Silver Blood (Yaoi) :: จบแล้ว ::

ตอนที่ 44 : ต้นตอของรอยร้าว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,292
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 69 ครั้ง
    14 พ.ค. 59

อีธานนึกย้อนไป....

เพียงพริบตาเดียว กลุ่มยานพาหนะติดอาวุธก็เคลื่อนอย่างรวดเร็วเข้ามาโอบล้อมพวกเขาแบบไม่เปิดช่องว่าง ฝุ่นทรายพุ้งตลบในอากาศ เห็นแสงสว่างจากไฟหน้ากำลังสูงสาดส่องผ่านมาเป็นลำ

“โจรกบฏ...หยุดอย่าขยับ! ไม่อย่างนั้นเราจะใช้มาตราการเด็ดขาดทันที!” เสียงประกาศดังก้อง พร้อมกับทหารของเซ็นโทรในชุดป้องกันกระสุนพร้อมอาวุธในมือที่กระโดดลงจากรถเป็นจำนวนหลายสิบคน พวกเขาเคลื่อนที่เข้ายึดตำแหน่งปิดล้อมรอบด้าน ป้องกันการหนีในแบบที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี

อีธานเงยหน้าขึ้น รับสายตาดุดันเชี่ยวกราดที่ส่งตรงมาหา รู้สึกได้ชัดเจนว่าคนตรงหน้าโกรธจัด และอาจจะกำลังคิดเกลียดตัวเขาอยู่ ...รู้สึกโดยที่อีกฝ่ายไม่จำเป็นต้องเอ่ยคำพูดอะไรออกมาเลย

ดวงตาสีเงินเหลือบตาไปยังกองสัมภาระที่อยู่ห่างออกไปหลายช่วงแขน อาวุธเกือบทั้งหมดถูกถอดกองรวมอยู่ตรงนั้น หากเป็นก่อนหน้านี้ร่างโปร่งคงไม่มีทางยอมให้ปืนอยู่ห่างเกินกว่ามือคว้าถึง ซึ่งนั่นทำให้อีธานรับรู้ได้ว่าตัวเองทำลายความเชื่อใจที่อีกฝ่ายมอบให้แบบไม่เหลือชิ้นดี

เสียงปืนก็ดังรัวขึ้นหลายนัดทันที

“คุกเข่าลง! ยกมือสองข้างขึ้นเหนือหัว!...ไม่อย่างนั้นนัดต่อไปจะไม่ใช่การยิงขู่!”  เสียงประกาศชัดเจนดังมาจากลำโพงรถยนต์

“ทำตามที่พวกเขาบอก” อีธานเอ่ย

จีแอลจ้องตาอีธาน ก่อนจะกัดฟันกรอด ยกแขนทั้งสองขึ้นและทิ้งหัวเข่าลงกับพื้นทราย เมื่ออีธานลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ตำแหน่งของพวกเขาจึงสลับกันในทันที

“เลือดเย็นจริงๆ” 

อีธานไม่พูดอะไรตอบกลับไป

“ฉันผิดเอง ที่คิดไปว่านายยังเป็น...เลือดสีน้ำเงินแสนดี”  จีแอลยิ้มที่มุมปากราวกับไม่ใส่ใจสิ่งรอบตัว “ปกติฉันไม่เคยไว้ใจใคร เพราะอย่างนั้นถึงไม่เคยลิ้มรสการถูกทรยศหักหลังมาก่อน  เพิ่งจะรู้นี่แหละว่ามันทรมานยิ่งกว่าการถูกยิงด้วยปืน ทั้งเจ็บปวด แสบร้อน เหมือนถูกเผาไปทั้งตัว”

อีธานไม่อาจจะทนมองตาอีกฝ่ายได้อีก จึงได้หันมองไปทางอื่น  คำพูดที่ได้ยินสร้างความรู้สึกอึดอัดเหมือนโดนชกเข้าที่ท้อง แม้จะไม่อยากยอมรับ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าตัวเองกำลังรู้สึกเจ็บปวดกับคำพูดเหล่านั้น 

“ฉันไม่ได้ทรยศใคร  ฉันไม่ได้เป็นพวกของนายตั้งแต่แรก” 

จีแอลหัวเราะเบาๆ เมื่อได้ยิน  “ติดต่อคนพวกนี้ได้ยังไง ...ใช้วิธีไหน?”

