Silver Blood (Yaoi) :: จบแล้ว ::

ตอนที่ 36 : ปลายกระบอกปืน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,454
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 59 ครั้ง
    21 มี.ค. 59

“เฮ้ย...ลุก!”  เสียงพร้อมกับแรงกระแทกที่สีข้างทำให้อีธานที่นอนขดอยู่กับพื้นขยับตัว

ดวงตาสีน้ำเงินเข้มเปิดขึ้น ก่อนจะปิดลงอย่างรวดเร็ว ราวกับหวาดกลัวแสดงสว่างที่จะผ่านมากระทบ ร่างสูงของอีธานเคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้า พยายามยกศีรษะขึ้นอยู่สามหนกว่าที่มันจะตั้งตรงขึ้นมาได้

“เป็นบ้าอะไรล่ะ...อย่ามาสำออยนะโว้ย ก่อนหน้านี้ยังเห็นดีๆ อยู่เลย”  เท้ากระแทกเข้ามาอีกหนด้วยเรี่ยวแรงที่มากกว่าเดิม อีธานจึงลืมตาขึ้น กวาดไปรอบๆ ห้องเหมือนกำลังสับสน

ชายเลือดสีแดงรูปร่างกำยำสองคนยืนอยู่ตรงหน้า ชายแรกรูปร่างสูงกว่าหน้าตาโหดเต็มไปด้วยหนวดเครามือหนึ่งถือเข็มฉีดยาแบบพร้อมฉีด ส่วนอีกคนดูเด็กกว่า ผิวขาวซีดจนเหมือนเกิดมาไม่เคยโดนลมโดดแดด

อีธานไม่คุ้นหน้าทั้งคู่ ดูท่าว่าเพิ่งจะเปลี่ยนเวรมาจับตาดูเขา

“อาการข้างเคียงหรือเปล่าครับ ยานี่ถ้าได้รับมากๆ จะส่งผลกระทบต่อร่างกายนะ...แถมเขาถูกฉีดไปตั้งสองโดส”

“น่าจะช็อกตายไปเลยด้วยซ้ำ”  ชายมีหนวดพูดด้วยน้ำเสียงห้าว จ้องมองอีธานด้วยสายตารังเกียจฉายชัด เจ้าตัวย่อตัวลงมากระชากแขนของอีธานไปข้างหน้า ใช้ฟันดึงเอาปลอกที่ครอบปลายเข็มออก พร้อมกับแทงเข็มเข้ากับท่อนแขนเหนือเส้นเลือดที่กำลังเต้นตุบๆ อยู่ที่บริเวณข้อพับในทันที

สารเคมีไหลผ่านเข้ามาในเส้นเลือดอย่างช้าๆ อีธานเกร็งกระตุก เส้นเลือดที่แขนเขียวคล้ำขึ้นมาอย่างชัดเจน

“เอ่อ...หยุดก่อนดีไหมครับ?”  ชายอีกคนถามด้วยน้ำเสียงลังเล

“ทำไมต้องหยุด...ถูกสั่งมาให้ฉีดทุกสิบสองชั่วโมงอยู่แล้วนี่!

“แต่เดี๋ยวจะช็อกเอานะครับ ครูสบอกว่าถ้าไม่มีคำสั่งอื่น หมอนี่ก็ต้องยังมีชีวิตอยู่รอดปลอดภัย”

คนฟังชะงักมือทั้งที่ของเหลวในหลอดยังเหลืออีกเกือบครึ่ง พลางเหลือบตาขึ้นมองเพื่อนรุ่นน้อง 

ชั่วจังหวะนั้นเองที่อีธานคว้าหมับเข้าที่ข้อมือ ใช้มืออีกข้างดึงเข็มฉีดยาแขน และแทงเข้าที่บริเวณคอของฝ่ายนั้น สารเคมีที่เหลืออยู่ถูกฉีดออกไปรวดเดียวจนหมด ชายเสียงห้าวตรงหน้าร่างกายกระตุกเบาๆ ล้มฟุบลงกับพื้นก่อนจะหมดสติไปเกือบจะทันที

“ยะ...หยุดนะ!”  ชายที่ยืนอยู่ถอยหลังกรูด ปืนที่เอวถูกชักออกมาจ่อใส่อีธานด้วยมืออันสั่นเทา ท่าทางคงเป็นคนที่ไม่เคยใช้อาวุธจริงๆ มาก่อน เมื่อมองอย่างชัดๆ อีธานถึงเห็นว่าอีกฝ่ายยังน่าจะอยู่ในช่วงอายุไม่เกินยี่สิบปี ยังเป็นเด็กหนุ่มที่ท่าทางไม่ประสีประสา

