Silver Blood (Yaoi) :: จบแล้ว ::

ตอนที่ 113 : ตอนพิเศษ : โชคชะตา...ครั้งใหม่ [12]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 447
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    21 มี.ค. 62

หลังจากเริ่มมาโรงเรียนได้แค่ไม่กี่วัน ...ลูเซียสก็โดดวิชาช่วงเช้าซะแล้ว

ตอนที่เดินปิดปากหาวไปร่วมโต๊ะกินอาหารมื้อกลางวัน โจเอลจึงตีหน้ายักษ์ขมวดคิ้วใส่เขายกใหญ่

“ไม่อยากจะเชื่อ...ว่านายจะโดดเรียน”  เด็กหนุ่มร่างเล็กว่า  “ฉันอุตส่าห์จองที่นั่งแถวหน้าเอาไว้ให้ แต่นายกลับไม่มาซะอย่างนั้น เพิ่งมาเรียนแท้ๆ แต่ก็โดดซะแล้ว ไม่ไหวเลยนะ!

ลูเซียสยิ้มตอบ  “ไม่คิดว่าฉันป่วย หรือประสบอุบัติเหตุอะไรบ้างหรือไง?”

โจเอลทำตาโต  “เอ๊ะ...นายเป็นอะไรงั้นเหรอ?”

พอเห็นท่าทางตกใจของอีกฝ่าย ลูเซียสก็ยิ้ม เลือกจะตอบไปตามจริง 

“เปล่าหรอก ฉันแค่ตื่นสายน่ะ” 

“...” เด็กหนุ่มร่างเล็กพูดไม่ออก ได้แต่กลอกตา

เมื่อคืนลูเซียสกลับถึงบ้านก็ดึกมากแล้ว หลังตอบคำถามอย่างห่วงใยของผู้เป็นอาอยู่หลายข้อ เขาถึงได้เข้าห้องตัวเอง ใช้เวลาหลังจากนั้นเข้าระบบ และเริ่มจัดการสืบค้นข้อมูลอะไรหลายอย่าง กว่าจะได้นอนก็เกือบจะเช้าวันใหม่

“คนอื่นๆ ไปไหนหมดล่ะ?”  ลูเซียสถาม วางถาดที่ใส่อาหารหลายอย่างลงกับโต๊ะ

วันนี้โจเอลอยู่ตามลำพัง ไม่มีกลุ่มเพื่อนคนอื่นๆ อยู่ด้วย

“พวกนั้นไปดูการแข่งขันน่ะ”

“แข่งขัน?”

“นี่นายได้อ่านคู่มือพื้นฐานของซี-คอล ที่ฉันส่งไปให้บ้างหรือเปล่าเนี่ย?!  โจเอลบ่นอีกแล้ว เจ้าตัวดูเหมือนตาแก่ตัวเล็กๆ ขี้หงุดหงิด จนลูเซียสขำ

“โทษที...นายบอกฉันหน่อยแล้วกัน”

โจเอลช่างคุยอยู่แล้ว  พอเปิดโอกาสให้ได้พูดเจ้าตัวก็ดูจะไม่อิดออดอะไร  เด็กหนุ่มร่างเล็กอธิบายว่า ทุกๆ ศุกร์ที่สองของเดือนที่นี่จะจัดการแข่งขันด้านกีฬาและศักยภาพทางร่างกาย  ส่วนในวันศุกร์ที่สามก็จะเป็นการแข่งขันด้านวิชาการซึ่งตรงกับวันนี้พอดี

การแข่งขันทั้งสองอย่างกำหนดให้นักเรียนต้องสมัครเข้าแข่งขันอย่างน้อยหนึ่งอย่าง มันไม่มีผลต่อคะแนนสอบก็จริง แต่เป็นกิจกรรมที่ถูกบังคับให้เข้าร่วมเพื่อเพิ่มการปฏิสัมพันธ์และค้นหาทักษะเฉพาะของแต่ละคน

“ทุกคนต้องเข้าร่วมเหรอ?”

“ใช่”  โจเอลพยักหน้า  “แต่เข้าร่วมแค่ครั้งเดียวก็ได้ หลายคนก็เลยเลือกจะแข่งๆ ให้จบไปเท่านั้นแหละ”

“นายลงแข่งด้านวิชาการ?”