อีธานกัดฟันเล็กน้อย เขาตัดสินใจล้วงลงไปในกระเป๋ากางเกงหยิบอะไรบางอย่างออกมา

มันคือเครื่องส่งสัญญาณกำลังสูง ที่มีขนาดเล็กแค่ปลายนิ้วซึ่งอีธานได้รับมาจากสเวน ก่อนที่จะหนีออกจากชุมชนใต้ดิน อุปกรณ์ออกแบบพิเศษให้คงทนและมีพลังงานในตัวเอง ต่อให้เป็นพื้นที่ห่างไกลแค่เพียงแค่กดปุ่มเล็กๆ ที่อยู่ด้านบนมันก็จะส่งสัญญาณไปยังเครื่องรับหลักในทันที

“เอามาจากไหน?”

“ได้มาจากคนของเซ็นโทร”

“ตั้งแต่เมื่อไหร่?”  จีแอลถาม แต่เลือกที่จะไม่รอฟังคำตอบ  “ตั้งแต่อยู่ที่ชุมชนใต้ดินงั้นสินะ  นายมีมันมาตั้งนานแล้ว...แค่รอเวลาที่จะใช้”

อีธานนิ่งเงียบ ทุกอย่างมันเป็นอย่างที่คนตรงหน้าพูดมาทั้งหมด อีธานตัดสินใจนานแล้ว ไม่ว่ายังไงเขาก็จะต้องกลับเซ็นโทร และเมื่อมันไม่มีทางอื่น ก็ต้องสร้างทางขึ้นมาเอง

ชายหนุ่มคิดเพียงแต่ต้องการหนีจากการลักพาตัวนี้เท่านั้น แต่ความรู้สึกในตอนนี้กลับเหมือนว่ากำลังทำเรื่องหักหลังคนคนหนึ่ง

“อย่าขัดขืน ยอมให้คุมตัวดีๆ เถอะ” อีธานกล่าวออกไป

จีแอลส่งเสียง หึหึ ออกมาจากลำคอ โดยที่ไม่ได้พูดอะไรอีก

กลุ่มกองกำลังติดอาวุธของเซ็นโทรกระชับวงล้อมแคบเข้ามาอย่างช้าๆ จนระยะห่างเหลือเพียงไม่กี่เมตร

“คุณอีธาน!”  เสียงเรียก ทำให้อีธานหันไปมอง แล้วจึงพบกับร่างที่คุ้นตาอยู่รวมกับกลุ่มคน

ชายวัยสี่สิบเศษที่อยู่กับอีธานมาตลอดหลายปี หากไม่ใช่เรื่องจำเป็นจริงๆ โจเซฟคงไม่มีทางออกจากเซ็นโทร การมารับอีธานด้วยตัวเองนี้จึงถือเป็นกรณีพิเศษ

ขณะที่กำลังจะก้าวเท้า หางตาของอีธานก็เห็นว่า ร่างโปร่งที่นั่งคุกเข่าอยู่นั้นขยับข้อเท้า อีธานคิดได้ทันทีว่ายังมีอาวุธชิ้นสำคัญของจีแอลที่ยังอยู่ตรงนั้น

บ้าเอ๊ย! อีธานสบถในใจ

“ตรวจพบอาวุธ จัดการได้ทันที!” เสียงสั่งการของดังมาจากกลุ่มกองกำลัง อาวุธปืนอานุภาพรุนแรงทั้งหมดเล็งตรงมาที่ร่างของจีแอล

“อย่ายิง!”  อีธานตะโกนรีบหมุนตัว เข้าไปยืนขวางหน้าเอาไว้

“เราได้รับคำสั่งให้จัดการได้ทันที หากเป้าหมายมีอาวุธ หรือขัดขืนครับ”  เสียงตอบกลับมา 

