Silver Blood (Yaoi) :: จบแล้ว ::

ตอนที่ 27 : แผนการโจมตี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,691
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 85 ครั้ง
    14 ม.ค. 59

ร่างโปร่งก้าวเท้าออกมานอกตัวอาคารสูง ตามองไปที่ลานกว้างเบื้องหน้า กลางลานนั้นมีน้ำพุใสสะอาดพุ่งขึ้นสูงในอากาศผ่านสัญลักษณ์รูปคันธนูโบราณ มันถูกสร้างขึ้นคล้ายเป็นการประกาศชัยชนะเหนือชนเผ่าอื่นๆ  บริเวณศูนย์กลางการบริหารของเมืองก็มีธารน้ำใสที่ถูกสร้างให้ไหลเวียนไปรอบๆ เพื่อความสวยงามและคลายความร้อนจากสภาพอากาศที่แสงแดดบาดผิว

อีเลียตเคยได้ยินพี่ชายพูดทำนองว่า รู้สึกละอายใจกับสิ่งนี้ เพราะในเขตต่างๆ นอกเซ็นโทร การหาน้ำสะอาดบริสุทธิ์ดื่มนั้นยากยิ่ง ...ส่วนตัวอีเลียตนั้นตรงกันข้าม เขาไม่ใส่ใจว่าพวกเลือดสีแดงจะอยู่หรือจะตาย  คนพวกนั้นต่ำต้อย สกปรกโสโครกไม่เห็นจะคู่ควรกับน้ำสะอาดตรงไหน

ยานพาหนะคันหรูรูปทรงเพรียวบาง แล่นเข้ามาจอดตรงหน้า อีเลียตกระชากประตูเปิดออกโดยไม่รอให้มันจอดนิ่งสนิทดีด้วยซ้ำ เขานั่งลงที่เบาะด้านหลังที่โออ่าอย่างมากเมื่อเทียบกับรูปลักษณ์ภายนอก เย็นสบายด้วยระบบปรับอากาศ

“จะกลับที่พักเลย หรือว่าไปที่ไหนต่อครับ”  น้ำเสียงที่เอ่ยถามไม่สูงไม่ต่ำ ราบเรียบนิ่งสนิทไม่ต่างกับสีหน้าของคนพูด

ปกติยานพาหนะที่วิ่งในเมืองมักใช้ระบบขับเคลื่อนอัตโนมัติเพียงแค่ป้อนที่หมาย แต่เพราะระบบนั้นมันจำกัดความเร็ว อีเลียตจึงชอบใช้คนขับมากกว่า

คนขับมีรูปร่างสูงค่อนข้างผอม อายุประมาณยี่สิบกลางๆ เส้นผมสีน้ำตาลอ่อนหยักโศกเล็กน้อยยาวละต้นคอ ผิวไม่ขาวไม่ดำ บนใบหน้ามีรอยแผลเป็นขนาดใหญ่ ลากเป็นแนวตรงทั้งแต่ไรผมผ่านดวงตาข้างซ้ายที่ปิดสนิทลงมาถึงบริเวณกราม เป็นรอยแผลที่ต่อให้ซ่อนยังไงก็ปิดไม่มิด ดวงตาอีกข้างที่เหลือมีลักษณะเรียวรีและมีสีแดงคล้ำที่ดูเข้มข้นจนน่าแปลก  

หมอนี่เป็นของขวัญที่ วิกเตอร์ ส่งมาให้เมื่อหลายเดือนก่อน...ดังนั้นแค่เห็นเสี้ยวหน้าจากทางด้านหลัง อีเลียตก็นึกถึงเรื่องก่อนหน้านี้ และโมโหขึ้นมา

ชายหนุ่มใช้เท้าถีบไปที่เบาะหน้า

“ทำไมเป็นแก! ...คนอื่นไปไหนหมด?!

“ขออภัยด้วยครับ พอดีว่าภรรยาของคุณอลันเกิดป่วย...”

“พอ ฉันไม่อยากฟัง!” อีเลียตว่าเสียงดัง “ไล่มันออก ถ้าไม่มาวันนี้ต่อไปก็ไม่ต้องมาอีกแล้ว!