“บู้...ผิดครับ”  เด็กหนุ่มส่ายหน้า  “ฉันลงแข่งด้านศักยภาพร่างกายตังหาก”

ลูเซียสเลิกคิ้วสูงขึ้น

“ไม่ต้องมาทำหน้าตาไม่เชื่อถือเลย”  โจเอลว่า

“ก็แค่แปลกใจนิดหน่อย...นายลงแข่งอะไรล่ะ แล้วชนะหรือเปล่า?”

โจเอลก้มหน้าเล็กน้อย ตอบเสียงอ้อมแอ้มว่า แข่งวิ่ง และแพ้ตกรอบแรกไปแล้ว

ลูเซียสพยายามอย่างมากที่จะไม่ขำ “นายตัวเล็กแค่นี้ ทำไมไปแข่งด้านกีฬาซะงั้นล่ะ”

“ก็นีลน่ะสิ หมอนั่นพูดมาก หาว่าฉันแข่งยังไงก็แพ้แน่ ฉันก็เลยแสดงให้เขาดู”

“ปรากฏว่าเขาพูดถูกสินะ”

“โอ้ย...พอเถอะ”  เด็กหนุ่มย่นจมูก รีบเปลี่ยนเรื่อง  “นายก็ต้องแข่งเหมือนกัน...จะลงแข่งด้านไหนล่ะ?”

“อ่า...”  ลูเซียสมุ่นหัวคิ้ว เขาไม่อยากเสียเวลาไปกับแข่งอะไรนี่เลยสักนิด แต่ถ้าเป็นกฎที่ต้องทำตามยังไงก็คงเลี่ยงไม่ได้ สำหรับเขาแข่งอะไรก็เหมือนกัน  งั้นก็รีบๆ แข่ง จะได้จบๆ ไปเลยดีกว่า

“วันนี้มีแข่งด้านวิชาการสินะ”

“ใช่...วันนี้เป็นการแข่งตอบคำถามด้านวิชาการน่ะ”  โจเอลกดเช็คเวลากับอุปกรณ์ขนาดเล็กในมือ  “การแข่งจะเริ่มในอีกสิบห้านาที  ถ้านายสนใจด้านนี้จะเข้าระบบไปลงทะเบียนเอาไว้ก่อนก็ได้ ส่วนจะแข่งอะไร  แข่งวันไหนก็ค่อยเลือกอีกที  มีทั้งแข่งคำนวญ แข่งโครงงานด้านวิทยาศาสตร์  โต้วาทีก็มีนะ”

“แล้วฉันเข้าแข่งวันนี้ได้เลยหรือเปล่า?”

“หา...มันก็ได้อยู่หรอก แต่นายจะไม่เตรียมตัวก่อนหรือไง”

“ยังไงก็คงไม่ชนะหรอกน่า เอาเป็นว่ารีบๆ แข่งไปเลยก็แล้วกัน”  พูดจบลูเซียสก็กินอาหารที่อยู่ตรงหน้ารวดเดียวหมด เขาดื่มน้ำผลไม้ในขวดจนเกลี้ยงจากนั้น  “ไปกันเถอะ”

ลูเซียสตามโจเอลไปยังห้องสัมมนาขนาดใหญ่ซึ่งใช้เป็นสถานที่แข่งขัน ระหว่างทางเดิน เขาก็ล็อคอินเข้าระบบเพื่อลงทะเบียนเข้าร่วมการแข่งขันไปด้วย

ห้องที่ใช้จัดการแข่งขันมีขนาดใหญ่กว่าห้องเรียนปกติสามเท่า จัดเป็นเวทีแบบครึ่งวงกลม เก้าอี้สำหรับผู้ร่วมแข่งขันตั้งกระจายตัวเป็นแถวทิ้งระยะห่างพอสมควร มีเด็กหนุ่มสาวนั่งประจำที่อยู่แล้ว คาดเดาจากสายตาก็น่าจะเกือบเจ็ดถึงแปดสิบคน เบื้องหน้าพวกเขามีจอภาพขนาดใหญ่ซึ่งตั้งอยู่เบื้องหน้าเวลานี้ยังมีสีดำสนิท ติดกันนั้นยังมีเก้าอี้สำหรับคณะกรรมการตั้งอยู่อีกสามตัว

