Silver Blood (Yaoi) :: จบแล้ว ::

ตอนที่ 10 : เขต N

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,660
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 148 ครั้ง
    4 พ.ย. 58

จีแอลพาอีธานเดินลึกเข้าไปในตรอกที่ค่อนข้างแคบ ซับซ้อน ร้อนจัด แถมยังมืดทึบแสงอาทิตย์ถูกบดบังด้วยสิ่งปลูกสร้างและแผงโซล่าเซลล์ อากาศถ่ายเทไม่สะดวกจนได้กลิ่นอับชื้นชวนวิงเวียนฟุ้งกระจาย

อีธานขยับข้อมือตัวเองเริ่มรู้สึกอึดอัดมากยิ่งขึ้นเมื่อผิวเนื้อสัมผัสกันด้วยจังหวะเหวี่ยงแขนตอนเดิน อุณหภมิของร่างกายชนเผ่าเลือดสีน้ำเงินสูงกว่าปกติเล็กน้อย เวลานี้ยิ่งจะเพิ่มสูงขึ้นกว่าเดิมเข้าไปอีก 

อีธานกำหมัดแน่น บางทีเขาอาจจะใจเย็นเกินไป เมื่อครู่ที่เกิดเรื่องวิวาทกลางถนนเขาน่าจะฉวยโอกาสกระชากเครื่องพันธการออกแล้วหนีไปซะ เพราะมัวแต่ตกตะลึงกับการต่อสู้ของจีแอล ทำให้โอกาสของเขาในวันนี้อาจจะหมดลงไปด้วย

สุดทางเดินที่น่าอึดอัดร่างโปร่งที่เดินนำอยู่ก็หยุดฝีเท้า พวกเขายืนอยู่หน้าอาคารเตี้ยรูปทรงสี่เหลี่ยม เป็นสิ่งปลูกสร้างที่แทบจะกลืนไปกับความสกปรกโดยรอบมีสีหมองๆ คล้ายคราบน้ำมัน

จีแอลเคาะประตูโลหะแรงๆ เกิดเสียงดังก้องกังวานขึ้นท่ามกลางความเงียบ แต่ก็อาศัยเวลาค่อนข้างนานกว่าที่บานประตูจะแง้มออก

หญิงสาวร่างเล็กคนหนึ่งยืนกอดอกท่าทางไม่ค่อยพอใจอยู่ด้านใน เธอมีอายุประมาณกลางยี่สิบ ดวงตาสีแดงเข้มแบบชนเผ่าเลือดสีแดงที่สามารถพบเห็นได้ทั่วไป ถึงอย่างนั้นอะไรบางอย่างก็ทำให้อีธานรู้สึกว่าเธอคนนี้มีความพิเศษ อะไรบางอย่างที่ให้ความรู้สึกแตกต่าง

“อาเธอร์ล่ะ”  จีแอลเอ่ยขึ้นก่อน

“ไม่อยู่”  อีกฝ่ายตอบเสียงเข้ม

“ไปไหน?”

คำถามนี้หญิงสาวเลือดสีแดงไม่ตอบ เธอขบริมฝีปากตัวเองนิ่งเงียบอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะเอ่ย

“นายมานี่อีกทำไม”  เธอน้ำเสียงสั่นไหว  “นายไม่ควรมาที่นี่ นายสัญญาแล้วนี่ว่าจะปล่อยเราไป”

“ฉันไม่เคยสัญญาอะไรทั้งนั้น”  จีแอลกล่าว

หญิงสาวร่างเล็กเบี่ยงสายตาจากจีแอลมายังอีธานที่ยืนอยู่ด้านหลัง ก่อนที่ดวงตาของเธอเบิกกว้างขึ้น

“ไปซะ!”  เธอพูด “ไปซะเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นฉันจะแจ้งหน่วยงานของเซ็นโทร!

“เธอไม่ทำหรอก”

“ฉันจะทำ!

