Silver Blood (Yaoi) :: จบแล้ว ::

ตอนที่ 111 : ตอนพิเศษ : โชคชะตา...ครั้งใหม่ [10]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 495
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    12 มี.ค. 62

ภาพที่บันทึกไว้จากกล้องวงจรปิดหายไป ...ก่อนหน้านี้ลูเซียสแน่ใจว่ามีมันอยู่ในระบบจริงๆ เพราะเคยเจาะเข้าไปได้และเกือบจะได้เห็นภาพในตอนนั้นอยู่แล้ว แต่ตอนนี้ทุกอย่างกลับหายไปอย่างไร้ร่องรอย ถ้ามันไม่ได้ถูกลบออกไปแบบถาวร ก็ต้องมีใครสักคนย้ายมันไปไว้ที่อื่น

แต่ใครจะทำแบบนั้น และจะทำไปเพื่ออะไรกันล่ะ?

เด็กหนุ่มเดาะลิ้น...นิดเดียวเท่านั้นเอง ถ้าตอนนั้นไม่โดนขัดจังหวะป่านนี้เขารู้ตัวคนร้ายไปแล้ว บ้าชะมัด!

ทุกเรื่องที่เกี่ยวกับ เคลย์ มันดูลึกลับไปหมด ซึ่งมันก็ยิ่งกระตุ้นความอยากรู้ในตัวลูเซียสมากขึ้นไปอีก

ลูเซียสลบร่องรอยการเข้าไปสอดส่องของตัวเองทิ้งทั้งหมด เช็คทุกว่าทุกอย่างเรียบร้อยไม่มีทางแกะรอยย้อนกลับมาได้จึงออกจากระบบ  เด็กหนุ่มใช้ปลายนิ้วนวดคลึงเบาๆ บริเวณดวงตาข้างซ้ายซึ่งกลับมาเห็นภาพปกติอีกครั้ง เลนส์ชนิดพิเศษช่วยพรางสีตาและสามารถใช้เป็นจอภาพขนาดเล็กสะดวกมากก็จริง แต่ยังไงซะมันก็ไม่สบายตาสักเท่าไหร่อยู่ดี

สวนสาธารณะที่เขานั่งอยู่ขณะนี้แทบจะร้างผู้คน เพราะความมืดยามค่ำคืนก้าวมาเยือนนานแล้ว ดวงไฟอัตโนมัติสว่างเรืองรอง สภาพอากาศอบอ้าวคลายตัวลงเล็กน้อย จากสายลมที่พัดผ่านมานานๆ ครั้ง  เนื่องจากเอเลียตกับสเวนจะกลับดึก ลูเซียสจึงตัดสินใจจะเตร่อยู่ข้างนอกเพื่อหามื้อเย็นที่น่าสนใจสักอย่างกิน ก่อนจะกลับที่พัก   

แต่เมื่อลุกขึ้นเดินออกจากสวนสาธารณะ ยังไม่ทันจะเข้าสู่ถนนหลัก ก็รับรู้ได้ว่าตัวเองกำลังถูกใครสักคนตามมาทางด้านหลัง

คนที่น่าจะมีแนวโน้มตามติดลูเซียสตอนนี้ ก็คงมีแค่ พวกเด็กหนุ่มในโรงเรียนที่ไม่พอใจการวางตัวของเขาจนมาหาเรื่องเมื่อเช้า  กับกลุ่มคนที่เกี่ยวข้องกับชายที่ได้ชื่อว่าเป็นปู่ตามสายเลือด ...แต่เมื่อจับสังเกตจากการตามติดที่ไม่มืออาชีพเท่าไหร่นัก ความน่าจะเป็นจึงเทไปทางกลุ่มแรกมากกว่า

ถึงจะเป็นแค่เด็กหนุ่มวัยรุ่นไม่น่าจะสร้างความเดือดร้อนอะไรได้ แต่ขืนปล่อยให้คนตามไปถึงบ้านพักซึ่งเป็นสถานที่ส่วนตัวของเอเลียต บุคคลซึ่งอยู่ในฐานะผู้นำร่วมของเซย์น มองยังไงก็ไม่น่าจะเป็นผลดี  อีธานเองก็น่าจะคิดเรื่องนี้เอาไว้แล้ว เพราะอย่างนั้นเลยอยากจะให้ลูเซียสแยกออกมามาอยู่บ้านคนเดียวมากกว่าจะอยู่ร่วมกับผู้เป็นอา