โจเอลยืนโบกมือส่งลูเซียสเข้าสนาม ก่อนที่ตัวเองจะเดินไปหาที่นั่งดู

ลูเซียสเงยหน้ามอง มีคนให้ความสนใจการแข่งขันด้านวิชาการเยอะกว่าที่คิดเอาไว้มากทีเดียว ที่นั่งสำหรับผู้ชมซึ่งมีลักษณะเป็นขั้นบันไดยกสูงขึ้นอยู่ด้านบนมีคนจับจ้องไปแล้วเกินครึ่ง 

ร่างสูงเดินไปหาเก้าอี้ตามเลขที่ลงทะเบียนไว้ ปรากฏว่ามันอยู่แถวหน้าฝั่งซ้ายสุด ใกล้กับโต๊ะคณะกรรมการมากทีเดียว ...แบบนี้ถ้าแอบหลับมีหวังโดนเขม่นแน่

เวลาตรงเป๊ะ จอภาพขนาดใหญ่ก็ปรากฏรูปนาฬิกา พร้อมกับเสียงประกาศขอความสงบเพื่อเริ่มการแข่งขัน

“บททดสอบที่หนึ่ง ...ตอบคำถามแบบตัวเลือก 200 ข้อ ให้เวลา 20 นาที คำตอบที่เลือกแล้วเปลี่ยนแปลงไม่ได้ ก่อนจะกดไปข้อต่อไปให้พิจารณาให้ดี”  สิ้นเสียงประกาศนั้น ลูเซียสก็ได้ยินเสียงผู้ร่วมแข่งกันต่างพากันหยิบอุปกรณ์ที่อยู่ใต้เก้าอี้ขึ้นมาเตรียมพร้อม ...มันเป็นแผ่นกระดานดิจิตอลบางเฉียบ พร้อมกับปากกา

“...เริ่มได้”  สิ้นเสียงประกาศ นาฬิกาบนจอภาพขนาดใหญ่นั้นก็เริ่มนับถอยหลัง

ผู้ร่วมแข่งขันพากันก้มหน้าก้มตาเริ่มทำแบบทดสอบ ในขณะที่ลูเซียสเพิ่งจะก้มลงไปหยิบอุปกรณ์ที่ใต้เก้าอี้ออกมาบ้าง

นี่เป็นครั้งแรกที่ลูเซียส ตั้งแต่เล็กอาจารย์ทุกคนของเขาไม่เคยมีใครให้ทำอะไรแบบนี้ เพราะแบบทดสอบของลูเซียสมาในรูปแบบอื่นที่หนักหน่วงมากกว่า

มันจึงเป็นครั้งแรก ซึ่งก็น่าสนใจไม่น้อยอยู่เหมือนกัน

คำถาม 200 ข้อ กับเวลา 20 นาที  เท่ากับ 1 ข้อให้เวลาอ่านและคิด 6 วินาที  ...ปกติเด็กนักเรียนที่นี่ ทำข้อสอบด้วยความเร็วประมาณนี้กันสินะ

ลูเซียสหมุนปากกากับข้อนิ้วรอบหนึ่ง และเริ่มต้นอ่านคำถาม

...ง่ายกว่าที่คิด ลูเซียสเริ่มขยับนิ้ว กดเลือกคำตอบและเลื่อนคำถามข้อต่อไปอย่างรวดเร็ว ...อีกข้อ และ อีกข้อ

เด็กหนุ่มเลือดผสมจมจ่ออยู่กับคำถามตรงหน้า จนกระทั่งประสาทสัมผัสของเขารับรู้ได้ว่า เก้าอี้ตรงส่วนของคณะกรรมการกำลังถูกขยับเลื่อนออก  พร้อมกันนั้นกลิ่นเฉพาะตัวที่อ่อนจางบางเบาแบบที่คนทั่วไปไม่มีทางสัมผัสได้ก็ผ่านมากระทบจมูก ทำให้เด็กหนุ่มต้องเงยหน้าขึ้นจากกระดานคำถาม

สายตาคมกริบจ้องไปยังร่างโปร่งของเคลย์ในชุดโทนสีดำสนิทกำลังทิ้งตัวลงนั่งที่เก้าอี้ตัวท้ายสุด ซึ่งอยู่ห่างออกไปแค่ไม่กี่เมตร พร้อมกับอาจารย์อีกสองคนที่ลูเซียสไม่รู้จักชื่อ

