Silver Blood (Yaoi) :: จบแล้ว ::

ตอนที่ 117 : ตอนพิเศษ : โชคชะตา...ครั้งใหม่ [16]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 439
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    6 เม.ย. 62

เงาร่างของคฤหาสน์ขนาดกลางปรากฏแก่สายตา ท่ามกลางความมืดมิดของค่ำคืนเหมือนกับมันแฝงเร้นอยู่อย่างลึกลับ ที่นี่เป็นย่านชานเมืองห่างจากแห่งชุมชนค่อนข้างไกล  ท่อนแขนของเคลย์เพิ่งจะเป็นอิสระหลังจากถูกดึงบังคับให้วิ่งขึ้นรถรางสองต่ออ้อมไปอีกด้านของเมือง จากนั้นก็วิ่งต่ออีก สุดท้ายชายหนุ่มเลือดสีแดงที่เหนื่อยแทบขาดใจก็มายืนหอบอยู่หน้าประตูรั้วปิดสนิทแห่งนี้

ดวงตาสีดำขลับเขม่นมองเด็กหนุ่มร่างสูงที่ระดับการหายใจเป็นปกติ ทั้งที่เคลย์ทั้งร้อนทั้งเหนื่อย แต่ลูเซียสกลับไม่มีเหงื่อสักหยด รอยยิ้มยังคงประดับอยู่บนใบหน้าหล่อเหลาอ่อนเยาว์นั้น ราวกับเจ้าตัวแค่เพียงแค่เดินเล่นไม่กี่สิบก้าวต่างจากเขาที่วิ่งมาราธอนมา

หลายอย่างในตัวลูเซียสแตกต่างจากคนอื่น เคลย์ตอบไม่ได้ว่าคืออะไร แต่เวลานี้อย่างหนึ่งที่เขารู้ก็คือ รอยยิ้มเคยคิดว่ามันใสซื่อไร้พิษภัยนั้น ดูท่าจะไม่ใช่อย่างที่คิด

ลูเซียสรับรู้ได้ทันทีว่าตัวเองกำลังทำเสียเรื่อง เพราะสายตาของเคลย์ที่มองมายังตัวเขาแฝงไว้ด้วยความเคลือบแคลงและไม่พอใจอย่างชัดเจน แต่ก็อย่างว่าล่ะ อยู่ๆ ก็ถูกเด็กที่เพิ่งเจอแค่ไม่กี่วันบังคับลากตัวมาด้วยโดยไม่ฟังคำโต้แย้งแบบนี้ ไม่ว่าใครก็คงจะยิ้มรับไม่ไหวหรอก

เป็นเพราะกว่าที่เขาจะสลัดคนที่ตามหลังมาหลุดไม่ใช่เรื่องง่าย พวกนี้ไม่เหมือนเด็กหนุ่มกลุ่มเมื่อวานที่แค่หลอกให้ขึ้นรถตามก็จะจบ ดูเหมือนลูเซียสจะมีงานให้ต้องทำเพิ่มขึ้นอีกอย่างแล้ว

“อาจารย์อย่าเพิ่งโกรธนะครับ...เข้าไปในบ้านก่อน” ลูเซียสเปิดประตูรั้วพาอีกฝ่ายเข้ามาด้านใน

เคลย์ไม่ตอบโต้ เอาแต่กวาดสายตามองไปรอบๆ

เด็กหนุ่มไม่ได้พาอาจารย์ของเขาไปบ้านที่พักอยู่กับเอเลียต แต่เลือกจะพามายังคฤหาสน์เก่าแก่ที่เอเลียตซื้อให้อีธานเมื่อนานมาแล้ว ที่นี่ตั้งอยู่ก่อนที่จะมีสงครามระหว่างเผ่าพันธุ์ เพราะอยู่ห่างจากเมืองเลยรอดจากการปะทะกัน และคงอยู่ในสภาพที่ดีอย่างน่าเหลือเชื่อ ยิ่งตลอดหลายปีที่ผ่านมา อาของเขาส่งคนมาดูแลที่นี่อย่างดีสม่ำเสมอ แม้จะอยู่ท่ามกลางความมืดก็ยังดูออกว่าที่นี่ได้รับการดูแลรักษาอย่างดี

