Silver Blood (Yaoi) :: จบแล้ว ::

ตอนที่ 15 : แซฟไฟร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,153
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 113 ครั้ง
    1 ธ.ค. 58

อีธานไม่มีอิสระที่ข้อมือนานนัก เพราะเด็กหนุ่มยื่นข้อเสนอว่าหากช่วยแล้ว เขาจะต้องยอมถูกล่ามข้อมือทั้งสองข้างตลอดทางที่จะไปพบวิกเตอร์

“ถึงคุณจะดูเป็นคนดี  แต่ยังไงก็เป็นเลือดสีน้ำเงินที่แข็งแรงกว่าผมแน่นอน เกิดเล่นตุกติกขึ้นมาผมก็แย่น่ะสิ” 

พอถูกพูดแบบนั้นอีธานก็ได้แต่ถอนใจ ยอมตกลง

เด็กหนุ่มใช้วิธีการปลดกุญแจแบบคล้ายคลึงกับตอนไขเซฟ แต่เพราะกุญแจออกแบบมาให้มีกลไกซับซ้อนแบบที่ไขออกไม่ได้ง่ายนัก  เขาถึงเสียเวลาในการทำแบบเดิมซ้ำไปซ้ำมาถึงเกือบสิบห้านาทีกว่าจะสำเร็จ

เด็กหนุ่มโยนเสื้อตัวใหม่ที่ฉวยได้จากกองสัมภาระให้อีธาน ตัวเสื้อแขนยาวกับแจ๊กเก็ตพอที่จะช่วยบังข้อมือได้บ้าง จากนั้นอีธานก็ยื่นมือออกไปยอมโดนล่ามข้อมือทั้งสองข้างตามเดิม

ส่วนตัวเด็กหนุ่มก็จัดการถอดชุดที่สวมอยู่ออก ด้านในมีเสื้อผ้าที่สีมอซอ แบบเดี๋ยวกับก่อนหน้านี้สวมอยู่ พอสะลัดคราบนักย่องเบาออก เจ้าตัวก็กลายเป็นเด็กหนุ่มมอมแมมท่าทางไร้เดียงสาได้แบบแนบเนียนในทันที

“เธอชื่ออะไร?”

ร่างที่กำลังเก็บเสื้อผ้ายัดใส่เป้ใบเล็กๆ เงยหน้าขึ้นมอง

“ฉันชื่อ อีธาน”  อีธานจึงแนะนำตัวก่อน

“โจอี้”

ทั้งคู่ออกจากห้องโดยอาศัยประตูหน้า โดยไม่มีใครสงสัยหรือผิดสังเกตเลยสักนิด เมื่อออกมาสู่ถนนที่เต็มไปด้วยผู้คนขวักไขว่ โจอี้ก็เริ่มพูดอีกครั้ง

“แล้วยังไงต่อ?”

“เธอรู้ที่อยู่ของวิกเตอร์หรือเปล่า?”

โจอี้หันขวับ  “คุณไม่รู้?”

เพราะไม่อยากจะถามคำถามกันไปมาแบบนี้ อีธานก็เลยยอมรับโดยดี

“ไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน  ฉันเพิ่งเคยมาเขต N ครั้งแรก”

เด็กหนุ่มขมวดคิ้วพึมพำอะไรบางอย่างกับตัวเอง

“ตามมาทางนี้!

อีธานบอกให้คนนำทางเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้นอีก แม้จะรู้ดีกว่าจีแอลไม่อยู่ใกล้พอที่จะมาตามทันได้ แต่ก็ยังรู้สึกไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่นัก ก่อนหน้านี้อีธานไม่ได้กลัวจีแอล ที่แม้จะเป็นโจรลักพาตัว แม้จะโหดเหี้ยม ฆ่าคนได้ง่ายๆ แต่อีธานเชื่อในสิ่งที่หมอนั่นบอกว่าจะไม่ฆ่าเขา หากไม่เข้าตาจนจริงๆ

แต่ตอนนี้เขาหลบหนี ข้อตกลงที่เคยใช้อาจจะไม่มีผลอีกต่อไปก็ได้

เมื่อนึกถึงจีแอล ชายหนุ่มก็คิดถึงจูบก่อนหน้านี้ ...มันอาจจะเริ่มจากการฝืนบังคับก็จริง แต่แน่นอนว่าไม่ใช่ทั้งหมด แถมตอนสุดท้ายยังห่างไกลจากตอนเริ่มแบบหน้ามือหลังมือ เป็นตัวเขาเองที่เป็นฝ่ายดูดกลืนลิ้นของหมอนั่นเข้ามาในโพรงปาก

ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นบ้าอะไร

“นี่...ที่ว่าโดนจับมานี่จริงเหรอ?”  โจอี้ถาม ทำให้อีธานกลับมาจดจ่อกับการเดินตรงหน้าอีกครั้ง

“ใช่”

“เรียกค่าไถ่?  พวกเลือดน้ำเงินก็จับตัวพวกเดียวกันมาเรียกค่าไถ่ด้วยหรือไง”

“รู้ได้ยังไงว่าหมอนั่นเป็นพวกเลือดสีน้ำเงิน”

“รูปร่างหน้าตาโดดเด่นออกแบบนั้น คงไม่ใช่เลือดสีแดงหรอกใช่ไหม?”

“นั่นสิ”  อีธานตอบกลับไป  จนถึงตอนนี้เขาก็ยังคงคิด เลือดสีเงินที่ไหลเวียนอยู่ในตัวของจีแอล อาจจะเป็นของจริงหรือไม่ก็ได้

คฤหาสน์หรูหรา เป็นสิ่งที่พบเห็นได้ยากยิ่งในอันเดอร์กราวซิตี้

พื้นที่แร้นแค้นไม่อำนวย  เหตุอาชญากรรมที่พุ่งสูงทะลุเพดาน ทำให้การจะมีที่อยู่อาศัยใหญ่โต และครอบครองทรัพย์สินจำนวนมากนั้น หมายถึงว่าจะต้องมีอำนาจอย่างสูงพอที่จะรักษามันไว้ได้

แต่ วิกเตอร์ จัดเป็นคนหนึ่งในจำนวนน้อยนิดนั้น

เขาเป็นเลือดสีแดงที่สามารถเข้าออกเซ็นโทรได้อย่างสะดวก เคยเข้ารวมงานเลี้ยงของชนชั้นสูงอยู่หลายหน แม้ในสายตาเหล่าเลือดสีน้ำเงิน จะยังมองเหยียดหยามในเชื้อพันธุ์ที่แตกต่าง แต่ทุกคนก็ยอมรับว่าวิกเตอร์จะเป็นพ่อค้าจอมประจบสอพลอที่ใช้ประโยชน์ได้  เรียกว่าถึงจะรังเกียจ แต่ก็ยังเรียกใช้บริการอยู่บ่อยครั้ง เพราะวิกเตอร์ขายทุกอย่าง สามารถหาทุกสิ่งได้ตามแต่จะมีคำสั่งซื้อ ไม่ว่าจะเป็นของสวยงามจำพวกเครื่องประดับ อัญมณี  เหล้าชั้นดี ไปจนกระทั่ง...ทาส

พวกเขาทั้งคู่หยุดยืนที่หน้าประตูรั้วสีเงินปิดทึบที่ออกแบบมาอย่างทันสมัย รูปทรงของมันชวนให้นึกถึงโพรงกระต่าย ที่นี่สร้างลึกลงไปใต้ดิน แต่คาดคะเนจากอาณาบริเวณล้อมรั่วด้านบนแล้ว มันกว้างใหญ่ทีเดียว

โจอี้กดอินเตอร์โฟน แจ้งไปว่าต้องการขอพบวิกเตอร์ บานประตูก็เลื่อนเปิดขึ้น ผู้ที่ก้าวออกมาเป็นชายเลือดสีแดงที่มีรูปร่างบึกบึนมาก สูงกว่าอีธานเกือบสิบเซ็นฯ ดวงตาสีขุ่นเข้มนั้นแฝงแววก้าวร้าวชัดเจน

“นี่แกอีกแล้วเรอะ!?” ชายที่ก้าวออกมาถาม น้ำเสียงหนาใหญ่ฟังแปล่งหู

อีธานขมวดคิ้ว ดูเหมือนโจอี้จะไม่ใช่เพิ่งเคยมาที่นี่ครั้งแรก และนั่นทำให้อีธานรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ค่อยดีขึ้นมา

“ฉันจะมาขอพบคุณวิกเตอร์”  โจอี้กล่าว

“คิดว่าแกเป็นใครกัน อยากจะพบคุณวิกเตอร์ก็พบได้ง่ายๆ เรอะ...ถ้าไม่มีของตามที่ตกลงกันไว้ ก็ไสหัวไปให้พ้น!” ไม่พูดเปล่ามือใหญ่เหมือนใบพายนั้นก็ผลักไหล่ของเด็กหนุ่มจนเซมาชนกับอีธานที่ยืนอยู่ด้านหลัง

“แต่ฉันมีของดีกว่านั้นนะ”  โจอี้โบกนิ้วไปทางอีธาน  “คิดว่าหมอนี่มีค่าเท่าไหร่กัน”

“นี่เธอ!” 