อีธานสไลด์ไปตรงหน้าก่อนจะตวัดขาขึ้นเตะไปที่ข้อมือของฝ่ายนั้น ปืนลอยหวือขึ้นก่อนล่วงตกลงพื้น  ดวงตาสีแดงเบิกกว้างอย่างตกใจ และโดยที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัวปืนของตัวเองก็ถูกหยิบขึ้นมาจ่อเข้าที่ขมับซะแล้ว

“ยะ...อย่ายิง...”  หนุ่มเลือดสีแดงปากคอสั่น

อีธานพ่นลมหายใจแผ่วเบาก่อนจะกล่าว “ฉันจะไม่ยิง...ถ้าเธอทำตามที่บอกน่ะนะ” 

“ผม...ผะ...ผม พาคุณออกไปจากที่นี่ไม่ได้หรอกนะ ข้างนอกมีคนคุมอีกหลายคนยังไงซะก็...หนีไปไหน...มะ...ไม่ได้หรอก”  อีกฝ่ายลนลานซะจนพูดติดๆ ขัดๆ

“ฉันไม่ได้จะให้เธอพาออกไปข้างนอก”  อีธานตอบลดปืนลงเล็กน้อย  “แค่ภายในคุกนี่แหละ”

อีธานเปลี่ยนเสื้อผ้ากับชายที่นอนหมดสติ โชคดีที่รูปร่างพอๆ กัน จากนั้นก็บังคับให้เด็กหนุ่มพาไปยังห้องขังที่สเวนถูกจับตัวอยู่

ห้องขังของสเวนอยู่ลึกเข้าไปทางปีกด้านซ้าย มันไม่ได้บุกระจกรอบด้านให้มองเข้ามาเห็นได้ตลอดเวลาเหมือนกับที่อีธานอยู่ ระบบป้องกันก็ไม่ได้หนาแน่นเท่าไหร่นัก มีเพียงระบบล็อคอัตโนมัติ ไม่มีคนเฝ้า พวกครูสไม่ได้สงสัยสเวนหรือไม่ก็ยังไม่เอะใจความไม่ชอบมาพากลในตอนนี้

“ที่นี่เหรอ?”

“ชะ...ใช่”

“รีบเปิดประตูสิ!” 

เด็กหนุ่มสะดุ้ง เขารีบป้อนรหัสเปิดประตูด้วยมือที่สั่นซะจนน่าสงสาร โดยมีอีธานประกบอยู่ข้างหลัง โชคดีที่เด็กหนุ่มกลัวซะจนไม่ทันสังเกตว่าอีธานเองก็มีหน้าซีดไม่แพ้กัน สารเคมีที่ถูกฉีดเข้าไปเมื่อครู่นี้เริ่มออกฤทธิ์มือที่จับมือเริ่มชาเล็กน้อย ไม่พูดถึงการที่อีกฝ่ายจะฮึดสู้ขึ้นมาเลย แค่วิ่งหนีไปตอนนี้เขาคงไม่มีปัญญาตามจับด้วยซ้ำ

ประตูเปิดออกอย่างช้าๆ อีธานดันหลังเด็กหนุ่มเลือดสีแดงเข้าไปในห้อง รีบตามเข้าไปและปิดประตูลง

สเวนถูกมัดด้วยเชือกนั่งอยู่ที่มุมด้านหนึ่ง ดวงตาที่เหลือเพียงข้างเดียวนั้นเบิกกว้างแสดงความประหลาดใจอย่างยิ่ง ขณะที่อีธานสั่งให้เด็กหนุ่มแก้เชือกให้สเวน

“คุณอีธาน...ทำไม...ที่ว่าโดนจับตัวไปคือคนพวกนี้หรือครับ?”  สเวนถาม

“ก็ไม่เชิง เรื่องมันยาวน่ะ”  อีธานตัดบท และเข้าประเด็นของตัวเองก่อน  “แล้วนายทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้” 

สเวนไม่ได้ตอบคำถามในทันที เขาเหลือบมองไปที่เด็กหนุ่มเลือดสีแดงที่เพิ่งจะแก้เชือกให้ตัวเองเล็กน้อย ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงที่พอให้ได้ยินแค่สองคน

