Silver Blood (Yaoi) :: จบแล้ว ::

ตอนที่ 125 : ตอนพิเศษ : โชคชะตา...ครั้งใหม่ [24]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 390
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    26 พ.ค. 62

“จีแอล!  ลูเซียสเรียก

จีแอลขยับมือเรียวจับแว่นตาที่มีเลนส์สำหรับพรางสีดวงตาขึ้นสวม  “พ่อนายคงพูดไม่ออกแน่ ถ้ารู้ว่าแค่มาเรียนได้ไม่กี่วัน นายก็พาผู้ชายเข้าบ้าน อะ...ไม่สิ...ต้องพูดว่า พาอาจารย์หนุ่มเข้าบ้าน ยิ่งกว่านั้นก็ยังลวนลามเขาอีกตังหาก” 

“ผมเปล่า...”  ลูเซียสปฏิเสธแต่เสียงที่ออกมาฟังดูไร้น้ำหนักกระทั่งตัวเองยังรู้สึกได้ เขาหันไปทางเคลย์ที่เวลานี้ยังยืนอึ้งอยู่อีกด้านหนึ่ง

ท่าทางเคลย์ยังสับสนอยู่เล็กน้อย เหมือนไม่รู้ว่าควรจะโกรธลูเซียส หรือว่าควรจะตกใจกับการโผล่มาแบบกะทันหันของจีแอลดี

“จีแอล...ทำไมถึง...”  ลูเซียส รีบยันตัวลุกขึ้น ฝีข้างของเขาเจ็บจี๊ด ยังดีที่จีแอลออมแรงให้ ไม่อย่างนั้นมีหวังเขาคงซี่โคร่งหักไปแล้ว

“ก็นายส่งข้อความมาแบบนั้น ฉันก็ต้องอยากรู้น่ะสิ”  จีแอลตอบ  “พอมาถึง รออยู่ตั้งนานนายก็ไม่กลับซะที พอมาถึงก็ไม่สนใจด้วยซ้ำว่าบ้านมีคนอยู่หรือเปล่า พยายามจะปล้ำคนต่อหน้าฉันอีก...ทั้งที่ก่อนหน้านี้ยังบอกรักฉันที่สุดอยู่เลยแท้ๆ น่าหงุดหงิดจริงๆ ”

“ก็บอกว่าเปล่า!  เด็กหนุ่มพูด เขาไม่ได้คิดจะทำถึงขั้นนั้นซะหน่อย... คิดว่าอย่างนั้นนะ  ลูเซียสกัดกรามหันไปมองหน้าเคลย์ด้วยสายตาหวาดหวั่น

เคลย์มีสีหน้าเครียดคล้ำขึ้นมาทันที ดวงตาเรียวสีดำที่จ้องมาดูโกรธจัดเหมือนจะเผาเขาทั้งเป็นได้เลย

“อาจารย์...คือ...”  ยังพูดไม่ทันจบ จีแอลก็แทรกขึ้นก่อน

“คนนี้น่ะเหรอ?”  

ร่างอันปราดเปรียวก้าวไปประชิดเบื้องหน้าของอาจารย์หนุ่ม บรรยากาศแฝงแววอันตรายแผ่ออกมาจากร่างของจีแอล สร้างความรู้สึกกดดันจนเคลย์ถอยเท้าไปด้านหลัง สองมือกำเป็นหมัดแน่น

กับลูเซียสแม้จะมีบางอย่างที่บ่งบอกถึงอันตรายเช่นกัน แต่เด็กหนุ่มไม่มีกลิ่นไอของความคุกคามรุนแรงอย่างชายคนนี้เลย เคลย์รับรู้ถึงความคล้ายหากแต่ก็แตกต่างอย่างมากนั้นได้ในทันที ...รับรู้ได้ว่าต่อหน้าชายผู้มีเส้นผมสีเงินยาว ตัวเขาไม่มีทางต่อต้านได้เลย

จีแอลฉวยปลายคางของเคลย์เอาไว้ จ้องมองเข้าไปในดวงตาสีดำขลับของอีกฝ่าย

“จีแอล!  ลูเซียสรีบจะเข้ามาขวาง  แต่จีแอลก็คลายนิ้วมือออก และหันมามองหน้าเด็กหนุ่มก่อน

“คนนี้ ไม่ได้”

“อะไรนะ?”

“เป็นหมอนี่ไม่ได้หรอก”  จีแอลย้ำอีกครั้ง 

 

เคลย์กลับไปแล้ว เจ้าตัวก็ไม่สนใจคำขอร้องของลูเซียสที่ว่าอย่างน้อยก็รอให้ฝนหยุดก่อน แล้วเลือกจะกลับไปในทันทีที่ตั้งสติได้  ท่าทางเย็นชาของอีกฝ่ายทำให้ลูเซียสรู้สึกปวดใจ เพราะขนาดตอนออกจากบ้านไปก็ไม่ยอมมองหน้าเขาแม้สักนิดเลยด้วยซ้ำ

