Silver Blood (Yaoi) :: จบแล้ว ::

ตอนที่ 127 : ตอนพิเศษ : โชคชะตา...ครั้งใหม่ [26]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 385
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    3 มิ.ย. 62

ตอนลูเซียสกลับบ้านไปนั้น จีแอลก็ไม่อยู่ที่นั่นแล้ว ไม่แน่ใจว่าเจ้าตัวกลับไปบ้านริมหน้าผา หรือว่าเดินทางต่อไปที่ไหน  ปกติแล้วอีธานแทบจะไม่ปล่อยให้จีแอลเดินทางเพียงลำพัง ดังนั้นการมาคราวนี้ของจีแอลไม่แน่ว่าอาจจะมาโดยไม่ได้บอกกล่าวอีธานเลยสักคำก็ได้

ลูเซียสสวมอุปกรณ์สื่อสารเข้าที่ข้อมือ จากนั้นก็ติดต่อไปหาอีธานเป็นอย่างแรก

“คิดไว้อยู่แล้วเชียว”  ภาพของอีธานที่ฉายอยู่ตรงหน้า มีท่าทางเบื่อหน่าย

“ทะเลาะอะไรกันหรือเปล่าครับ?”  ลูเซียสถาม

ชายหนุ่มร่างใหญ่ถอนหายใจยาว  “มีแต่เรื่องไม่เป็นเรื่อง ...พ่อคิดว่าจีแอลหาเรื่องทะเลาะเพื่อจะลงจากที่นี่ไปหาลูกมากกว่า”

“ก็อาจจะอย่างนั้น”

ดวงตาสีน้ำเงินเข้มจัดของอีธานหรี่ลง  “แล้วทางลูกมีเรื่องอะไรหรือเปล่า?”

“ครับ ก็มีปัญหานิดหน่อย”  ลูเซียสไม่อยากปิดบัง  “แต่ผมจัดการได้ครับ”

อีธานพยักหน้า  “พ่อเชื่อใจในตัวลูกนะ”

“แล้วพ่อจะเอายังไงเรื่องจีแอลล่ะครับ?”

“เดี๋ยวเขาก็คงจะกลับมาเอง”  ชายหนุ่มยิ้ม  “ปืนหายไปแค่กระบอกเดียว คงไม่มีอะไรให้ต้องห่วง”

ใช่...ไม่มีอะไรต้องห่วง ยกเว้นแค่ปืนพกของจีแอล บรรจุกระสุนชนิดพิเศษเต็มแม็กซ์ได้ถึงสามสิบแปดนัด (นี่ยังไม่ได้พูดถึงจำนวนแม็กกาซีนสำรองเลยนะ)

“เอาล่ะ ถ้ามีอะไรรีบติดต่อมาก็แล้วกัน พ่อรอฟังข่าวอยู่”  อีธานบอก ก่อนจะกดปิดการสื่อสาร ลูเซียสก็โพลงเรียกเอาไว้ก่อน

“พ่อ...”

“ว่าไง?”

“พ่อรู้ได้ยังไงเหรอครับ ว่า...เอ่อ...ว่าจีแอล เป็นคนที่ใช่”

อีธานขมวดคิ้ว

“คือว่า...ผม...”

“พ่อพอจะรู้แล้วล่ะว่า จีแอลรีบร้อนลงจากที่นี่ไปหาลูกทำไม”  อีธานกล่าว ก่อนจะเหยียดยิ้มกว้างขึ้น  “เรื่องนี้ คนที่จะตอบได้มีแค่ลูกคนเดียว...ลูกจะรู้เอง ถ้าเจอคนนั้น อาจจะในทันที หรืออาจจะใช้เวลายาวนานเพื่อยืนยันความรู้สึกนั้นก็ได้ ...แต่สุดท้ายก็จะรู้เอง”

“ถ้าผมเลือกผิดล่ะครับ”

“ทำไมถึงคิดว่าตัวเองจะเลือกผิดล่ะ?”  อีธานถาม  “คำตอบว่า ถูกหรือผิด ลูกก็เป็นคนกำหนดไม่ใช่เหรอ?”

