Silver Blood (Yaoi) :: จบแล้ว ::

ตอนที่ 131 : ตอนพิเศษ : โชคชะตา...ครั้งใหม่ [30]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 389
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    22 มิ.ย. 62

เคลย์ใช้เวลาพักหนึ่งจึงมาถึงโรงเรียน  อันที่จริงควรมาได้เร็วกว่านี้หากคนที่ตามมาด้วยจะกระตือรือร้นสักนิด  ลูเซียสเอาแต่ชักชวนให้เคลย์แวะข้างทาง แถมยังใช้ท่อนขายาวๆ ของตัวเองได้เนิบนาบราวกับเลื้อย จนเขาคิดจะทิ้งเด็กหนุ่มเอาไว้คนเดียวอยู่หลายหน

“เธอไปเรียนได้แล้ว”  เคลย์พูดทันทีที่ผ่านรั้วเข้ามา ตัวเขานั้นตั้งใจมุ่งตรงไปยังอาคารอำนวยการโดยเร็ว เพราะสีหน้าและน้ำเสียงของอาจารย์วัยชราบ่งบอกถึงความเคร่งเครียด ท่าทางคงจะมีเรื่องด่วนมากจริงๆ

ลูเซียสที่ก้าวตามมาส่งยิ้มให้  “วิชาช่วงเช้าผมเข้าไม่ทันแล้ว มีเรียนอีกทีก็บ่าย...ตอนนี้ผมว่าง”

“ถึงว่างก็ไม่จำเป็นต้องตามฉันไปหรอก”

“ไม่เห็นเป็นไรเลย อาจารย์รีบไม่ใช่เหรอครับ? ขืนคุยกับผมอยู่แบบนี้จะยิ่งเสียเวลานะ”

เคลย์ถอนหายใจ ดูเหมือนเขาจะเถียงไม่เคยชนะอีกฝ่ายสักสิ สุดท้ายก็ทำได้แต่ออกเดินต่อ โดยพยายามไม่สนใจร่างสูงซึ่งตามติดไม่ห่างราวกับเป็นเงาอย่างนั้น

อาคารที่อยู่ด้านหน้าสุด มีรูปทรงสี่เหลี่ยมลูกกาศก์ทาสีขาวสว่าง ที่นี่เป็นสถานที่หลักใช้ในการบริหารและควบคุมระบบต่างๆ ทั้งหมดของซี-คอล  ด้านหน้าเป็นลานกว้างทรงกลม ล้อมกรอบด้วยพืชประดิษฐ์ทรงเตี้ยเป็นระเบียบ แม้พื้นที่ส่วนนี้ใช้ในกิจกรรมของนักเรียนอยู่บ้าง แต่ส่วนใหญ่แล้วมันจะโล่งปราศจากผู้คน ต่างจากวันนี้ที่เด็กนักเรียนจำนวนมาก มายืนรวมตัวกันอยู่ เสียงพูดคุยกันเซ็งแซ่ ฟังไม่ได้ศัพท์

มีเรื่องอะไรกันแน่?

เคลย์ขมวดคิ้ว เดินอ้อมกลุ่มคนเพื่อหาช่องทางเข้าไปยังอาคาร

“ลูเซียส!  เสียงใสเอ่ยเรียกดังมาจากเด็กหนุ่มเลือดน้ำเงินร่างเล็กที่มีดวงตากลมโต ...โจเอล เป็นหนึ่งในเพื่อนของลูเซียส เคลย์จำได้ดี เพราะฝ่ายนั้นเป็นเด็กหนุ่มหน้าตาน่ารัก สดใสร่าเริง และเรียนรู้ในสิ่งที่เคลย์สอนอย่างตั้งใจทุกครั้ง

เคลย์คิดว่าเมื่อลูเซียสเจอเพื่อนจะแยกตัวไปหา แต่ร่างสูงแค่พยักหน้าส่งให้โจเอล จากนั้นก็หันมาคว้าข้อมือของเขา

“ทางนี้ดีกว่าครับ”  ลูเซียสดึงให้อาจารย์หนุ่มเดินตามไป ก่อนจะพากระโดดข้ามพุ่มไม้ประดิษฐ์ เพื่อลัดเข้าสู่ตัวอาคาร

