[ gusion ] ข้านี่แหละคือจอมเวท

ตอนที่ 1 : นักดาบฝึกหัด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    24 ต.ค. 63

        กูซิออน เข้าเป็นชายที่ต้องออกจากตระกูล เพราะเขาแหกกฎการต่อสู้ที่มีมาอย่างยาวนาน  ตระกูลแพ็กซ์ลีย์ เป็นตระกูลเวทย์ที่มีชื่อเสียงมานานนับพันปี  ผู้ที่รับใช้กษัตริย์มานาน ด้วยเรื่องนี่ กูซิออน ที่ฝึกฝนวิชาการต่อสู้โดยใช้มีดสั้นเป็นอาวุธหลัก จึงถูกผู้นำของตระกูลเนรเทศออกไป 

      อาณาจักรเมดูลิตีโอ  ที่กว้างใหญ่ไพศาล บัดนี้เขาต้องเดินทางเพื่อตามหาความฝันของเขา เขาถูกเนรเทศออกแบบนี้ ถานะก็ลดลงมาเป็นแค่ นักดาบ ที่มีฐานะต่ำกว่านักเวทย์ หลายเท่า สวนนักเวทย์ถูกจัดอยู่ในอันดับสูงสุด 

     ท่ามกลางอากาศที่หนาวเย็น มีหิมะตกลงมา จนถ้วมทางเดิน เขาเดินไปเพียงลำพัง ใบหน้าขาวจนไม่มีเลือด ดวงตาคม คิ้วดกหนา ผมทียาวแทบจะปิดตา ปากเล็กเขากับใบหน้า รวมแล้วเขาเป็นคนหน้าตาดี เขาใส่ชุดสีเงิน และผ้าคลุมสีม่วง กางเกงขายาวสีดำและ  รองเท้าที่ยาวมาถึงหัวเข่า มีเพียงมีดเล่มเดียวเป็นอาวุธชั้นดีของเขา 

        ผ่านชนบท ก็เข้าไปในเมือง ที่นี่มีงานมากมายให้นักดาบอย่างเขา  มาถึงตัวเมือง แวนกานา ผู้คนมากมายเดินสวนกันไปมา จนหิมะที่ตกลงหายไปจากพื้น กูซิออน เดินเข้าไปใน กิลด์ ที่รับงาน  พนักงานกิลด์เมื่อเห็นก็ประเมินสภาพของเขา 

         " นักดาบทั่วไป รับงานแค่เบาๆก่อนนะ "  เธอพูดโดยไม่มองหน้าคนที่เข้ามา และ ยิ้นใบรับงานให้ 

      กูซิออน อ่านดูถึงกับทึ่ง เมื่อเห็นค่าตอบแทนในใบรับงาน เมื่อข้าสัตว์ประหลาดระดับ 1 ตัวละหนึ่ง เหรียญ มันมากกว่าการทำงานเป็นคนสวนให้ตระกูล แพ็กช์ลีย์เสียอีก อยู่ทีนั้นเข้าได้วันหนึ่งแค่ เจ็ดเหรียญ  แต่ที่นี่เขาต้องทำได้วันละสิบเหรียญ

      " ครับ แล้วถ้าปมจัดการสัตว์ประหลาดระดับ 2 จะได้เท่าไหร่   " กูซิออนถาพนักงานกิลด์   ทำให้เธอหันมามองหน้าเขาทันที  และยิ้มเหมือนดูถูก

      "  ถ้านายจัดการสัตว์ประหลาดอันดับสอง นายจะได้ ห้าเหรียญ ต่อตัว แต่อย่างว่านะ เอาระดับ1 ให้รอดก่อนเถอะ " 

คำพูดของเธอทำเอานักล่าในกิลด์ที่นั่งอยู่หัวเราะออกมา 

     แต่ก็เถอะ เดี๋ยวจะหัวเราะไม่ออก  กูซิออนมองหน้าพนักงานแม้เธอจะสวยแต่ก็นะ นิสัยไม่ได้เรื่องเลย  เขาเดินออกมาข้างนอก ที่หนาวเหน็บ ตามใบสั่งงาน เขาต้องเดินทางไปท้ายเมือง จะมีถ้ำอยู่ที่นั่น ในนั้นเป็นที่อยู่ของสัตว์ประหลาดที่เรียกว่า เธีย