จีแอลถอนหายใจเล็กน้อย “บอกอาเธอร์ว่าฉันมาแล้ว เขาจะมาหาฉันเองแม้ว่าเธอจะไม่ชอบแค่ไหนก็เถอะ”

หญิงสาวทำหน้าเหมือนจะร้องไห้

“เธอก็รู้ดีนี่ว่า สามีของเธอเห็นฉันสำคัญกว่า...เสมอ”  จีแอลเน้นคำสุดท้าย ก่อนจะหมุนตัวกลับ กระชากแขนอีธานอย่างแรงเพื่อให้เดินตามไป

อีธานหันข้ามไหล่กลับไปมองร่างเล็กบอบบางที่ยืนอยู่ที่บานประตู เธอคนนั้นจ้องมองกลับมาด้วยดวงตาที่เด็ดเดี่ยว อีธานขยับริมฝีปากโดยไม่ได้ออกเสียง พยักหน้าให้อีกฝ่าย  หวังว่าเธอจะเข้าใจ

จีแอลดึงแขนเขาให้เดินเร็วขึ้น ทำให้อีธานจำใจต้องก้าวเท้าตาม

“ทำไมพูดกับเธอแบบนั้น”  เขาถาม

จีแอลเหลือบมอง รอยยิ้มปรากฎที่ริมฝีปากบางๆ  “อะไร หึงเหรอที่รัก?!

อีธานอยากกัดลิ้นตัวเอง เขาน่าจะหุบปากตัวเองแต่แรก

“ยัยนั่นเกลียดฉันน่ะ  แต่ไม่ต้องห่วงฉันชอบเธอนะ เพราะอย่างนั้นเธอเลยยังอยู่รอดมาต่อปากต่อคำฉันได้อยู่ไง”

“อาเธอร์ที่นายไปหาเป็นใคร?”

“แหม หึงจริงๆ ด้วยนะเนี่ย”  จีแอลหัวเราะ

อีธานเริ่มสังเกตได้ว่าจีแอลเวลาที่อยู่กับเขาจะแตกต่างจากปกติอย่างสิ้นเชิง ถ้าอยู่กับคนอื่นจีแอลเป็นเหมือนเครื่องจักรที่ไร้ความรู้สึก บรรยากาศที่น่าหวาดหวั่นฟุ้งกระจายไปรอบตัว แต่ในเวลาแบบนี้กลับเป็นพวกขี้เล่นกวนประสาท

แต่สิ่งเหล่านี้ก็อาจจะเป็นภาพลวงที่จีแอลสร้างขึ้นมา เพื่อให้อีธานไว้ใจก็ได้เหมือนกัน

“ไม่บอกก็ช่าง ยังไงก็ไม่เกี่ยวอะไรกับฉันอยู่แล้ว”  อีธานกล่าวเรียบๆ

“ในชีวิตฉันมีคนอยู่สองกลุ่ม กลุ่มคนที่ฉันจะไม่มีวันลงมือฆ่า กับกลุ่มมดปลวกที่ฉันไม่สนใจ ...ตาแก่ อาเธอร์หรือเมียของเขาเมื่อกี้ อยู่กลุ่มแรก”

หมายถึงคนสำคัญของเขาสินะ

“แล้วฉันก็อยู่กลุ่มแรกด้วย?”

จีแอลหยุดเดิน เขาใช้มือแตะแต้มที่เครียดเกร็งของอีธานเบาๆ

“ไม่ใช่ ...นายไม่เข้ากลุ่มไหนเลย”  ดวงตาสีเงินดูแวววาวขณะพูด  “นายเป็นคนพิเศษ อีธาน”


คนพิเศษที่ว่า ไม่รู้ว่าอีธานควรจะดีใจไหม แค่เพราะเลือดของเขาดันเปล่งแสงออกมาตอนที่ถูกจีแอลทดสอบก็โดนจับตัวมาแล้ว ทั้งที่ไม่รู้ว่าทดสอบนั้นวัดจากจากอะไร เชื่อถือได้แค่ไหน  ไม่ว่าจะกับใครเรื่องแบบนี้ย่อมยอมรับไม่ได้ แต่ไอ้โจรลักพาตัวดันยึดมั่นกับมันมาก ขนาดรู้ว่าต้องโดนตามล่าด้วยกองกำลังของเซ็นโทรก็ยังไม่ยอมปล่อยมือ

อีธานลองคิดในอีกมุมหนึ่งโดยตัดข้อเท็จจริงที่ต้องรอการพิสูจน์ออกไป ถ้าจีแอลเป็นเลือดสีเงินจริง ถ้าเขาต้องการสืบทอดเผ่าพันธุ์จริง และผลทดสอบนั่นแสดงถึงความเป็นไปได้ที่เลือดของพวกเขาจะเข้ากัน...พอที่จะ...

