Silver Blood (Yaoi) :: จบแล้ว ::

ตอนที่ 134 : ตอนพิเศษ : โชคชะตา...ครั้งใหม่ [33]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 364
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    10 ก.ค. 62

ที่ ที่ฮาวี่พาไปนั้นเหนือจากการคาดเดาของลูเซียส  เพราะคงไม่มีใครคาดคิดว่าภายในโรงเรียนซี-คอลซึ่งมีผู้คนพลุกพล่านตลอดเวลา ติดกล้องติดตามอยู่เกือบทั่วทุกจุด จะสามารถแอบซ่อนทางเข้าออกไปยังสถานที่แห่งหนึ่งเอาไว้ได้

หลังจากเดินตามเส้นทางที่เลี่ยงการจับของกล้องในโรงเรียนได้อย่างแนบเนียนแล้ว ลูเซียสก็มาถึงยังอาคารตรงเตี้ยเก่าๆ ที่ไม่มีอะไรโดดเด่น มันถูกใช้เป็นห้องเก็บของ ปิดล็อคอย่างง่ายๆ เมื่อผ่านเข้าไป และเช็ตค่ากับอุปกรณ์ที่ซ่อนอยู่บนมุมด้านหนึ่ง ก็จะปรากฏช่องทางลับที่ใช้เชื่อมต่อไปยังห้องปฏิบัติการที่อยู่ใต้ดิน

ระบบป้องกันมีเพียงกุญแจแบบโบราณ  กับระบบสแกนม่านตา ไร้ซึ่งความซับซ้อนใดๆ แต่มีข้อดีคือไม่สามารถตรวจพบแหล่งพลังงาน อีกทั้งยังไม่มีระบบสมัยอะไรให้เจาะอีกด้วย เป็นสถานที่ที่ปลอดภัยในระดับที่น่าเหลือเชื่อ

“อันเดอร์กราวซิตี้?”

“ใช่”  ฮาวี่หัวเราะเบาๆ  “คาดไม่ถึงสินะ” 

“พวกคนที่ยกย่องตัวเองว่าเป็นผู้นำชนชั้นสูง แต่กลับมาแอบใช้เมืองเก่าของพวกที่ตัวเองเรียกว่าชนชั้นแรงงานแบบนี้”  ลูเซียสยักไหล่  “ก็คาดไม่ถึงจริงๆ นั่นแหละ”

ฮาวี่ยิ้ม ไม่ใส่ใจคำประชดประชันของเด็กหนุ่ม ปรบมือเบาๆ สองครั้ง

“ออกมาได้”

สิ้นเสียงของเขาชายสองคนในชุดเครื่องแต่งกายสีดำเทาก็ออกมาจากมุมด้านหนึ่ง พวกเขาเป็นเลือดสีน้ำเงินรูปร่างกำยำ ดูท่าทางการเคลื่อนไหวก็รู้ได้ทันทีว่าผ่านการฝึกฝนด้านการต่อสู้มาอย่างดี

“ไหนบอกว่าจะพาฉันไปเจอเคลย์ก่อน”  ลูเซียสถาม

“ฉันไม่ผิดคำพูดหรอก”  ฮาวี่ตอบ พลางใช้ปลายนิ้วขยับแว่นตา  “แต่เธอคงไม่คิดว่าฉันจะโง่พาเธอลงไปทั้งที่ยังมีสติและพละกำลังเต็มที่หรอกนะ”

ลูเซียสคาดเอาไว้อยู่แล้ว แค่ถอดอุปกรณ์ที่ข้อมือกับอาวุธ ไม่ทำให้คนอย่างฮาวี่วางใจในตัวเขาได้จริงๆ ...รอบคอบจนน่าโมโห