ส่วนล่างของตัวตึกตกแต่งอย่างเรียบง่ายและค่อนข้างโปร่ง กระจกใสที่ติดไว้รอบด้านทำให้มองเข้ามาเห็นด้านในได้ชัด

เมื่อเคลย์ก้าวเท้าเข้าไป ก็ได้ยินเสียงเรียกในทันที

“อาจารย์เคลย์”  อาจารย์ฮาเวิร์ดเดินเข้ามาหาด้วยจังหวะที่รวดเร็วต่างจากปกติ จนน่าเป็นห่วงว่าจะหายใจไม่ทัน

“ขอโทษครับที่มาช้า”

“ไม่เป็นไร...คุณมาก็ดีแล้วล่ะ”

“นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือครับ?”  เคลย์ถาม กวาดสายตามองไปรอบๆ กลุ่มเด็กหนุ่มสาวที่ยืนอยู่ด้านนอกอาคารต่างจับจ้องมาทางนี้ ดูเหมือนกำลังรอดูอะไรบางอย่าง

ฮาเวิร์ดถอนหายใจ จ้องหน้าเคลย์ จากนั้นก็เลยไปยังร่างของลูเซียสที่ยืนอยู่ด้านหลังอย่างเป็นธรรมชาติ

“เขาแค่บังเอิญ ร่วมทางมากับผมน่ะครับ”  เคลย์อธิบายอย่างขอไปที ตอนนี้เขาไม่อยากสนใจลูเซียส แต่อยากรู้ว่ามีเรื่องด่วนอะไรเกิดขึ้นที่นี่มากกว่า

“เรื่องที่เกิดขึ้นกับคุณเมื่อวานน่ะ ทางเราได้รับหลักฐานว่าเป็นการใส่ร้ายทั้งหมดเอาไว้แล้ว”

“หลักฐาน?”

“มีคนส่งข้อมูลตรงมาที่ระบบโรงเรียน อันที่จริงทางนั้นไม่แค่เพียงส่งมาเฉยๆ หรอก แต่เรียกว่าติดประกาศไว้เต็มทุกช่องทางการสื่อสารของเราเลยดีกว่า ไม่ว่าใครที่เข้ามาในระบบของซี-คอล จะเห็นได้ทั้งหมด ...ดังนั้นพวกเด็กนักเรียนก็เลยมารวมตัวกันอย่างนี้”

เคลย์เลิกคิ้วสูง เพราะยังคงสับสนกับเรื่องที่ได้ยินอยู่

“ข้อมูลนั้นบอกถึงเรื่องของการทุจริตการสอบของเด็กกลุ่มหนึ่ง ซึ่งเชื่อมโยงไปถึงการกลั่นแกล้งต่างๆ หลายครั้ง มีการส่งคนตามไปถึงย่านที่อยู่อาศัยของคุณ และก็ยังเรื่องที่จะปองร้ายตัวคุณด้วย”  ชายชรากล่าว  “หลักฐานมีทั้งเอกสารและทั้งภาพจากกล้อง ลงวันที่ ระบุตำแหน่ง ...ละเอียดมากทีเดียว”

“คนส่งเป็นใครหรือครับ?”

“เราก็ยังไม่รู้แน่ชัดเหมือนกัน”  ทันทีที่สิ้นเสียงตอบ ดวงตาสีดำขลับของเคลย์ก็เบิกกว้างขึ้นก่อนจะหันไปจ้องเด็กหนุ่มร่างสูงที่ยืนอยู่ด้านหลัง

ลูเซียสกำลังก้มหน้าก้มตาคุยอะไรสักอย่างที่อุปกรณ์บนข้อมือของตัวเอง ดูเหมือนกำลังส่งข้อความตัวอักษรกับกลุ่มเพื่อนอย่างโจเอล

ผมเรียนรู้เรื่องพวกนี้มาตั้งแต่เด็ก สำหรับผม...มันไม่ได้ยากเย็นอะไร...ลูเซียสเคยบอกแบบนั้น แต่นี่ไม่ใช่แค่การแอบเข้าระบบไปกู้คืนข้อมูล เด็กหนุ่มคนหนึ่งจะทำได้ขนาดนั้นเลยงั้นเหรอ?

