Silver Blood (Yaoi) :: จบแล้ว ::

ตอนที่ 46 : ต้นตอของรอยร้าว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,215
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    13 มิ.ย. 59

ดวงตาสีน้ำเงินเรียวยาวกวาดมองไปยังรอบห้องประชุมที่เพิ่งจะพิพากษาตัวเขาจบไป เมื่อทุกคนออกไปหมดมันก็กลับมาเงียบสงบ อยู่ในสภาพเรียบร้อยไม่มีอะไรแตกต่างจากปกติ แต่ในสายตาของอีธานเขาเห็นโลหิตของตัวเองไหลอาบออกมาจากรอยแผลที่มองไม่เห็น มากมายจนเจิงนองไปทั่วบริเวณ

มันไม่ได้สร้างความเจ็บปวด แต่ให้ความรู้สึกสะอิดสะเอียนบอกไม่ถูก

ชายหนุ่มทิ้งห้องประชุมไว้เบื้องหลัง แล้วก้าวเท้าออกไปยังโถงทางเดินกว้างขวาง แสงสว่างจากหน้าต่างกระจกให้ความรู้สึกเจิดจ้าแสบตา

ถ้าถามถึงเรื่องที่เพิ่งจบลงไป มันเหนือกว่าที่คาดการณ์เอาไว้อยู่บ้าง แต่ก็ไม่ถึงกับสร้างความประหลาดใจให้ชายหนุ่มมากนัก กลุ่มผู้ที่ไม่ชอบใจในแนวคิดของอีธานล้วนแต่เป็นผู้ทรงอิทธิพล เป็นธรรมดาที่ย่อมต้องรู้ข่าวสารต่างๆ จนสร้างสามารถเอามาสร้างเรื่องได้ใส่ความกันได้อยู่แล้ว และอีธานก็พลาดเองที่เปิดช่องให้เห็น

ส่วนที่น่าแปลกกว่าก็คือ ไม่มีใครพูดถึงเรื่อง เลือดสีเงิน เลยสักคน ทั้งที่อีธานประกาศออกไปต่อหน้าวัลโด้และหน่วยกองกำลังเกือบทั้งหมดก็ได้ยินชัดเจน แต่เรื่องใหญ่ขนาดนี้กลับยังคงเงียบ  คิดได้อย่างเดียวก็คือ วัลโด้ สั่งให้คนที่อยู่ในเหตุการณ์ทั้งหมดปิดปากเงียบไว้ก่อนนั่นเอง

“คุณอีธาน” โจเซฟเดินตรงเข้ามาหา

คนสนิทของอีธานอยู่ในสีหน้าเคร่งเครียด เจ้าตัวรีบออกจากห้องประชุมไปเป็นคนแรกๆ และตอนนี้ก็เดินกลับมาหา กล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่นแฝงความเป็นห่วง

“ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมเตรียมทำเรื่องยื่นคำร้องเพื่อให้พิจารณาข้อเท็จจริงอีกครั้งแล้ว เมื่อตรวจสอบจากข้อมูลที่ให้ เรื่องการลงโทษคงจะยกเลิกในไม่ช้านี้”

“ที่รีบร้อนออกไปจากห้องประชุม ก็เพราะแบบนี้นี่เอง ...ขอบคุณ แต่ไม่ต้องยื่นอะไรทั้งนั้น ปล่อยให้เขาตรวจสอบไปตามปกตินั่นแหละ สำหรับฉันแค่ไม่ถูกกักบริเวณก็ถือว่าดีมากแล้ว”  อีธานยิ้มตอบ

“แต่มันน่าโมโหนะครับ”

“ก็รู้สึกอย่างนั้นอยู่หรอก แต่มันเป็นเรื่องช่วยไม่ได้นี่นา”  ร่างสูงยักไหล่  “ที่สำคัญทำไมท่าทางนายดูโมโหยิ่งกว่าฉันซะอีกล่ะเนี่ย”

“ผมไม่ได้โกรธจนตัวสั่นขนาดนี้มานานแล้วนะครับ  ผมอยู่กับคุณอีธานมาตั้งแต่ยังเด็ก รู้ดีครับว่าต่อให้จะด้วยเหตุผลอะไรคุณก็ไม่มีทางทรยศต่อเซ็นโทร และเลือดสีน้ำเงินเด็ดขาด”

อีธานชะงัก เขาเผลอขบฟันของตัวเองแน่นดังกรอด พลางเบนสายตาไปจ้องมองคนสนิทที่ห่างวัยกว่าอย่างช้าๆ

“ใช่ไหมครับ?” 