ชายที่ก้าวเข้ามาถือเข็มฉีดยาไว้ในมือ ภายในเป็นน้ำสีใสวาว

CK3 ?”  ลูเซียสถาม 

มันเป็นสารเคมีชนิดหนึ่งที่ในยุคก่อนองค์กรของเซ็นโทรนิยมใช้ ระงับความเจ็บปวดได้ดี แต่มีฤทธิ์ไม่ต่างจากยาชา กดประสาท และทำให้ช็อคได้หากใช้ในปริมาณมาก ซึ่งปัจจุบันถูกสั่งห้ามผลิตไปนานแล้ว

“โอ้ รู้จัก CK3 ด้วยเหรอ? เธอนี่ทำให้ฉันทึ่งได้ตลอดจริงๆ”  ฮาวี่ว่า  “แต่ว่านี่ไม่ใช่ CK3 หรอก แต่เป็น CK5

ลูเซียสหรี่ดวงตาลง ในขณะที่ฮาวี่อธิบายอย่างอารมณ์ดี

“เราพัฒนามันต่อจากเดิม ให้ผลที่รุนแรงกว่า ไวกว่า ในปริมาณที่น้อยกว่าหลายเท่า”

กลุ่มของฮาวี่ไม่ใช่กลุ่มสนับสนุนขั้วอำนาจเก่าธรรมดาอย่างที่คิดเอาไว้จริงๆ พวกเขากำลังวางแผนการบางอย่าง ซ้ำยังมีการวิจัยพัฒนาสารเคมีแบบนี้อยู่ด้วย

ข้อมือของลูเซียสถูกกระชากไปด้านหน้า แต่เขาไม่ได้ขัดขืน เข็มจึงฝั่งเข้ามาในเส้นเลือดที่บริเวณข้อมืออย่างง่ายดาย ตัวยาด้านในถูกถ่ายเทเข้ามาอย่างช้าๆ พร้อมกันนั้นร่างกายของเด็กหนุ่มก็ผลันหนักอึ้ง สองขาเกือบจะไร้เรี่ยวแรงเหมือนจะทรงตัวไว้ไม่อยู่ ในหัวก็รู้สึกมึนชา

“ฉีดอีกโดสหนึ่ง”

“แต่ว่าปริมาณขนาดนั้น...”  ชายชุดดำเอ่ยแย้ง

“เขาไม่เป็นไรหรอก”  ฮาวี่กล่าว  “ทำตามที่ฉันสั่ง!

หลังจากถูกฉีดเข็มที่สอง ลูเซียสก็ทรงตัวเอาไว้ไม่ได้อีกแล้ว ร่างสูงทรุดตัวลง แต่ก่อนที่เขาจะกระแทกพื้นแขนทั้งสองข้างก็ถูกคว้าหิ้วขึ้น สติรางเลือนเหมือนจะขาดหาย

“ยินดีต้อนรับสู่สถาบันของเรา...”  เสียงของฮาวี่ดังขึ้นที่ข้างหู  “...แล้วต่อจากนี้ มันจะกลายเป็นบ้านของเธอ”

 

สติของลูเซียสขาดๆ หายๆ ประสาทการรับรู้ของเขาเจือจางมาก สายตาจับภาพได้อย่างพร่ามัว หูได้ยินเสียงหวี่ๆ เหมือนมีแมลงบินวนอยู่รอบๆ แต่สิ่งที่ชัดเจนอยู่คงเป็นประสาทการรับกลิ่นที่แทบจะไม่ได้ช่วยอะไรเท่าไหร่ในเวลานี้

ผ่านมาสักพัก ร่างของเขาจะถูกจับโยนเข้าไปในห้องแคบๆ ที่ไหนสักแห่ง กลิ่นอับชื้นตลอดทางที่ผ่านมาเปลี่ยนเป็นกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อฟุ้งตลบ ซึ่งบอกไม่ถูกว่าอย่างไหนสบายจมูกมากกว่ากัน

สติของเด็กหนุ่มเกือบจะหลุดไปอยู่แล้วจนกระทั่งได้ยินเสียงหนึ่ง

“ลูเซียส...ลูเซียส!  เสียงทุ้มกังวานที่ดังขึ้นเหมือนถูกส่งมาจากที่ห่างไกล มันให้ความรู้สึกอบอุ่น ราวกับจะซึมซาบเข้ามาในจิตใจได้  เพราะอย่างนั้นลูเซียสเลยรู้สึกโหยหาอยากได้ยินต่ออีกนิด