ในหัวของเคลย์สับสนมากยิ่งขึ้น

“หลักฐานพวกนั้น แน่ใจนะครับว่าเป็นของจริง”  เคลย์หันไปถามอาจารย์ชรา

ฮาเวิร์ดเลิกคิ้วขึ้น “นี่หลักฐานถูกส่งมาช่วยเหลือตัวคุณแท้ๆ นอกจากจะไม่ดีใจ คุณยังสงสัยเสียอีกเหรอ?”

“ก็มันน่าแปลกไม่ใช่หรือครับ”

“นั่นก็จริง ทางเราเองก็กำลังช่วยกันตรวจสอบอย่างเต็มที่อยู่ แต่พอดีว่า...” ชายชราถอนหายใจก่อนจะพูดต่อ  “มีคนเข้ามารอสารภาพผิดอยู่แล้ว เรื่องก็เลยยิ่งชัดเจนยิ่งขึ้น”

“มีคนมาสารภาพผิด?”  เคลย์ขมวดคิ้วแน่นขึ้น

“ใช่แล้วครับ”  เสียงของอาจารย์ฮาวี่ ทำให้เคลย์สะดุ้งเล็กน้อย ชายหนุ่มร่างเพรียวที่สวมแว่นตากรองแสงก้าวเท้าเข้ามาหา ดวงตาของฮาวี่เรียบเฉย แต่ลึกลงไปข้างในนั้นเต็มไปด้วยความเกลียดชังเข้มข้น และเดือดพล่าน

เคลย์เติบโตมากับสิ่งเหล่านี้ เขาสัมผัสมันได้แทบจะในทันที่ ...อาจารย์เลือดสีน้ำเงินที่ดูภายนอกนุ่มนวลอบอุ่น รอยยิ้มอ่อนโยนประดับใบหน้าเป็นนิจ เป็นอาจารย์ที่ทุกคนให้ความเคารพ  แต่การกระทำ และคำพูดยามอยู่กันลำพังนั้นล้วนตรงกันข้าม  

สายตาแห่งความเกลียดชังสัมผัสได้ง่าย ยิ่งอยู่ใกล้ก็ยิ่งรับรู้ชัดเจนขึ้น

เคลย์ไม่ได้เกลียดที่ฮาวี่ไม่ชอบตัวตนของเขา แต่เขารังเกียจความเสแสร้างจอมปลอมที่อีกฝ่ายสร้างตังหาก ดังนั้น หากเลี่ยงได้เคลย์จะเลี่ยงการอยู่ใกล้ชายคนนี้เสมอ

“เด็กคนนี้ยอมรับผิดในเรื่องที่ทำไว้กับคุณทั้งหมดแล้ว”  ฮาวี่กล่าว เบื้องหลังของเขามีเด็กหนุ่มคนหนึ่งก้าวตามาด้วย

ร่างผอมสมส่วนของเด็กหนุ่มอย่าง วีน สโตน ในเวลานี้ดูย่ำแย่มาก เสื้อผ้าไม่เนี้ยบมีสไตล์เหมือนปกติ เส้นผมที่เคยจัดทรงอย่างนี้ก็ยุ่งเหยิงเหมือนขาดการดูแล โดยเฉพาะใบหน้าได้รูปสวยซึ่งเจ้าตัวภาคภูมิใจมีรอยฝ่ามือประทับอยู่ มุมปากที่เคยยักยิ้มเย้ยหยันปรากฏรอยแตกช้ำ

“เธอไปโดยอะไรมา?”  เคลย์ถาม

“วีนโดนคุณพ่อเรียกไปอบรมน่ะ”  ฮาวี่ขยับเข้ามาใกล้มากขึ้น  “...เพราะเรื่องที่เขาทำ ส่งผลใหญ่หลวงอย่างคาดไม่ถึง”

ชายหนุ่มสวมแว่นยกมือขึ้น ตั้งท่าจะวางมือบนไหล่ของเคลย์ แต่ยังไม่ทันจะแตะโดน ร่างของเคลย์ก็ถูกดึงให้ถอยห่างออกมาก่อน