“ท่านอีเลียต สั่งให้ผมมาสืบหาชุมชุนลับที่แถวนี้ครับ เขาบอกว่าถ้าพบอะไรไม่ชอบมาพากลให้แจ้งทันที ความจริงผมควรจะกลับเซ็นโทรก่อน แต่พอดีพบสิ่งผิดสังเกตก็เลยตามสืบมากขึ้น จนสุดท้ายก็พลาดจนโดนจับมา  ...ไม่คิดจริงๆ ว่าจะเจอคุณที่นี่ได้”

อีธานขมวดคิ้ว ไม่ใช่หน่วยงานของเซ็นโทร แต่เป็นอีเลียต และไม่ใช่การตามหาตัวอีธานโดยตรงแต่เป็นการสืบหาชุมชนใต้ดิน ...มันทำให้อีธานไม่เข้าใจจุดประสงค์ของน้องชายตัวเองสักเท่าไหร่

“คุณอีธานไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ อีกไม่นานกองกำลัง...”  ยังไม่ทันพูดได้จบประโยค เสียงระเบิดก็ดังลั่นขึ้น พื้นที่เหยียบอยู่สั่นสะเทือนราวกับแผ่นดินไหว

ยังไม่ทันจะได้พูดอะไรออกไป ระเบิดอีกสองลูกติดๆ ก็ตามมา คราวนี้ไม่เพียงพื้นเท่านั้นเพดานก็เริ่มปริแยก เศษดินปนเศษวัสดุโครงสร้างร่วงกราวลงกับพื้น  อีธานทรุดตัวลง ไม่ต่างกับสเวนที่ต้องหมอบต่ำ เด็กหนุ่มเลือดสีแดงล้มกลิ้งเพราะไม่ทันระวังตัว อีธานต้องรีบคว้าเสื้อไว้ไม่ให้หัวไปโขกเข้ากับกำแพง

ไม่จำเป็นต้องถามว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะพวกเขาเข้าใจตรงกัน กองกำลังปราบปรามใต้พื้นดินเปิดฉากการโจมตีแล้ว

“ต้องรีบติดต่อทางเซ็นโทรนะครับ ไม่อย่างนั้นคุณเองก็จะเสี่ยงโดนลูกหลงไปด้วย”  สเวนกล่าว

“ไม่ต้องห่วงฉัน นายหาทางออกจากที่นี่ก่อนเถอะ”  อีธานตอบกลับ เขาโยนร่างของเด็กหนุ่มเลือดสีแดงไปให้สเวน “ให้หมอนี่ช่วยพาออกไป”

สเวนขมวดคิ้วมองเด็กหนุ่มที่อยู่ตรงหน้า ก่อนจะถามอีธาน  “หมายความว่ายังไง คุณในตอนนี้เป็นอันตรายมากกว่าใครนะครับ!

แรงระเบิดเกิดขึ้นอีกครั้ง คราวนี้มีเสียงดังจนสะเทือนเยื่อแก้วหู เด็กหนุ่มเลือดสีแดงท่าทางตกใจมากขึ้น เจ้าตัวกอดสเวนแน่นจนเหมือนสัตว์ป่วยตัวเล็กๆ จนไม่แน่ใจว่าใครจะช่วยพาใครออกไปกันแน่

“ถ้าอยู่เฉยๆ โดยไม่ทำอะไร ที่นี่ต้องโดนถล่มจนราบแน่”  อีธานลุกพรวดขึ้นยืน ทั้งที่ร่างกายยังคงเคลื่อนไหวลำบากอยู่บ้าง

“คิดจะช่วยผู้คนที่นี่หรือครับ?”  สเวนถามด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ 

“แค่หวังว่าจะทำได้”  อีธานจ้องมองเข้าไปในดวงตาของสเวน

สเวนชะงักค้างไป ใช้เวลาเสี้ยววินาทีต่อมาพยักหน้าตอบรับ ดูเหมือนต่อให้ภักดีต่ออีเลียตแค่ไหน ยังไงซะชายคนนี้ก็ได้ชื่อว่าเป็นเลือดสีแดง ลึกๆ ในใจย่อมไม่อยากให้ชนเผ่าของตัวเองต้องถูกกวาดล้าง

“นี่ครับ”  สเวนล้วงเข้าไปในอกเสื้อด้านใน หยิบของบางอย่างส่งให้อีธาน

อีธานเหลือบมองวัตถุขนาดเล็กเท่าปลายนิ้วที่ถูกวางลงบนฝ่ามือ  เขาตัดสินใจกำมันไว้แน่น  จากนั้นก็วิ่งออกจากห้องไป