ลูเซียสเบิกตากว้างขึ้น  ...ใช่แล้ว เขาตังหากที่เป็นคนตัดสิน ไม่ใช่ใครหน้าไหนทั้งนั้น ต่อให้เป็นจีแอลก็ไม่มีสิทธิ์นั้น

ดวงตาของผู้เป็นพ่ออ่อนโยนลง  “แล้วถ้าลูกยังไม่มั่นใจ ยังมีเศษเสี้ยวของความแคลงใจล่ะก็ เขาคนนั้นก็คงยังไม่ใช่”

ลูเซียสปิดเปลือกตาลง ...ตอนนี้เขารู้แล้วว่าเป็นตัวเขาเองที่จุดฉนวนความหวาดระแวงขึ้นมา เป็นตัวเขาเองที่ปล่อยให้จีแอลปั่นหัว เอาแต่วนเวียนอยู่กับคำถามเดิมๆ ว่า...ทำไมเป็นเคลย์ไม่ได้ ...ทำไมเป็นชายคนนี้ไม่ได้! 

กลับกัน เขาไม่ควรลังเล ควรจะฟังเสียงจากเสี้ยวเล็กๆ ในจิตใจซึ่งกำลังถูกปั่นป่วน แทนที่จะฟังเสียงของคนอื่น  ควรเชื่อมั่นกับเสียงที่บอกว่า...หากไม่ใช่เคลย์ตังหากที่ ไม่ได้

ไม่ใช่คนนี้...ก็ไม่ได้!

“ขอบคุณครับพ่อ”  ลูเซียสเปิดเปลือกตาขึ้น ส่งยิ้มกว้างให้ผู้เป็นบิดา  “ผมมีเรื่องต้องทำอีกเยอะเลย ไว้ผมจะติดต่อไปใหม่นะครับ”

“โอเค...โชคดีล่ะ”

ลูเซียสยิ้ม ...ผมไม่ต้องอาศัยโชคหรอกครับ

 

ช่วงค่ำในย่านที่อยู่อาศัยของเลือดสีแดงนั้นคึกคักไปด้วยไฟหลากสีสันซึ่งประดับตกแต่งไปทั่วท้องถนนกับเสียงเพลงที่บรรเลงด้วยจังหวะหนักแน่นสร้างบรรยากาศให้รู้สึกสนุกสนานรื่นเริง อันเป็นนิสัยพื้นฐานของชนเผ่าเลือดสีแดงที่ส่วนใหญ่ชื่นชอบความบันเทิง

ร้านค้าอาหารขนาดเล็กหลายร้านตั้งเรียงรายสองข้างทาง ส่วนใหญ่แล้วขายอาหารที่เน้นการปรุงอย่างง่ายๆ หากแต่เรื่องชื่อเรื่องรสชาติอันโดดเด่นจัดจ้านและปริมาณที่ให้เยอะซะจนน่าทึ่ง

ลูเซียสมองป้ายหน้าร้านอาหารแห่งหนึ่ง มันมีความหมายว่า อร่อยล้ำ แต่ดูจากจำนวนลูกค้าที่เรียกได้ว่าเงียบเหงา ทำให้เขาไม่มั่นใจเท่าไหร่ว่ามันจะตรงตามชื่อหรือเปล่า ร้านนี้ขายอาหารประเภททอดหลากหลายชนิด กลิ่นน้ำมันกับเครื่องเทศตลบอบอวลอยู่ภายใน ให้ความรู้สึกเลี่ยนทั้งที่ยังไม่ได้เริ่มกิน

เด็กหนุ่มกดเลือกอาหารหลายอย่างในเมนูดิจิตอลที่อยู่บนผนัง จากนั้นก็เดินตรงไปนั่งที่ริมหน้าต่างในจุดที่สามารถมองออกไปไปเห็นทางเข้าอาคารที่พักของเคลย์ได้ถนัดตา