โจเซฟ เชื่อมั่นในตัวอีธานเสมอ แม้จะอายุมากว่าแต่ก็ปฏิบัติและยกย่องเขาในฐานะของเจ้านายมาโดยตลอด ถ้าเลือกได้อีธานไม่อยากทำอะไรให้อีกฝ่ายที่เป็นทั้งคนสนิท เป็นทั้งครูที่สอนในเรื่องต่างๆ มาตั้งแต่เด็ก อีกทั้งยังภัคดีต่อตัวเขาขนาดนี้ผิดหวังเลย

ถ้าอีธานคนก่อนหน้านี้ คงจะตอบคำถามกลับไปได้อย่างง่ายดายด้วยความเชื่อมั่นเต็มเปี่ยม แต่อีธานในตอนนี้พูดตอบกลับไปไม่ออก

สิ่งที่เลือดสีน้ำเงินพร่ำสอนมาตลอด สิ่งที่ได้รับการบอกกล่าวว่าเป็นสิ่งที่ถูกต้องนั้น แท้จริงแล้วมัน ถูกต้อง จริงหรือเปล่ากันแน่?

“พี่!”  เสียงเรียกที่ดังมา ช่วยให้อีธานเลี่ยงการตอบจากคำถามของโจเซฟไปได้

ชายหนุ่มหันไปมอง บนโถงทางเดินกว้างนั้นเห็นร่างคุ้นตาของน้องชายเดินตรงเข้ามาหา

“ไม่เป็นไรนะครับ”  เอเลียตเอ่ย น้ำเสียงแฝงแววเป็นห่วง แต่ดวงตาสีฟ้าสดคู่สวยนั้นกลับสื่อบางอย่างที่ต่างออกไปเล็กน้อย

“ไม่เป็นไร”  อีธานตอบกลับ

“ไม่คิดว่าจะซักหนักขนาดนั้น ดูเหมือนฝ่ายนั้นจะจ้องกัดพี่ไม่ปล่อยเลยนะ”

“เรื่องนั้นช่างเถอะ  ฉันแปลกใจมากกว่าที่นายตัดสินใจจะมาทำงานที่นี่ ทั้งที่ก่อนหน้านี้พยายามชวนตั้งหลายหน แต่ก็เอาแต่ปฏิเสธว่าน่าเบื่อบ้าง ขี้เกียจบ้าง” 

“ผมคงเริ่มโตขึ้นแล้วล่ะมั้ง”  เอเลียตหัวเราะ เบี่ยงตัวเล็กน้อย ทอดสายตามองผ่านกระจกออกไปด้านนอก

แม้จะเป็นพี่น้องที่อายุใกล้เคียงกัน แต่อีธานกับเอเลียต ไม่ได้สนิทกันถึงขั้นคุยกันได้ทุกเรื่อง อีธานมีเรื่องต้องทำมากมาย ต้องฝึกฝนเรียนรู้ศาสตร์แขนงต่างๆ หลากหลายอย่าง เมื่อก้าวเข้าสู่ช่วงวัยรุ่นก็ถูกผลักดันให้เข้ามาทำงานทันที ยิ่งช่วงหลังๆ มานี่อีธานเกี่ยวข้องกับเอเลียตแค่เวลาที่ต้องตามไปจัดการปัญหาที่อีกฝ่ายไปก่อเรื่องน่าปวดหัวเอาไว้ เช่นการทะเลาะเบาะแว้ง ทำร้ายร่างกาย ทำลายข้าวของ

ชั่วขณะที่ความเงียบแทรกตัวผ่านเข้ามาระหว่างบทสนทนา อีธานที่ยืนเคียงข้างน้องชายก็รู้สึกเหมือนตัวเองกลับไปยืนในจุดเดียวกับตอนที่ยังเป็นเด็กเล็กๆ อีกหน  ช่วงเวลาที่เคยเล่นหัวกันตามประสาพี่น้อง ช่วงเวลาก่อนที่เอเลียตซึ่งเคยน่ารักขนาดนั้นจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างไม่มีวันกลับมาเป็นอย่างเดิม เช่นเดียวกับแก้วแตกร้าว ...ส่วนหนึ่งของสาเหตุนั้น อีธานโทษว่ามันคือความผิดของตัวเอง