“เขาไม่ได้ขัดขืน!”  อีธานตอบกลับ

“แต่...หมอนั่นมีอาวุธ หรือจะปฏิเสธ?”  เสียงที่ตอบกลับมาทำให้อีธานสะดุ้ง  น้ำเสียงที่แหบแห้งจนฟังรำคาญหูเหมือนลำโพงแตกๆ มันเป็นเอกลักษณ์ของเจ้าตัวที่อีธานจำได้ดี 

คนที่มาด้วยครั้งนี้อีธานไม่ได้มีแต่คนสนิทของเขาอย่างโจเซฟ แต่ยังมีบุคคลที่ทรงอำนาจสูงสุดคนหนึ่งของเซ็นโทร เป็นรองแต่เพียงพ่อของอีธานเท่านั้น เขาก็คือ...ผู้บัญชาการกองกำลัง นามว่า วัลโด้

วัลโด้ ถือเป็นบุคคลที่อีธานเห็นมาตั้งแต่เด็ก ในฐานะเพื่อนสนิทคนหนึ่งของบิดา แต่ถึงอย่างนั้นกลับไม่ได้สนิทสนมคุ้นเคย  อาจจะเพราะวัลโด้เป็นชายที่ให้บรรยากาศน่าหวาดกลัว พูดจาดุดัน มีดวงตาสีน้ำเงินอมฟ้าที่เหมือนกับอสรพิษอยู่ภายใต้คิ้วหนาเข้ม รูปร่างสูงใหญ่เต็มไปด้วยมัดกล้าม ไว้หนวดเคราเต็มใบหน้า

วัลโด้ ก้าวลงมาจากรถคันหนึ่ง แม้จะจอดอยู่ห่างออกไปแต่การกระทำทุกอย่างไม่ได้รอดไปจากสายตาที่ดูดุร้ายคู่นั้น

“ส่งนี่ให้อีธาน” วัลโด้หยิบอาวุธของตัวเองออกมาจากอกเสื้อ แล้วสั่งลูกน้องที่อยู่ใกล้ๆ ต่อจากนั้นปืนสีดำสนิทลำกล้องขนาดใหญ่ถูกส่งมาที่มืออีธาน 

“ยิงมันซะ!  ผู้บัญชาการสั่ง

“อะ...อะไรนะครับ?”  อีธานร้องถาม

“ไม่ต้องสนใจว่าจะเป็นชนเผ่าไหน มันจะเลือดสีอะไรก็ช่าง ถ้าต่อต้านเซ็นโทรก็ถือว่ากบฏและโทษคือ ตาย”  วัลโด้กล่าว  “แกไม่ควรแสดงท่าทางปกป้องโจรกบฏ ถ้าเรื่องนี้รู้ไปถึงที่เซ็นโทร คำครหาคงจะตามมาแน่อีก แกนึกว่าที่ตัวเองหายหัวไปเป็นเดือนๆ แถมมีข่าวว่าส่วนเกี่ยวข้องกับไอ้พวกที่ชุมชนลับใต้ดิน จะไม่มีใครสนใจหรือยังไง...เพราะอย่างนั้นอย่าให้ความเห็นใจเล็กๆ น้อยๆ มาทำให้เกิดปัญหาทีหลัง ฆ่ามันด้วยตัวเองซะ!

“ถึงอย่างนั้น...”

“ยังไงมันก็ต้องตายอยู่ดีอีธาน”

อีธานมองอาวุธในมือรู้สึกได้ถึงความหนักอึ้งที่ส่งผ่านมาถึงหัวใจ

“ถ้าแกทำไม่ได้ละก็...”

“ผม...จะจัดการเอง”  อีธานตอบกลับ 

ร่างสูงกัดฟันแน่น ขณะหมุนตัวกลับมายังจีแอลที่นั่งคุกเข่า ร่างโปร่งเงยหน้าขึ้นดวงตาสีเงินคมกล้าจ้องมาที่ตาของเขานิ่ง ไม่รู้ทำไมอีธานรู้สึกได้ว่ามีแววของความเวทนาปนมาด้วย 

แต่ก็คงจะไม่ผิด ...เพราะขนาดตัวเขาเองยังรู้สึกว่าตัวเองช่างน่าสมเพช

ชายหนุ่มกระชับอาวุธในมือ จ่อตรงไปยังศีรษะที่มีเส้นผมสีบรอนด์ทองยาว เขารับรู้ได้ว่ามือของตัวเองกำลังสั่นจนควบคุมไม่อยู่ ปากกระบอกปืนสั่นระริก

“เหนี่ยวไกเลยสิ...”  เสียงทุ้มของร่างตรงหน้าเอ่ยขึ้น ริมฝีปากได้รูปเหยียดยิ้มเล็กน้อย “เพราะถ้าฉันรอดไปได้ นายจะไม่มีโอกาสแบบนี้อีกเป็นครั้งที่สอง...สาบานได้!

