Silver Blood (Yaoi) :: จบแล้ว ::

ตอนที่ 22 : ชุมชนลับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,961
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 118 ครั้ง
    21 มิ.ย. 59

อีธานนอนอยู่บนเตียงที่ขนาดเกือบจะพอดีกับตัว มันแข็งกระด้าง และส่งเสียงลั่นเอี๊ยดเหมือนจะพังทุกครั้งที่ขยับ ภายในห้องทรงสี่เหลี่ยมปิดทึบไม่มีหน้าต่าง ไม่มีนาฬิกาบอกเวลา มีแค่ไฟติดเพดานดวงเดียวซึ่งให้แสงสว่างชวนแสบตา

อีธานนอนไม่หลับ

ทั้งที่ร่างกายเหนื่อยล้าอย่างยิ่ง แต่กลับข่มตาให้หลับไม่ลง ในหัวมีแต่ภาพติดตาเมื่อวานนี้ ...โลหิตสีเงินที่ไหลอาบอยู่บนผิวกายที่ดูขาวซีด

จีแอลหมดสติไป และทันทีอีธานที่ถลกเสื้อสีเข้มตัวหนาขึ้น เขาก็พูดไม่ออก

ที่หัวไหล่มีผ้าพันแผลซึ่งยังมีร่องรอยของเลือดซึมอยู่ รอยฟกช้ำจากการกระแทกหลายแห่ง แต่ส่วนที่น่าจะหนักหนาก็คือบริเวณหน้าท้องด้านซ้าย

รอยกระสุนบ่งบอกว่าน่าจะเพิ่งได้รับไม่นานนี้ ผ้าบางๆ กดทับปากแผลเอาไว้นั้นดูชุ่มโชก เมื่อเปิดออกก็เห็นของเหลวสีเงินเงาวาวผุดซึมออกมาราวกับตาน้ำ กลิ่นเลือดอันเป็นเอกลักษณ์ของจีแอลที่ฟุ้งตลบขึ้น

กลิ่นโลหะ กลิ่นที่เหมือนยาพิษหากแต่ก็ให้ความรู้สึกหอมหวาน ...อีธานต้องรีบดึงสติของตัวเองไม่ให้เตลิดไปกับมัน

ถ้าจะหนี ควรเป็นตอนนี้ ...เขาพร่ำบอกตัวเอง แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจรีบช้อนร่างของจีแอลขึ้นอุ้ม

เมื่อรีบตรงเข้าไปหาเคธี่กับอาเธอร์ ทั้งคู่ก็ดูตื่นตกใจมากทีเดียว

อาเธอร์บอกให้พาจีแอลไปอีกห้องที่ห่างออกไป เสร็จแล้วก็ปิดประตูล็อคแน่นหนา บ่งบอกชัดเจนว่าไม่อยากให้คนที่นี่รู้เรื่องของจีแอล

ชายดวงตาสีเงินมีบาดแผลมากกว่าที่เห็นอีกหลายแห่ง  ต้นขาซ้ายมีกระสุนฝังอยู่ ที่เอวก็เช่นเดียวกันไม่แน่ใจว่าโดนอวัยยะภายในที่สำคัญอะไรบ้างหรือเปล่า เหลือเชื่อจริงๆ ที่เขาทนมันมาได้จนป่านนี้โดยไม่แสดงอาการอะไรเลย

หมอนี่บุกเข้าไปชิงตัวประกันจากเซ็นโทร จากนั้นก็ยังเสี่ยงเข้าไปช่วยอีธานจากพวกของวิกเตอร์อีก หากไม่ได้รับบาดเจ็บเลยต่างหากที่แปลก

จากนั้นอีธานก็ถูกพามาที่ห้องนี้ ถูกบอกว่าให้พักผ่อนร่างกายซะ แต่เขากลับห้ามตัวเองไม่ให้นึกถึงเลือดสีประหลาดที่ไหลรินจากร่างนั้นไม่ได้เลย  ทั้งที่เป็นคนที่ควรจะเกลียดอย่างยิ่ง ทั้งที่ไม่เห็นจะต้องไปสนใจ  แต่อีธานในตอนนี้กลับตรงกันข้าม

เขารู้สึกกระวนกระวาย 

เสียงไขกุญแจที่ประตูดังขึ้นเบาๆ อีธานผงกศีรษะขึ้นทันที

“มากวนแต่เช้าเกินไปหรือเปล่า?”  ชายชราที่อยู่บนรถเข็นเอ่ยขึ้น  ใบหน้านั้นมีรอยช้ำน่ากลัว ดวงตาข้างหนึ่งปิดอยู่ใต้ผ้าพันแผล ผิวกายหลายแห่งมีรอยไหม้ มองแว๊บเดียวก็รู้ว่าเพิ่งผ่านการโดนทรมานมา

เช้าแล้วงั้นเหรอ?