ตัวอาคารสองชั้นรูปทรงโบราณย้อมด้วยสีโทนอ่อน บริเวณโดยรอบกว้างขวางมีต้นไม้ปลูกอยู่หลายต้น พื้นที่ก้าวเหยียบก็ยังเป็นหญ้าสดที่ให้ความนุ่มเท้า  

ลูเซียสเปิดประตูด้วยการ์ดพิเศษ เมื่อก้าวเท้าเข้าไปแสงไฟสีนวลก็ค่อยๆ สว่างขึ้นอัตโนมัติ ภายในนั้นตกแต่งอย่างเรียบง่ายเน้นความสะดวกและโปร่งสบาย  ข้าวของส่วนใหญ่ยังคงเป็นของโบราณโทนสีเข้มที่ติดมากับตัวบ้าน ไม่มีการแต่งเพิ่มเติม

“อาจารย์เข้ามาสิครับ”  ลูเซียสเรียกคนที่อยู่ด้านหลัง

“ที่นี่...บ้านของเธอ?”

ไม่แปลกที่เคลย์จะมีท่าทางประหลาดใจ ในยุคนี้หากไม่ได้ร่ำรวยถึงขั้นเป็นเศรษฐี ก็ยากจะมีบ้านแบบนี้ได้ อาณาเขตของเซย์นกว้างใหญ่มากก็จริง แถมฝังเมืองยังเอื้ออำนวยต่อการขยายตัวของเขตเมืองตามขนาดของประชากร แต่อย่างไรซะ ที่ดินในเขตกลางนี้ก็ยังคือว่าเป็นเงินเป็นทองที่ตารางเมตรหนึ่งก็มีราคาแพงระยับ

“อ่า...นี่เป็นบ้านของคุณอาผมน่ะครับ เขาซื้อไว้ตอนที่มันราคาไม่สูง” ลูเซียสตอบ  “อาของผมงานยุ่งมาก กลับบ้านดึกตลอด นี่ยังอีกนานกว่าจะกลับ” 

โชคดีที่อีกไม่นานลูเซียสก็จะต้องย้ายมาอยู่ที่นี่ เอเลียตเลยเตรียมข้าวของไว้หลายอย่าง บ้านถูกทำความสะอาดละเอียดละออทั้งหลัง ได้กลิ่นหอมสังเคราะห์ของสารทำความสะอาด อีกทั้งยังมีกระถางต้นไม้ใหญ่น้อยจัดวางอยู่หลายจุด เป็นข้อยืนยันได้ว่าที่นี่มีคนอยู่จริงๆ

“อาจารย์...จะไม่เข้ามาจริงๆ เหรอครับ?”  ลูเซียสถาม เมื่อเห็นอีกฝ่ายยังลังเลอยู่ที่หน้าประตู

“ตอบมาก่อนว่า ทำไมต้องบังคับลากฉันมาแบบนี้ด้วย”  ชายหนุ่มถาม  

“ถ้าผมขอดีๆ อาจารย์จะยอมมาเหรอครับ?”

เคลย์จ้องหน้าคนตอบ ดวงตาเรียวของเจ้าตัวหรี่ลงเล็กน้อย

“ผมก็แค่ไม่อยากกินข้าวคนเดียว”  ลูเซียสตีหน้าเศร้า  “อาจารย์ดูสิครับ ผมเพิ่งย้ายมานี่ เพื่อนก็ยังไม่มีสักคน อาของผมก็ยุ่งมากไม่มีเวลาอยู่กับผมเลย...มีแต่อาจารย์ที่ผม...”

เคลย์พูดแทรกขึ้น  “อย่าคิดว่าข้ออ้างแบบนี้ฉันจะเชื่อนะ”

“ผมไม่ได้โกหกนะครับ”  ...อย่างน้อยก็ไม่ได้โกหกทั้งหมด แค่เลี่ยงที่จะไม่พูดบางส่วนเท่านั้น  

เด็กหนุ่มก้าวเท้าไปตรงหน้าของอีกฝ่าย  “ก่อนหน้านี้อาจารย์บอกว่าเชื่อใจผมอยู่เลยแท้ๆ...ผ่านมาไม่กี่ชั่วโมงก็ไม่เชื่อแล้วหรือครับ?”