“ลูเซียส...ตื่น...ลืมตาสิ...ได้โปรด”

ให้ตายเถอะ ใจเขาสั่นไปหมดแล้ว

เปลือกตาของลูเซียสขยับช้าๆ ก่อนเปิดขึ้น ภาพเลือนรางที่สะท้อนเข้าสู่สมอง คือดวงตาสีดำขลับซึ่งแวววาวด้วยหยาดน้ำเอ่อคลอ ใบหน้าของเคลย์ที่ได้เห็นใกล้ๆ เป็นครั้งแรกในรอบหลายวันทำให้หัวใจของลูเซียสเหมือนกลับมาเต้นได้จริงๆ อีกครั้ง

“...อาจารย์...”  ยังไม่ทันได้พูดอะไรมากกว่านั้น ร่างของเขาก็ถูกรอบกอดเอาไว้แน่น

“ฉันคิดว่าเธอ...”  เสียงของเคลย์สั่นไหว  “เธอหายใจแผ่วมาก...เหมือนจะ...”

ลูเซียสอยากยกมือโอบกอดร่างโปร่งกลับไป แต่เขาในตอนนี้อย่าว่าแต่ยกแขนเลย แค่ขยับปลายนิ้วได้ก็ถือว่าเก่งแล้ว

“อาจารย์...”

เคลย์คลายอ้อมแขนออก ยกตัวขึ้นจ้องมองอีกฝ่าย

“อาจารย์ไม่เป็นไร...ใช่ไหม?”

ชายหนุ่มส่ายหน้า น้ำตาไหลซึมผ่านแก้ม  ลูเซียสจ้องมองหยดน้ำใสนั้น ค่าของมันมหาศาลในใจของเขา และคนพวกนั้นจะต้องชดใช้อย่างเจ็บปวดอย่างที่ไม่เคยได้สัมผัสมาก่อนแน่

“ทำไมเธอถึงถูกจับมาด้วย?”  เคลย์เช็ดน้ำตา สีหน้าและแววตาของเขาเคร่งเครียดขึ้น ดูเหมือนจะตั้งสติได้แล้ว 

“ขอโทษนะครับ...แต่คนที่คนพวกนี้ตั้งใจจับตัวมาคือผม”

“เป็นเธอ?"

“เพราะผม อาจารย์ก็เลยโดนลูกหลงไปด้วยเท่านั้น”

“พวกเขาต้องการอะไร?”  ชายหนุ่มขมวดคิ้วเหมือนจะยังไม่ค่อยเข้าใจเรื่องที่เกิดขึ้นมากนัก

ลูเซียสหลับตาลง เขาเคยคิดว่าเป้าหมายของฮาวี่คือการพาตัวเขาไปพบกับเลนเนิร์ดซึ่งอาจจะเกี่ยวข้องกับการต่อรองของขั้วอำนาจเก่า แต่มาตอนนี้น่าจะไม่ใช่แค่นั้นอีกแล้ว คนพวกนี้กำลังรวมกลุ่มคนเพื่อทำเรื่องอะไรบางอย่าง ซึ่งเป็นสิ่งที่ตอนนี้เขายังไม่อาจคาดเดาได้

“ลูเซียส...”  น้ำเสียงเป็นห่วงเอ่ยเรียก ทำให้เด็กหนุ่มลืมตาขึ้นอีกครั้ง “พวกนั้นทำอะไรเธอกันแน่ ทำไมเธอถึงได้อยู่ในสภาพนี้”

“ผมถูกฉีดสารเคมีบางอย่าง ร่างกายก็เลยไม่มีแรงแบบนี้”