เสียงระเบิดพร้อมกับแรงสั่นสะเทือนหนักหน่วงขึ้นเป็นระยะ อีธานยืนหลบอยู่ที่ด้านหนึ่ง ปล่อยให้ชายหลายคนวิ่งกรูลงไปที่ห้องขัง แล้วรีบเลี่ยงไปอีกด้าน โชคดีที่ตัดสินใจเปลี่ยนเสื้อผ้ากับชายเลือดสีแดง เสื้อมีฮู๊ดช่วยปิดบังช่วงศีรษะได้บ้าง และที่สำคัญท่ามกลางความโกลาหลตอนนี้ไม่มีใครสนใจใครเท่าไหร่นัก  

ไม่นานนักแรงระเบิดติดๆ กันก็หยุดลง และแทนที่ด้วยเสียงดังสนั่นหวั่นไหวของระบบรถถังขุดเจาะ  ดูเหมือนกองกำลังของเซ็นโทรคงตรวจหาปากทางเข้าพบแล้ว จึงเปลี่ยนยุทธวิธีจากการโจมตีด้านบน มาเป็นการใช้เครื่องจักรระบบพิเศษบุกทะลวงตรงส่วนประตูทางเข้าเข้ามาแทน ต่อให้ที่นี่แข็งแรงทนทานอย่างไรก็ไม่น่าจะต้านได้เกินครึ่งชั่วโมง

ผู้คนที่นี่มีเยอะมากกว่าที่คาดเอาไว้ เต็มไปด้วยหนุ่มสาวผู้เป็นฐานรากของชนเผ่าเลือดสีแดง สำหรับอีธานการอพยพน่าจะเป็นทางที่ดีที่สุด แม้ตอนนี้ทางเข้าออกหลักมีเพียงทางเดียวตอนนี้ถูกปิดกั้น แต่ชายหนุ่มไม่เชื่อว่าที่นี่จะไม่มีทางออกอื่น คนพวกนี้คิดค้นกระทั่งระบบพลังงานของตัวเอง ไม่มีทางที่จะไม่คิดเผื่อเส้นทางที่จะใช้ในกรณีฉุกเฉิน ซึ่งทางนี้น่าจะเป็นทางที่จีแอลใช้ในการหลบเข้าออกที่นี่โดยไม่ผ่านการตรวจของคนเฝ้าคุม

จีแอล...หมอนั่นไปไหน?!

เสียงสัญญาณเตือนภัยแหลมแสบหูดังขึ้นสั้นๆ สามครั้ง ต่อจากนั้นก็ตามมาด้วยเสียงประกาศ ด้วยความหนักแน่นและจังหวะการพูดเป็นเอกลักษณ์ อีธานรู้ได้ทันทีว่าคนพูดคือครูส

เสียงประกาศผ่านระบบกระจายเสียงไม่คมชัดเท่าไหร่นัก แต่ก็ยังฟังออกได้แม้จะท่ามกลางเสียงอัดกระแทกจากภายนอก น้ำเสียงอันสงบนิ่งมั่นคงนั้น ช่วยให้ความโกลาหลตามถนนของชุมชนดีขึ้นในระดับหนึ่ง

ใจความหลักก็คือ ประกาศว่าที่นี่กำลังถูกเซ็นโทรโจมตี  ขอให้ทุกคนอยู่ในความสงบ อย่าเพิ่งตื่นตระหนก ใครมีหน้าที่ประจำตรงส่วนไหนให้ประจำหน้าที่ของตัวเองเอาไว้ นอกจากนี้ยังแจ้งด้วยว่าผู้ชายที่ได้รับการฝึกฝนให้มารวมตัวกันที่อาคารศูนย์กลาง ส่วนคนอื่นๆ ให้ไปหลบที่ส่วนนิรภัยที่ชั้นล่างสุดของอาคาร

“นี่!” เสียงเรียกพร้อมกับแรงดึงที่ด้านหลัง ทำให้อีธานสะดุ้ง หันขวับไปมองเด็กหนุ่มผู้มีฝีเท้าแผ่วเบาซะจนอีธานไม่รู้สึกตัวเลยตอนเข้ามาใกล้

โจอี้ใช้ปลายนิ้วจ่อที่ปาก “ทางนี้!” 