เคธี่ซึ่งเข็นรถเข้ามาส่งยิ้มอ่อนใจ มาให้อีธาน

“คุณพ่อ...อยากมาหาคุณน่ะ ห้ามเท่าไหร่ก็ไม่ฟัง ทั้งที่ยังไม่หายดีแท้ๆ”

“เงียบน่า ฉันไม่เป็นไรแล้วซะหน่อย”  ชายแก่กว่า

เคธี่ถอนหายใจเบาๆ  จากนั้นก็ออกจากห้องไป

ดวงตาสีขาวขุ่นดูไร้แววนั้นจ้องมาที่อีธาน

“ดูเหมือนฉันก็ยังไม่ได้แนะนำตัวสินะ”  ชายชราว่า เขาบังคับรถเข็นเข้ามาใกล้อีกนิด  “ฉันชื่อ อารอน”

อีธานพนักหน้าตอบกลับ

“ฉันว่าจะหาโอกาสคุยกับเธออยู่” อารอนกล่าวต่อไป น้ำเสียงราบเรียบขึ้น

“ผมเองก็มีหลายอย่างที่อยากจะรู้เหมือนกัน” อีธานตอบ

ร่างสูงลุกขึ้นไปเข็นรถมาใกล้ๆ และเพราะไม่มีเฟอร์นิเจอร์อื่นเขาจึงต้องทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงตามเดิม

รอยแผลบนหน้าของชายชรามาจากกองกำลังของเซ็นโทร แม้จะโหดเหี้ยมแต่พวกนั้นก็จำเป็นต้องเด็ดขาด มันเป็นกฎสำคัญ อีธานจึงต้องพยายามมองข้ามมันไป

“หมอนั่นเป็นไงบ้าง?”  อีธานถามขึ้นก่อน

“ก็ปลอดภัยในระดับหนึ่ง”  อีกฝ่ายตอบ “การรักษาจีแอลทำได้ยาก เขามีระบบร่างกายที่แตกต่างจากเผ่าพันธุ์อื่นเล็กน้อย ข้อดีก็คือการที่สามารถฟื้นฟูตัวเองได้ แต่ข้อเสียก็คือหากบาดเจ็บหนักเราก็ไม่สามารถรักษาเขาด้วยยาแบบเดียวกับชนเผ่าอื่นได้”

“ผมไม่อยากจะเชื่อว่าเขาจะเป็นเลือดสีเงินจริงๆ”

“มันเชื่อยาก ไม่มีใครคาดคิดเหมือนกัน”  ชายชราใช้นิ้วขยี้หัวตาของตัวเอง “ฉันเจอเขาเมื่อประมาณสามสิบกว่าปีก่อน จีแอลเป็นเด็กที่เพิ่งอายุไม่ถึงสามขวบ กับแม่ชนเผ่าเลือดสีเงินที่กำลังจะตาย”

“หมายถึงหลังสงครามครั้งสุดท้ายหกถึงเจ็ดปีหรือครับ? แต่มองยังไงหมอนั่นก็...”  อีธานขมวดคิ้ว ดูยังไงจีแอลก็น่าจะอายุประมาณยี่สิบต้นๆ เท่านั้น ดูอ่อนวัยก่อนอีธานซะด้วยซ้ำไม่น่าจะอายุเกินสามสิบไปได้  

“ชนเผ่าเลือดสีเงินได้ชื่อว่าสายเลือดบริสุทธิ์จากพระเจ้า เพราะพวกเขาดูมีวัยหนุ่มสาวที่ยาวนาน กว่าจะเข้าสู่วัยชรา เพศชายเลือดสีเงินจะสง่างามแข็งแกร่ง แต่เพศหญิงไม่ได้เป็นอย่างนั้น การตั้งครรถ์ที่ยาวนานตามธรรมชาติทำให้พวกเธออ่อนแอ ยิ่งถ้ารับรู้ได้ถึงอันตรายเด็กก็จะยังสามารถอยู่ในท้องแม่ได้มากขึ้นสูงสุดถึงสี่สิบเดือน ...แต่แม่ของจีแอลอดทนมากกว่านั้นด้วยการอุ้มท้องเขาไว้ถึงหกสิบเดือน ระหว่างที่ถูกตามล่า”

อีธานไม่เคยรู้ข้อเท็จจริงนี้ ไม่มีบันทึกอะไรไว้ ทั้งที่ไม่ได้เป็นข้อมูลที่เก่าแก่ขนาดจะสืบเสาะย้อนกลับไปไม่ได้ ดูราวกับว่าประวัติศาสตร์ที่ถูกเขียนมาใหม่จะพยายามจะลืมเลือนชนเผ่านี้ไปให้ได้โดยเร็วอย่างนั้น

“คุณพูดว่าตามล่า...”

