[ gusion ] ข้านี่แหละคือจอมเวท

ตอนที่ 2 : หลับไหลท่ามกลางความเยือกเย็น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    9 พ.ย. 63

    กูชิออน หลังจากที่ได้รับเงินก็เดินออกมา หาที่พัก แต่เดินได้สักพัก ก็เหมือนจะมีคนตามมา เขาทำเป็นไม่รู้ว่ามีคนตามมา แล้วเดินหลบหลีก แต่ทว่า ดูเหมือนจะไม่ได้มีแค่พวกนักล่า 

   แต่ยังมีคนของตระกูลมาอีก คนนี้ เป็นนักเวทระดับสูง ต่อให้เขาคนนั้นใช้พลังเพียงสิบส่วน กูชิออนก็ไม่สามารถ รับมือได้ 

พอเดินมาสักพัก  เขาก็ต้องหยุด ชะงัก เมื่อชายที่อยู่เบื้องหน้าก็คือเค้าคนนั้นเอง 

          "  หยุดได้แล้ว เจ้าเลือกเองนะ ว่าจะเดินเส้นทางไหน

เพราะฉะนั้นหยิบอาวุธขึ้นมาสู้เดี่ยวนี้ "  

     มังโก้ รู้ดีถึงเรื่องราวต่างที่เกิดขึ้น เขาจึงอาสามาจัดการเรื่องนี้ด้วยตนเอง  กูชิออนไม่มีทางเลือก คงต้องสู้จนตัวตาย 

       " ได้ ข้าจะสู้กับท่าน หากข้าสามารถทำลายอาวุธเวทของท่านได้ ท่านต้องปล่อยข้าไป " กูชิออน พูดอย่างแน่วแน่ และหยิบมีดสั้นออกมา 

                  " เข้ามาเลย "  เสียงของมั้งโก้สิ้นสุด กูชิออน ก็พุ่งทะยานไปเบื้องหน้า มีดสั้นพุ่งออกไป  ใส่มัวโก้ แต่ทว่ามันทะลุ ดาบของเขาไป ปรากฏอยู่ด้านหลังของเค้า  และกูชิออน ก็ไปอยู่ที่นั้น พายในพริบตา  แต่ทว่า ความเร็วของมังโก้  ทำให้ดาบหนาของเค้า กระแทกกับใบมีดแรงของมัน มากมายมหาศาล ทำให้ กูชิออน กระเด็นไปไกล 

         " แค่นี้เองหรอ ผิดหวังจริงๆ "   คำพูดของมังโก้ ทำให้ กูชิออน เจ็บจี๊ดขึ้นมา และดาบของเขาได้พุ่งไปอีกครั้ง คราวนี้ มันได้แยกออกเป็น ห้าเล่ม โจมตีใส่ทั้งโก้  แต่เขาสามารถใช้ดาบป้องกันได้  เงาดาบกระเด็นไปคนละทิศทาง ดาบสั้น ของจริงถูกปล่อยออกไป ปะทะกับดาบเวทของ มังโก้  จนเกิดเสียงดังสนั่น 

      ก่อนที่มันจะทะลุ ผ่านตัวของมังโก้ เหมือนครั้งก่อน ครั้งนี้ เค้ารู้ทัน จึงใช้ คลื่นดาบทะเลคลั่ง พัดกูชิออน ไปไกลแต่ ทว่าเงาดาบที่ถูกใช้เมื่อก่อนถูกเรียกกลับมา   

     โจมตีใส่อีกครั้ง เล่มที่สี่ทำให้ดาบเวทของเขาถูกทำลาย ทำให้เขา ต้องปะทะกับ ดาบสั้นเบ่ทที่ห้าโดยไม่การป้อง  เพียงแค่สิบนิ้วก็ถึงแล้ว แต่เค้าได้ใช้ พลังเวทขั้นสูง เพื่อหยุดยั้งการโจมตี ครั้งนี้  กูชิออน สามารถทำให้ดาบเวทของเค้าพังได้ บัดนี้เค้าจะต้องปล่อย กูชิออนไปตามสัญญา 

        แต่ถ้ากูชิออนยัง ยู่ที่นี้ เค้าต้องเดือดร้อนแน่ อีกทั้ง ตัวกูชิออนเอง จะต้องหลบช้อน จากพวกนักฆ่า อีกมากมาย เขาจึงต้องใช้วิธี ที่เป็นผลดีที่สุด นั้นก็คือ ฝั่งเขาลงโลงศพนั้นเอง 

     ร่างกายทึนอนหมดสติ ได้ดื่มยา สีม่วง ทำให้เค้าต้องหลับไปนานนับพันปี  แต่สมองของเค้ากับทำงานอยู่ตลอดเวลา ตั้งแต่ตอนนั้นเข้าได้ค้นคิดวิธีการต่อสู้มากมายที่ได้รับจาก มังโก้ 

มันทำให้เขารู้จุดอ่อนของ ตัวเอง 

     ในโลงไม้แกะสลัก ไม่มีแม้แสงส่องกระทบเข้าไปข้างใน โลงไม้ถูก นำมาไว้ในถ้ำ ห่างไกลจากผู้คน มีเพียงเสียงหยดน้ำ ที่ตกกระทบพื้น และ เสียงของ สัตว์ที่อาใสอยู่ในนั้น มันคงอยากจะฉีกเนื้อของ กูชิออน  เพื่อมาเป็นอาหาร แต่ก็ไม่สามารถเข้าไปในโลงได้ แม้แต่อากาศยังไม่สามารถผ่านเข้าไปได้ 

เขาใช้แค่ยาสีเขียว เป็นอากาศหายใจ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9 ความคิดเห็น

  1. #3 Pnittawan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2563 / 20:22

    ไม่มีเงินซื้อนิยายแล้ว
    #3
    0
  2. #2 Pnittawan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2563 / 20:21
    รักกูชิซอน
    #2
    0