เหมือนรู้สึกตัวว่าถูกจ้อง เคลย์จึงหันหน้ามาทางนี้ ดวงตาสีดำขลับของเขาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นลูเซียส

ลูเซียสส่งยิ้มให้อีกฝ่าย ...ชายหนุ่มไม่ยิ้มตอบ แต่กลับขมวดคิ้ว จากนั้นก็เคาะนิ้วกับข้อมือตัวเองและชี้ไปที่นาฬิกานับถอยหลังที่แสดงอยู่บนจอภาพด้านหน้า เหมือนจะบอกว่าให้ลูเซียสสนใจกับเวลามากกว่า

เวลาเหลืออีกประมาณสิบนาที แต่ลูเซียสทำข้อสอบไปได้มากกว่าครึ่งแล้ว เพราะอย่างนั้นไม่น่าห่วงเรื่องเวลาสักเท่าไหร่

ตอนนั้นเองที่ลูเซียสเริ่มสังเกตผู้ร่วมแข่งขันรอบข้าง แต่ละคนหน้าดำคร่ำเครียด ขยับปากกาด้วยจังหวะที่ค่อนข้างจะช้ามากทีเดียว

เอ๊ะ! ลูเซียสรู้สึกตัวแล้วว่า เขากำลังทำข้อสอบล้ำหน้าคนอื่น แถมคำตอบส่วนใหญ่ก็น่าจะถูกทั้งหมด เพราะเขาดันเผลอลืมตัวจริงจังกับแบบทดสอบที่ไม่เคยทำนั่นแหละ 

บ้าจริง!  เด็กหนุ่มสบถใส่ตัวเอง จากนั้นก็ก้มหน้าลง ปล่อยให้เวลาหมดโดยไม่ได้ยุ่งกับแบบทดสอบที่เหลืออีก ...แต่ถึงอย่างนั้น เมื่อเวลาสิ้นสุดลง อันดับที่แสดงบนจอภาพเขาก็ยังคงเป็นอันดับหนึ่ง ด้วยคะแนนทิ้งคู่แข่งขาดลอย

ลูเซียสทำได้ 122 คะแนน จาก 124 ข้อ...ผิดแค่ข้อเกี่ยวกับความจำยิบย่อยสองข้อ เพราะลูเซียสไม่ได้สนใจเนื้อหาพวกนั้น ก็เลยต้องมั่วคำตอบไป ...ห่างจากอันดับที่ 2 ซึ่งทำได้แค่ 56 คะแนน จาก 70 ข้อ เท่านั้น

เสียงฮือฮาจากบรรดาคนดูที่เห็นผลคะแนนดังก้องไปทั่วห้องสัมมนา ต่างคนต่างพากันมองหาว่าใครกันที่ได้อันดับหนึ่ง

ลูเซียสหันไปทางโต๊ะกรรมการ ก็พบว่าดวงตาสีดำคู่สวยกำลังจับจ้องมายังตัวเขาเช่นกัน

“สิบอันดับแรก ขอให้ขยับขึ้นมานั่งที่โต๊ะด้านหน้า เพื่อทำการแข่งขันรอบที่สอง”  เสียงประกาศดังขึ้นอีกครั้ง  ลูเซียสถอนหายใจ ก่อนจะลุกขึ้น ย้ายไปยังโต๊ะแบบแถวยาวที่จัดเตรียมเอาไว้ โดยเบื้องหน้าของแต่ละคนมีหน้าจอสำหรับเขียนคำตอบ

เสียงคนดูตะโกนเชียร์ผู้เข้าแข่งขันบางคน ดังขึ้นเป็นระยะ หนึ่งในเสียงนั้นมีเสียงเล็กๆ ของโจเอลดังอยู่ด้วย ลูเซียสเงยหน้าขึ้นมอง เห็นคนตัวเล็กโบกไม้โบกมือเชียร์เขายกใหญ่ จึงส่งยิ้มตอบกลับไป

อย่างน้อยๆ การได้เข้ารอบของเขาก็ทำให้โจเอลดีใจขนาดนั้น ก็ถือว่าไม่ได้แย่นักหรอก ลูเซียสคิด

“รอบต่อไปเป็นโจทย์คำถามที่ซับซ้อนกว่าเดิม ให้เขียนคำตอบลงที่หน้าจอภายในเวลาที่กำหนด”  เสียงประกาศดังขึ้นอีกครั้ง