อีธานกลั้นหายใจ เขาทำไม่ได้  ยังไงก็ทำไม่ได้ ...แต่จะหาทางออกจากสถานะการณ์นี้อย่างไรดี

“ไม่ได้ครับ” 

“ว่าไงนะ?!

“ฆ่าคนคนนี้ ตอนนี้ไม่ได้”  อีธานลดปืนลงจากมือ หันกลับไปทางที่วัลโด้ยืนอยู่

“ทำไม?”

“เพราะ เขาเป็นเลือดสีเงิน”  ชายหนุ่มตัดสินใจกล่าวออกไป 

“ไม่มีทาง...เลือดสีเงินตายไปหมดแล้ว!”  วัลโด้ขมวดคิ้ว ดวงตาเบิกกว้างขึ้น

“ไม่ครับ ยังเหลืออยู่  เขา...เป็นเลือดสีเงินคนสุดท้าย”

อยู่ๆ สายลมก็พัดแรงขึ้น ฝุ่นทรายฟุ้งตลบในอากาศยกตัวสูงขึ้นเหมือนทอร์นาโดขนาดเล็ก เพราะอยู่ภายใต้สภาพอากาศแบบนี้มีหลายวัน ทำให้อีธานรู้สึกได้ถึงสิ่งที่จะตามมาในอีกไม่นานต่อจากนี้ นั่นก็คือ พายุทราย

ลมที่พัดจนเกิดเสียงหวีดวิว แทรกมาด้วยเสียงบางอย่างแหวกพื้นทรายดังเข้าใกล้มาทุกที

“นั่นอะไรน่ะ?”  เสียงหนึ่งในกองกำลังเอ่ย พร้อมเงยหน้ามองไปบนท้องฟ้า

เมื่อหันมองตามไปจึงเห็นบางสิ่งที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า มันดูคล้ายกับกลุ่มดาวดวงสีส้มแดง แต่เมื่อสังเกตดีๆ จะเห็นได้ว่ามันขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ บ่งบอกว่ากำลังพุ่งเข้ามาใกล้อย่างเร็วรวด

ระเบิดลูกไฟห่าใหญ่กำลังพุ่งตรงมา

“หลบเร็ว!”  เสียงเตือนทำให้กลุ่มกองกำลังที่รวมตัวกันอยู่แตกกระจายตัวออก

อีธานที่กำลังตกตะลึงถูกโจเซฟดึงตัวออกให้พ้นจากรัศมีการทำลายล้าง เพียงแค่เสี้ยววินาทีเสียงระเบิดก็ดังสนั่นไปทั่ว พื้นทรายเบื้องหน้าถูกถล่มจนราวกับจะเปลี่ยนพื้นทรายให้กลายเป็นเป็นทะเลเพลิง

“จีแอล!” อีธานตะโกนเรียก กวาดตาไปทั่วอย่างตื่นตระหนกเพื่อมองหาร่างโปร่งของฝ่ายนั้น แต่เสียงตะโกนของเขาถูกกลบไปด้วยเครื่องยนต์ที่ดังเข้ามาใกล้

พื้นทรายแหวกตัวออกก่อนที่ยานพาหนะขนาดใหญ่ รูปทรงรียาว มีส่วนหัวเป็นปลายแหลมออกแบบพิเศษมาเพื่อใช้เคลื่อนที่ใต้พื้นทราย โครงสร้างมาจากโลหะเก่าคร่ำคร่าที่เห็นได้แม้จะมองจากที่มืด ประตูที่เปิดออกเห็นกลุ่มคนหลายคนก้าวออกมา พวกเขาแต่งกายด้วยเสื้อผ้าโทนสีขาวนวลปล่อยชายยาว เป็นแบบเฉพาะที่ปกติจะไม่เคยเห็นใครสวมใส่

พวกเขาก็คือ ชนเผ่าเลือดสีขาว!