เฮ้อ...น่าเบื่อซะจริง  เด็กหนุ่มคิด

เมื่อเดินออกมาถึงถนนสายหลัก รถรางสาธารณะขนาดเล็กที่วิ่งวนรอบเมืองเคลื่อนตัวมาพอดี ลูเซียสจึงวิ่งขึ้นไป มองเห็นจากหางตาได้ว่ามีเด็กหนุ่มสามคนกระหืดกระหอบตามเข้ามาแบบเฉียดฉิวดูแล้วน่าตลกดี

แม้จะเป็นช่วงเวลาค่ำแล้ว แต่การขนส่งก็ยังเต็มไปด้วยผู้คน ซึ่งส่วนใหญ่แล้วเป็นหนุ่มสาววัยทำงานที่มีท่าทางอ่อนล้า  ลูเซียสตัดสินใจลงรถในย่านที่เงียบสงบย่านหนึ่ง แล้วต่อรถรางอีกขบวนที่แยกเส้นทางไปทิศตะวันตก

ลูเซียสคล่องตัวอยู่แล้ว ตลอดการเดินผ่านกลุ่มคนแออัดเขาก็เล็ดลอดไปได้อย่างไม่ลำบากอะไรเลย ต่างจากเด็กหนุ่มที่ตามหลังมาอย่างชัดเจน

รถรางสายตะวันตกมีสภาพที่แน่นขนัดไม่แพ้สายแรก และสิ่งที่สังเกตได้เพิ่มเติมก็คือ ผู้คนเกือบทั้งหมดในรถนั้นเป็นเลือดสีแดง  สถานีที่ห้านับจากที่ขึ้นมาดูเหมือนจะเป็นย่านทีพักอาศัย ผู้คนที่เบียดเสียดจนแน่นต่างลงกันที่นี่มากกว่าครึ่ง

ลูเซียสตัดสินใจก้าวลงที่สถานีนี้ด้วย เขาก็เหลือบตาไปมองกลุ่มเด็กหนุ่มที่ตามมา พวกนั้นมองหน้ากันเลิ่กลั่ก และสุดท้ายก็ไม่ได้ตามลงมาด้วย

พอสลัดตัวกวนไปได้ เด็กหนุ่มก็ผ่อนจังหวะก้าวเดินให้ช้าลง ทอดสายตามองบรรยากาศสองข้างถนนซึ่งแปลกตาจากที่คุ้นเคย ตลอดทางมีผู้คนเดินขวักไขว่ รอบข้างมีตึกสูงส่วนด้านล่างแบ่งเป็นร้านค้าขนาดเล็กมากมาย มันประดับไปด้วยไฟหลากสีสัน ดูสลัวแต่ก็สว่างสวยงาม เป็นความขัดแย้งที่น่าสนใจ เสียงดนตรีมีจังหวะหนักแน่นเฉพาะตัวดังลอดออกมาจากแต่ละร้าน ราวกับเป็นเพลงที่บรรเลงต่อเนื่องไปด้วยกัน

ย่านที่อยู่แถวนี้ให้บรรยากาศที่น่าสนใจทีเดียว ...ลูเซียสตัดสินใจเดินสำรวจไปเรื่อยๆ แต่สุดท้ายก็โดนขัดเอาไว้จนได้

“เฮ้ย!...พวกเลือดสีน้ำเงินมาเดินทำไมแถวนี้”  เสียงตะโกนดังจากด้านหลัง ทำให้ต้องหยุดฝีเท้า หันข้ามไหล่ไปมอง

ด้านหลังเขามีกลุ่มเด็กหนุ่มเลือดสีแดงยืนอยู่ หลายคนมีรูปร่างสูงใหญ่บึกบึน สีหน้าและท่าทางที่มองมายังลูเซียสดูไม่ค่อยพอใจสักเท่าไหร่นัก

เพราะแบบนี้นี่เอง พวกคนที่ตามมาจากซี-คอล ถึงเลือกที่จะไม่ตามลงมาที่นี่ พวกนั้นคงจะรู้ดีกว่าหากเลือดสีน้ำเงินแปลกหน้าโผล่เข้ามาในถิ่นของเลือดสีแดง ก็จะโดนหาเรื่องแบบนี้นี่เอง ...เซย์นในเวลานี้แม้จะไม่มีสงครามแบ่งแยกเผ่าพันธุ์ก็จริง แต่..แต่ชนเผ่าก็ยังคงแบ่งแยกกันอยู่