เพราะคำตอบของผู้แข่งขันแต่ละคน จะปรากฏบนจอภาพใหญ่ให้ทุกคนได้เห็น เมื่อคำถามแรกถูกประกาศออกมา เสียงเชียร์เลยยิ่งดังเป็นพิเศษ  

คราวนี้ลูเซียสไม่พลาดแล้ว คำถามสิบข้อแรก เขาตอบผิดทั้งหมด ...ตกรอบเป็นคนแรกในรอบสอง

พอเด็กหนุ่มเดินออกมาจากเวทีการแข่งขัน โจเอลก็ลงจากโซนคนดู วิ่งตรงเข้ามาหา พร้อมกับนีล

“น่าเสียดายจัง”  โจเอล รีบว่า  “รอบแรกนายทำคะแนนสูงลิบเลย แต่รอบนี้ดันตอบไม่ถูกสักข้อ”

“ก็รอบแรกมันมีตัวเลือกนี่ ฉันเป็นพวกดวงดีก็เลยได้คะแนนสูง”  ลูเซียสตอบยิ้มๆ

“มันจะไม่แปลกไปหน่อยหรือไง ต่อให้เป็นคำถามแบบมีตัวเลือกก็เถอะ จะเดาถูกได้มากขนาดนั้นเลยเหรอ?”  นีลจ้องกลับมาด้วยความสงสัย

ลูเซียสหัวเราะเบาๆ  “หรือนายคิดว่าฉันเก่งจนทำถูกหมดล่ะ”

“นั่นมันก็...”  นีลพูดตอบไม่ออก ได้แต่สีหน้าหงุดหงิด

“ลูเซียสผู้ที่ดวงดีสุดยอด!  โจเอลกระทุ้งศอกใส่แขนของลูเซียสเบาๆ จากนั้นก็หัวเราะ

“ใช่แล้ว”  เด็กหนุ่มยิ้มตอบ  “ถ้าพวกนายไม่อยู่ดูการแข่งขันต่อ แล้วเราจะไปไหนกันล่ะ?”

“ก็ต้องไปเตรียมตัวเรียนช่วงบ่ายน่ะสิ วิชาปรัญชาน่าสนใจมากเลยนะ” โจเอลรีบตอบ

“แค่ได้ยินก็รู้สึกง่วงขึ้นมาแล้ว”  นีลบ่น ซึ่งตรงกับความคิดในหัวของลูเซียสเป๊ะ

แต่ยังไม่ทันที่จะได้ออกเดินไปไหน น้ำเสียงทุ้มกังวานก็ดังขึ้นซะก่อน

“เดี๋ยวก่อน...ลูเซียส”

เด็กหนุ่มหันกลับไป เห็นเคลย์กำลังเดินตรงมาทางนี้ ด้วยท่าทางที่ดูรีบร้อนอยู่เล็กน้อย

“อาจารย์...”  ลูเซียสเหยียดยิ้มส่งให้  “มีอะไรหรือครับ?”

เคลย์หยุดฝีเท้าตรงหน้า  “มีปัญหานิดหน่อย...ช่วยมาด้วยกันหน่อยได้ไหม?”



====++++====++++

เคลย์มาเรียกไว้ เพราะมีคนประท้วงว่ารอบแรกลูเซียสน่าจะขี้โกงค่ะ << สปอยล์ทำไม T-T  จริงๆ จะเขียนต่อเลยนั่นแหละ แต่ว่า...ตอนนี้ง่วงแล้ว T-T  ไว้ค่อยมาต่อนะ

ตอนนี้อัพมา 12 ตอนแล้ว ...ดูจากการอัพแบบนี้แล้ว คาดว่า 20 ตอนน่าจะจบค่ะ... และเราก็ต้องเผื่อตอนไว้สำหรับในช่วงของฉากxxx ด้วย (นี่ตั้งใจมากค่ะ ยังไงก็จะใส่ให้ได้ ...ตอนอีธานกะจีแอล ไม่เห็นมุ่งมั่นขนาดนี้ 555)

แม้อาจจะยาว ยืด ช้าไปบ้าง ยังไงก็ฝากติดตามด้วยนะคะ ... ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านค่ะ ทุกคอมเมนต์เป็นกำลังใจที่ดีมาก 