ชายหนุ่มนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจออกมา  “ต่อไปอย่างทำแบบนี้อีกก็แล้วกัน”

“ครับ”  ลูเซียสเหยียดยิ้ม ขณะมองเคลย์ก้าวเท้าผ่านประตูเข้ามาในที่สุด

เครื่องปรับอากาศเริ่มทำงานทันที ไม่นานภายในบ้านก็มีอุณหภูมิที่สร้างความรู้สึกสบายต่อร่างกาย เคลย์มองต้นไม้ที่จัดวางไว้หลายต้น ตอนกลางวันที่แสงแดดสาดส่องเข้ามาภายในบ้านน่าจะสว่างสดชื่นไม่น้อย

“งั้นเดี๋ยวผมไปเตรียมอาหาร อาจารย์นั่งรอก่อนนะครับ”

ถุงบรรจุอาหารสำเร็จรูปมากมายอยู่ในมือของร่างสูง เขาเดินไปทางห้องครัว โชคดีที่เคยมาที่นี่ครั้งหนึ่งเมื่อตอนเด็กเลยยังพอจำรายละเอียดได้บ้าง ไม่อย่างนั้นคงได้เดินมั่วทั้งที่บอกคนอื่นว่าเป็นบ้านของตัวเองแน่

เคลย์ก้าวตามมาเข้ามาด้านในห้องอาหารมีโต๊ะไม้ตัวยาว ประดับดอกไม้ใส่กระถางเล็กๆ ตั้งอยู่ อีกด้านเป็นส่วนของครัวที่มีผนังกั้นแยกส่วนออกอย่างชัดเจน

เด็กหนุ่มก้าวไปในส่วนของครัวที่มีอุปกรณ์ทำอาหารหลากหลาย ตู้เย็นขนาดใหญ่ภายในบรรจุของสดไว้มากมาย น่าเตรียมไว้สำหรับพ่อครัวที่จะเข้ามาทำอาหารให้เมื่อลูเซียสเข้าย้ายเข้ามา

พอเห็นของพวกนี้เด็กหนุ่มก็นึกถึงบ้าน พ่อที่ทำอาหารอย่างคล่องแคล่วกับจีแอลที่มักจะคอยก่อกวน เป็นบรรยากาศที่เขาคิดถึงจริงๆ

ตอนนั้นเองที่อยู่ๆ ลูเซียสก็เปลี่ยนใจ เขาบังคับพาเคลย์มาแบบนี้น่าจะทำอะไรดีๆ ให้อีกฝ่ายซะหน่อย หลังตัดสินใจได้ เขาก็วางอาหารสำเร็จรูปลงยังมุมด้านหนึ่ง เปิดระบบค้นหาดูข้อมูลเกี่ยวกับการทำอาหารอย่างง่ายๆ และเริ่มต้นหยิบวัตถุดิบตามนั้น

“เธอจะทำอาหาร?”  เคลย์ที่ก้าวตามมาทีหลังเอ่ยถาม น้ำเสียงประหลาดใจ

“ครับ”  เด็กหนุ่มหันไปตอบ “ไหนๆ อาจารย์ก็มาบ้านผมแล้ว กินแต่อาหารสำเร็จรูปคงจะไม่ดี” 

“ทำเป็น?” 

ลูเซียสคิดเล็กน้อยก่อนตอบ  “เฉพาะของง่ายๆ น่ะ”

“อือ”  ร่างโปร่งส่งเสียงผ่านลำคอ ทิ้งตัวนั่งที่เก้าอี้แบบไม่มีพนักด้านหน้าเคาท์เตอร์ครัว

เด็กหนุ่มไม่เคยทำอาหารเองมาก่อนก็จริง แต่ไม่มีอะไรที่เขาทำไม่ได้มาก่อน ลูเซียสเรียนรู้เร็วตั้งแต่เด็ก แค่ดูอะไรแค่ครั้งสองครั้งก็ทำตามได้แล้ว นับประสาอะไรกับการทำอาหารที่เขาดูอีธานทำมาตั้งไม่รู้กี่ร้อยกี่พันหนกันล่ะ

ลูเซียสเริ่มต้นหั่นวัตถุดิบ ผลพวงกับการฝึกฝนการต่อสู้กับจีแอลทำให้เขาใช้มีดได้คล่องมาก ทุกอย่างจึงคืบหน้ารวดเร็ว