เป็นเพราะเขา...ที่ทำให้รอยยิ้มไร้เดียงสานั้นจางหายไป

ร่างสูงวางมือบนไหล่ของน้องชาย ไม่รู้ว่าเพราะกำลังเผลอตัวหรืออย่างไร แต่สิ่งเล็กน้อยนี้กลับทำให้เอเลียตสะดุ้งตกใจ จนอีธานต้องรีบชักมือกลับ

“โทษที ผมคิดอะไรเพลินไปหน่อย”  เอเลียตรีบบอก  ก่อนจะเริ่มต้นพูดคุยทำลายความน่าอึดอัดที่ก่อตัวขึ้น “จะว่าไป ผมก็ไม่มั่นใจเรื่องงานเท่าไหร่เลย ไม่เคยทำงานให้สภาเมืองแบบจริงๆ จังๆ ซะด้วยสิ”

“ไม่ต้องห่วง นายทำได้อยู่แล้ว ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกได้” 

“ถ้าพี่พูดอย่างนั้นผมก็มีเรื่องจะขอร้องอย่างหนึ่ง”

“อะไรล่ะ?”

“ไหนๆ พี่ก็ต้องไปทำงานที่ฝ่ายข้อมูล ในฐานะพนักงานทั่วไปอยู่แล้ว คงไม่ได้ใช้งานคนสนิทอีก”  เอเลียตยิ้มขณะกล่าว  “ถ้าอย่างนั้น ยกโจเซฟให้มาทำงานกับผมแทนได้หรือเปล่าครับ?”

อีธานเลิกคิ้วเข้มขึ้น คำขอที่ไม่คาดคิดมาก่อนทำให้ทั้งเขาทั้งโจเซฟต่างหันมองหน้ากัน

“เอ่อ...”  โจเซฟ พยายามจะเอ่ย

“ผมเพิ่งจะเคยมารับตำแหน่งแบบนี้ ถ้ามีโจเซฟคอยช่วยเหลือ ก็จะมั่นใจขึ้นหน่อยน่ะครับ” ดวงตาสีฟ้าจับจ้องตรงมาขณะพูด มันทำให้อีธานปฏิเสธไม่ออก

เขาไม่คิดว่าจะถูกขอคนกันแบบซึ่งๆ หน้า โจเซฟอยู่กับอีธานมาตลอด รู้ใจกันขนาดที่ว่างานบางอย่างสามารถทำโดยไม่ต้องออกคำสั่งด้วยซ้ำ

“ยังไงตอนนี้พี่ก็ไม่จำเป็นต้องใช้งานโจเซฟอยู่แล้วไม่ใช่หรือครับ?”

อีธานถอนหายใจเบาๆ หันไปมองโจเซฟที่ทำหน้าตากระอักกระอ่วนแบบไม่ปิดบัง 

“ช่วงนี้นายไปช่วยงานเอเลียตก็แล้วกันนะ”

“แต่ว่า...” พอคนสนิทตั้งท่าจะคาด อีธานก็เอ่ยแทรก

“ฉันโดนลดตำแหน่ง ต้องไปทำงานที่หน่วยข้อมูลเป็นแค่เจ้าหน้าที่คนหนึ่ง คงไม่มีงานอะไรให้นายช่วยหรอก”  อีธานยิ้มบางๆ

“ครับ”  โจเซฟตอบกลับ แต่ก็ยังคงท่าทางไม่เต็มใจนัก

“ขอบคุณครับ...พี่ ”  เอเลียตกล่าว ก่อนจะหันไปมองโจเซฟ  “เริ่มตั้งแต่วันนี้เลยก็แล้วกัน ช่วยแนะนำหน่วยงานต่างๆ ให้ฉันที”

โจเซฟจ้องหน้าอีธาน ก่อนจะหันกลับไปหาเอเลียต  “ครับ เชิญทางนี้”

อีธานมองส่งเบื้องหลังของทั้งสองคนที่ก้าวเท้าเดินจากไป ก่อนจะผ่อนลมหายใจออกมาทางปาก อาจจะเพราะไม่ได้นอนหลับติดต่อกันอย่างยาวนานก็ได้ เพียงแค่เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ก็ทำให้เขารู้สึกอ่อนล้าอย่างบอกไม่ถูก