ขอบคุณน้า! จุ๊บ!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

942 ความคิดเห็น

  1. #632 AnnieAnnj89 (@AnnieAnnj89) (จากตอนที่ 113)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 20:59
    ตามอ่านตลอดด ทำงานมาเหนื่อยๆถ้าเจออัพพอดีจะดีใจมั๊ก
    แต่ไม่ได้กดดันน้า เขียนไปเรื่อยๆ เรารักตัวละครหลายตัวเลยค่ะ เหมือนดูพวกเขาโต ^^
    #632
    1
    • #632-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 113)
      22 มีนาคม 2562 / 22:02
      ขอบคุณมากค่า ดีใจมากๆ ที่ชอบค่ะ

      เค้าจะพยายามนะ ^^
      #632-1
  2. #631 FaYonArT (@fayonart) (จากตอนที่ 113)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 17:00
    เราเพิ่งหยิบเล่มที่ซื้อดองไว้นานแล้วมาอ่านค่ะ แล้วก็เลยเพิ่งเห็นว่าตอนจบในเล่มต่างจากสมัยอ่านในเน็ตไปเลย ที่เห็นชัดๆก็มีลูเซียสมาด้วยนี่ล่ะ ดีใจที่เปลี่ยนตอนจบมากค่ะ
    ส่วนตอนพิเศษนี้ถ้าจบแล้วอยากให้คุยกับทางนาบูขอรวมเล่มนะคะ เราอยากเก็บด้วยค่ะ
    #631
    4
    • #631-3 AnnieAnnj89 (@AnnieAnnj89) (จากตอนที่ 113)
      22 มีนาคม 2562 / 20:58
      เห็นด้วยเลยค่า ตามอ่านน้า
      #631-3
    • #631-4 FaYonArT (@fayonart) (จากตอนที่ 113)
      22 มีนาคม 2562 / 21:29

      เย้ จะรอติดตามอ่านนะคะ
      #631-4
  3. #630 Slowdrive (จากตอนที่ 113)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 10:55

    ค้างงงง แล้วตอนspeacial จะมีแค่ 20 ตอนเองอ่ะ

    ปมเคลย์ยังไม่เฉลยเลย กลัวสั้นไป ชอบคู่นี้

    แอบรอความหื่นของลูเซียส

    #630
    1
    • #630-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 113)
      22 มีนาคม 2562 / 14:45
      20 ตอนก็เป็นการคาดเดาค่ะ ยังไม่แน่นอน อาจจะยาวกว่านี้(เหมือนตอนแรกบอกว่า 4-5 ตอนจบ...ก็ยังยาวมาขนาดนี้) ดังนั้นไม่ต้องห่วงนะคะ จะพยายามเก็บปมต่างๆ ให้หมดค่ะ

      ส่วนลูเซียส ไม่ต้องห่วงนะคะ เขาเรียนรู้เร็ว ไม่ว่าเรื่องอะไรก็น่าจะเชี่ยวชาญได้ไม่ยาก ฮี่ฮี่
      #630-1
  4. #629 N nana (@psysic) (จากตอนที่ 113)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 08:53
    รอน๊าา รีบอัปเร็วๆนะคะ อยากอ่านต่อมากๆ
    #629
    1
    • #629-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 113)
      22 มีนาคม 2562 / 14:45
      จะพยายามน้า ขอบคุณที่ติดตามจ้า
      #629-1
  5. #628 ATIPP (@122792) (จากตอนที่ 113)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 06:26

    เธอสปอยล์ได้ใจร้ายมากนะ มากที่สุด คลบร้าาาาาาา~~
    #628
    1
    • #628-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 113)
      22 มีนาคม 2562 / 14:46
      เค้าก็กลัวจะคาใจ เลยสปอยล์ให้ก่อนไงตัวเองงงง
      #628-1
  6. #627 ryokicharlotte (@ryokicharlotte) (จากตอนที่ 113)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 01:24
    ถ้าจะสปอยล์&#8203;มาขนาดนี้&#8203; สปอยล์&#8203;อีกนิดสิคะว่าจะโชว์เทพต่อเลยไหม
    #627
    1
    • #627-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 113)
      22 มีนาคม 2562 / 14:48
      ลูเซียสน่าจะไม่โชว์เทพต่อแล้วค่ะ แต่จะยิ่งชอบอาจารย์เพราะ....(ส่วนอาจารย์น่าจะเริ่มระแวงได้แล้วนะ 55)

      #627-1