อีธานถูกลากแขนหลบมายังมุมด้านหนึ่ง ซึ่งเพียงไม่กี่วินาทีต่อจากนั้นกลุ่มชายฉกรรจ์เลือดสีแดงที่อาวุธครบมือก็วิ่งกรูออกมาจากประตูที่อยู่อีกด้าน อีธานจึงหลบได้แบบเฉียดฉิว

“ทำไมเธอมาอยู่ที่นี่?” อีธานเลิกคิ้วถาม

“ผมควรจะถามคุณมากว่า ว่าทำไมคุณถึงออกจากห้องคุมตัวมาอยู่ตรงนี้ได้”  โจอี้พูดพลางหันมองไปรอบๆ อย่างหวาดระแวง จากนั้นก็พึมพำตัวเอง  “ให้ตายเถอะ ทำไมเราต้องยุ่งกับหมอนี่ด้วยนะ”

“ขอบใจนะ”

“เอาเถอะ สำหรับผมมองยังไงคุณก็ไม่ใช่คนไม่ดี  แล้วผมก็ยังติดหนี้คุณอยู่ ตอนที่ทำให้ติดร่างแหไปกับพวกวิกเตอร์ แบบนี้จะได้หายกันไม่ติดค้าง”  โจอี้ตอบ ดวงตาสีแดงที่เหมือนกระต่ายมองอีธานนิ่ง  “คุณเป็นชนชั้นสูงของเซ็นโทรจริงๆ สินะ”

อีธานพยักหน้า 

“ตอบคำถามได้หรือยัง ว่าทำไมเธอถึงมาอยู่ในอาคารศูนย์บัญชาการนี่ได้?”

“ผมตามจัสตินมา เขาบอกว่าที่นี่ปลอดภัยกว่าแล้วให้ผมหลบอยู่แถวนี้” โจอี้บอก 

“โชคดีที่เจอเธอ ฉันมีเรื่องอยากให้ช่วย”

“เรื่องอะไร?”

“ฉันจะออกไปตรงส่วนหน้า เพื่อเจรจาขอให้กองกำลังหยุดการโจมตี อย่างน้อยก็เพื่อถ่วงเวลา ระหว่างนี้ให้เธอไปบอกจัสติน ต้องเกลี้ยกล่อมให้ครูสเปิดทางออกฉุกเฉินเพื่ออพยพผู้คน”

โจอี้เบิกตากว้าง ส่ายหน้าไปมา  “ไม่มีทาง ไม่มีใครฟังผมหรอก ยังไงพวกเขาก็จะไม่ยอมทิ้งที่นี่”

“คิดว่าในเวลานี้จะสามารถต่อสู้กับกองกำลังของเซ็นโทรได้งั้นเหรอ?”

เด็กหนุ่มกัดริมฝีปาก สีหน้าเป็นกังวลชัดเจน

“ไม่มีเวลาแล้วล่ะ ฝากความหวังเรื่องนี้ไว้กับเธอก็แล้วกัน”  อีธานบอก ตั้งท่าจะออกวิ่ง

โจอี้ดึงแขนของอีธานเอาไว้ จ้องมองดวงตาสีน้ำเงินเข้มก่อนจะพยักหน้าครั้งหนึ่ง

“ถ้าจะออกจากอาคารใช้ทางออกทางนี้ดีกว่า”  เด็กหนุ่มลากแขนอีธานนำหน้าไปอีกด้าน

“ทำไมเธอรู้เส้นทางในอาคารดีนัก”

“เพราะผมมันก่อเรื่องไว้เยอะ อยู่ที่ไหนก็หวาดระแวงต้องหาทางหนีทีไล่ไว้ก่อน มันเป็นนิสัยติดตัว” โจอี้ตอบ ชี้นิ้วไปตรงหน้า  “ประตูท้ายสุดมีบันไดมันออกไปที่นอกอาคารได้โดยตรง”

อีธานพยักหน้า ไม่ลังเลเลยที่จะเชื่อใจโจอี้

ทางที่เด็กหนุ่มบอกนำอีธานออกไปสู่ภายนอกอาคารได้ในที่สุด ภายนอกของชุมชนใต้ดินเต็มไปฝุ่นควันฟุ้งตลบในอากาศบดบังวิสัยทัศน์ไปมาก ท่ามกลางเสียงการบุกทะลวงจากยุทโธปกรณ์ดังสนั่น พร้อมกับแรงสะเทือนโดยรอบเป็นจังหวะ ที่นี่ราวกับเมืองร้าง ไม่มีผู้คนให้เห็นเลย  ดูเหมือนครูสจะเลือกใช้แผนการสุ่มโจมตี

อีธานตรงไปยังปากทางเข้าออก จุดเดียวกับที่เขาเคยผ่านเข้ามาก่อนหน้านี้

ยิ่งใกล้บริเวณนั้นก็ยิ่งรับรู้ได้ถึงแรงกระแทกอันหนักหน่วงของเครื่องจักรมากขึ้น เสียงลั่นแตกหักของพื้นผิว พื้นที่เท้าเหยียบยืนสั่นไหวราวกับแผ่นดินจะแยก แทบจะทรงตัวเอาไว้ไม่อยู่ เศษผนังและฝุ่นผงร่วงตกลงมาราวกับสายฝน 

