(MARK X BAMBAM) S-LINE เอว

ตอนที่ 7 : ขอพี่จับขอพี่ทัช (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,603
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 175 ครั้ง
    7 เม.ย. 63


7

ฮัลโหล พี่มาร์ค ว่างไหมครับมาอยู่เป็นเพื่อนแบมหน่อย!สิ้นเสียงสั่นๆของแบมแบมคนที่หัวถึงหมอนไปแล้วก็กระเด้งตัวขึ้นมานั่งบนเตียงทั้งๆที่ตายังไม่ทันจะลืมเต็มๆดวงด้วยซ้ำ เสียงสั่นๆดูกลัวๆของแบมแบมทำให้เขาตกใจ

เกิดอะไรขึ้นน้องแบม!” ตาที่กระพริบปริบๆอยู่สามทีจนสามารถปรับให้เข้ากับความมืดสลัวของห้องตัวเองได้ ปรายไปมองนาฬิกาดิจิตอลตัวเลขสีแดงที่อยู่หัวเตียงก่อนจะพบว่ากำลังจะตีสามในอีกไม่ช้า

แบมกลัวเจ้าตัวตอบกลับมา เสียงดูกังวลและเหมือนกำลังจะร้องไห้ในอีกไม่ช้า

แล้วไอ้บีไปไหน

พี่บี๋ไปเชียงใหม่ พี่มาร์คมาอยู่เป็นเพื่อนแบมแป๊บหนึ่งได้ไหมจริงสิวันนี้เพื่อนเขามันต้องเดินทางไปเชียงใหม่นี่นา แสดงว่าตอนนี้น้องอยู่คนเดียว

พี่ขอเวลาสิบนาทีพี่จะไปหาหนูที่คอนโดพูดจบก็รีบวางสายก่อนจะเสยผมตวัดผ้าห่ม เดินไปหยิบเสื้อฮู้ดสีดำในตู้เสื้อผ้าเดินกลับมาหยิบมือถือ กระเป๋าเงินและกุญแจรถ ไม่ลืมที่จะหยิบรีโมทเครื่องปรับอากาศมาปิดเครื่องมาร์คทำทุกอย่างในความมืด เขารีบ รีบมากๆ และห่วงแบมแบมมากเช่นกัน

เก้านาที!           

มาร์คใช้เวลาแค่เก้านาทีเท่านั้นสำหรับการขับรถมาถึงคอนโดเจบี ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเหยียบคันเร่งสุดตีนขนาดไหน ระหว่างที่กำลังรอให้ลิฟต์ไปเปิดตรงชั้นที่เป็นห้องของเจบีมาร์คก็ไม่ลืมที่จะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาแบมแบมว่าตอนนี้เขามาถึงแล้ว

ติ๊ง!

ลิฟต์เปิดออก ชายฉกรรจ์ก้าวอาดๆไปที่หน้าประตูห้อง กดปลดล็อกพลาสเวิร์ดคอนโดอย่างคุ้นชิน เขาจำได้และเพื่อนเขามันก็ไม่เคยคิดจะเปลี่ยนพลาสเวิร์ด มาร์คขมวดคิ้วแน่นกับการที่รหัสยังเป็นชุดเดิม

แม่ง! น้องแบมอยู่ในห้องคนเดียวทำไมเพื่อนเขาไม่เปลี่ยนพลาสเวิร์ดวะ! มีเพื่อนอีกหลายคนที่สนิทกันก็รู้พลาสเวิร์ดห้องเจบี แม่ง! น่าโมโห ถ้ามีคนคิดจะบุกมาปล้ำน้องคนอื่นที่ไม่ใช่เขา แบมแบมจะตกอยู่ในอันตรายขนาดไหน