“จากชนเผ่าเลือดน้ำเงินที่ต้องการกวาดล้างพวกเขาให้สิ้นซากยังไงล่ะ”

ชายหนุ่มชะงัก ในหัวเขาส่งเสียงค้านทันที สิ่งที่ฝังอยู่ในหัวอีธานก็คือ พวกเลือดสีเงินเป็นชนเผ่าที่แข็งแกร่ง แต่ก็โหดเหี้ยม พวกนี้แย่งชิงอำนาจจนกระทั่งฆ่ากันเอง ก่อสงครามอันยิ่งใหญ่จนผู้คนล้มตายเป็นเบือ

“จะไม่เชื่อก็ถามใจ ฉันจะเล่าเฉพาะสิ่งที่ฉันพบเจอมาก็แล้วกัน”  ชายชราเผยรอยยิ้มที่ดูแห้งแล้ง “เมืองเล็กๆ ที่ห่างจากเซ็นโทร เป็นที่หลบซ่อนตัวของผู้หญิงเลือดสีเงินไม่กี่คนสุดท้าย พวกนี้ไม่มีผู้ชายหลงเหลืออยู่อีกแล้ว ...ตอนที่พวกฉันอพยพย้ายถิ่นผ่านไปที่นั้นการกวาดล้างสิ้นสุดลงพอดี”

ชนเผ่าเลือดสีขาว เป็นนักอพยพ รักสันโดษ  การตั้งหลักแหล่งแต่ละทีครั้งละมักจะไม่เกินยี่สิบปี  ข้อนี้อีธานพอจะทราบ แต่ก็ไม่เข้าใจเหตุผลของการอพยพอย่างถ่องแท้เช่นกัน

“กองทหารของเลือดสีน้ำเงินก็เข้ามาโจมตีเมืองนั้นจนแทบไม่เหลือซาก จีแอลถูกพบใต้กองของเศษซากอาคารที่พังพินาศนั้น  เพราะมีแม่เป็นโล่ช่วยกำบังไว้ และเขาเป็นเด็กผู้ชายที่แข็งแกร่งกว่าเพศหญิงก็เลยรอดพ้นมาได้แบบหวุดหวิด”

อีธานทำหน้าไม่ถูก ในหัวสับสนไปหมด สิ่งที่ได้ยินแตกต่างจากที่เคยได้รับรู้ หากเชื่อคนตรงหน้านั่นหมายถึงว่าฝ่ายเซ็นโทรและกลุ่มเลือดสีน้ำเงินของเขาโกหกในหลายๆ เรื่อง 

“หมอนั่นจะแก้แค้นหรือครับ...กับเซ็นโทร”

ชายชราส่ายหน้า  “ไม่มีใครรู้ความคิดจริงๆ ของจีแอลหรอก”

อารอนยื่นมือที่ผอมแห้งมาจับบ่าของอีธาน และออกแรงบีบ  “เจ้านั่นโดดเดี่ยวมาตลอด กันตัวเองให้ห่างจากคนอื่นเสมอ แม้จะอยู่ด้วยกันมานาน แต่เขาไม่เคยเปิดใจให้ใครแม้แต่กับฉันก็ตาม”

อีธานจ้องมองดวงตาของอีกฝ่าย

“เธอจะช่วยเขาได้หรือเปล่าล่ะ?”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 118 ครั้ง

942 ความคิดเห็น

  1. #342 tungminpe (@tungminpe) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 14:13
    อดีตที่น่าเศร้า
    #342
    0
  2. #110 VR&DB (@twinklerthree) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 20:21
    อยากให้จีแอลเคะ
    ชอบเคะราชินีอ่า แต่ก็แล้วแต่ไรท์แหล่ะ
    อัพไวๆนะ.สู้ๆ

    #110
    1
    • #110-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 22)
      28 ธันวาคม 2558 / 16:38
      ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์ค่า ...ดีใจที่ชอบนะคะ ^^
      #110-1
  3. #94 PRF •_• (@resepnin) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2558 / 06:28
    เหมือนฝากฝังลูกชายไว้กะสะใภ้~~~ (มโน555)
    #94
    1
    • #94-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 22)
      24 ธันวาคม 2558 / 22:14
      สะใภ้ หรือคะ? ...ก็ดูจะเหมาะ ฮี่ฮี่
      #94-1
  4. #93 Akane View (@viewcanon) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2558 / 19:35
    ได้สิ อยากรู้ใจจะขาดแล้วว่าใครรุกใครรับ เจ๊เครียดเรื่องนี้มากกกกก
    #93
    1
    • #93-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 22)
      24 ธันวาคม 2558 / 22:13
      ตอนนี้เสียงแตกเลยค่ะ ว่าใครควรจะเมะ จะเคะ ดี

      แต่ก็น่าจะเป็นไปตามคาดล่ะค่ะ อิอิ
      #93-1