ร่างสูงมองอาวุธในมือที่หยิบฉวยมากจากเด็กหนุ่มเลือดสีแดง เป็นปืนกึ่งอัตโนมัติทั่วไป กระสุนในรังเพลิงมีแค่สี่นัด ซึ่งในสถานการณ์แบบนี้มันแทบจะไม่มีประโยชน์อะไรเลย  แต่ก็ดีกว่าไม่มี อีธานตัดสินใจเสียบมันกลับไว้ที่ขอบกางเกง ขณะเงยหน้ามองเพดานด้านบน

รอยปริแตกเริ่มปรากฏให้เห็น ก่อนที่แสงสว่างจะทะลุผ่านสาดส่องลงมาเป็นลำ แล้วเพียงไม่กี่อึดใจจากนั้น รถถังติดอาวุธซึ่งมีหัวสำหรับขุดเจาะก็ไถลลงมาจากด้านบน

“ตูม!” เสียงดังสนั่นราวกับระเบิด เกิดขึ้นติดๆ กันหลายหน  พร้อมกับฝุ่นที่ฟุ้งตลบ จนอีธานต้องยกแขนขึ้นบังใบหน้า

หลังฝุ่นที่จางลงทำให้เห็นว่าเบื้องหน้ามีรถถังติดอาวุธหลายคัน หัวขุดเจาะถูกเปลี่ยนมาเป็นยุทโธกรณ์สำหรับสู้รบ ปากกระบอกปืนเรียงรายเป็นแผง เชือกสลิงมากมายถูกปล่อยลงมาจากด้านบนผ่านรูขนาดใหญ่ที่ถูกขุดเจาะ กองกำลังพิเศษที่อยู่ในชุดป้องกันกระสุนสีดำทั้งชุดโรยตัวลงมาจากส่วนนั้น

ดวงตาสีน้ำเงินเข้มจ้องไปยังอาวุธมากมายที่เบนมายังตัวเอง โดยที่ยังยืนนิ่งไม่เคลื่อนไหว ความหวังในตอนนี้ของอีธาน ก็คือชายที่นำกองกำลังพิเศษมาจะเป็นคนเดียวกับที่คิดw;h

“หัวหน้ากอง เซท!”  อีธานตะโกนขึ้น 

เซท อายุมากกว่าอีธานสามปี เป็นคนที่มีเหตุผล  จริงจังต่อหน้าที่  ด้วยทักษะและสติปัญญาอันยอดเยี่ยมเซทก้าวขึ้นมาอยู่ในระดับหัวหน้าได้อย่างรวดเร็วทั้งที่อายุยังน้อย กับอีธานแล้วถือว่ามีความสัมพันธ์ที่ดีมากที่สุดในกองกำลังของเซ็นโทร

“คุณอีธาน รีบหลบออกจากตรงนั้นก่อน  ผมจะส่งคนเข้าไปให้ความคุ้มกันในทันทีครับ” เสียงที่ตอบกลับมาผ่านลำโพง อีธานแน่ใจว่าเป็นเสียงของเซท เพียงแต่ไม่แน่ใจว่าออกมาจากรถถังติดอาวุธคันไหนกันแน่

ไม่มีคำถามว่าทำไมอีธานถึงมาอยู่ตรงนี้ ไม่ใช่เวลาใส่ใจสิ่งอื่น เซทอยู่ในโหมดพร้อมทำหน้าที่

“หัวหน้ากองเซท รับคำสั่ง!”  อีธานส่งเสียงอีกรอบ  “ให้หยุดแผนการโจมตีทั้งหมดเดี๋ยวนี้!

ด้วยระบบของเซ็นโทรฝ่ายบริหารมีอำนาจเหนือกว่าฝ่ายกองกำลัง อีธานจึงตัดสินใจออกคำสั่ง

“ตอนนี้ผมรับหน้าที่ให้กวาดล้าง เป็นคำสั่งโดยตรงจากท่านผู้นำ ขออภัยที่ไม่อาจทำตามที่ร้องขอได้ครับ” เสียงตอบกลับมา

อีธานกัดกราม

“เรียนให้ทราบอีกครั้ง...กรุณาถอยออกมาจากบริเวณนั้นโดยด่วนครับ!” เสียงผ่านลำโพงย้ำอีกครั้ง