เคลย์กัดฟันแน่น ประคองร่างสูงให้ขึ้นมาพิงตัวเองเอาไว้  ทำให้ลูเซียสมองเห็นรอบด้านได้กว้างขึ้น แต่ก็ยังคงเห็นภาพได้ไม่ชัดเจนนักอยู่ดี  เขารับรู้ได้แค่เพียงว่ากำลังอยู่ภายในห้องสี่เหลี่ยมคับแคบปิดทึบ มีแสงไฟสีขาวสว่างจ้าสาดส่องผ่านประตูกระจกเข้ามาจากทางเดินด้านนอก

“เธอดื่มน้ำหน่อย น่าจะช่วยได้บ้าง”  ขวดน้ำถูกยื่นมาจ่อที่ริมฝีปาก แต่เพราะยังเกร็งคอได้ไม่ถนัดนัก หยาดน้ำจึงไหลผ่านมุมปากลงมามากกว่าครึ่ง

“ค่อยๆ ดื่มนะ”

“เอ่อ...อาจารย์...”  ลูเซียสเหลือบตามองอีกฝ่าย  “ป้อนได้ไหมครับ?”

“ก็กำลังป้อนอยู่ไม่ใช่เหรอ?”

“ผมหมายถึง...ด้วยปาก”

เคลย์ชะงักไป ใบหน้าเหมือนจะเห่อแดงขึ้นเล็กน้อย  ผ่านไปอึดใจหนึ่งชายหนุ่มก็ตัดสินใจยกขวดน้ำขึ้นดื่ม ก่อนแนบประกบริมฝีปากลงมาช้าๆ

สายน้ำอุ่นๆ ถูกถ่ายเทเข้ามาในปาก ลูเซียสรู้สึกว่าสิ่งที่ได้รับนั้นหวานฉ่ำราวกับน้ำหวาน  เคลย์ยกศีรษะขึ้นเพื่อดื่มน้ำในขวดอีกครั้งก่อนจะประกบลงมาใหม่ คราวนี้รสสัมผัสจากริมฝีปากของอีกฝ่ายกระตุ้นให้ประสาทสัมผัสของลูเซียสให้แจ่มชัดขึ้นมาก

ปลายลิ้นของลูเซียสขยับรุกรานเข้าไปในโพรงปากของชายหนุ่ม ดูดซับทั้งน้ำและของเหลวในปากอีกฝ่ายอย่างกระหาย ราวกับกำลังดูดกลืนพลังงานบางอย่างให้เติมเต็มเข้ามาในกาย

“นี่เธอ...”  เคลย์รีบดันตัวอีกฝ่ายออก ยกมือขึ้นปิดปากด้วยใบหน้าแดงกล่ำ

“อาจารย์...อีกครั้งได้ไหมครับ?”  น้ำเสียงของลูเซียสฟังดูเหมือนกำลังอ้อนวอน ขณะที่ดวงตาเรียวยาวของเขามีแววคมชัดขึ้น

“เธอดื่มเองได้แล้วล่ะ!

“ไม่ใช่ครับ...อีกครั้งที่ผมขอหมายถึง จูบ”

ดวงตาสีดำสนิทของเคลย์เบิกกว้างขึ้น  

เด็กหนุ่มยกมือที่หนักราวกับท่อนเหล็กของตัวเองขึ้นช้าๆ ก่อนจะกอบกุมมือของอีกฝ่ายเอาไว้ ความร้อนที่แผ่กระจายออกไปนั้นสื่อความรู้สึกได้เป็นอย่างดี  

“อาจารย์...?”

“...”

“...นะครับ”

เมื่อได้ยินเสียงร้องขอ เปลือกตาของร่างโปร่งก็ปิดลงช้าๆ เป็นสัญญาณแห่งการตอบรับ ลูเซียสยันตัวขึ้น ยื่นใบหน้าเข้าหาอีกฝ่าย

ริมฝีปากอุ่นร้อนประทับลงบนกลีบปากที่ชุ่มฉ่ำด้วยหยาดน้ำ ปลายลิ้นไล้เลียมุมปากที่มีรอยช้ำเล็กๆ ก่อนจะสอดเข้าไปด้านใน  ลิ้นของเด็กหนุ่มซอนเซาะไปทั่ว ก่อนจะเกี่ยวพันลิ้นนุ่มของเคลย์เอาไว้ จุมพิตดูดดื่มเพิ่มความล้ำลึกยิ่งขึ้น เนิ่นนานจนลมหายใจของทั้งคู่เริ่มจะติดขัด