พี่มาร์ค!เปิดมาก็พบว่าแบมแบมพุ่งมากอดเขา น้องเปิดไฟโล่งไปทั่วทั้งห้อง ดูสิขนาดไฟสว่างไปทั่วห้องขนาดนี้ตอนกอดยังตัวสั่นอยู่เลย ท่อนแขนเล็กๆรัดเอวเขาแน่น ดูท่าจะกลัวจริงๆ

อยู่นี่แล้วมาร์คต้วนเอี้ยวตัวทั้งๆที่โดนกอดไปปิดประตูห้องก่อนจะเอามือข้างที่ปิดประตูนั่นแหละมาลูบกลุ่มผมของแบมแบม

ไอ้สัสนี่ผมหรือนุ่น นิ่มฉิบหาย

ได้แต่สบถให้กับเรื่องไม่เป็นเรื่อง ก็แค่ไม่เคยสัมผัสผมผู้ชายด้วยกันเลยตกใจนิดหน่อย  คนตัวสูงกว่าช่างใจอยู่หลายวินาทีก่อนจะลูบผมไปด้วย หน้าก็แนบลงกับกระหม่อมของแบมแบม อืม นุ่มและหอม

มันเกิดอะไรขึ้นหรอ ทำไมถึงโทรหาพี่แบมแบมเงยหน้าขึ้นมาก่อนจะคลายอ้อมกอด เขยิบห่างออกไปหนึ่งก้าว เหมือนพึ่งนึกขึ้นได้

แบมกลัวผีพยายาม ต้องพยายามมากๆที่จะไม่หลุดขำ เกร็งหน้าจนมุมปากกระตุก

ผีไหน ไม่มีหรอก

แบมกลัวหน้าน้องคือกลัวจริงๆ ไม่เข้าใจว่ากลัวอะไรทั้งๆที่ไฟโล่งแบบนี้ ไม่รู้สิไม่กลัวผีแบบน้องมั้งเลยไม่อิน มาร์คต้วนพาแบมแบมมานั่งที่โซฟาในห้อง

ไม่มีอะไรหรอก ผีไม่หลอกคนน่ารักน่ารักขนาดนี้มาหลอกให้ตกใจกลัวผีคงจะบาปไม่ใช่น้อย

งื้อ แบมไม่เล่นนะ! พี่มาร์คไม่เคยได้ยินหรอ พวกผีในช่องแอร์…” แล้วมาร์คก็ต้องมาฟังคนที่กลัวผีเล่าเรื่องผีให้ฟัง น้องรู้เยอะมากก็ไม่เข้าใจคนกลัวผีทำไมถึงรู้เรื่องผีขนาดนี้และเชื่อมโยงเก๊ง เก่งนู่นนี่นั่นก็คิดว่าเป็นผี สิ่งที่สัมผัสได้คือน้องเป็นคนขวัญอ่อน ดูตกใจกับอะไรง่าย   

แบบนี้น้องแบมก็อยู่คนเดียวไม่ได้เลยน่ะสิร่างบางพยักหน้า

แล้วน้องแบมทำไมไม่บอกไอ้บีไปตรงๆว่าอยู่ไม่ได้ มันจะได้หาเพื่อนมาอยู่เป็นเพื่อนน้องแบม

แบมกลัวพี่บี๋เป็นห่วง อยากให้บี๋สบายใจอื้อหือถ้าไม่ได้อยากได้เป็นเมียจะซื้อตัวมาเป็นน้อง รักพี่ชายอะไรขนาดนี้

น้องอยากทำให้ไอ้บีสบายใจ ส่วนพี่อยากทำให้น้องสบายตัว

นี่จะตีสามแล้วน้องแบมไม่ง่วงนอนหรอครับตาน้องนี่ดูแดง ดูอยากจะนอน พร้อมนอนมากถ้าไม่ติดว่ากลัวผีนอนคนเดียวไม่หลับคงจะพาร่างสวยๆในกางเกงนอนขาสั้นนี่ไปขดคู้อยู่บนเตียงเป็นแน่แท้