ลูเซียสที่ไม่รู้ว่าเสร็จสิ้นจากการสนทนากับเพื่อนตั้งแต่เมื่อไหร่ คว้าต้นแขนทั้งสองข้างของอาจารย์หนุ่มเอาไว้ ดวงตาคู่สวยคมกริบหรี่ลงเล็กน้อย ริมฝีปากวาดรอยยิ้มน่าหวาดหวั่น ขณะจ้องตรงไปยังฮาวี่

“อาจารย์เคลย์ไม่ค่อยสบาย อาจารย์ฮาวี่อย่าเข้าใกล้นักดีกว่านะครับ เดี๋ยวจะติดหวัดเอาได้”

“แล้วตัวเธอจะไม่เป็นไรเหรอ?”  ฮาวี่โต้กลับ

ลูเซียสหัวเราะ “ผมแข็งแกร่งมาก คุณน่าจะรู้นะ”

“นั่นสิ ฉันก็ลืมไป”  ชายหนุ่มพูด ดวงตาภายใต้แว่นดุดันขึ้น “เธอแข็งแกร่งมาก...ลูเซียส!

“วีน สโตน...เข้ามาสารภาพผิดกับฉันเอง”  อาจารย์ฮาเวิร์ดพูดขึ้น  “เขารู้สึกผิด ก็เลยต้องการจะลาออก และอยากจะขอโทษคุณต่อหน้าทุกคน”

“ผมอยาก...ขอโทษอาจารย์ กับเรื่องที่ผมทำไป” วีนพูดด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่าเหมือนเค้นออกมาจากคอ ดวงตาเจ้าตัวดูราวกับหยดน้ำหมึกเข้มคล้ำ หลังจากเว้นวรรคนานอยู่ครู่หนึ่ง เด็กหนุ่มก็ทิ้งตัวลงบนเข่าทั้งสองข้าง คุกเข่าลงตรงหน้าของเคลย์

เคลย์เบิกตากว้างขึ้น เขาไม่อยากเชื่อเลยว่าเด็กหนุ่มเลือดสีน้ำเงินที่หยิ่งยโสขนาดนั้นกำลังคุกเข่ายอมรับผิดต่อหน้าเขา

“ผม...ขอโทษ...ยกโทษให้ผมได้ไหม?”  ทั้งที่พูดกับเคลย์ แต่ดวงตาสีน้ำเงินเข้มของวีนกลับมองผ่านตัวเขาไปยังร่างสูงซึ่งยืนอยู่เบื้องหลัง

เคลย์หันมองตามไป...เป้าสายตาคือ ลูเซียส ที่กำลังยืนด้วยท่าทางนิ่งสงบ ใบหน้าไร้รอยยิ้ม เหมือนทั่วทั้งร่างของเจ้าตัวจะแผ่รังสีทรงอำนาจบางอย่างออกมาได้อย่างนั้น

“เขายังเด็ก ทำอะไรไม่คิด”  ฮาวี่ช่วยพูด  “ตอนนี้ก็ได้บทเรียนแล้ว ยกโทษให้เขาได้หรือเปล่า?”

ยังไม่ทันที่เคลย์จะคิดคำตอบออกไปได้ เสียงถอนหายใจของลูเซียสก็ดังขึ้น

“เฮ้อ...แค่พูดขอโทษ  ลาออก แล้วก็จบกัน แบบนั้นมันจะไม่ง่ายไปหน่อยเหรอ?” 

“แล้วคิดว่าควรทำยังไง เรื่องถึงจะจบล่ะ”  ฮาวี่ถาม ใช้ปลายนิ้วขยับแว่นตา

“ทำเรื่องร้ายแรงขนาดนี้ ก็ต้องแจ้งหน่วยงานของเซย์น ลงบันทึกประวัติ”  แม้จะกล่าวด้วยน้ำเสียงไร้อารมณ์ แต่ดวงตาเรียวของลูเซียสดูดุดันน่าหวาดหวั่น  “เขาควรมีประวัติการก่อคดีติดตัวไปตลอด”