ถ้าไม่ติดว่าจีแอลยังอยู่ที่นี่ ต่อให้ปฏิเสธยังไง ลูเซียสก็คงจะยืนกรานตามไปส่ง ...แต่ในเมื่อตอนนี้จีแอลนั่งมองอยู่บนเก้าอี้ไม้ ชันศอกขึ้นเท้าคางจับจ้องปฏิกิริยาของเขา ราวกับกำลังรับชมการแสดงอันน่าสนใจ ลูเซียสก็ทำอะไรอย่างที่ใจคิดไม่ได้

จีแอล...เป็นสิ่งที่ต้องรับมือด้วยเป็นอย่างแรกเสมอ ไม่อาจเพิกเฉยได้ ไม่อย่างนั้นกระดูกซี่โครงของเขาอาจจะหักเข้าจริงๆ ...เพราะต่อให้รักลูกชายอย่างเขาแค่ไหน จีแอลก็ไม่ใช่คนที่จะยอมรับฟังอะไรง่ายๆ เหมือนกับอีธาน

ลูเซียสถอนหายใจรีบปรับอารมณ์ หลังมองส่งเคลย์จนลับตาแล้ว เขาก็พุ่งตรงไปหาผู้ให้กำเนิด

“แม่...”  เด็กหนุ่มนั่งลงข้างๆ ใช้สองมือกอดแขนอีกฝ่าย

“ใครให้เรียก แม่!  จีแอลชักสีหน้าใส่

แม้จะพูดห้ามไม่ให้เรียกแบบนี้ แต่ลูเซียสรู้ดี เวลาที่ได้ยินเขาเรียก จีแอลมักจะใจอ่อนง่ายขึ้นกว่าปกติเสมอ เด็กหนุ่มหวังว่าครั้งนี้ก็จะเหมือนกัน

“จะมาทำไมไม่บอกผมก่อน”

“โอ้...บอกแล้วจะเห็นอะไรอย่างเมื่อกี้เหรอ”  จีแอลถอดแว่นตาของตัวเองออก เผยให้เห็นดวงตาคู่งดงามสีเงิน ที่ไม่ว่ามองเมื่อไหร่ก็สะกดสายตาเสมอ

“ผมไม่ได้จะทำอะไรอย่างที่ว่าซะหน่อย”  ลูเซียสรีบอธิบาย  “แค่จูบเท่านั้นเอง...จีแอลกับพ่อก็จูบกันแทบจะตลอดนี่”

“นายน่าจะรู้ดี ถ้าฉันไม่เข้าไปแทรกเมื่อกี้...มันจะไม่จบแค่จูบ”

“ผม...”

“เอาเถอะ เรื่องแบบนี้ฉันก็ไม่มีหน้าจะไปสั่งสอนหรอกนะ”  จีแอลยักไหล่  “ตอนเจอพ่อนายใหม่ๆ ฉันก็พยายามจะปล้ำเขาให้ได้เหมือนกัน”

ลูเซียสหัวเราะเบาๆ  เลือกจะทั้งจังหวะช่วงหนึ่ง ก่อนจะช้อนสายตาขึ้นมองผู้ให้กำเนิด 

“จีแอล...สำหรับเคลย์น่ะ...”

“ก็อย่างที่บอก เขาใช้ไม่ได้”

เด็กหนุ่มขมวดคิ้ว  “ผมไม่เข้าใจ”

“นายฉลาดนี่ ไม่เข้าใจความหมายของคำว่า ใช้ไม่ได้ งั้นเหรอ?”

ลูเซียสอึ้งไปเล็กน้อย  “ผมหมายถึง...ทำไม ทำไมถึงเป็นเขาไม่ได้ล่ะ?”

“เหตุผลมีแค่ข้อเดียวคือ...เขาเป็นเลือดสีแดง”  จีแอลตอบ “เลือดของพวกนั้น ไม่มีทางจะเข้มข้นจนใกล้เคียงกับเลือดในกายของนายได้...เพราะอย่างนั้นเขาไม่มีทางเป็นคู่ของนายได้หรอก”

“แต่ว่าผมได้กลิ่นหอมหวานจากเลือดของเขานะครับ”  ลูเซียสเถียง  “พ่อเคยบอกว่าได้กลิ่นแบบนี้กับเลือดของจีแอลเหมือนกัน อีกอย่างผมก็...เอ่อ...ชอบเขามาก”

จีแอลวางมือบนไหล่ของลูเซียส  “นายเพิ่งเจอเขาแค่ไม่นานเท่านั้น เขาแค่เป็นสิ่งแปลกใหม่ มันอาจมีอะไร หรือเหตุการณ์บางอย่างทำให้นายประทับใจในตัวเขา ...นายก็เลยรู้สึกชอบเขาขึ้นมา ก็เท่านั้นเอง ไม่มีอะไรอย่างอื่น ไม่ใช่ความรู้สึกลึกซึ้งกว่านั้น”

“ไม่...ผม...”  ลูเซียสส่ายหน้าปฏิเสธ

“ถ้านายไม่เชื่อ ทำไมนายไม่ใช้เครื่องทดสอบล่ะ”  ดวงตาสีเงินหรี่ลงขณะจ้องมองเด็กหนุ่ม  “...ก็เพราะลึกๆ ในใจนายรู้อยู่แล้วว่าเขาใช้ไม่ได้ก็เลยไม่พยายามจะลองมันไง”