“อะ...”  เคลย์เหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง

“มีอะไรหรือครับ?”  เจ้าของสถานที่หันไปถาม

“เปล่า ไม่มีอะไร”  ชายหนุ่มส่ายหน้า

ลูเซียสจึงกลับไปทำต่อ ปกติเขาสามารถแยกประสาทการรับรู้ได้ดี แต่เพราะตอนนี้กำลังตั้งอกตั้งใจมากเป็นพิเศษ จึงไม่ได้สังเกตเลยว่าแขกที่เชิญมากำลังมีสีหน้าแปลกประหลาดอยู่ด้านหลัง

เด็กหนุ่มเตรียมทุกอย่างเสร็จแล้ว เขากำลังจะเอามันใส่เตาสำหรับปรุงให้สุก ...ตอนนั้นเองที่เคลย์ทนไม่ไหวอีกต่อไป

“เดี๋ยวก่อน”

“ครับ?”  ลูเซียสหันกลับไปมอง คิ้วเข้มเลิกขึ้นเป็นเชิงถาม

“ทำแบบนั้นยังไงก็กินไม่ได้หรอกนะ”

“หา?”

เคลย์พ่นลมหายใจเบาๆ เดินอ้อมเคาท์เตอร์มายืนด้านข้างของร่างสูง

“เธอไม่เคยทำอาหารใช่ไหม?”

“เอ่อ...ผม...” เด็กหนุ่มไม่รู้สักนิดว่าตัวเองทำอะไรผิดที่ตรงไหนถึงโดนจับได้แบบนี้ 

“ผักนี่ ไม่ใช่แค่ต้องปลอกเปลือก”  เคลย์คว้ามีดมาจากอีกฝ่าย  “ต้องผ่าลึกเข้าไปด้านในแบบนี้ เพื่อเอาเม็ดออก”

ลูเซียสมองปลายนิ้วเรียวของอีกฝ่ายที่กดเบาๆ ลงบนสันมีด กรีดเอาเม็ดสีดำข้างในออกมา

“อันนี่ก็สุกยากมากหั่นขนาดเท่ากันหมดจะดิบได้  นอกจากนี้เนื้อสัตว์นี่ ถ้าชิ้นหนาขนาดนั้นก็จะเหนียวจนเคี้ยวไม่ออก”  เคลย์ว่าอีก  “เครื่องปรุงพวกนั้นก็ออกจะเยอะไปหน่อยด้วย”

“อ่า...”  ลูเซียสพูดไม่ออก

“ในเมื่อไม่เคยทำ ทำไมต้องฝืนด้วยล่ะ? กินของที่ซื้อมาก็ได้นี่”

“ผม...แค่คิดว่าน่าจะทำได้”  เด็กหนุ่มตอบไปตามจริง น้ำเสียงห่อเหี่ยวลงเล็กน้อย ขณะคว้าถาดอาหารที่ปรุงไว้ตั้งใจจะเอาไปเททิ้ง

“ไม่ต้องทิ้งหรอก...เดี๋ยวฉันช่วยแก้ให้ก็แล้วกัน”  ชายหนุ่มกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ และคว้าถาดไปจากมือของลูเซียส

เคลย์หั่นผักใหม่ล้างมันผ่านน้ำก่อนเพื่อลบรสของเครื่องปรุง เติมในส่วนของคาร์โบไฮเดรต สุดท้ายก็จัดวางทุกอย่างลงไปเป็นชั้น และเสือกถาดเข้าไปในเตาสำหรับอบ ทำทุกอย่างรวดเร็วมากขณะที่ลูเซียสเอาแต่ยืนมอง

“อาจารย์ทำอาหารคล่องจัง”

“เป็นเรื่องปกติสำหรับเด็กเลือดสีแดงที่ฐานะไม่ค่อยดีน่ะ เพราะถ้าไม่หัดทำของพวกนี้เองก็ยากจะได้กินอาหารปรุงสดที่มีราคาสูง”  เคลย์ตอบเรียบๆ

ชายหนุ่มหยิบผักสดมาอีกสองสามอย่าง น่าจะทำเมนูง่ายๆ อีกสักอย่าง ลูเซียสยืนมองเคลย์ด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปจากเดิม ความรู้สึกในตอนนี้ที่ไม่ใช่แค่ความสบายใจเวลาอยู่กับอีกฝ่ายจะเพิ่มขึ้นเท่านั้น แต่เหมือนเขาจะสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นที่แผ่ออกมาจากร่างโปร่งได้

เป็นสิ่งที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน

“อาจารย์ให้ผมช่วยอะไรไหมครับ?”