ร่างสูงเริ่มต้นเปิดอุปกรณ์บนข้อมือ เข้ารหัส และจากนั้นดวงตาข้างซ้ายก็เริ่มแสดงไฟล์ข้อมูลมากมายที่เขาจัดการค้างอยู่เรียงเป็นพรืด แต่ช่องสัญญาณในส่วนที่เขามองหายังคงว่าง

ไฟล์สำคัญจากโทบี้ยังคงไม่ถูกส่งมา และลูเซียสก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากรอ

“เอ๊า!” เสียงพูด พร้อมกับเสียงกระแทกบางอย่างบนโต๊ะ ทำให้ลูเซียสเงยหน้าขึ้นมอง

ถาดขนาดใหญ่บรรจุจานอาหารหลายใบที่เต็มเปี่ยมถูกวางลงบนโต๊ะอย่างแรง โชคดีที่น้ำในขวดยังไม่ได้เปิด ไม่อย่างนั้นมีหวังได้หกหมด

เด็กหนุ่มรูปร่างผอมแห้งเจ้าของดวงตาสีแดงกลมโต ยกมือขึ้นกอดอก ขมวดคิ้วจ้องมองลูเซียส

“มาทำอะไรแถวนี้อีกล่ะ?”

เขาคือเด็กหนุ่มคนเดียวกับหัวโจกที่หาเรื่องลูเซียสคราวก่อนนั่นเอง และเจ้าตัวก็ทำงาน ณ ร้านอาหารแห่งนี้

“สวัสดี”  ลูเซียสส่งยิ้มให้  “นายทำงานอยู่เหรอ?”

“ก็เห็นอยู่...ตอบมา แกจะมาป่วนอะไรแถวนี้?!

ลูเซียสละสายตาจากคนตรงหน้า หันมาคว้าของทอดชิ้นมหึมาขึ้นมาถือ

“อันนี้ทำมาจากอะไร?”

“เนื้อสังเคราะห์”  เด็กหนุ่มเลือดสีแดงกัดฟันตอบ  “ฉันถามว่า...”

ลูเซียสไม่ได้ฟังว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไรต่อ เขากัดของในมือคำใหญ่ มันกรอบมากขนาดเศษแป้งที่อยู่ด้านนอกร่วงกราวลงมาบนถาด

“เค็มไปหน่อยนะ”

“แหงล่ะ...ตาแก่คนทำขนใส่เครื่องปรุงไปเพียบ ถ้ากินหมดถาดนี่รับรองว่าลิ้นเป็นอัมพาตแน่”

ลูเซียสหัวเราะ  “นั่งก่อนสิ”

“โว้ย...ฉันทำงานอยู่ เผลอตัวคุยกับแกได้ไงเนี่ย!

“ไม่เห็นมีลูกค้าเลย”

“ไม่มีก็ไม่นั่งเฟ้ย...แล้วแกจะมาชวนฉันนั่งเพื่ออะไร?”

“ฉันอยากคุยด้วย”  ลูเซียสจ้องเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่าย  “เรื่องอาจารย์เคลย์”

คนฟังย่นหัวคิ้ว สีหน้าฉายแววลังเล 

“เขากำลังมีปัญหา และฉันพยายามช่วยเขาอยู่”  ลูเซียสว่า

“อาจารย์เกิดเรื่องอะไร?”

“ฉันจะอธิบายให้ ถ้านายจะยอมนั่งลงคุยกันดีๆ”

อีกฝ่ายนิ่งเงียบจ้องหน้าลูเซียสอยู่ครู่หนึ่ง ชั่งใจว่าจะเอายังไงกับข้อเสนอที่ได้รับดี

“ถ้าแกเล่นไม่ซื่อล่ะก็...”