ไม่มีทาง!  อีธานใช้มือกุมขมับรีบหยุดความคิดของตัวเองก่อนที่มันจะสยองขวัญไปมากกว่านี้

จีแอลสังเกตเห็นใบหน้าที่ออกจะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกของอีธานแล้วก็ส่งยิ้มกวนๆ มาให้ ราวกับรู้ว่าเขากำลังคิดเรื่องอะไรอยู่

เดินต่อไปอีกหลายช่วงตึก จีแอลก็ดึงชายหนุ่มเลือดน้ำเงินให้เลี้ยวเข้าไปในโรงแรมขนาดไม่ใหญ่นัก มันดูเหมือนห้องแถวทรงยาวที่เก่าโทรม สีเทาหมองเต็มไปด้วยคราบสีดำสกปรก แต่ก็ดูเข้าท่าที่สุดในย่านนี้ เพราะเป็นเพียงแห่งเดียวที่มีไฟประดับติดอยู่กับป้ายชื่อโรงแรม

ภายในนั้นให้ความรู้สึกดีกว่าด้านนอกอยู่บ้าง อย่างน้อยก็ไม่มีกลิ่นแปลกๆ และสะอาดในระดับหนึ่ง เดินไม่กี่ก้าวก็ชนเข้ากับเคาท์เตอร์ที่มีเพียงแผงโลหะบางๆ กั้นไว้เป็นคอก มีพนักงานหญิงท่าทางเบื่อหน่ายทุกอย่างในชีวิตยืนอยู่

สาวเลือดสีแดงที่อายุน่าจะประมาณสามสิบปี มีผิวค่อนข้างคล้ำ รูปร่างท้วม ไว้ผมยาวแบบลวกๆ แต่เสื้อผ้าเครื่องแต่งกายจัดว่าสะอาดสะอ้านทีเดียว  พูดถึงเรื่องนี้อีธานอยากเปลี่ยนเสื้อผ้าเต็มแก่แล้ว ชุดที่เขาสวมค่อนข้างคับไปหน่อยใส่ไม่สบาย โดยเฉพาะสภาพอากาศแบบนี้ เหงื่อของอีธานชื้นจนเนื้อผ้าแนบติดตัว

“กี่ห้องดี?”  หญิงสาวถาม ขณะเงยหน้าที่สบตากับอีธาน เธอดูไม่สะทกสะท้านหรือประหลาดใจเมื่อเห็นดวงตาสีน้ำเงินของเขาเท่าไหร่

“ห้องเดียว ขอห้องที่เก็บเสียงหน่อย เราไม่อยากรบกวนคนอื่น”  จีแอลตอบพลางกุมมือของอีธานแล้วยกสูงขึ้นให้เห็น เหมือนจะประกาศว่าพวกเขาเป็นคนรักกัน 

แน่นอนเป็นใครก็คิดอย่างนั้นเพราะไม่มีใครเห็นว่าภายใต้แขนเสื้อนั้นมีเครื่องพันธนาการอยู่

“ที่นี่ไม่มีห้องที่เก็บเสียงได้หรอก อย่างที่เห็นว่าอาคารก็เก่ามากแล้ว” พนักงานสาวหรี่ตามองเขาทั้งคู่แบบยิ้มๆ “แต่ไม่ต้องห่วง เรื่องแบบนี้ไม่มีใครว่าหรอก ได้ยินกันจนชิน”

“เห็นไหมที่รัก  ผมบอกแล้วไงว่าไม่มีอะไรต้องอาย”  จีแอลส่งเสียงหวาน ขณะหันมาส่งยิ้มให้อีธาน

อีธานกำหมัดแน่น โกรธจนหน้าแดงกล่ำ

“สรุปเอาเป็นห้องริมสุดก็แล้วกัน อย่างน้อยก็สงบหน่อย” พนักงานหันหลังไปหยิบคีย์การ์ดหนึ่งใบ เลื่อนส่งมาให้ตรงหน้า  “จ่ายเงินล่วงหน้าแบบวันต่อวันนะ”

จีแอลล้วงเอาบางอย่างออกมาจากอกเสื้อ มันคือสร้อยที่เจ้าตัวยึดมาเป็นของตัวเองแบบหน้าตาเฉยก่อนหน้านี้นั่นเอง เขาจัดการถอดเอาจี้ออกมาเก็บไว้ ยื่นตัวสร้อยไปให้คนด้านหลังเคาท์เตอร์

“ไอ้นี่จ่ายค่าห้องได้กี่วัน?”