ง่วงครับ ตอนนี้พอจะหายกลัวแล้ว แต่ตอนนี้ตีสามถ้านอนไปแล้วตื่นไม่ทันไปเรียนแน่ๆอ่าใช่สิ เพื่อนเขาก็ฝากๆให้ช่วยโทรมาปลุกแบมแบมด้วยเหมือนกัน

หลับเถอะ พี่จะอยู่ด้วยจนถึงเช้าเดี๋ยวพี่จะปลุกแบมเองน้องกระพริบตาปริบๆ ตานี่ปรืออยากนอนเต็มที

ไม่เป็นไรครับเดี๋ยวแบมตั้งนาฬิกาปลุกเอาก็ได้ ให้พี่มาร์คมาอยู่เป็นเพื่อนจนถึงเช้าไหนจะให้ปลุกอีกก็กวนแย่ แค่โทรไปตอนกลางค่ำกลางคืนให้มาอยู่เป็นเพื่อนแค่นี้ก็รู้สึกผิดมากแล้วครับ

พี่เต็มใจ

แต่…”

มัวเถียงเราก็จะไม่ได้นอนทั้งคู่ ไปนะมาร์คต้วนรู้ว่าน้องเกรงใจ

ก็ได้ครับแบมแบมพยักหน้ายกมือเล็กๆขึ้นมาขยี้ตา

ขยี้ซ้ำเดี๋ยวก็ตาช้ำหรอกมาร์คปรามทั้งคำพูดและการกระทำ แบมแบมมองมือใหญ่ที่ให้ความรู้สึกอุ่น

พี่ขอโทษที่มือไวไปหน่อยน้องส่ายหัวเป็นเชิงว่าไม่เป็นไร ก่อนจะลุกขึ้นจากโซฟา น้องเหมือนจะลืมไปว่าไม่ได้อยู่คนเดียวถึงได้ยืนกางแขนบิดขี้เกียจ ชายฉกรรจ์บนโซฟาก็ได้แต่มองขาอ่อนจากด้านหลัง น้องอ่อยเขาแบบไม่รู้ตัว น้องเดินไปได้สองสามก้าวก็หันกลับมามองมาร์ค

ไม่ไปหรอครับ

ห๊ะ? อ๋อ พี่นอนตรงโซฟานี่ไงครับ

มันแข็งนะครับไปนอนในห้องด้วยกันไหมขอฮาวทูทำหน้าปฏิเสธอย่างไงให้ปกปิดความดีใจจนเนื้อเต้นนี้ได้ รู้ว่าความตั้งใจอันบริสุทธิ์ของแบมแบมคือการชวนไปนอนเฉยๆเป็นการให้เกียรติและบวกกับความเกรงใจถ้าจะให้คนที่ตนรบกวนนอนโซฟา

มันจะดีหรอน้องแบมถึงจะออกปากถามแต่เขาก็ยันตัวลุกขึ้นจากโซฟาแล้ว

ครับ…” แบมแบมเดินนำเข้าไปในห้องนอนแล้วเปิดประตูห้องนอนที่เปิดไฟไว้ให้สว่างไม่ต่างจากห้องนั่งเล่นที่อยู่ใกล้ประตู ผ้าห่มยับยู่ยี่กองอยู่บนเตียง น้องคงใช้ผืนนั้นห่มมันจะคงจะคลุ้งไปด้วยกลิ่นกายหอมๆ

พี่นอนพื้นก็ได้นะ แต่ขอผ้าปูแค่นิดหนึ่งก็พอคนเราอะมันต้องมีเล่นตัวทำเป็นไม่อยากนอนเตียงกับน้องบ้างอะไรบ้าง

“…พี่มาร์คนอนตรงที่พี่บี๋ก็ได้ครับน้องแบมนั่งลงกับเตียงนอนก่อนจะตบไปตรงพื้นที่ว่างของเตียงใหญ่ที่ปกติมันคือที่ที่เพื่อนเขานอน ตรงกลางเตียงมีหมอนข้างสีขาวอันใหญ่