“ฉันไม่ทำแบบนั้นแน่”

เด็กหนุ่มเลือดสีแดงกดปุ่มที่หูฟังซึ่งใช้สำหรับคุยกับคนทำอาหารหลังร้าน  “ตาแก่ ผมขอพักแป๊บหนึ่ง”  จากนั้นก็ทิ้งตัวลงนั่งที่ฝั่งตรงข้ามกับลูเซียส  

“ขอบคุณ”  ลูเซียสตอบ  “นายชื่ออะไร?”

“คอร์ดิส”

“เอาล่ะคอร์ดิส...เรามาเริ่มกันเลย”

ลูเซียสเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นคร่าวๆ เว้นในรายละเอียดบางอย่างเช่นข้อหาเรื่องคุกคามทางเพศเอาไว้ แต่แค่นั้นก็เพียงพอให้คนฟังเลือดขึ้นหน้าแล้ว

เด็กหนุ่มป้อนคำสั่งที่แผงควบคุมแบบเสมือนตรงหน้า ไม่นานภาพบางอย่างก็ฉายขึ้นตรงหน้าของทั้งคู่

“โห...อุปกรณ์ของแกนี่สุดยอด”  เด็กหนุ่มเลือดสีแดงเบิกดวงตาโตขึ้น  “แพงมากสิท่า”

“ก็แพงอยู่นะ”  ลูเซียสตอบ  “นายเคยเห็นคนในภาพแถวนี้บ้างไหม?”

คอร์ดิสขมวดคิ้ว เพ่งสายตาไปยังสิ่งที่ลูเซียสบอก  “เคย”

“แน่ใจนะ” 

“แถวนี้เป็นย่านเลือดสีแดง เลือดสีน้ำเงินโผล่หัวมาน้อยมาก ถึงหมอนี่จะไม่เด่นเท่าแก แต่ก็นึกออกได้ไม่ยาก...แล้วนี่มันเกี่ยวกับอาจารย์ยังไง?”

ลูเซียสไม่สนใจตอบ แต่เลือกจะถามต่อ  “พอจำวันได้ไหม?”

“ใครจะไปจำได้”

“นึกสิ”  ลูเซียสตอบ ชี้ไปที่อุปกรณ์ที่ข้อมือของตัวเอง  “เจ้านี่ถึงจะแพงมาก แต่ก็ใช่ว่าจะควานหาได้ทุกอย่าง การรู้ข้อมูลเบื้องต้นก็จำเป็นมาก”

คอร์ดิสเขม่นลูเซียส  จากนั้นก็หยิบอุปกรณ์สื่อสารขนาดเล็กออกมาจากกระเป๋า เขาพิมพ์บางอย่างเพื่อติดต่อกับใครสักคน ไม่นานก็เงยหน้าขึ้น  “วันที่สิบสอง มีคนเจอคนแปลกหน้า แถวๆ หน้าโรงเรียนของเรา คิดดูแล้วน่าจะเป็นวันเดียวกับที่ฉันเจอ เพราะงั้นก็น่าจะเป็นวันนั้นแหละ”

ลูเซียสกดปุ่มแล้วหน้าจอถูกดึงกลับไปให้แสดงผลเฉพาะที่เลนส์นัยน์ตาของตัวเองอีกครั้ง จากนั้นเขาก็ป้อนค่าเข้าไปในระบบค้นหา

“แกถามเรื่องนี้ไปทำไม?”

”อาจารย์ถูกคนใส่ร้ายใช่ไหมล่ะ? ถึงจะรู้ว่าเป็นใครเราก็ต้องหาหลักฐานอยู่ดี” 

“หลักฐาน? ใครจะเชื่อพวกเลือดสีแดงอย่างเราล่ะ”

“ไม่ต้องห่วง...เรามีเทคโนโลยี”  เด็กหนุ่มตอบพร้อมกับรอยยิ้ม  “ต่อให้ไม่มีหลักฐาน ก็สร้างได้”

“ว่าไงนะ?!