มันเป็นหัวขโมยที่ชอบมาสร้างความเดือดร้อนให้คนแถวนั้น 

            เดินทางมาเป็นครึ่งชั่วโมงก็มาถึง ถ้ำ เขาใช้พลังเวทย์ ตรวจจับดู ขางในมีประมาญ ยี่สิบตัว ดีละจะได้จัดการให้หมด

เดินเข้าไปข้างใน ที่นี้มืดมาก ต้องใช้เวทย์สร้าง ตะเกียงเวทย์ 

ทันใดนั้นเขาก็เห็นสัตว์ตัวสีเขียวสูงเพียงเอว กน้าตาหน้าเกลียด 

มีมือมีเท้าและเดินสองขาเหมือนเรา มันกำลังกินซากศพทีนอนแน่นิ่งอยู่ที่พื้น 

      เธีย สามตัวเมือมองเห็นเขาก็พุ่งเข้ามา พร้อมกัน มีดสั้นถูกฟันเข้าไปข้างหน้า ด้วยความเร็ว ของการเคลื่อนที่ และฟัน ทำให้เขามายืนข้างศพ สวนพวกเธียสามตัว ไม่มีตัวไหนมีหัวเลย 

เมื่อพวกมันตายมันจะกลายเป็นลูกแก้ว สีม่วง ที่สามารถแรกเป็นเงิน หนึ่งเหรียญ 

      เมื่อเดินเข้าไปด้านใน เขาได้ยินเสียงเท้าดังมาจากตรงหน้าเป็นของพวกนั้นแน่ ๆ คงไม่ต่ำกว่า สิบ  เขายืนนิ่งไม่เคลื่อนไหว พอพวกมันมาถึง พวกมันเหมือนอยากจะฉีกเนื้อ คนที่อยู่ตรงหน้าเต็มทน มันยิ้มอย่างผู้ชนะ และบุกเข้ามา 

    กูซิออน ควงมีดออกไป ใส่ตัวที่อยู่ท้ายสุด มันปักกางอกจองเจ้าเธีย และ เขาก็เพิ่มความเร็วเป็นห้าเท่า จัดการพวกนั้นเพียงแค่ สามวิ และไปหยิบมีดเล่มที่ปักหัวใจของสัตว์ประหลาดตัวนั้น

ออกมา  เสร็จสิบสาม เหลือเจ็ด 

    เข้าไปในห้องโถงใหญ่ และเขาก็พบกับ สัตว์ประหลาดทั้งเจ็ด 

ตอนนี้กำลังกินดื่มเหมือนมนุษย์ ที่เมาเหล้า  กูซิออน จัดการจนหมด ด้วยเวลาเพียง ไม่นาน วันนี้คงจะได้ ยี่สิบเหรียญ 

         เมื่อมาถึง กูซิออน เอาถุงลูกแก้วไปแรกเงิน เขาวางมันไว้โต๊ะที่พนักงานกิลด์ คนนั้นอยู่ 

                           " ทั้งหมดยี่สิบเหรียญ  " 

     เมื่อทุกคนได้ยินถึงกับตาโต รวมทั้งพนักงาน ที่นับลูกแก้วอย่างตั้งใจ และ ทึ่งกับความสามารถของ เขา 

          

        เหมือนว่าจะมีหลายคนที่มองมาอย่างอิจฉา และ ไม่อยากให้นักล่า เลเวล1 เก่งกว่า ปกติพวกเขาจัดการได้แค่สิบกว่าก็ลำบากแล้ว แต่นี่ เขาเพียงคนเดียวก็จัดการได้ถึงยี่สิบ 

          

      

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9 ความคิดเห็น

  1. #1 Pnittawan (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2563 / 20:17
    ชอบ..รัก
    #1
    0