ชั่วขณะที่ลูเซียสกำลังจะเปลี่ยนมุมประกบอีกครั้ง เคลย์ก็ดันไหล่ของเขาเอาไว้และเบี่ยงหน้าหนีไปทางอื่น

“พอได้แล้ว!  อาจารย์หนุ่มว่า  “มันไม่ใช่เวลาจะมาทำเรื่องแบบนี้นะ!

น้ำเสียงที่ส่งมาแม้จะแฝงการตำหนิ แต่ลูเซียสกลับรู้สึกว่ามันยั่วอารมณ์มากกว่าเดิมซะอีก ถ้าไม่ติดว่าอยู่ในสถานการณ์เลวร้ายเขาคงห้ามใจได้ยากมากแน่

“ขอโทษครับ”  ลูเซียสเลียริมฝีปากตัวเอง

เคลย์สูดลมหายใจเข้า ก่อนหันมาหา  “เราต้องคิดเรื่องหาทางออกจากที่นี่” 

“เรื่องนั้นอาจารย์ไม่ต้องห่วงนะครับ”

“เธอ...มีแผนงั้นเหรอ?”  เคลย์เลิกคิ้วขึ้น

“ที่จริงก็ ยังไม่มีหรอกครับ”  ลูเซียสส่งยิ้มให้คนถาม  “ตอนผมรู้ว่าอาจารย์หายตัวไป สมองผมก็ตื้อไปหมด คิดอะไรไม่ออกทั้งนั้น รู้แค่ว่ายังไงผมต้องเจอตัวอาจารย์ให้ได้ก่อน ก็เลยยอมโดนจับตัวมานี่”

“อะไรนะ?!  ชายหนุ่มทำหน้าเหมือนไม่อยากจะเชื่อ  “เธอบอกว่ายอมโดนจับตัวมาเองงั้นเหรอ? เธอเป็นบ้าไปแล้วหรือไง?!

“ผมไม่ได้บ้านะครับ”

“ไม่ได้บ้า แต่ยอมโดนจับมาทั้งๆ ที่ไม่มีแผนอะไรในหัวเลยเนี่ยนะ?!

“แต่ตอนนี้ผมเจอตัวอาจารย์แล้ว”  ลูเซียสบีบมืออีกฝ่ายแน่นขึ้น  “ไม่ต้องห่วงนะครับ...ผมจะพาอาจารย์ออกไปเอง”



===+++===+++===+++

อาจารย์...หนีปายยยย  (เอ่อลืม...ตอนนี้หนีไปไหนไม่ได้อ่า)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

942 ความคิดเห็น

  1. #825 Mihr (@y_pps) (จากตอนที่ 134)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 21:35

    เด็กคนนี้... เด็กคนนี้..... /กำไม้เรียวแน่น

    #825
    1
  2. #816 lormay (@lormay) (จากตอนที่ 134)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 00:05

    บท​พูด​ของ​พระเอก​มา​แล้ว​ค่ะ​


    ปกติ​มี​แต่​บท​พูด​ของ​เด็ก​เอา​แต่​ใจ​ กิ​ๆ

    #816
    1
    • #816-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 134)
      19 กรกฎาคม 2562 / 14:55
      ว่าน้องไม่ได้น้า...ใจร้าย น้องยังเด็กอยู่ 55555
      #816-1
  3. #815 fristlove (@saino) (จากตอนที่ 134)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 18:03
    น้องฉวยโอกาศจากอาจารย์ตลอดเลยอะ
    #815
    1
    • #815-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 134)
      11 กรกฎาคม 2562 / 19:32
      ใช่ค่า แถมอาจารย์ก็เริ่มใจอ่อนแล้วด้วยสิ
      #815-1
  4. #814 ATIPP (@122792) (จากตอนที่ 134)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 07:00
    CK5 ของฮาวี่ หรือจะสู้ KK/CK (Klay/Clay Kiss) ของเจ้าเด็กได้ อิ_อิ