“แค่ล้อเล่นน่า”  ลูเซียสว่า แล้วอยู่ๆ เขาก็ลุกพรวดขึ้น ดวงตาเรียวคู่สวยมองตรงผ่านกระจกไปยังด้านนอกร้าน  

คอร์ดิสหันมองตามไป เห็นรถยนต์ส่วนตัวสีดำรูปร่างเพรียวบางคันหนึ่งแล่นเข้ามาจอดยังอีกฝากของถนน แถวนี้แทบไม่มีใครใช้รถยนต์ส่วนตัวเลย เพราะนอกจากจะไม่สะดวกในการเดินทางในบางจุดแล้ว ที่สำคัญคือราคาของมันยังแพงลิบลิ่ว

ชายหนุ่มร่างโปร่งก้าวเท้าลงมาจากรถ จากนั้นก็เดินอ้อมไปยังอีกด้าน ก้มตัวลงเพื่อพูดอะไรบางอย่างกับคนที่อยู่ในตำแหน่งด้านหลังของคนขับ ซึ่งจากมุมนี้ไม่สามารถเห็นได้ว่าเป็นใคร

“นั่นอาจารย์นี่นา”  คอร์ดิสพูด เมื่อหันกลับมาในร้าน คนที่อยู่ตรงข้ามก็ก้าวพรวดออกไปแล้ว

ลูเซียสก้าวออกจากร้านโดยไม่สนใจอะไรอีก เขาสาวเท้าไม่กี่หนก็ไปยืนอยู่อีกด้านของถนนอย่างรวดเร็วจนน่าทึ่ง

“อาจารย์”  เขาส่งเสียงเรียก ร่างของเคลย์ชะงักกึก ก่อนจะยืดตัวตรงขึ้นแล้วหันมามอง

“เธอมาทำอะไรแถวนี้”  ดวงตาสีดำของชายหนุ่มเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยขณะเอ่ยถาม

“ผมมารออาจารย์”

“ฉันบอกไปแล้วไม่ใช่เหรอว่าอย่ามายุ่งกับฉันอีก”

“แต่ผมมีเรื่องที่ต้อง...”  พูดยังไม่ทันจบ เสียงคุ้นหูของใครบ้างคนก็ดังแทรกขึ้นมาก่อน

“ทำไมฉันถึงคิดไม่ได้แต่แรกนะว่า ตัวปัญหาที่เธอพูดถึงจะหมายถึงใครอื่นไปได้ยังไง”  ประตูรถเปิดกว้างออก พร้อมกับร่างสูงสมส่วนของชายวัยกลางคน เจ้าของผิวสีเข้ม และดวงตาเรียวรีสีแดงคล้ำ ก้าวเท้าลงมา

“ครูส?!  ลูเซียสเบิกตากว้าง เขาไม่คิดมาก่อนว่าคนที่มาส่งเคลย์จะเป็นครูส ผู้นำเลือดสีแดง และหนึ่งในผู้นำร่วมของเซย์นในตอนนี้

“ไง ไอ้หนู” 

“รู้จักกันด้วยหรือครับ?”  เคลย์ที่มีท่าทางแปลกใจไม่แพ้กันหันไปถามครูส

“อ่า...รู้จักดีเชียวล่ะ”  ครูสตอบพร้อมกับยิ้ม เจ้าตัวขยับเข้าไปยืนชิดกับร่างเคลย์มากขึ้น ยกมือข้างหนึ่งขึ้นวางบนไหล่ของชายหนุ่ม  “ลืมคำแนะนำของฉันเมื่อกี้ไปให้หมด เพราะทุกอย่างมันใช้กับเคสนี้ไม่ได้  เด็กคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดา ถ้าเธอไม่อยากมีชีวิตที่วุ่นวายไปตลอดล่ะก็ อยู่ให้ห่างๆ เขาเอาไว้”

ลูเซียสหรี่ดวงตาลง ความเป็นมิตรจางหายไปจากแววตา

ครูสไม่ได้สนใจลูเซียส เขาพูดกับชายหนุ่มร่างโปร่งต่อ  “เรื่องวุ่นวายตอนนี้ ไม่ต้องคิดมากล่ะ เดี๋ยวทุกอย่างก็จะกระจ่างเอง ...แต่สำหรับเรื่องจะลาออกจาก ซี-คอล ฉันอยากให้เธอค่อยๆ ใช้เวลาคิดทบทวนดูอีกทีนะ”

ลาออก?