ครับถ้าน้องแบมอนุญาตน้องเหมือนเกร็งๆว่าควรทำอย่างไงดีจะนอนเลยไหม หรือจะอย่างไง มาร์คนั่งลงบนเตียงเช่นเดียวกับที่แบมแบมนั่ง วางโทรศัพท์ กุญแจรถ กระเป๋าเงินไว้จนหัวเตียง แล้วก็เกิดการสบตากันเงียบๆอีกครั้ง

นอนเลยไหมครับไม่รู้สิ ไม่รู้จะพูดประโยคไหนดีเลยเลือกถามออกไปแบบนั้น น้องพยักหน้า ก่อนจะเปิดโคมไฟที่หัวเตียง เดินไปสวิตซ์ไฟและกลับมาที่เตียง โน้มตัวลงนอน มาร์คเองก็ทำเช่นเดียวกัน

แบมแบมปิดโครมไฟเลยนะครับ

ครับมาร์คตอบน้องกลับไปเบาๆ ระหว่างเขากับน้องมีแค่หมอนข้างสีขาวกลั้นเท่านั้น แล้วความสว่างก็หมดลงเมื่อน้องปิดโครมไฟที่หัวเตียง

มาร์คพลิกตัวไปคร่อมร่างน้อง

นั่นเป็นสิ่งที่เขาคิดเล่นๆในหัว แต่จริงๆแล้วก็แค่จ้องมองน้องที่ปิดตาหลับผ่านความมืดสลัว แพขนตาสันจมูกปากมองจากแสงสลัวแบบนี้ยังรู้เลยว่าน่ารัก มาร์คกวาดสายตาไปรอบเตียงก่อนจะพบว่าผ้าห่มมันยังกองๆเอาไว้เกือบจะปลายเท้า

อิจฉาเจบีมาก ห่มผ้าผืนเดียวกับน้องเลย

น้องแบมไม่ห่มผ้าหรอครับเงียบ ไม่มีสัญญาณตอบรับจากคนน้อง ท่าทางจะหลับทันทีที่หัวถึงหมอน ก็นะนี่จะตีสามครึ่งแล้วนี่นา

มาร์คลุกขึ้นนั่งเบาๆก่อนจะดึงผ้าห่มที่กองกะเยาะที่ปลายเท้าขึ้นมาห่มให้กับร่างที่บอบบาง

เวลาน้องเสร็จเหนื่อยจนหลับไปก็คงประมาณนี้

ขอหน่อยเหอะ

มาร์คเกลี่ยปรอยผมของน้องให้พ้นกรอบหน้า นี่ขนาดนี้เขี่ยโดยแก้มยังไม่ตื่นท่าทางจะหลับลึก มาร์คค่อยๆก้มลงไปเรื่อยๆ

เรื่อยๆ ใกล้อีก ใกล้จนความอุ่นร้อนจากลมหายใจเป่ารดแก้มขาวก่อนจะปลายจมูกจะกดลงไปที่แก้มเบาๆ และพอปลายจมูกยกขึ้นมานิดหนึ่ง ปากได้รูปของมาร์คก็จูบลงไปที่แก้มอีกครั้ง

และเหมือนหยุดไม่ได้

มาร์คห้ามตัวเองไม่อยู่ เขาอาศัยความนิ่งเงียบและความหลับลึกของแบมแบมก่อนจะกระทำอีกหนึ่งสิ่งที่ล่อแหลม

ปลายจมูกกำลังจะสูดดมไปที่ซอกคอขาวน่าพิสมัย อยู่ห่างเพียงหนึ่งนิ้วก็ได้กลิ่นหอมอ่อนๆเหมือนแป้งเด็ก เขาหยุดไม่ได้อยากเอาเนื้อไปแนบเนื้อ หากแต่ความหื่นกามก็ถูกยับยั้งไว้ด้วยเสียงสั่นและหน้าจอที่สว่างวาบขึ้นมาแสดงให้เห็นถึงการแจ้งเตือน มาร์คกลืนน้ำลายก่อนจะผละออกจากซอกคอหอมๆ

เจ้าที่แรงมาก เพราะคนส่งไลน์มาคือเจบี มาร์คลุกขึ้นนั่งก่อนจะตอบข้อความของเพื่อนสนิทกลืนน้ำลายลงคออย่างคนกระหายน้ำ

JB : หลับยัง

MT : ยัง

JB : ทำไมนอนดึก?

