Silver Blood (Yaoi) :: จบแล้ว ::

ตอนที่ 41 : ค่ำคืนอันเหน็บหนาว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,402
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    23 เม.ย. 59

ที่พักแห่งใหม่เกือบจะเหมือนสวรรค์ ถ้าเทียบบริเวณโดยรอบ เพราะอย่างน้อยมันก็ช่วยให้พวกเขาทั้งคู่ผ่านความร้อนแผดเผาในตอนกลางวันไปได้โดยที่ผิวกายยังไม่ไหม้เกรียม อีกทั้งยังช่วยบดบังลมที่พัดกรรโชกในยามกลางคืน

เพราะร่างกายที่บาดเจ็บต้องการการพักฟื้น ต่อให้เป็นเลือดสีเงินที่มีระบบร่างกายแข็งแรงยังไงก็ไม่มีข้อยกเว้น ยิ่งอาการบาดเจ็บครั้งนี้ไม่ใช่เล่นๆ ซ้ำการทำแผลยังเป็นแบบตามมีตามเกิด การนอนพักและพยายามควรเคลื่อนไหวให้น้อยที่สุดไม่ให้แผลได้รับการกระทบกระเทือน จึงเป็นทางเดียวที่พอทำได้ ดังนั้นหลังจากกินอาหารแคปซูลที่มีติดตัวมาด้วยไปแล้ว จีแอลจะหลับเกือบตลอดทั้งวัน โดยอีธานก็มีหน้าที่แค่เฝ้าดู

ค่ำคืนที่สามในทะเลทรายมาเยือนพร้อมกับความเย็นเยียบซะจนร่างกายสั่นสะท้านเช่นเคย อีธานอยากจุดไฟเพื่อให้ความอบอุ่นแต่ติดอยู่ที่ไม่มีอะไรเป็นเชื้อให้เผาไหม้ได้เลยสักอย่าง สุดท้ายเขาก็ต้องทำแบบเดียวกับสองคืนแรกก็คือรวบเอาร่างโปร่งของจีแอลเข้ามากอดไว้

อีธานที่กำลังจะเคลิ้มหลับต้องเปิดเปลือกตาขึ้น เมื่อคนในอ้อมแขนเริ่มขยับตัวหยุกหยิกไปมา เขาเห็นดวงตาสีเงินที่ดูเปล่งประกายในค่ำคืนท่ามกลางแสงจันทร์สาดส่อง มันดูสดใสเหมือนลูกไฟดวงเล็กๆ

“เป็นไงบ้าง?”  อีธานถาม

จีแอลตอบ  “ดีขึ้น”

“งั้นก็ดี”  อีธานพยักหน้า วางมือบนเส้นผมของอีกฝ่าย ก่อนจะหลับตาลงอีกครั้ง

“ทำไมนายถึงยอมมากับฉัน?”  เสียงทุ้มแหบพร่าเล็กน้อยถาม

คิ้วเข้มของอีธานเริ่มขมวดเป็นปมทั้งที่ยังหลับตา ดูเหมือนไม่ใช่แค่ปากที่ถามคำถามด้วยความสงสัย แต่ฝ่ามือเรียวของอีกฝ่ายก็แสดงความใคร่รู้ไม่แพ้กัน เพราะมันเริ่มสำรวจเปะปะไปทั่วเหมือนอยากจะศึกษาแนวกระดูกและกล้ามเนื้อของเขาด้วย

คงเพราะนอนหลับมาตลอดทั้งวัน จีแอลในเวลานี้จึงพร้อมจะรบกวนการพักผ่อนของอีธาน

“เพราะติดหนี้นายอยู่ล่ะมั้ง”  อีธานตอบเสียงเรียบ พลางรีบจัดการรวบมือซุกซนทั้งสองข้างเอาไว้ แล้วพลิกตัวให้ร่างของคนในอ้อมกอดหันไปอีกด้าน เปลี่ยนให้แผ่นหลังของอีกฝ่ายมาแนบสนิทอยู่กับอกเขาแทน

จีแอลส่งเสียงหัวเราะแผ่วเบาในลำคอ

“นี่...ที่รัก...”

อีธานเกือบจะอ้าปากตอบออกไปอยู่แล้ว แต่ยั้งตัวเองได้ทัน

“ถ้าฉันตายไป นายจะรู้สึกอะไรบ้างหรือเปล่า?”