“ผมคิดดีแล้วล่ะครับ...อันที่จริงโรงเรียนแห่งนั้น คงไม่เหมาะกับผมตั้งแต่แรกแล้ว”  เคลย์กล่าวน้ำเสียงราบเรียบ

“เอาเถอะ ถ้าเป็นความต้องการของเธอฉันก็คงห้ามไม่ได้หรอก”

“ฉันกลับก่อนล่ะ”  ครูสหันมามองลูเซียส ดวงตาสีแดงคล้ำของเจ้าตัวเหมือนจะแฝงแววสนุกสนานอยู่แว๊บหนึ่ง จากนั้นเจ้าตัวก็กลับขึ้นรถจากไป

“อาจารย์”  ลูเซียสเรียก

“เธอกลับไปเถอะ เราไม่มีเรื่องอะไรจะต้องคุยกัน”

เด็กหนุ่มพ่นลมหายใจออกมาครั้งหนึ่ง  ก้าวเท้าเพียงสองก้าวก็เข้ามาประชิดร่างของอีกฝ่าย มือล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อนอกคว้าคีย์การ์ดห้องพักของเคลย์ออกมา

“นี่! เธอจะทำอะไร?!  เคลย์ว่า

“ชู่!  ลูเซียสเป่าปาก มือข้างหนึ่งของลูเซียสยังโอบเอวของเคลย์เอาไว้แน่น  “อาจารย์บอกว่าเราไม่มีเรื่องอะไรต้องคุยกันได้ยังไง ในเมื่อผมมีเรื่องต้องคุยกับอาจารย์ไม่รู้กี่เรื่อง...แถมเพิ่มเรื่องที่ครูสเพิ่งทิ้งท้ายเมื่อกี้เพิ่มเข้าไปอีกด้วย”

“แต่ฉันไม่...”

“ถ้าไม่ให้ผมขึ้นไปคุยบนห้องของอาจารย์...ผมจะลักพาตัวอาจารย์ไปคุยที่บ้านผม”

“อะไรนะ?!  เคลย์เบิกตาจ้องมองลูเซียสด้วย เป็นครั้งแรกที่ชายหนุ่มมองเห็นแววตาของสัตว์ดุร้ายซึ่งซ่อนอยู่ในดวงตาของเด็กหนุ่มได้อย่างชัดเจน

ร่างสูงก้มหน้าลงไปใกล้ยิ่งขึ้น  “อาจารย์เลือกก็แล้วกันครับ ว่าจะเอาแบบไหน”



===+++===+++===+++

ไม่อ้งไม่แอ๊บ มันแล้วจ้า...    (ไม่ได้อ่านทวน พิมพ์ผิดเยอะแน่ๆ ขอโทษนะ)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

942 ความคิดเห็น

  1. #756 FaYonArT (@fayonart) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 17:52
    รุกเข้าไปอย่าได้ถอย อ้าว ร้องผิดหรอ ไม่มั้ง
    #756
    1
    • #756-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 127)
      9 มิถุนายน 2562 / 00:15
      5555 รุกเรื่อยๆ เดี๋ยวจารย์ก็ใจอ่อนเอง
      #756-1
  2. #755 y_pps (@y_pps) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 22:03
    ขัดใจแม่ก็ช่างมันแล้วเนาะ 55555555555
    #755
    1
  3. #754 αмεbaя; (@on2542) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 21:42
    เด็กนี่มันร้ายจริงๆ
    #754
    1
    • #754-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 127)
      5 มิถุนายน 2562 / 09:38
      ใช่ค่ะ นี่ขนาดยังไม่โตเต็มวัยนะ
      #754-1
  4. #753 majinee_magic (@majinee_magic) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 19:41