    ชื่ออาจารย์นี่เขียนยังไงหรอคะ Clay หรือ Klay
    #814
    3
    • #814-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 134)
      11 กรกฎาคม 2562 / 19:32
      ใช่ค่าโดนยาไป จูบก็ฟื้นแล้ว อิอิ

      ชื่ออาจารย์ใช้ตัว K ค่ะ (คนแต่งเอามาจากชื่อนักบาส เป็นแฟนบาสค่า ^^)
      #814-1
    • #814-3 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 134)
      11 กรกฎาคม 2562 / 21:48
      ถูกค่า แต่หล่อหรือเปล่าอันนี้ก็ต้องแล้วแต่คนมอง 555
      ส่วนตัวเราคิดว่า เคลย์เป็นผู้ชายที่น่ารักมากๆ ค่ะ
      #814-3
  5. #813 majinee_magic (@majinee_magic) (จากตอนที่ 134)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 21:21

    น้องงงง ได้นิสัยมาจากพ่อใช่มั้ยเนี่่ย 55555

    #813
    1
  6. #812 FaYonArT (@fayonart) (จากตอนที่ 134)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 20:25
    อ้าววว เค้าขอจูบก็ยอมเค้าง่ายจังอาจารย์ เล่นตัวอีกหน่อยสิจะได้ลุ้น อิอิ
    #812
    1
    • #812-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 134)
      10 กรกฎาคม 2562 / 20:43
      จารย์สงสารเห็นบาดเจ็บอยู่ค่ะ 555
      #812-1
  7. #811 Janechoxx (@janerii) (จากตอนที่ 134)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 19:58
    เด็กมันเอาเรื่อง!!!!!
    #811
    1
    • #811-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 134)
      10 กรกฎาคม 2562 / 20:42
      ฉวยโอกาสตอนจารย์ยังงงๆ อยู่
      #811-1
  8. #810 AnnieAnnj89 (@AnnieAnnj89) (จากตอนที่ 134)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 19:18
    ยอมให้จูบด้วยยยยยย ไปไหนไม่พ้นแล้วล่ะะะ
    #810
    1
  9. #809 PYPOP (@babelilong) (จากตอนที่ 134)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 17:41

    อะ รอตอนต่อไป

    ว่าจะพากันหนียังไง

    #809
    1
    • #809-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 134)
      10 กรกฎาคม 2562 / 19:28
      ก็นั่นน่ะสิค่ะ!! คนแต่งยังไม่แน่ใจเลยอ่ะ!
      #809-1
  10. #808 PeacePls (@PeacePls) (จากตอนที่ 134)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 16:14
    ในที่สุดก็ได้หวานกันบ้างแล้ว
    รอวันที่เคลย์จะรู้ความจริงว่าน้องเป็นใครมานานละเกิน ยังไม่ถึงวันนั้นสินะ
    ตอนนี้ค้างงง รอตอนต่อไปนะคะ
    #808
    1
    • #808-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 134)
      10 กรกฎาคม 2562 / 19:29
      อาจารย์ใจอ่อนแล้ว และเดี๋ยวก็จะทราบตัวตนของลูเซียสค่ะ ไม่นานนี้แน่ๆ
      #808-1
  11. #807 N nana (@psysic) (จากตอนที่ 134)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 15:08
    เหมือนอ่านไม่สุดเลยยย
    #807
    1
    • #807-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 134)
      10 กรกฎาคม 2562 / 19:29
      ขอโทษเน้อ...มาแบบนิดๆ หน่อยๆ อาจจะไม่ต่อเนื่อง T-T
      #807-1
  12. #806 .tpvry (@ployiizaa) (จากตอนที่ 134)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 15:05
    กว่าจะมีหวานๆให้เราฮืออใจนุ
    #806
    1