เนื่องจากไม่คิดว่าจะได้ยินคำถามทำนองนี้ อีธานเลยอึ้งไปหลายวินาทีก่อนจะตอบ

“นายไม่ตายหรอก”

“...ใช่”  จีแอลปล่อยให้ความเงียบกินเวลาชั่วขณะหนึ่งก่อนจะพูด “ช่วยกอดแน่นๆ ได้ไหม?”

“หนาวเหรอ?” 

ดวงตาสีเงินหันมามองอีธาน “ฉันอยากใช้สิทธิพิเศษของคนเจ็บกับนายให้เต็มที่หน่อย”

“รู้ใช่ไหมว่า สิทธิพิเศษมันไม่ได้มีตลอด”

“รู้สิ”  จีแอลวางมือของตัวเองทับบนมือของอีธาน  “รู้ดีเลยล่ะ”

“นอนซะ” อีธานกล่าว ขณะที่ตัวเองกำลังกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้นตามคำขอ ใบหน้าของเขาฝังอยู่กับช่วงคอของอีกฝ่าย ได้กลิ่นเฉพาะตัวที่โชยออกมาจากบริเวณนั้น ปะปนกับกลิ่นเลือดเบาบางที่เย้ายวนอยู่ในอากาศ

 

อีธานเปิดเปลือกตาขึ้นเมื่อรู้สึกได้ถึงแสงสว่างและแดดอุ่นร้อนในยามเช้าที่สาดส่องเข้ามา ร่างสูงไม่รู้สึกถึงน้ำหนักของร่างที่ควรจะเบียดชิดอยู่กับตัวเอง เขาจึงยันตัวลุกขึ้นนั่ง พร้อมกับกวาดตามองไปโดยรอบ

จีแอลไม่อยู่...

อีธานคว้าเสื้อแจ๊กเก็ตขึ้นสวม รีบก้าวออกมาจากกองหิน ท่ามกลางทะเลทรายแห้งแล้งสุดตา ...ร่างโปร่งยืนเต็มความสูงอยู่ห่างออกไปไม่ไกลนัก เส้นผมสีทองปลิวสยายเกิดประกายสะท้อนกับแสงอาทิตย์

อีธานสาวเท้าเข้าไปหา เขาเห็นดวงตาสีเงินคมกล้าทอดสายตามองตรงไปบนผืนทราย ก่อนที่ใบหน้าสวยงามโดดเด่นจะหันมามอง

จีแอลดูแข็งแกร่งขึ้นอย่างชัดเจน ผิวไม่ซีดจางเหมือนก่อนหน้านี้ อีกทั้งยังยืนได้อย่างมั่นคงท่ามกลางสายลมที่พัดแรง

“ตื่นแล้วสินะ...เราได้เวลาเดินทางกันแล้ว”

“กลับไปเขต N ?”

“ไม่”  จีแอลส่ายหน้า  “เราจะเดินทางต่อ”

“ไปไหน?”  อีธานขมวดคิ้วอย่างสับสน

เขาเข้าใจว่าจีแอลเพียงแค่หนีการจับกุมเข้ามาในทะเล เพราะถ้าหากเป็นที่นี่คงไม่มีใครมาตามหา ไม่มีใครคิดหรอกว่าจะมีคนบ้าพอจะหนีข้ามโลกปกติเข้ามาในสถานที่ซึ่งได้ชื่อว่าดินแดนแห่งความตายแบบนี้

จีแอลยิ้มเล็กน้อยมุมปาก ชี้นิ้วไปทางด้านหนึ่ง  อีธานจึงมองตามไป

“โอเอซิส” 

“โอเอซิส?!” อีธานทวนคำ

สถานที่เล็กๆ ซึ่งเป็นที่ชนเผ่าเลือดสีขาวปักหลักตั้งถิ่นฐานในตอนนี้ ที่นั่นไม่มีกองกำลังของเซ็นโทรประจำการอยู่ เพราะชนกลุ่มน้อยอย่างเลือดสีขาวมักอยู่อย่างสันโดษโดยไม่ยุ่งเกี่ยวกับใคร ไม่มีเทคโนโลยี  ใช้ชีวิตอยู่อย่างเรียบง่าย ระยะห่างระหว่างเซ็นโทรไปถึงที่นั่นนั้นไกลสุดขอบทะเลทราย  การเดินทางต่อให้ใช้ยานพาหนะอย่างรถยนต์ก็ยังต้องใช้เวลาหลายวัน ไม่นับรวมเวลาที่อาจจะเสียไปกับสภาพอากาศเลวร้ายจากพายุทราย ซึ่งมีโอกาสเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า

“นายบ้าไปแล้ว!