...ไม่ใช่เรื่องที่ใช้เวลาแค่สิบ ยี่สิบปี จะหมดไปได้

“ว่าไง...มาทำไมแถวนี้?”  เด็กหนุ่มตัวสูงยาวรูปร่างผอมแห้ง ก้าวออกมาด้านหน้า กระชากเสียงถามอีกครั้ง

“แค่มาเดินเล่นเฉยๆ น่ะ”

“มาเดินเล่นในย่านนี้เนี่ยนะ ...อยากวอนหาเรื่องเจ็บตัวหรือยังไง? รีบไสหัวไปซะ...” เด็กหนุ่มคนเดิมว่า  ดวงตาสีแดงกลมโตของอีกฝ่ายหรี่ลงเมื่อมองไปที่ สัญลักษณ์บางอย่างบนชายเสื้อของลูเซียส  “เดี๋ยว...ไอ้หมอนี่มันเด็กของซี-คอลนี่!

“จริงด้วย!  เสียงอีกคนว่าบ้าง  “นี่แกอยากมาหาเรื่องพวกเราจริงๆ ใช่ไหม?!

“จะมาดูถูกอะไรเราอีก...ครั้งก่อนโดนไปขนาดนั้นยังไม่เข็ดใช่ไหมหา?!

ลูเซียสหรี่ดวงตาลง เสียงเอะอะของพวกเขาเรียกความสนใจได้มาก มีเด็กหนุ่มอีกหลายคนที่น่าจะรู้จักสนิทสนมกันก้าวเข้ามาสมทบเพิ่มเติม ผู้คนที่ไม่อยากเข้ามายุ่งกับเรื่องวิวาทของเหล่าวัยรุ่นต่างพากันแหวกทางเดินหนีออกห่าง  เพียงชั่วพริบตาลูเซียสก็ตกอยู่ท่ามกลางวงล้อมกลางถนนหนทางที่ไม่รู้จักซะแล้ว

“ว่าไง แกมาแถวนี้ทำไมหา?! 

“ก็บอกแล้วไงว่า แค่เดินเล่นเฉยๆ”

“พูดจากวนประสาท!

“ใครกันแน่ที่กวนประสาท”  ลูเซียสแทบจะกลอกตาอยู่แล้ว

“ลุยแม่งเลยก็แล้วกัน!  เด็กหนุ่มเลือดร้อนอีกคนพูด  “เอาคืนกับเรื่องมาคราวก่อนที่มันมาหาเรื่องดูถูกอาจารย์เราถึงที่นี่ไง”

“จริงด้วย!

ลูเซียสขมวดคิ้ว ...อาจารย์? คงไม่ใช่ว่า....?

จังหวะที่เผลอปล่อยความคิดไป หมัดของใครบางคนก็ซัดออกมาแล้ว มันรวดเร็วกว่าที่คิดลูเซียสที่ไม่ทันระวังจึงเบี่ยงหลบได้ไม่พ้น โดนถากๆ ไปที่แก้ม จนรู้สึกเจ็บแปลบๆ ขึ้นมา

ลูเซียสเดาะลิ้น ดวงตาคมกริบเขม่นมองไปยังบุคคลตรงหน้า

เด็กหนุ่มที่เข้ามาจู่โจมเขามีรูปร่างอ้วนใหญ่ ดวงตาเล็กสีคล้ำ เมื่อเห็นสายตาดุดันจากลูเซียส เจ้าตัวก็แข็งค้างไปทันที ความรู้สึกกลัวอันไม่เคยได้สัมผัสมาก่อนไต่ขึ้นมาที่แนวกระดูกสันหลัง

“เฮ้ย...อย่าไปกลัวมันสิ พวกเรามีกันตั้งกี่คน ลุยมันเลย”

ลูเซียสกวาดตาไปรอบๆ กำหมัดทั้งสองจนกระดูกที่ข้อนิ้วลั่นดังกร๊อบ ร่างกายและประสาทสัมผัสกำลังถูกปลุกให้ตื่นตัวขึ้นเพื่อพร้อมสำหรับการต่อสู้

แต่แล้วเสียงกังวานที่ฟังคุ้นหู ก็ทำให้ความร้อนที่กำลังเดือดพล่านอยู่ในกายถูกยับยั้งเอาไว้ไม่ให้ประทุออกมาได้ทัน

“นี่...ทำอะไรกัน หยุดนะ! 