วีนชะงัก เงยหน้ามองคนพูดด้วยสายตาโกรธแค้น สองมือกำเป็นหมัดแน่น

“อาจารย์เคลย์คิดจะจัดการยังไงล่ะ”  ฮาเวิร์ดก้าวเข้ามาหา

เคลย์มองวีน แม้จะทำเรื่องร้ายกาจเอาไว้แต่ยังไงเจ้าตัวก็ยังเป็นเด็กอายุแค่สิบกว่าปี แค่ต้องลาออกจากโรงเรียนก็เป็นเรื่องใหญ่มากแล้ว เขาไม่ได้อยากทำลายชีวิตทั้งชีวิตของคนอื่น ไม่ว่าคนนั้นจะเป็นใครก็ตาม

“ผมรับคำขอโทษ ให้เรื่องมันจบแค่นี้เถอะ”  เคลย์ตอบเสียงเรียบ  “เรื่องลาออกก็เหมือนกัน ...ไม่จำเป็นต้องให้เขาลาออกหรอกครับ” 

“อาจารย์!  ลูเซียสหันมาขมวดคิ้วใส่เคลย์  แต่ชายหนุ่มไม่สนใจ

วีนเงยหน้ามองเคลย์ ดวงตาของเจ้าตัวเบิกกว้างขึ้นท่าทางประหลาดใจกับสิ่งที่ได้ยินไม่น้อย

“เธอแน่ใจนะ ว่าอยากจะให้เรื่องมันลงเอยแบบนี้”  ฮาเวิร์ดถอนหายใจ ดูเหมือนเรื่องวุ่นวายในวันสองวันนี้จะทำให้อาจารย์วัยชราเหน็ดเหนื่อยไม่น้อยทีเดียว

“ครับ”  เคลย์ตอบอย่างหนักแน่น 

ยังไงซะเคลย์ก็ตั้งใจจะลาออกจากที่นี่อยู่แล้ว เคลย์คิดมาหลายหนแล้วว่าตัวเองไม่เหมาะกับที่นี่ เขาทำให้เด็กนักเรียนส่วนใหญ่ยอมรับไม่ได้ ไม่มีคนอยากเรียนรู้สิ่งที่เขาสอน ยังไงก็สมควรจะลาออก เรื่องที่วีนทำก็ส่งผลแค่ให้เขาตัดสินใจได้เร็วขึ้นเท่านั้นเอง

วีนลุกขึ้นยืน แววตาที่มองมายังเคลย์ดูสับสน เจ้าตัวไม่กล่าวขอบคุณด้วยซ้ำ เอาแต่จ้องมองมาอย่างเงียบๆ

“อาจารย์เคลย์ก็ยอมรับคำขอโทษแล้ว”  ฮาวี่พูดขึ้น ก่อนหันหน้าไปทางลูเซียส  “หวังว่าเรื่องจะจบลงด้วยดีนะ”

เสียงเดาะลิ้นของลูเซียส ทำให้เคลย์หันไปมอง แต่ไม่ทันได้เห็นว่าเจ้าตัวมีสีหน้าอย่างไร เพราะร่างสูงหมุนตัวหันหลังสาวเท้ายาวๆ ออกจากตัวอาคารไปแล้ว



===+++===+++===+++

น้องงอนแล้วนะ!

ปล. หวังว่าทุกคนจะไม่งง  เราว่าตอนนี้เราเขียนงงๆ แต่ก็ไม่ได้แก้....ขอโทษ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

942 ความคิดเห็น

  1. #788 y_pps (@y_pps) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 19:58
    อืมมมมม
    #788
    0
  2. #787 ATIPP (@122792) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 20:38
    น้องอุดฉ่าทำให้ตั้งเยอะๆ เลย จารย์ไม่รับเฉย น้งงอลแน่ว!!! ง้อด้วยยยย!!!
    #787
    1
    • #787-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 131)
      23 มิถุนายน 2562 / 21:42
      ใช่ค่ะ...น้องง่วงด้วยค่ะ เมื่อคืนไม่ได้นอน 555
      #787-1
  3. #786 lormay (@lormay) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 20:27

    สงสารวีนซะงั้น โดนทำร้ายร่างกายเลยนะ ไม่ใช่การลงโทษละ

    #786
    1
    • #786-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 131)
      23 มิถุนายน 2562 / 21:48
      วีน ไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้น น่าสงสาร