สายตาของชายหนุ่มเบนไปยังมุมด้านหนึ่ง ซึ่งเป็นมุมหลบสายตา เชื่อมต่อกับทางแยกเล็กๆ เพื่อใช้เป็นทางไปห้องที่สำหรับเก็บอุปกรณ์สำรองต่างๆ

“ออกมาเถอะครับ” 

เสียงหัวเราะเบาๆ ที่ฟังทุ้มและห้าวดังขึ้น พร้อมกับร่างสูงใหญ่ของชายที่มีผมสั้นเกรียนและดวงตาคมเหมือนนกเหยี่ยวก็ก้าวเท้าออกมา

“โทษที ไม่ได้ตั้งใจจะแอบฟัง แต่มันจังหวะจะโผล่มาไม่ได้เลย” เซทกล่าว หยุดยืนเบื้องหน้าของอีธานห่างออกไปประมาณหนึ่งเมตร  “ผมมีเรื่องอยากคุยด้วย เลยดักรอที่จะทัก แต่กลายเป็นว่าเข้ามาเจอศึกระหว่างพี่น้องแทน”

อีธานยิ้ม  “ไม่ใช่อะไรอย่างนั้นแน่ครับ  จริงๆ การให้โจเซฟไปช่วยงานเอเลียต มันน่าจะมีประโยชน์กว่าอย่างที่ว่าจริงๆ นั่นแหละ”

“แต่มุมมองคนนอก ดูยังไงก็เหมือน เขากำลังจะมายึดตำแหน่งคุณอยู่เลยนะ” เซทกล่าว พร้อมกับย้ำว่าขอโทษที่ต้องพูดตรงๆ เพราะตัวเองเป็นคนแบบนี้

อีธานรู้จักอีกฝ่ายดี เลยได้แต่ตอบรับอย่างง่ายๆ ไม่ถือสา จากนั้นก็ตัดสินใจเปลี่ยนเรื่อง

“ว่าแต่หัวหน้ากอง มีเรื่องอะไรกับผมหรือครับ?”

“อยู่กันตามลำพัง เรียกผมว่า เซท เฉยๆ ก็ได้... เรื่องที่อยากคุยด้วยน่ะ มีเพียบเลยล่ะ เพราะงั้นคงต้องหาที่คุยกันแบบเหมาะๆ หน่อยจะดีกว่า”

อีธานพนักหน้า  “ที่เหมาะๆ ที่ว่า...ขอเป็นที่ที่มีเครื่องดื่มแรงๆ หน่อยนะครับ”

“แบบนั้น  ผมถนัดเลยล่ะ”  ชายร่างบึกบึนออกเดินนำหน้าไป

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

942 ความคิดเห็น

  1. #366 tungminpe (@tungminpe) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 20:32
    เครียด..กินเหล้างี้หรอ?555555+
    #366
    0
  2. #233 Camellia.z (@Camailia) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 09:10
    ซู้ดเพลงมา. เพราะคนไม่จำเป็น. ก็ต้องเดินจากไป~ ถึงแม้ว่าภายในสจจะรักเธอแค่ไหนนน เพราะคนไม่จำเป็นก็ไม่ควรอยู่ตรงนี้ เพราะฉันนั้นเข้าใจดีว่าเธอไม่ต้องกา---
    //โดนโจเซฟลากไปตบตี(? )
    #233
    1
  3. #232 Faii911432 (@Faii911432) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 14:44
    ไรท์คนเก่ง มาอัพไวๆ ติดแล้วเนี่ยๆ สู้ๆนะ
    #232
    1
    • #232-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 46)
      21 มิถุนายน 2559 / 09:57
      ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์จ้า จะ สู้ๆ นะ 💕
      #232-1
  4. #231 吴佩琳 (@mamu_mimi) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2559 / 13:19
    คิดถึงจีแอล... -3-
    #231
    1
  5. #229 SayWindy (@windy1905) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 15:09
    รอยยยร้าว //พิมพ์เกินมาน้าาาา

    สงสัยเราจะได้เจอฉากอีธานโดนน้องถอนหงอก ถถถถถ
    #229
    1
    • #229-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 46)
      13 มิถุนายน 2559 / 22:43
      ขอบคุณค่า ...แก้แล้ว พิมพ์เบิ้ลไปได้ไงไม่รุ 55

      อีธานยังหนุ่มอยู่เลยน้า ไม่มีผมหงอกหรอก (แต่คงจะเริ่มมีเร็วๆ นี้ล่ะ อิอิ)
      #229-1