ดูเหมือนระหว่างนั้นกองกำลังพิเศษในชุดอาวุธครบมือหลายคนก้าวออกมาด้านหน้า พวกเขาคงได้รับคำสั่งให้มาอารักขาอีธานให้หลีกไปจากเส้นทางอันตราย

แล้วตอนนั้นเองโสตประสาทที่ว่องไวของอีธานก็ได้ยินเสียงกระสุนที่กราดรัวมาจากทางด้านหลัง โดยไม่ทันตั้งตัวร่างของอีธานก็โดนใครบางคนกระโจนเข้าใส่ ลำตัวด้านบนโดนถูกกระแทกจนเสียหลักล้มลงแล้วไถลไปกับพื้น

กระสุนที่ถูกส่งมาจุดไหนสักแห่งภายในตัวอาคารพุ่งเฉียดร่างของอีธานไปอย่างหวุดหวิด ทั้งหมดจึงตรงเข้าใส่กองกำลังที่ก้าวเท้าออกเพื่อคุ้มกันอีธานโดยตรง ...ชายในชุดสีดำสนิทต่างถูกยิงล้มคว่ำ มองเห็นเลือดสีน้ำเงินไหลรินอาบย้อมพื้น

การมองเห็นของร่างสูงถูกบดบังด้วยเส้นผมสีบรอนด์ทองปลิวสยาย ที่ปรกมากระทบใบหน้า  น้ำเสียงคุ้นหูที่เอ่ยขึ้นในระยะใกล้

“ไหนว่าทำได้ดีกว่าการยืนขวางกระบอกปืนไงล่ะ?...ที่รัก!”  จีแอลถาม น้ำเสียงยียวนเหมือนปกติ แต่หน้าตาจริงจังไม่มีรอยยิ้มให้เห็น

อีธานพูดตอบไม่ออก  เขามาถ่วงเวลาเจรจาเพื่อหวังให้สมาชิกในชุมชนนี้จะได้มีเวลาอพยพ แต่ไม่คิดว่านอกจากจะไม่หนีฝ่ายของครูสจะเริ่มเปิดฉากโจมตีก่อนแบบนี้

จีแอลเค้นเสียงกล่าวต่อ  “แต่ก็ไม่เป็นไร  ต่อให้นายขวางกระบอกปืนสักกี่หน ฉันก็ไม่ปล่อยให้นายตายหรอก ต่อให้กระบอกปืนนั้นมันจะมาจากสองมือของนายเองก็เถอะ!”  



****++++****====****++++****====****

ตอนนี้ยาวมากเลย ถ้าเทียบกับตอนอื่นที่ผ่านมา ฮ่าๆ   เราหวังว่าคนที่เข้ามาอ่านจะอ่านเข้าใจไม่งง และถ้าชอบเรื่องนี้เราก็จะปลื้มมาก (แม้คนอ่านจะน้อยแต่เราก็ดีใจ ^^)   ตอนแรกว่าจะไม่มาอัพเดือนนี้แล้ว แต่เอาจริงๆ เดือนหน้าน่าจะยุ่งกว่านี้ เลยแวะมาอัพบ้างดีกว่า  (เผื่อมีคนคิดถึงจีแอล เฮียมาแล้วนะ อิอิ)   

สารภาพตามตรงว่า หลังๆ ก็ชักเริ่มคิดว่า จีแอล นี่เหมาะกับบทพระเอกดีเหมือนกันนะ  แต่ยังคงยืนยันว่ายังเป็นไปตามที่ตั้งใจเดิม คือจีแอลจะเป็นนายเอกที่แมนๆ แอบสะดิ้งบ้างบางครั้ง และเก่งกว่าพระเอกมากๆ   ...เพราะอย่างนั้นใครที่ไม่ชอบตรงจุดนี้เราต้องขออภัยด้วยนะคะ

ถ้าสะดวกก็ ฝากคอมเมนต์ติชม  หรือ แนะนำให้เพื่อนๆ มาอ่านกันก็จะกราบขอบพระคุณยิ่งเจ้าค่ะ