“มันมีพวกมาช่วย...โจมตีมัน!” วัลโด้ออกคำสั่ง  “จับทั้งหมดให้ได้!

ระเบิดลูกไฟที่ตกลงมาจากท้องฟ้าอีกห่าใหญ่ เป้าหมายการโจมตีกินบริเวณกว้างทำให้กองกำลังของเซ็นโทรที่ไม่ได้เตรียมการรับมือกับการโจมตีบนท้องฟ้าเสียกระบวนและบาดเจ็บไปกว่าครึ่ง

อีธานมองเห็นร่างโปร่งของจีแอลอยู่กับกลุ่มชายเลือดสีขาวท่ามกลางการประทะอย่างดุเดือน ดวงตาสีเงินที่มองมายังตัวเขาแว๊บหนึ่ง ถึงจะเป็นอยู่ห่างไกลและเป็นเพียงเสี้ยววินาทีสั้นๆ อีธานก็รับรู้ได้ถึงแววโกรธเกรี้ยวจากเจ้าตัว ...จีแอลหายเข้าไปในยานพาหนะรูปทรงประหลาด จากนั้นพื้นทรายก็ถูกแหวกออก รถหัวแหลมมุดจมดินหายไปต่อหน้าต่อตา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 69 ครั้ง

942 ความคิดเห็น

  1. #498 snnting1 (@snnting1) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 14:58
    อีธาน!!!!!!!!!
    #498
    0
  2. #463 kuwsij (@kuwsij) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:20
    โอ้โห นี่โกรธมากกกกก พวกเลือดสีน้ำเงินนนนนนน
    #463
    0
  3. #364 tungminpe (@tungminpe) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 20:18
    ดูดู๊ดู ดูเธอทำ..ทำไมถึงทำกับแอลได้!!
    #364
    0
  4. #224 Zero-b (@korinasai) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 16:41
    เจ็บ! อีธาน ถ้าจะทำแบบนี้ คว้ามือจีแอลไว้แต่แรกทำไม?
    #224
    1
  5. #223 Asce24 (@Asce24) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 14:41
    สงสารรีแอล อีธานใจร้าย
    #223
    1
    • #223-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 44)
      23 พฤษภาคม 2559 / 19:40
      อีธานก็มีเหตุผลน้า ... ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์จ้า ^^
      #223-1
  6. #222 Amada Rosamonde (@goldfishshii) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 14:11
    สงสารจีแอล พระเอกใจร้ายแบบนี้ นิสัย ไม่ยกจีแอลให้หรอกทีหลังอะ
    #222
    1
    • #222-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 44)
      23 พฤษภาคม 2559 / 19:41
      อย่าเพิ่งเกลียดอีธานเลยน้า เดี๋ยวเขาก็ได้ผลกรรมตามสนอง 55
      #222-1
  7. #221 Amada Rosamonde (@goldfishshii) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 14:11
    สงสารจีแอล พระเอกใจร้ายแบบนี้ นิสัย ไม่ยกจีแอลให้หรอกทีหลังอะ
    #221
    0
  8. #220 吴佩琳 (@mamu_mimi) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 10:32
    โอ๊ะ!!ไรท์ รีดคิดถึงมากกกกก...
    คือรู้สึกสมน้ำหน้าผู้ชายคนนั้น บื้อจนนาทีสุดท้ายจริมๆเลยนะ....
    ไรท์หายนานมาก คิดถึงมากๆ เป็นกำลังใจให้นะฮะ มาอัพอีกนะฮะ
    #220
    1
    • #220-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 44)
      23 พฤษภาคม 2559 / 19:42
      ขอบคุณที่คิดถึงกันนะคะ เดือนนี้คนแต่งไม่ว่างเลยจริงๆ ค่ะ ...อัพช้ามากมาย ขออภัยด้วยนะคะ T-T
      #220-1
  9. #219 ChordZ (@ChordZ) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 09:33
    รู้สึกสมน้ำหน้าอีธานมาก:(
    #219
    1