ลูเซียสเหลือบสายตาที่ยังคงแข็งกร้าวไปยังเจ้าของเสียง ...ร่างเพรียวของเคลย์ ที่กำลังแหวกฝูงชนเข้ามาปรากฏแก่สายตา ดวงตาคู่สวยสีดำสนิทแฝงแววประหลาดใจจับจ้องมายังตัวเขา

“...ลูเซียส?”

ทันทีที่อีกฝ่ายเรียกชื่อของตัวเองออกมา เด็กหนุ่มก็คลายมือที่กำแน่นของตัวเองออก โหมดการต่อสู้ของเขาถูกปิดลงในตอนนั้นเอง

“เธอมาทำอะไรที่นี่?”

“อ่า...”  ลูเซียสยังไม่ทันจะได้พูดอะไรออกไป ฝ่ายกลุ่มเด็กวัยรุ่นเลือดสีแดงก็ชิงตอบแทนไปก่อน

“มันมาหาเรื่องเรา”

“ใช่ๆ” 

“หาเรื่อง?”  เคลย์ทวนคำถาม

“เปล่านะครับ”  ลูเซียสส่ายหน้า  “ผมบอกไปแล้วว่า แค่มาเดินเล่นเท่านั้น”

“เธอ...มาเดินเล่นแถวนี้เนี่ยนะ”  เคลย์ขมวดคิ้ว ถามด้วยน้ำเสียงเหมือนไม่อยากจะเชื่อ  

ลูเซียสเหลือบมองรอบตัว เพราะบรรยากาศไม่คุ้นเคย ไฟสีสันแปลกตา ดนตรีบรรเลงตลอดทาง ทำให้เขาแทบจะไม่รู้ตัวเลยว่าออกห่างจากสถานีที่ลงมาค่อนข้างไกลมากทีเดียว  แถมตรงข้ามถนนก็ยังมีรั้วกั้นและอาคารหลังใหญ่ ติดป้ายตรงทางเข้าเอาไว้ว่า ...วิทยาลัยเฉพาะทางสำหรับเลือดสีแดง

“อาจารย์ อย่าไปเชื่อมัน...ไอ้หมอนี่ก็คงมาเหมือนๆ กับคราวก่อนนั้นแหละ”

ชายหนุ่มนิ่งไปชั่วอึดใจ จากนั้นก็พูดว่า  “น่าจะมีเรื่องเข้าใจผิดกัน...เขาเป็นนักเรียนของฉันเอง”

“แต่หมอนี่มันเลือดสีน้ำเงิน...”

“แล้วไม่ว่าเขาจะเป็นใคร เราก็ไม่ควรลงมือทำร้ายคนอื่น!  เคลย์กล่าวตัดบท น้ำเสียงของเจ้าตัวเข้มขึ้น ท่าทางดุดัน แทบจะต่างกับภาพลักษณ์ของอาจารย์เวลาอยู่ใน ซี-คอล อย่างสิ้นเชิง “ฉันเคยบอกแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าไม่ให้ใช้กำลังตัดสินปัญหาน่ะ เราไม่ได้ไร้อารยะขนาดนั้น ที่แถวนี้ถึงจะมีเลือดสีแดงอาศัยอยู่เป็นส่วนใหญ่ แต่ก็ใช่ว่าชนเผ่าอื่นจะผ่านเข้ามาไม่ได้ซะหน่อย”

“แต่ว่า...อาจารย์”

“ไม่มีแต่...แยกย้ายกันกลับบ้านได้แล้ว” เคลย์ยื่นคำขาด  “คนอื่นๆ ในบ้านคงจะเป็นห่วงกันแย่แล้ว”

“ไม่มีใครห่วงพวกเราหรอกน่า”  เสียงใครบางคนบ่น ...แม้จะดูอิดออด แต่พวกกลุ่มวัยรุ่นก็ทำตามคำสั่งของชายหนุ่ม แยกย้ายกันจากไป