พนักงานหยิบสร้อยสีเงินขึ้นมาดูใกล้ๆ ครู่เดียวก็ตอบว่า  “ห้าวัน”

“โอเคตามนั้น”  จีแอลคว้าเอาคีย์การ์ดมาถือ

ขณะนั้นเองที่ภายนอกได้ยินเสียงเอะอะ เครื่องแหลมแสบหูอันเป็นเอกลักษณ์ของสัญญาณการตรวจพื้นที่ของเซ็นโทร ดังขึ้นที่ท้องถนน  หน่วยตรวจตรากำลังมา อีธานค่อนข้างแน่ใจว่าพวกนี้น่าจะออกมาตามหาเขา

จีแอลดึงตัวอีธานให้มาหลบอยู่ด้านหลังบันได เฉียดฉิวกับจังหวะที่เจ้าหน้าที่สวมชุดสีดำเปิดประตูเข้ามาอย่างรุนแรง บานประตูกระแทกกับผนังจนข้าวของหลายอย่างหล่นแตกลงพื้น

จากสุดที่ยืนอยู่มองเห็นเงาสะท้านจากบริเวณทางเข้า ผู้เดินเข้าเป็นชายสองคนรูปร่างกำยำ ท่าทางกร่างเหมือนเจ้าของพื้นที่ ไม่มีคำขอโทษที่ทำข้าวของเสียหาย

“นี่!...เห็นชายหนุ่มเลือดสีน้ำเงิน มาที่นี่บ้างหรือเปล่า!” น้ำเสียงกระโชกโฮกฮาก ได้ยินชัดเจน

“ชู่!”  จีแอลที่ยืนอยู่ระยะประชิดกดร่างของเขาเข้ากับกำแพง ท่อนแขนเพรียวแนบเข้ากับลำคอกดเอาไว้จนอึดอัด ส่วนอีกมือก็ปิดปากอีธานเอาไว้แน่น 

“ว่าไง?! ถามว่าเห็นผู้ชายในรูปนี้บ้างหรือเปล่า?!

อีธานที่ถูกล็อคอยู่รู้สึกได้ถึงความหวัง พนักงานเห็นหน้าของเขาอย่างชัดเจน ไม่มีทางที่จะไม่สังเกตดวงตาสีน้ำเงินเข้มนี้ และเธอจะต้องแจ้งเรื่องนี้ออกไปแน่ถ้าไม่อยากเดือดร้อน

แต่...อีธานคิดผิด

“ไม่เคยเห็น”

อีธานเบิกตากว้างขึ้น

“ไม่เคยเห็นเลย  ที่นี่ไม่มีเลือดสีน้ำเงินนอกเหนือจากกองกำลังตรวจตราพื้นที่มานานแล้ว” เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงเป็นมิตร แตกต่างจากตอนที่พูดกับจีแอลก่อนหน้านี้ชัดเจน  “แหม ที่ไร้ความเจริญแถมยังน่าเบื่อขนาดนี้ ใครจะอยากมากันล่ะ ใช่ไหม?”

“มันก็จริงหรอก ที่โสโครกแบบนี้ขนาดเดินตรวจยังไม่อยากจะผ่านมาเลย” เสียงเจ้าหน้าที่คนนั้นกล่าวปนหัวเราะ

“งั้นเราไปกันเถอะ”  อีกคนตอบ  “ถามให้เสร็จๆ ไปซะ ฉันอยากจะกลับบ้านไปอาบน้ำเต็มแก่แล้ว แถวนี้สกปรกเป็นบ้า”

“ฮะๆ นั่นสิ ...โรงแรมเรอะ  คงมีแต่หนูเท่านั้นแหละที่อยากจะเข้ามาพัก”  เสียงพูดห่างออกไปไกล จากนั้นเสียงบานประตูก็ปิดกลับลงมาอีกหน

อีธานพูดไม่ออก เขาไม่คิดว่าพนักงานสาวของโรงแรมจะกล้าโกหกอย่างนั้น เธอกับจีแอลไม่ได้รู้จักกัน ไม่มีเหตุผลที่จะช่วยปิดบังเรื่องนี้เลยสักนิด

จีแอลค่อยๆ คลายท่อนกดลำคอของอีธานออก จ้องมองเขาที่กำลังตกตะลึงด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะกล่าว

“เลือดสีเงินที่ตัวคนเดียวอย่างฉัน  กับเลือดสีน้ำเงินที่ศัตรูเพียบไปหมดอย่างนาย ไม่รู้ว่าอะไรจะดีกว่ากัน...เนอะ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 148 ครั้ง