“ไม่ต้องหรอก แค่ทำของง่ายๆ เอง”

“แต่ผมอยากช่วยนี่”

“อ๊ะ...เดี๋ยวสิ!  จังหวะที่หันมามีดซึ่งอยู่ในมือของชายหนุ่มเกือบจะเฉือนโดยแขนของลูเซียส จึงต้องรีบดึงกลับไป แต่ในห้องครัวที่ไม่คุ้นเคยทำให้มือของชายหนุ่มไปกระแทกเข้ากับมุมของตู้เก็บของ มีดที่ถืออยู่จึงหลุดจากมือ ส่วนปลายที่แหลมคมถากเข้ายัวกลางนิ้วชี้ของมืออีกข้างของเคลย์  โลหิตสีแดงเข้มไหลรินออกมาจากบาดแผลเล็กๆ นั้น

สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าทำให้ลูเซียสไม่อาจละสายตาได้ราวกับถูกสะกด สีที่เข้มจัดตัดกับสีของผิวเนื้อขาว ดูราวกับเป็นเครื่องประดับชิ้นหนึ่ง เป็นสีสันอันร้อนแรง และงดงามแบบที่ไม่เคยพบมาก่อน

จากนั้นจมูกของเด็กหนุ่มก็พลันได้กลิ่นบางอย่างลอยผ่านอากาศ มันเจือจางบางเบา แต่เมื่อรับรู้ได้ว่ามันคือกลิ่นเลือดของเคลย์ ทุกอย่างก็เข้มข้นขึ้นในทันที เหมือนกลิ่นนั้นได้แตกกระจายออกราวกับระเบิดควันปกคลุมไปทั่ว

ลูเซียสรู้สึกเหมือนร่างกายของเขากำลังสั่นไหว หัวใจเองเต้นเร่าอย่างรุนแรงเช่นเดียวกัน ดวงตาข้างที่ถูกครอบซ้อนด้วยเลนส์ชนิดพิเศษอยู่ๆ ก็ร้อนผ่าวขึ้น ความรู้สึกมากมายไหลแผ่ไปทั่วร่าง

“นี่...ลูเซียส”  เคลย์แตะมือลงบนต้นแขนของอีกฝ่าย  “...ลูเซียส!

เด็กหนุ่มสะดุ้งจากสัมผัสอุ่นร้อนที่แตะผิวกาย และเสียงเรียกที่เข้าสู่โสตประสาทพร้อมๆ กัน เขาเบิกดวงตากว้างขึ้น จ้องมองเคลย์อย่างตกตะลึง

“เธอเป็นอะไรไป?”

“อะ...อะ...ผม...”

เคลย์ขมวดคิ้วมองร่างสูง 

“ผม...” ลูเซียสพยายามเรียบเรียงคำพูด จากสมองที่แทบจะว่างเปล่าไปแล้ว  “ผม...ผม...จะไปเอาอุปกรณ์ทำแผลมาให้”

“แผลแค่นี้เอง ไม่ต้อง...” แต่เคลย์ยังพูดไม่ทันจบ ลูเซียสก็หมุนตัวสาวเท้าออกจากห้องครัวไปแล้ว

เด็กหนุ่มวิ่งขึ้นชั้นสอง เปิดประตูบานแรกที่พบ และกระแทกปิดอย่างรุนแรง  ...แผ่นอกของเขากระเพื่อมขึ้นลง หายใจหอบรุนแรง

หัวใจของเขากำลังเต้นอย่างบ้าคลั่ง ทุกอย่างในกายร้อนผ่าวไปหมด กระทั่งภาพที่เห็นตรงหน้าก็เหมือนจะถูกอาบย้อมไปด้วยสีแดง ...สีของเลือดที่ไหลรินจากกายของเคลย์

ลูเซียสใช้มือข้างหนึ่งกุมหน้าผาก ไม่อยากยอมรับ แต่ก็ไม่อาจปฏิเสธได้เช่นกัน ว่าเขาในตอนนี้...กำลังเกิดอารมณ์ทางเพศเป็นครั้งแรก!