เคลย์ถอนหายใจ ก่อนก้าวเท้ามาหยุดยืนเบื้องหน้าลูเซียส ดวงตาสีดำขลับมองตรงมายังรอยจางๆ บนแก้มที่เกิดจากหมัดของใครสักคน

“ส่วนเธอ...ตามฉันมานี่”  ชายหนุ่มคว้าข้อมือของลูเซียส จากนั้นก็ออกแรงดึงให้ไปด้วยกัน



===+++===+++===+++

ได้เข้าใกล้ จารย์ แล้วเน้อ.... (ซะที T-T)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

942 ความคิดเห็น

  1. #620 PeacePls (@PeacePls) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 20:17
    ได้คุยกันเป็นเรื่องเป็นราวแล้ววววว ลูเซียสต้องรุกหนักหน่อยเพราะเคลย์ดูจะเข้าถึงยาก เป็นกำลังใจให้ทั้งลูเซียสและไรท์ค่าา สนุกมากเลย รอตอนต่อไปนะคะ
    #620
    1
    • #620-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 111)
      14 มีนาคม 2562 / 19:58
      ขอบคุณค่า ...ยังไงฝากติดตามไปจนจบด้วยนะคะ ^^
      #620-1
  2. #619 first75 (@25470914) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 19:01

    รอตอนต่อไปอยู่น้าาา.......
    #619
    1
  3. #618 first75 (@25470914) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 19:01

    รอตอบต่อไปอยู่น้าาา.......
    #618
    0
  4. #617 Eiei (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 17:38

    กำลังสนุกเลยย มาต่อเร็วๆนะค้าา

    ตอนลุ้นว่าใครจะมาคู่ลูเซียส แล้วผลออกมาเป็นเคลย์นี่ดีใจมากกก เพราะชอบเคะแก่กว่า55555 เคลย์ต้องมีเบื้องหลังอะไรแน่นอน เดาว่าน่าจะเจออะไรที่โหดร้ายมาก่อนแน่ๆ

    จะบอกว่าตอนพิเศษนี่ยาวพอๆกับนิยายอีกเรื่องได้ละอ่ะ5555 ขอบคุณมากนะคะ อ่านจุใจเรยย

    #617
    2
    • #617-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 111)
      14 มีนาคม 2562 / 20:01
      ตอนแรกกะว่าจะเขียนสั้นๆ ค่ะ ...แต่ทำไปทำมามันยาวซะแล้ว สุดท้ายเลยปล่อยเลยตามเลย 55
      อาจจะยาวไปสักนิดแต่ยังไงก็จะพยายามไม่ให้เกินไปนะคะ
      ฝากติดตามต่อไปด้วยจ้า เชียร์ลูเซียสกะเคลย์ ด้วยนะ
      #617-1
    • #617-2 Eiei (จากตอนที่ 111)
      16 มีนาคม 2562 / 07:12
      มปรค่ะ ขอยาวๆ5555 นุชอบบ

      พอยาวแล้วรายละเอียดมันเยอะกว่าอ่ะค่ะ

      เป็นกำลังใจให้นะค้า น้องมารอพิทุ้กวันนน
      #617-2
  5. #616 Kagerou Project (@99664811) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 01:42

    ชอบอาจารย์อ่าาาา ให้ความรู้สึกว่าน่ารักแบบที่ไม่ใช่น่าตา ดูดีออกมาจากข้างใน หาได้ยากในยุคนี้ ทัังๆที่น่าจะผ่านอะไรๆที่่เลวร้ายมาแท้ๆ ต้องเป็นผู้ใหญ่แบบนี้แหละถึงจะคุมเจ้าหนูลูเซียสได้
    #รอค่าาาา
    #616
    4
    • #616-1 Fairytailla (@Fairylailla) (จากตอนที่ 111)
      13 มีนาคม 2562 / 10:24
      หรือนี่อาจจะเป็นแผนหลอกเข้าบ้านอาจารย์ของลูเซียส!!
      #616-1
    • #616-3 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 111)
      14 มีนาคม 2562 / 20:04
      เคลย์ ผ่านอะไรมาเยอะ ส่วนลูเซียส แม้จะยังเด็ก(แต่สมองกะร่างกายก็ไม่เด็กแล้วนะ 55) ก็แอบร้ายนะคะ อาจารย์ต้องระวังให้ดีเลย เดี๋ยวโดนจับกินแน่ อิอิ
      #616-3