“ปากร้ายจัง ที่รัก”  จีแอลห่อปาก พลางส่ายหน้าเบาๆ 

อีธานพยายามไม่สนใจท่าทางกวนอารมณ์ของอีกฝ่าย “ทางเดียวที่จะรอดได้ คือย้อนกลับไปเขต N เดี๋ยวนี้!

“นั่นมันทางรอดของนาย ไม่ใช่ของฉัน”  

“แต่ถ้าขืนไปทางนี้ เราก็ไม่รอดทั้งคู่!

“ทำไมนายไม่ยอมเชื่อที่ฉันพูดเลยนะ  บอกแล้วไงฉันจะไม่ปล่อยให้นายตาย” จีแอลตอบหน้าตาเฉย

อีธานกัดกราม  “แล้วจะเป็นไปได้ยังไง ต้องเดินทางอีกไม่รู้กี่สิบวัน ทั้งที่ตอนนี้มีน้ำเหลืออยู่แค่ครึ่งขวด”

จีแอลหรี่ตาลง  “น้ำครึ่งขวด?”

“ใช่สิ!” ชายหนุ่มตอบย้ำ

ร่างโปร่งก้าวเข้ามายืนประชิดตัวอีธษน ดวงตาสีเงินจับจ้องใบหน้าของเขาในระยะใกล้เหมือนกำลังสังเกตบางอย่าง

“นี่นาย...ไม่ได้ดื่มน้ำมานานแค่ไหนแล้ว?!

อีธานตอบไม่ถูก เขาได้รับน้ำบ้างเวลามันหลงเหลืออยู่ในปากระหว่างที่ช่วยป้อนให้อีกฝ่าย ถ้าพูดถึงการดื่มแบบจริงจัง อึกสุดท้ายนั้นคือหลังจากทำแผลให้จีแอลเสร็จเมื่อสองวันก่อน

“ถามทำไม?”

“ให้ตาย!” จีแอลสบถ จากนั้นก็รีบลากตัวอีธานเข้ามาที่กองหินอีกครั้ง รีบลงมือค้นกระเป๋าของตัวเอง แล้วหยิบขวดน้ำขึ้นมายื่นให้อีธาน  “ดื่มซะ!  ดื่มให้หมดนี่นั่นแหละ”

อีธานมองจีแอลที่ดูท่าทางหัวเสีย

“แต่ถ้าฉันดื่มจนหมดตอนนี้ อย่าว่าแต่เดินทางไปโอเอซิสที่ไม่รู้อยู่ตรงไหนกันแน่เลย ย้อนกลับเขต N ก็ไม่ไหว”

“ที่นายไม่ดื่มอะไรเลย เพราะคิดว่าเราจะขาดน้ำงั้นเหรอ?”

อีธานขมวดคิ้ว “เดี๋ยวนะ...นายยังมี...”

“ฉันมีแคปซูลน้ำ!

“อะไรนะ?!” อีธานเกือบจะอ้าปากค้าง 

จีแอลล้วงเข้าไปที่กระเป๋าด้านหลังของกางเกง หยิบกล่องเหล็กเล็กๆ ออกมา ด้านในมีแคปซูสทรงรีเม็ดสีฟ้าใสกับสีเหลืองเรียงรายอยู่เต็ม

แคปซูลน้ำเป็นสิ่งที่คิดค้นขึ้นมาได้พักใหญ่แล้ว วิธีใช้ก็แค่ใส่ส่วนประกอบทั้งสองสีลงไปในขวดเขย่าให้แตกเมื่อสัมผัสกับอากาศก็จะเกิดของเหลวที่มีลักษณะคล้ายน้ำ สามารถดื่มได้ แต่รสชาติจะแปร่งปร่าที่ห่างไกลจากความบริสุทธิ์ มันจึงไม่ได้รับความนิยม ไม่มีใครพูดถึง ...ซะจนอีธานเองก็ลืมไปแล้วว่ามีของแบบนี้ในท้องตลาด

“นายจะคิดว่าฉันบ้าเข้ามาในทะเลทราย ทั้งที่พกน้ำมาแค่สองขวดเนี่ยนะ!”  จีแอลถาม

“ก็...” อีธานพูดไม่ออก รู้สึกอายที่เข้าใจไปเองอย่างนั้น

จีแอลจ้องมองอีธาน ก่อนจะหัวเราะออกมา

“โอ้ย...แผลฉันสะเทือนเลยนะรู้ไหม?”