ชายร่างใหญ่หรี่ดวงตาสีแดงขุ่นของตัวเองขณะมองอีธาน 

“รอเดี๋ยว”  เขาบอก แล้วเดินกลับเข้าไปด้านใน

“นี่มันหมายความว่าไง?!” อีธานถาม ไม่ปิดบังความไม่พอใจของตัวเอง

“ใจเย็นน่า คุณบอกว่าให้พามาพบวิกเตอร์ไม่ใช่หรือไง เดี๋ยวได้เจอกันแล้วก็คงไม่มีปัญหาหรอกน่า แค่ตอนนี้ต้องให้เราเขาไปเจอเขาก่อน”

“ฟังจากที่พูด...เธอติดหนี้วิกเตอร์อยู่งั้นเหรอ?”

โจอี้ทำท่าเหมือนไม่แยแส  “ที่นี่ ไม่มีใครไม่ติดหนี้กับวิกเตอร์หรอก คิดว่าหมอนั่นรวยขนาดนี้เพราะเงินที่หล่นลงมาจากฟ้าหรือไงกัน”

“เท่าไหร่?”

“ฮือ?” เด็กหนุ่มแสร้งทำท่าไม่เข้าใจ

“เธอติดหนี้เท่าไหร่?  ที่ต้องขโมยแซฟไฟร์นั่น ก็เพื่อต้องเอามาจ่ายหนี้กับวิกเตอร์ใช่ไหม?”

ยังไม่ทันทีจะได้คำตอบ บานประตูก็เปิดขึ้นอีกหน ชายร่างใหญ่คนเดิมก้าวออกมา

“เข้าไปข้างในได้!

โจอี้ก้าวเท้าเข้าไปก่อน ส่วนอีธานโดนชายเฝ้าประตูกระชากแขนให้เดินตามไปด้วย ห้องรับรองขนาดกว้างขวางแทบไม่มีข้าวของตกแต่ง บ่งบอกว่าที่ที่ถูกพามาไม่ใช่ห้องรับแขกที่จะเอาไว้ต้อนรับหรือโอ้อวดแขก

อีธานถูกผลักให้เข้าไปด้านใน

ร่างผอมสูงของชายหนุ่มที่โกนศีรษะจนเกลี้ยงเกลา ก้าวเข้ามาสมทบกับชายร่างยักษ์ เขาสวมเสื้อผ้าราคาแพงแต่งตัวเนี้ยบไปทั้งตัว ดูจากท่าทางน่าจะเป็นคนที่มีความสำคัญกับที่นี่น่าจะเป็นลูกน้องระดับมือขวาของวิกเตอร์

“ที่เรายังไม่ได้ให้เจ้านั่นขึ้นประมูลทาสก็เพราะ แกรับปากอยากหนักหนาว่าจะหา แซฟไฟร์สีชมพู พิงค์ออฟแองเจิล มามอบให้”  ชายหัวโล้นพูดน้ำเสียงแหบต่ำเป็นเอกลักษณ์  “แต่นี่อะไร?! ของที่ต้องการก็ไม่ได้ แกยังจะพาใครก็ไม่รู้มาเนี่ยนะ”

“เดี๋ยวสิ...”  โจอี้กล่าว ไม่พยายามสบตาอีธาน  “เขาเป็นชนชั้นสูงเลยนะ เขาบอกเองว่าสามารถต่อรองกับวิกเตอร์ได้”

ชายหัวโล้นเหลือบมองอีธานด้วยหางตา

“อย่ามาพูดให้ขำหน่อยเลย ...ชนชั้นสูงจะมาทำอะไรแถวนี้ แถมยังโดนคนอย่างแกจับมาที่นี่อีกเนี่ยนะ!

อีธานนึกถึงคำพูดของพ่อขึ้นมา ว่าเขาควรจะออกสื่อให้มากกว่านี้

“หมอนี่เป็นชนชั้นสูงจริงๆ เขาเองก็โดนจับมาอีกที เขามีค่าแน่นอน!” โจอี้เถียง

ชายคนเดิมมองประเมินอีธานอีกรอบ คราวนี้ตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า

“ดูยังไงก็ไม่น่าจะใช่ ถ้าแกไม่ได้ตั้งใจมาหลอกลวงเรา แกก็คงจะโดนหลอกซะเองนั่นแหละ”

“แต่ว่า...”