สั้นสั้น <<< นามปากกาที่คิดนานมาก

****++++****====****++++****====****

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 59 ครั้ง

942 ความคิดเห็น

  1. #477 Si_KiHae (@pichasi2009) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 00:28
    คือสนุกมากๆเลยยย
    #477
    0
  2. #457 homhyp (@iyeiyh) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 15:52
    เราชอบมากๆๆ เลยค่ะ รอคอยที่จะเห็นพวกเขาหวานใส่กันไม่ได้เลย
    #457
    0
  3. #356 tungminpe (@tungminpe) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 19:18
    ในที่สุดจีแอลก็มา! ชอบนิยายเรื่องนี้มาก ไม่หวานเลี่ยนเกินรับไหวแต่เลือดสาดได้ใจ55555+
    #356
    0
  4. #314 Freedom (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 11:03
    ไม่จำเป็นเสมอไปหรอกค่ะที่เคะต้องแข็งแกร่งน้อยกว่าเมะ
    #314
    1
    • #314-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 36)
      15 มิถุนายน 2560 / 00:28
      ใช่ค่า ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์นะคะ
      #314-1
  5. #294 Demoue (@Demoue) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 11:28
    ไรท์ ทำไมทำงี้ToT ทำนิยายสนุกเกินไปแล้วทำเราอ่านตั้งแต่ตี4จรบัดนี้ยังไมได้นอนเลย
    #294
    1
    • #294-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 36)
      22 เมษายน 2560 / 22:01
      ขอบคุณค่ะ หวังว่าจะตามอ่านไปเรื่อยๆ จนจบนะคะ หลังๆ อ่านจะน่าเบื่อไปบ้าง แต่ก็จะพยายามเขียนให้ดีขึ้นค่ะ ^^
      #294-1
  6. #263 '$ CB. ชาน เลีย @' (@toon2546) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 17:10
    อ่านมาถึงตอนนี้พึ่งมาเม้นให้เเฮร่..มันสนุกมากเลยค่ะ นี่อ่านรวดเดียวเลย เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ รอติดตามต่ออ
    #263
    2
    • #263-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 36)
      26 กันยายน 2559 / 08:49
      ขอบคุณที่มาตามอ่านนะคะ ดีใจที่ชอบค่ะ ยังไงก็ติดตามกันไปเรื่อยๆ น้า ^^
      #263-1
  7. #180 Kim Taeill. (@mamu_mimi) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 22 มีนาคม 2559 / 07:45
    รอๆ ไรท์รีบกลับมาต่อไวๆน๊า ^^
    #180
    1
  8. #179 lonelylogo (@lonelylogo) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 มีนาคม 2559 / 22:53
    จีแอลนี่มันจีแอลจริงๆ หล่ออะไรเบอร์นั้น โผล่มาสยายผมแป๊ปเดียวก็เท่แล้ว ;____;
    #179
    1
    • #179-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 36)
      11 เมษายน 2559 / 10:31
      ได้เป็นพรีเซนเตอร์แซมพูแน่คะ 555
      #179-1
  9. #177 Zero-b (@korinasai) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 มีนาคม 2559 / 21:21
    จีแอลเป็นนายเอก ดีงามแล้ว คิดถึงจีแอล
    ชอบที่จีแอลเรียก อีธานว่าที่รักมากเลย

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 21 มีนาคม 2559 / 21:26
    #177
    1
    • #177-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 36)
      21 มีนาคม 2559 / 21:54
      ดีใจที่ชอบค่ะ ตามอ่านต่อๆ ไปด้วยน้า ^^
      #177-1
  10. #176 Zero-b (@korinasai) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 มีนาคม 2559 / 21:19
    จีแอลเป็นนายเอก
    #176
    0
  11. #175 mini_mickey (@nattymini) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 มีนาคม 2559 / 20:24
    จีแอลสุดที่รักมาล๊าววววววววววววว
    #175
    1
  12. #174 MY MAPS (@mathrun) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 มีนาคม 2559 / 16:45
    กลับมาแล้ววว รออออ
    #174
    1
  13. #173 Calorine (@morhoungkow) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 มีนาคม 2559 / 13:46
    คิดถึงจีแอลลล
    #173
    1
    • #173-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 36)
      21 มีนาคม 2559 / 21:57
      เดี๋ยว จีแอล จะออกให้เยอะๆ เลยนะคะ อิอิ
      #173-1
  14. #171 DeadMan_Gray (@dreamhighforever) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 มีนาคม 2559 / 12:50
    จีแอลกลับมาแล้วววววว
    สา.. เอ้ยภรรยาผู้น่ารักน่าเอ็นดูของอีธานกลับมาแล้ว~
    หายหน้าหายตาไปนานเลยยย

    //ไรท์เองก็สู้ๆอย่าให้แพ้ลูกๆทั้งหลายของไรท์ที่กำลังก่อสงครามเล็กๆนะคะ อิๆ
    #171
    1
    • #171-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 36)
      21 มีนาคม 2559 / 21:56
      ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะ มีแรงฮึดสู้แล้วววว ^^
      #171-1