    นว้องเก็บไม่อยู่แล้วจ้า ธาตุแท้ออก 5555555

    #753
    1
  5. #751 Zoul_Zap (@jane-1803) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 11:45
    คุยกันดีๆ นะคะอาจารย์ ฟังลูเซียสเค้าหน่อยน้าาาา
    #751
    1
    • #751-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 127)
      5 มิถุนายน 2562 / 09:42
      อาจารย์เพิ่มระดับความระแวงเต็มแม็กซ์ ...อันที่จริงอาจารย์งอนนิดหน่อย เพราะตอนไปบ้านรอบก่อนเจอจีแอลด้วยค่ะ
      #751-1
  6. #750 Sl9wdrive (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 10:01

    เป็นคุณพ่อที่ดีมากเลยนะเนี่ยอีธาน ลูเซียสเลยคิดได้เลย

    ชอบที่พ่อเห็นอย่างนี้ แม่เห็นอีกอย่างลงตัวดี

    ส่วนอาจารย์ขนาดลูเซียสยังไม่รู้ตัว ยังรุกขนาดนี้ต่อจากนี้ไม่ติดอาจารย์แย่หรอกรึ

    #750
    1
    • #750-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 127)
      5 มิถุนายน 2562 / 09:45
      เพราะมีอีธาน ลูเซียสก็เลยยังปกติ ไม่สุดโต่งเท่าจีแอลค่ะ
      ต่อไปลูเซียสจะยิ่งติดอาจารย์มากๆ ค่ะ... แต่ว่าจีแอลก็มีวิธีจัดการอยู่นะ
      #750-1
  7. #749 ATIPP (@122792) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 09:13

    ฉันน่ะ!!! ฉันน่ะ!!!! ฟินจนไม่รู้จะพิมพ์อะไรแล้วววว
    #749
    2
    • #749-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 127)
      5 มิถุนายน 2562 / 09:47
      แค่คนอ่านฟินนิดๆ คนแต่งก็ดีใจมากๆ จ้า

      ตอนหน้าลูเซียสจะได้ขึ้นห้องอาจารย์อีกรอบ เราก็มา คาดหวัง ในตัวลูเซียสกันนะคะ อิอิ
      #749-1
  8. #748 N nana (@psysic) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 05:26
    รอออออ มีความรู้สึกอ่านเท่าไหร่ก็ไม่พอ อยากอ่านแล้วอ่านอีก
    #748
    1
    • #748-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 127)
      5 มิถุนายน 2562 / 09:48
      ขอบคุณน้า...ดีใจที่ชอบค่ะ
      ไว้ตอนใหม่จะรีบมานะ
      #748-1
  9. #747 ttbluewp (@ttbluemtr) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 23:53
    ลูเซียสเอาจริงแล้วววว555555
    #747
    1
    • #747-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 127)
      5 มิถุนายน 2562 / 09:49
      ถ้าเอาจริงอาจารย์ขวัญกระเจิงแน่เลย (สงสาร)
      #747-1
  10. #746 AnnieAnnj89 (@AnnieAnnj89) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 23:48
    เห็นเป็นโพสอรกในเฟสเลย จิ้มๆๆ

    นังหนูเผยธาตุแท้!!
    #746
    1
    • #746-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 127)
      3 มิถุนายน 2562 / 23:49
      แอ๊บใส ไม่อยู่แล้ว 555
      ขอบคุณที่มาตามอ่านน้าาาา
      #746-1
  11. #745 .tpvry (@ployiizaa) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 23:35
    พอเห็นแจ้งเตือนปุ๊บก็เข้ามาเลยฮืออเค้าจะรออย่างมั่นคง ㅠㅠ
    #745
    2