“จับหมอนี่ไปขังไว้ก่อน”  ชายหัวโล้นหันไปสั่งลูกน้อง  ก่อนจะหันไปมองโจอี้  “เอาเถอะเห็นแก่ความพยายามที่ แกอุตส่าห์พาคนมาแทนการใช้หนี้  งั้นฉันก็จะให้เวลาเพิ่มอีกสักวันก็แล้วกัน ไปหาแซฟไฟร์นั่นมาไถ่ตัวเพื่อนแกซะ...  ไม่อย่างนั้นทุกอย่างที่เคยตกลงกันถือว่าเป็นโมฆะ”

“เดี๋ยวก่อน!...แล้วหมอนี่”  เด็กหนุ่มดึงแขนคนพูด

“อย่างที่บอกนั่นแหละ ค่าของหมอนี่ มีแค่ให้เวลาแกเพิ่มได้อีกหนึ่งวันแค่นั้น”

โจอี้หันมามองอีธานแว๊บหนึ่ง สายตาสำนึกผิดฉายออกมาแว๊บหนึ่งก่อนจะเจ้าจะรีบผุนผลันออกจากห้องไป

“ให้เวลาไอ้เด็กนั่นเพิ่ม จะดีเหรอ?”  ชายร่างยักษ์เอ่ยถาม

“ไม่เป็นไร ในเมื่อเราได้สินค้าน่าสนใจมาแทนแบบนี้ มันคงทำให้วิกเตอร์พอใจได้มากกว่าเดิมได้แน่” 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 113 ครั้ง

942 ความคิดเห็น

  1. #511 Kaning Guliko (@prinkaning) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2561 / 21:15
    หนีเสือปะจระเข้55555
    #511
    2
  2. #335 tungminpe (@tungminpe) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 09:56
    หืม?เพื่อนของเด็กตาแดงโดนจับไปขายตัว เป็นเหตุให้ต้องหาแซฟไฟร์สีชมพูมาเป็นค่าไถ่ แต่ตอนนี้ยังหามาไม่ได้ อีธานที่ติดมาด้วยเลยซวย
    #335
    0
  3. #74 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2558 / 21:49
    ตอนที่ 15 นี่... เราเขียนงงใช่มั้ยคะ  เหมือนว่าทุกคนจะงงกันหมดเลย...

    ขออภัยด้วยนะคะ  ไว้มีโอกาสจะมารีไรท์ค่ะ  (ตอนนี้ขอเขียนให้จบก่อน อยากเขียนให้จบเร็วๆ จังเลย T-T)
    #74
    0
  4. #73 Koribara (@Koribara) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2558 / 21:45
    ยังไงนะ?
    #73
    1
    • #73-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 15)
      1 ธันวาคม 2558 / 21:47
      รู้สึกว่าตอนนี้ จะเป็นตอนที่คนอ่านงงกันหมดเลยนะคะเนี่ย...

      เดี๋ยวจะหาโอกาสมารีไรท์นะคะ ขออภัยด้วยจ้า
      #73-1
  5. #60 Minara IA (@minla-maylody-49) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2558 / 12:12
    ????????
    #60
    1
    • #60-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 15)
      22 พฤศจิกายน 2558 / 19:38
      อ่านแล้วงงใช่มั้ยคะ? เดี๋ยวตอนต่อ จะรีบมาแก้ไขให้เข้าใจยิ่งขึ้นค่ะ
      #60-1
  6. #59 มังกรMankhon (@cartoonfi) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 19:00
    What! อะไรอะ(>_<)
    #59
    1
    • #59-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 15)
      22 พฤศจิกายน 2558 / 19:38
      อ่านแล้วงงใช่มั้ยคะ? เดี๋ยวตอนต่อ จะรีบมาแก้ไขให้เข้าใจค่า
      #59-1
  7. #58 PRF •_• (@resepnin) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2558 / 10:25
    อะไรล่ะเนี่ยยย!!!
    #58
    1
    • #58-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 15)
      22 พฤศจิกายน 2558 / 19:35
      อ่านแล้วงงใช่มั้ยคะ? เดี๋ยวตอนต่อ จะรีบมาแก้ไขให้เข้าใจยิ่งขึ้นค่ะ
      #58-1