“ขออภัยครับ แต่ผมเป็นคนเสนอมาทำหน้าที่แทนคุณอลันเอง  ถ้าจะไล่เขาออกคงไม่เหมาะ ยิ่งคุณอลันเป็นเลือดสีน้ำเงินที่มีสหภาพแรงงานคุ้มครองด้วย ...ถ้าท่านไม่พอใจเรื่องนี้กรุณาลงโทษผมแทนเถอะครับ”  น้ำเสียงที่ตอบกลับมาราบเรียบไม่เปลี่ยนสักนิด

อีเลียตกัดกรามกรอด ถีบไปที่เบาะคนขับอีกหลายหน

“แกอยู่ในฐานะทาสแท้ๆ กล้ามาพูดจาต่อรองงั้นเหรอ?!

“ขอโทษครับ”

“บ้าเอ๊ย!” อีเลียตตะโกน

ชายหนุ่มเลือดน้ำเงินพยายามข่มอารมณ์ ...ลงโทษมันไปก็ไม่ต่างอะไรกับการทำร้ายก้อนหิน เคยทรมานสารพัดวิธีแล้วก็ยังไม่ร้องสักแอะ อีกทางก็คือฆ่าให้ตายไปเลย แต่อีเลียตก็ยังไม่อยากทำถึงขั้นนั้น ยังไงซะหมอนี่ก็รองมือรองเท้าได้ดีกว่าใคร จัดการทุกอย่างได้ละเอียดรอบคอบยิ่งกว่าคนใช้คนอื่น 

“ท่านจะไปที่ไหนครับ?”

“กลับบ้าน!”  อีเลียตตอบ วันนี้เขาหมดอารมณ์จะไปหาความสุขใส่ตัวแล้ว

ยานพาหนะเคลื่อนตัวอย่างช้าๆ ก่อนจะเร่งความเร็วขึ้นในระดับสูง ซึ่งทำให้เจ้าของรถคลายความหงุดหงิดลงได้บ้าง

“สเวน”

“ครับท่าน?”

“แกน่ะ ก่อนหน้านี้อยู่ที่เขต N มาก่อนใช่ไหม?”

“ใช่ครับ”

“ที่นั่น มีเมืองใต้ดินอยู่ด้วยหรือเปล่า?”

คนขับคิดแค่เพียงไม่กี่วินาที  “ไม่มีครับ เท่าที่ทราบ เขต N มีบางอาคารที่ขุดลงไปเพื่อปลูกสร้างใต้ดินอยู่บ้างแต่จำนวนน้อยมาก ไม่ได้มีลักษณะการใช้ชีวิตอยู่เป็นชุมชนเหมือนอันเดอร์กราวซิตี้อื่นๆ ครับ”

“แล้วที่ไม่ทราบล่ะ?”

“ก็คิดว่าไม่น่ามีเช่นกันครับ”

อีเลียตนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยต่อ

“สเวน ตอนนี้ชีวิตแกเป็นของใคร ไหนพูดมาซิ”

“ของท่าน อีเลียต ครับ”

“แกจะไม่ทรยศฉันใช่ไหม?”

“ผมไม่มีวันทรยศเจ้าชีวิตตัวเองได้หรอกครับ” ดวงตาสีแดงที่เหลือเพียงข้างเดียว เหลือบมองร่างโปร่งผ่านกระจกมองหลัง

“ดี!”  ชายหนุ่มพยักหน้า ดวงตาสีฟ้าสดหรี่ลง  “พรุ่งนี้ให้แกกลับไปเขต N แล้วสืบเรื่องหนึ่งมาให้ฉัน”

สเวนย่นหัวคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะตอบรับ 

“ครับท่าน”



____

ต่อจากตอนที่แล้วนะคะ  เลยออกจะสั้นไปหน่อย ............ ตอนหน้ากลับไปหาอีธาน+จีแอล กันค่า ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 85 ครั้ง

942 ความคิดเห็น

  1. #347 tungminpe (@tungminpe) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 15:21
    จะสืบอะไรอ่อ
    #347
    0
  2. #129 PRF •_• (@resepnin) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 14 มกราคม 2559 / 23:02
    สั้นจริงๆ 555
    #129
    0
  3. #128 mini_mickey (@nattymini) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 14 มกราคม 2559 / 16:37
    คิดถึงจีแอลที่รักจังเมื่อไหร่อีธานจะหลงรักจีแอลสักที
    #128
    0