942 ความคิดเห็น

  1. #571 Roxane'sy (@namooya) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 22:00
    ทำไมอีธานน้องมากคะ​ นว้องงงงงงงง​ งือออ​ อยากบีบแก้ม​ จีแอลอย่าแกล้งน้องสิคะ
    #571
    1
    • #571-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 10)
      23 ธันวาคม 2561 / 10:30
      อีธานน่ารักใช่ไหมคะ? ...เพิ่งมีคนชมคนแรกเลย (แต่ต่อๆไปจะไม่ค่อยน่ารักแล้วล่ะ T-T)
      #571-1
  2. #547 secret secret (@sorrower-2542) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 16:57
    สะใจแปลกๆ5555
    #547
    0
  3. #330 tungminpe (@tungminpe) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 08:55
    ความหวังที่ดับลงด้วยลมพัดวูบเดียว... ทำใจซะเถอะอีธาน 555555+
    #330
    0
  4. #311 KuppaKP (@KuppaKP) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 03:48
    ชอบอ่า
    #311
    1
    • #311-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 10)
      12 มิถุนายน 2560 / 12:57
      ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน และคอมเมนต์ไว้นะคะ เป็นกำลังใจที่ดีมากๆ เลยจ้า
      #311-1
  5. #69 Koribara (@Koribara) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2558 / 20:55
    55555 แสงแห่งความหวังดับสนิท 555555 อีธานนนนน่าสงสารรรรร . อะคริ~
    #69
    0
  6. #43 Akane View (@viewcanon) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2558 / 11:17
    ชอบคร้าาาาาา ทาต่อนะ สนุกๆ เรานี้ลุ้นจนตัวโก่ง
    #43
    1
    • #43-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 10)
      7 พฤศจิกายน 2558 / 13:58
      ขอบคุณที่ชอบนะคะ มีกำลังใจขึ้นเยอะเลย ช่วยติดตามกันต่อไปด้วยน้า ^^
      #43-1
  7. #42 PRF •_• (@resepnin) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 / 23:09
    มาต่อแล้ว เย้ เย ~ บอกคนพิเศษ นึกว่าจะมีฉากหวานกว่านี้สักหน่อยเสียอีก55 รออ่านต่อครัช
    #42
    1
    • #42-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 10)
      7 พฤศจิกายน 2558 / 13:59
      ฉากหวาน รอก่อนนะคะ จะมีแน่ๆ ค่ะ อิอิ
      #42-1
  8. #39 PRF •_• (@resepnin) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 13:15
    จบให้อยากอ่านต่อ อยาเห็นรีแอคชั่นของอีธาน
    #39
    1
    • #39-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 10)
      4 พฤศจิกายน 2558 / 12:57
      ขอบคุณค่า ฝากติดตามต่อไปด้วยนะคะ ( แม้จะยังงงๆ ไปบ้างก็ตามที )
      #39-1
  9. #38 มิว (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 00:31
    จีบจริงจังขนาดนี้ เมื่อไรจะตกหลุมซะทีละนั่น
    #38
    1
    • #38-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 10)
      4 พฤศจิกายน 2558 / 12:58
      อีกแป๊บหนึ่งค่ะ ตกหลุมแน่นอน จะว่าไปเราลงฉากเรทไม่ได้ใช่มั้ยคะ จะโดนแบนใช่มั้ยเอ่ย T T
      #38-1
  10. #37 มังกรMankhon (@cartoonfi) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 20:45
    จีแอลน่ารักจริงๆเรย
    #37
    1
    • #37-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 10)
      4 พฤศจิกายน 2558 / 12:58
      เพิ่งมีคนชมจีแอล ขอบคุณมากนะคะ ^^
      #37-1
  11. #36 Victory&Time (@blueopencity) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 16:14
    ตกลงจีเเอลเมะช่ะ heแมนเวอร์
    #36
    1
    • #36-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 10)
      4 พฤศจิกายน 2558 / 12:59
      อิอิ จีแอลเป็นคนแปลกๆ น่ะค่ะ ฝากติดตามต่อไปด้วยนะคะ
      #36-1
  12. #35 อีกาสีขาว (@23451) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 14:45
    ฮิ้วววว คนพิเศษ
    #35
    1
    • #35-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 10)
      4 พฤศจิกายน 2558 / 13:00
      มาอัพแล้วค่ะ ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์มากๆ ค่า
      #35-1