“ไม่ใช่แบบนั้น ผมแค่...อยากรอให้แน่ใจ...”  ลูเซียสพยายามจะพูด แต่น้ำเสียงของเขากลับแผ่วเบาลง ไม่หนักแน่นเท่าก่อนหน้านี้แล้ว

“ไม่ต้องพูดแล้ว...นายอย่าเสียเวลากับเขาอีก”  จีแอลตัดบท และคราวนี้ลูเซียสไม่ได้ตอบอะไรกลับไป


ตลอดคืนนั้นลูเซียสข่มตาให้หลับไม่ได้เลย ในหัวสับสนไปหมด ไม่แน่ใจว่าตัวเองรู้สึกยังไง หรือต้องการอะไรกันแน่ เขาไม่เคยมีความรู้สึกอย่างนี้มาก่อน มันไม่ใช่เรื่องที่จะสามารถไขปัญหาออกมาได้ง่ายๆ เหมือนการป้อนคำสั่งในระบบคอมพิวเตอร์

คำพูดของจีแอลมีผลกระทบต่อจิตใจของลูเซียสมาก เพียงแค่คำพูดไม่กี่ประโยคก็ทำให้หวั่นไหวได้แล้ว เด็กหนุ่มจึงเริ่มไม่มั่นใจขึ้นมาว่าความรู้สึกซึ่งเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วในเวลาเพียงไม่กี่วันนี้จะเป็นความรู้สึกที่สิ่งแท้จริงหรือเปล่า ทางด้านของเคลย์เอง ตอนนี้ก็น่าจะโกรธเขาอย่างมากด้วยเช่นกัน การถูกบังคับทำเรื่องแบบนั้นยังไงก็คงไม่มีใครชอบ

“โธ่เว้ย! เด็กหนุ่มใช้สองมือดึงทึ้งเส้นผมของตัวเอง แล้วทิ้งตัวลงนอนบนเตียง เอียงศีรษะไปด้านข้าง มองอุปกรณ์สำหรับทดสอบเลือดที่ได้รับมาจากจีแอลซึ่งวางเกลี้ยงอยู่ ข้างกันนั้นยังมีสร้อยคอซึ่งมีอัญมณีสีแดงสดกำลังสะท้อนแสงจากดวงอาทิตย์ของเช้าวันใหม่ที่สาดส่องเข้ามาในห้องจนเกิดประกายสว่างวาบขึ้น

ลูเซียสจ้องมองพวกมันอยู่อย่างนั้น จนสัญญาณเตือนบอกเวลาว่าเขาจะต้องออกเดินทางไปโรงเรียนได้แล้ว ดังซ้ำๆ อยู่หลายรอบ ร่างสูงจึงได้ยอมลุกขึ้น

เด็กหนุ่มเก็บแท่งแก้วใสไว้ในช่องหนึ่งบนสายรัดข้อเท้าอย่างที่เคย จากนั้นก็หยิบสร้อยคอ เปิดลิ้นชักข้างเตียง ตั้งใจจะทิ้งมันไว้ในนั้น แต่หลังจากใช้เวลาอยู่สักพัก สุดท้ายเด็กหนุ่มก็เปลี่ยนใจเก็บมันไว้ในช่องลับด้านหนึ่งในกระเป๋าเสื้อแทน



===+++===+++===+++

ขอโอกาสให้ลูเซียสด้วยยยย.......   (ตอนนี้ไม่มีอะไรเลย ขอโทษนะ)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

942 ความคิดเห็น

  1. #732 y_pps (@y_pps) (จากตอนที่ 125)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 21:44
    กอดลูเซียสแน่นๆ
    #732
    1
    • #732-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 125)
      31 พฤษภาคม 2562 / 00:30
      มีคนเห็นใจลูเซียสแล้ว...เย้
      #732-1
  2. #731 N nana (@psysic) (จากตอนที่ 125)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 08:16
    เชียร์เคย์มากเลยถ้าไม่ใช่นี่วูบมากเลยนะ
    #731
    1
    • #731-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 125)
      31 พฤษภาคม 2562 / 00:30
      ใช่จ้า....ถ้าไม่ใช่ จะใครกัน....เนอะๆ
      #731-1
  3. #730 Zoul_Zap (@jane-1803) (จากตอนที่ 125)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 04:54
    เคลย์น่าจะเข้าใจผิดไปมากโขแล้วววว
    #730
    1
  4. #729 Janechoxx (@janerii) (จากตอนที่ 125)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 00:13
    อ้าววววว อยากอ่านจีแอลมากกว่านี้5555 //ลูเซียสขอโทษนะลูกกก
    #729
    1
    • #729-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 125)
      31 พฤษภาคม 2562 / 00:31
      ยังไงจีแอลก็หนึ่งในใจ... ไว้จะพาจีแอลมาหานะคะ (อาจมีตัวถ่วงอย่างอีธานมาด้วย ต้องทำใจหน่อยนะ 55)
      #729-1