่อสู้แล้วพ่ายแพ้ ย่อมไม่เกิดประโยชน์  อีกทั้งพวกเลือดสีขาวก็เป็นชนเผ่าที่ให้ความช่วยเหลือตัวเขาที่ขาดที่พึ่ง ต่อให้เป็นคนไร้หัวใจอย่างจีแอล ก็ยังไม่อยากให้คนพวกนี้ได้รับผลกระทบจนถูกกวาดล้างเพราะตัวเขา

จีแอล ในตอนนี้จึงมุ่งทุกอย่างไปที่การตามหาคนแห่งโชคชะตาที่จะสามารถสร้างปาฏิหาริย์ร่วมกันได้แทน มันเป็นเป้าหมายสำคัญที่สุดในการมีชิวิตอยู่ของเขา มีเพียงเรื่องนี้เท่านั้นที่ต้องทำให้ได้

ลูกต้องมีชีวิตอยู่ ...มีชีวิตอยู่แทนในส่วนของพวกเราทุกคน

 

“จีแอล...”  อาเธอร์เอ่ยอีกครั้งเมื่อเห็นว่าจีแอลนิ่งเงียบไป

“ฉันมีอะไรคล้ายเทพเจ้าตรงไหนเหรอ? ฉันสามารถยิงหัวคนก้มหมอบแทบเท้าให้โดยไม่รู้สึกอะไรด้วยซ้ำ แบบนี้ยังจะเป็นเทพเจ้าได้หรือไง?”

“จะอะไรก็ตาม แต่สำหรับพวกเรานายเป็นคนที่สำคัญที่สุด”

จีแอลยิ้มที่มุมปาก  “เพราะเอาแต่พูดแบบนี้ เมียนายถึงได้แค้นฝังหุ่นฉันไม่เลิกลาซะทีไง”

“เรื่องนั้นขอโทษด้วย...”

“ช่างมันเถอะ ยังไงซะไอ้คนที่จะหนี ต่อให้ไม่มีคนยื่นเข้ามายุ่ง ก็หาทางหนีได้อยู่ดี”  จีแอลบอก  “ถ้าจับกลับมาได้ ฉันจะตัดมือตัดขาซะเลย ดูสิว่าแบบนั้นจะไปไหนได้อยู่ไหม”

“ตัดใจจากหมอนั่นไม่ดีกว่าเหรอ?  ฉันไม่เชื่อหรอกนะว่าจะมีแค่อีธานที่เลือดเข้ากับนายได้ น่าจะมีคนอื่นอีก เพียงแค่เรา...”

“ไม่”  จีแอลขัดขึ้น  “ฉันจะไม่เสียเวลาควานหาเพชรเม็ดเล็กๆ แค่เม็ดสองเม็ดในทะเลทรายอีกแล้ว”

“ทำไมต้องเป็นคนระดับหมอนั่นด้วยนะ เรื่องมันจะยุ่งยากน้อยลงมากแท้ๆ ถ้าเป็นเลือดสีน้ำเงินคนอื่น”  อาเธอร์บ่นออกมา  ก่อนจะวางมือบนไหล่ของจีแอล พูดต่อด้วยน้ำเสียงที่จริงจังมากขึ้น  “ตอนนี้เรื่องราวมันมาไกลกว่าแค่ตัวนายคนเดียวแล้วนะ”

จีแอลหรี่ดวงตาสีเงินของตัวเองลงเล็กน้อย

อาเธอร์กล่าวต่อไป  “ไม่ใช่แค่นาย ไม่ใช่แค่พวกเรา...อีกแล้ว”

“เจ้าพวกนั้น มาที่นี่แล้ว?” จีแอลเอ่ยถาม

“ใช่” ชายหนุ่มเลือดสีขาวพยักหน้าตอบ ก่อนจะจ้องมองคู่สนทนาด้วยสายตาแน่วแน่  “แล้วครูส ก็อยากคุยกับนาย”



===+++===+++===+++===

อัพตอนสั้นๆ ก่อนจะไม่อยู่หลายวันนะคะ  ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน ขอบคุณทุกๆ คอมเมนต์ด้วยค่ะ  จะรีบมาต่อโดยเร็ว  by สั้นสั้น

===+++===+++===+++===

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

942 ความคิดเห็น

  1. #369 tungminpe (@tungminpe) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 20:54
    โอ้..เรื่องราวเป็นมาอย่างนี้เอง!
    #369
    0
  2. #247 Zero-b (@korinasai) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2559 / 18:40
    ทีแท้ จีแอล(GL) ย่อมาจาก God of Leon สินะ
    คิดว่า ชื่อจริงๆ เสียอีก
    #247
    1
    • #247-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 49)
      2 สิงหาคม 2559 / 11:35
      ใช่จ้า
      จีแอล ก็มีชื่อจริงๆ ด้วยนะคะ (เราจดไว้ แต่เราลืมแล้ว T-T)
      #247-1
  3. #246 Space_Wu (@mamu_mimi) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2559 / 18:24
    คิดถึงไรท์ อ่านวนไปค่ะ 5555+
    #246
    1
    • #246-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 49)
      2 สิงหาคม 2559 / 11:36
      เราก็คิดถึงเหมือนกันค่ะ ^^ อยากลงเยอะๆ แต่สมองไม่ค่อยอำนวยเลยช่วงนี้ ^^'
      #246-1
  4. #244 อลิสแสบ>////< (@alissaraoom19) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2559 / 16:39
    คิดถึงงงงงงงง
    ค้างงงงงรอต่อไป5555555
    #244
    1
    • #244-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 49)
      2 สิงหาคม 2559 / 11:40
      ขอบคุณนะค้า ที่ยังคิดถึงกัน ตอนต่อไปจะเร็วกว่านี้นะ
      #244-1