“ก็หยุดขำซะสิ!

“นายนี่น่ารักจริงๆ นะอีธาน”  จีแอลยิ้มหลังจากล่าวจบ มันเป็นรอยยิ้มที่ตรงกันข้ามกับรอยยิ้มยียวนกวนๆ ที่เจ้าตัวมักจะมีประจำ

อีธานบังคับตัวเองให้ละสายตาจากใบหน้าอีกฝ่าย เขายื่นมือออกไปตั้งใจจะคว้าขวดน้ำที่ถูกส่งมาในตอนแรก แต่จีแอลดึงมันกลับไป  พร้อมกับใบหน้าที่ปรากฏรอยยิ้มที่แผงแววเจ้าเล่ห์เข้ามาแทนที่

“ก่อนหน้านี้นายป้อนฉันตลอดเลยใช่ไหม?”

อีธานไม่ตอบ

“คราวนี้ฉันจะป้อนนายบ้างก็แล้วกัน”

“ไม่ต้อง ส่งขวดน้ำมา”

“ไม่ได้ๆ  ฉันไม่อยากเอาเปรียบใคร”  ร่างโปร่งขยับเข้ามาใกล้ แล้วนั่งคล่อมลงบนตักของอีธาน

“ลงไป”

จีแอลส่ายหน้า  “ตอนนั้นนายบอกว่า ฉันจะได้มากกว่าจูบ... ถ้าไม่ให้ฉันป้อนน้ำด้วยปาก งั้นฉันก็ขอไอ้ของมากกว่าที่นายบอกจะให้ตอนนี้แทนเลยดีไหม?”

อีธานยกมือขึ้นกุมขยับ ราวกับว่าอยู่ๆ ก็รู้สึกปวดหัวจี๊ดขึ้นมาอย่างนั้น

จีแอลหัวเราะเบาๆ ฝ่ามือเรียวยกขวดน้ำขึ้น พร้อมกับใบหน้าที่เงยขึ้นเล็กน้อยเผยให้เห็นลำคอยาว แนวเส้นสวยงามลากมาถึงกระดูกไหปลาร้า 

อีธานมองหยดน้ำเล็กๆ ไหลออกมาจากมุมปากผ่านลงมาที่บริเวณคางของอีกฝ่าย เขารู้สึกว่าลำคอของตัวเองแห้งผากไม่ต่างจากผืนทรายที่รายล้อมอยู่รอบตัว

ชายหนุ่มตัดสินใจวางมือลงบนเอวสอบของร่างตรงหน้า จัดการดึงมันเข้ามาชิดตัวเองมากขึ้น จากนั้นก็เงยหน้ารับหยาดน้ำที่ถูกส่งมาให้อย่างต่อเนื่องยาวนานซะจนอีธานก็ไม่แน่ใจว่าขวดน้ำในมือของอีกฝ่ายว่างเปล่าลงไปตั้งแต่ตอนไหนกันแน่




เรามีเพจด้วยนะ...เข้าไปคุยกันได้ แอบโฆษณา 55  

https://www.facebook.com/shortsun/

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

942 ความคิดเห็น

  1. #458 homhyp (@iyeiyh) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 16:10
    อยากเห็นทายาทของพวกเขาแล้ว
    #458
    0
  2. #361 tungminpe (@tungminpe) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 20:01
    พวกนายจะมีลูกกันเมื่อไหร่? 5555555+
    #361
    0
  3. #208 DeadMan_Gray (@dreamhighforever) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 09:22
    ทำสองคนนี้ชอบทำอะไรกลางแจ้งจุงเบยยยยย //ปิดหน้าเขิน
    #208
    1
    • #208-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 41)
      25 เมษายน 2559 / 21:15
      กลางแจ้ง แต่ไม่มีคนอื่นนะ 55
      #208-1
  4. #207 Zero-b (@korinasai) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 02:26
    อีธาน อยากให้นายคิดดูให้ดีว่า รู้สึกยังไงกับจีแอล
    กลัวนายคิดได้เมื่อสาย อีธานคนบื้อ!!
    #207
    1
  5. #206 Calorine (@morhoungkow) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 00:46
    จู่โจมเยอะเลยนะจีแอลลลล
    #206
    1
    • #206-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 41)
      25 เมษายน 2559 / 21:16
      เริ่มหายแล้ว ก็กลับมาเหมือนเดิม 55
      #206-1