      สปอลย์ +++ ...วีนโดนพ่อเล่นงานมาค่ะ เพราะการแก้แค้นไร้สาระของเขาทำให้ธุรกิจครอบครัวเจอปัญหาใหญ่ พ่อของวีนให้การสนับสนุนขั้วอำนาจเก่า เพราะงั้นจึงรู้จักกันดีกับฮาวี่ จริงๆ ฮาวี่เป็นคนยุยงวีนด้วยซ้ำ แต่นางโบ้ยเอาตัวรอดคนเดียว วีนเลยต้องโดนพ่อเล่นงานคนเดียว โดนชกปากแตก และก็ถูกบังคับให้มาขอให้เคลย์ยกโทษให้ (จริงๆ ก็เหมือนมาขอร้องลูเซียสนั่นแหละค่ะ แต่เข้าทางอาจารย์)
      #786-1
  4. #785 N nana (@psysic) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 09:24
    ถึงจะเป็นเด็กแต่ทำเรื่องขนาดนี้ เราว่ายังไงก็ควรได้รับบทลงโทษนะ แต่เราว่า การที่เด็กทำอย่างนี้ได้น่าจะมีอาจารย์ช่วยด้วยแหละ แค่นักเรียนทำเรื่องร้ายแรงแบบนี้ไม่ได้หรอก อ ฮาวี่น่าจะโดนจัดการนะ หมั่นไส้อะ
    #785
    3
    • #785-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 131)
      23 มิถุนายน 2562 / 21:49
      วีนเป็นวัยรุ่นเอาแต่ใจค่ะ นิสัยไม่ดี เจ้าคิดเจ้าแค้น แต่ว่าก็ไม่ได้เลวร้ายขนาดกู้ไม่กลับ เป็นฮาวี่ที่คอยยุยงค่ะ
      #785-1
    • #785-3 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 131)
      23 มิถุนายน 2562 / 21:52
      ได้จ้า...ขอบคุณที่มาอ่านน้า ^^
      #785-3
  5. #784 Slowdrive (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 08:03

    หมันไส้อ.ฮาวี่ แบบสตอมาก

    ส่วนน้องงอนต้องง้อมั้ยอ.เคลย์

    แต่ไม่ได้แสดงตัวว่าช่วยนี่เนอะ

    #784
    1
    • #784-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 131)
      23 มิถุนายน 2562 / 21:51
      ใช่ค่ะ ฮาวี่ สตอมาก และมีแผนอยู่ลึกๆ

      ส่วนน้องก็งอนไปเรื่อย เพราะน้องง่วงนอนด้วยค่ะ (ใช่เหรอ 5555)
      #784-1
  6. #783 PYPOP (@babelilong) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 23:35

    ทำไมเราอยากยีหน้าอ.ฮาวี่ ลอยหน้าลอยตา อยากให้ลูเซียสตบลงหลุม นางต้องบังคับใก้วีนรับผิดแน่เลย


    อันนี้เดามั่วๆนา ????????

    #783
    1
    • #783-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 131)
      23 มิถุนายน 2562 / 21:52
      ถูกค่า ทำนองนั้นแหละ แต่ฮาวี่นางรู้ตัวเร็ว ระวังตัวมาก ก็เลยลอยตัวเหนือปัญหาได้
      #783-1
  7. #782 .tpvry (@ployiizaa) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 23:32
    อาจารย์ต้องง้อน้องแล้ววว อิอิ
    #782
    1
    • #782-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 131)
      23 มิถุนายน 2562 / 21:52
      จารย์ยังไม่รู้เลยว่าน้องงอน 555
      #782-1
  8. #781 Bloody Moon (@jeerananeye) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 23:06

    ไม่ต้องง้อนะเคลย์

    ปล่อยให้งอนไปเลย
    #781
    3
    • #781-2 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 131)
      22 มิถุนายน 2562 / 23:10
      น้องทำเอง ช่วยเอง งอนเอง....คนเดียวจบ 55
      #781-2
    • #781-3 AnnieAnnj89 (@AnnieAnnj89) (จากตอนที่ 131)
      22 มิถุนายน 2562 / 23:20
      3 in 1
      #781-3