===+++===+++===+++

น้องเพิ่ง 14 เองนะ...อย่าแซวน้อง 55  

ปล. มึนเบลอมากมาย อาจจะพิมพ์ผิดเยอะกว่าปกติ ขอโทษนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

942 ความคิดเห็น

  1. #669 y_pps (@y_pps) (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 14:03
    น้อนนนนนนนนนน เธอจะมาหื่นเพราะแค่ได้กลิ่นเลือดไม่ได้นะ
    #669
    1
    • #669-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 117)
      10 เมษายน 2562 / 00:15
      555 น้องต้องตั้งสติหน่อยแล้ว
      #669-1
  2. #668 ATIPP (@122792) (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 10:10
    อรุ่มมมม นว้อนนนน~~ น้องจะมาดุเดือดเลือดสาดหรอคะ พี่นี่เตรียมผ้าห่มเอาไว้ซับเลือดเลยนะคะ
    #668
    1
    • #668-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 117)
      10 เมษายน 2562 / 00:15
      ยังค่า แต่เตรียมไว้ก่อนได้....
      #668-1
  3. #667 Zoul_Zap (@jane-1803) (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 23:14

    เลือดต้องสาดดดดด
    #667
    1
  4. #666 Janinosuka Misukuni Yasiasat (@janinosuka) (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 21:30
    จะได้กินข้าวอาบน้ำนอนมั้ยนะ 5555
    #666
    1
    • #666-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 117)
      6 เมษายน 2562 / 21:53
      ในส่วนของการนอนนั้น อาจจะไม่ได้นอน (นั่งเล่นผีถ้วยแก้วกัน)
      #666-1
  5. #665 lormay (@lormay) (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 20:56

    ไม่แซว​ก็​ได้​ดดด​ (เสียง​สูง​*)​ แต่​อย่า​บอก​นะ​ว่าจะ​มา​สาย​SM เลือด​สาด​ /เหล่

    #665
    1
    • #665-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 117)
      6 เมษายน 2562 / 21:54
      แซวได้...น้องอาจจะยังเด็ก แต่เป็นเด็กที่เรียนรู้ไวนะ ดูแค่ครั้งเดียวก็ทำตามได้แว้วว (ดูอะไร??)
      #665-1
  6. #664 AnnieAnnj89 (@AnnieAnnj89) (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 17:49
    น้องงงงงง
    #664
    1
  7. #663 Salo (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 09:58

    เพิ่งแตกเนื้อหนุ่ม งานเข้าอาจารย์เคลย์แล้วมั้งเนี่ย

    เด็กใสๆ โตแล้วนะอาจารย์

    #663
    1
    • #663-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 117)
      6 เมษายน 2562 / 21:55
      โตเร็ว เรียนรู้ไว พร้อมปฏิบัติงานได้ทันที 55
      #663-1
  8. #662 Bloody Moon (@jeerananeye) (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 08:39

    สนุกมาก
    #662
    1
  9. #661 N nana (@psysic) (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 06:50
    น้องงงว มีความเอ็นดู5555
    #661
    1
  10. #660 PeacePls (@PeacePls) (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 04:49
    บางทีก็ลืมไปแล้วว่าน้องอายุ 14 โถ่ลูกเอ็นดูววววว ยังรู้จักกันไม่เท่าไหร่ก็ติดอาจารย์ขนาดนี้ เห็นอนาคตน้องเลยค่ะ
    #660
    1
    • #660-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 117)
      6 เมษายน 2562 / 21:59
      เด็ก 14 ...ใสๆ เลย ฮ่าๆ ...อนาคตอาจารย์ท่าทางจะลำบากอยู่
      #660-1
  11. #659 FaYonArT (@fayonart) (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 02:25
    น้องงง ไปเอาเครื่องตรวจที่จีแอลให้มาใช้ด่วนๆ แกล้งบอกว่าเป็าอุปกรณ์ทำแผลแบบใหม่ก็ได้
    #659
    2
    • #659-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 117)
      6 เมษายน 2562 / 22:01
      ไม่รู้ว่าจะทันได้ตรวจหรือเปล่า... เพราะแม่สามีไม่น่าจะปลื้มลูกสะใภ้รายนี้นะคะ (สปอยล์อีกแว้ววว)
      #659-1
    • #659-2 ATIPP (@122792) (จากตอนที่ 117)
      7 เมษายน 2562 / 10:07

      ทะ..ทะ..ทำ..ทำไมล่ะ
      #659-2