MT : มานอนเป็นเพื่อนเด็ก

JB : เด็ก? เที่ยวผับ? ตีกรี่?

MT : กรี่พ่องมึงสิ กูหมายถึงน้องมึง

JB : ไอ้สัส!!!

MT : ไอ้เหี้ย!

JB : ด่ากูทำไม

MT : มึงด่ากูก่อนไง

JB : กูอุทานเฉยๆไหมล่ะ แล้วเกิดอะไรขึ้นทำไมมานอนเป็นเพื่อนแบม

JB : น้องเป็นอะไรหรือเปล่า

MT : น้องมึงร้องไห้ กลัวผี กูเลยมาอยู่เป็นเพื่อน

JB : ฉิบหายละ แล้วเป็นไงงอแงมากเลยอะดิ

แล้วตอนกูมานี่ทำหน้าแข็งแกร่ง เด็กห่านี่หลอกกู

MT : น้องไม่อยากให้มึงห่วง

MT : เด็กดี ห่วงพี่ชาย น่ารัก

 

JB : ชมมากไปแล้วมั้ง

MT : แล้วมึงทักมาทำไม

JB : อ่อจะทักมาเตือนเรื่องที่ตอนเช้าให้โทรปลุกแบมแบม

JB : แต่ตอนนี้คงไม่ต้องแล้ว

MT : อืม นอนก่อนนะ ง่วง

JB : ฝากน้องกูด้วยนะ

Read

JB : ไอ้สัสอ่านแล้วไม่ตอบ

MT : เอาแต่ใจชิบหาย

MT : ขี้เอาแบบนี้หาเมียสักคนสิมึง

 

JB : จัญไรมาก ขี้เอาเหี้ยอะไร

JB: แต่ขอบใจนะที่มาอยู่เป็นเพื่อนแบม

MT: อืม

 

            พอตอบเสร็จก็วางมือถือทันที เขาเองก็อยากจะนอนแล้วเหมือนกัน มาร์คทิ้งตัวลงนอนไม่ลืมที่จะหันหน้าตะแคงเข้ามาหาแบมแบม สาบานเลยมองสิ่งสวยงามแบบนี้ทั้งคืนต้องฝันดีแน่ๆ

 

07:40

            มาร์คตื่นหลังเวลาที่ควรจะตื่นไปสิบนาที ไม่ถือว่างัวเงียมาก เพราะเมื่อตอนปีหนึ่งเหมือนจะชินกันการนอนดึกตื่นเช้าไปแล้ว มาร์คลุกขึ้นนั่งสิ่งแรกที่ทำหลังจากลืมตาคือหันไปมองคนข้างๆ แน่นอนว่าแบมแบมที่ขี้เซาตามคำบอกเล่าของเจบีไม่มีทางตื่นก่อนเขาแน่นอน คือจะอธิบายความน่ารักของแบมแบมในตอนนี้อย่างไงดี น้องขดตัวหันเข้าห้าหมอนข้าง นอนตัวเล็กตัวน้อยอยู่ใต้ผ้าห่ม มาร์คเอื้อมมือไปเกลี่ยผมที่ปรกหน้าสวยๆแล้วเอาไปทัดหูเบาๆ      

            น่ารักจังครับใช้นิ้วชี้เกลี่ยแก้มนวลเนียนเบาๆอย่างเอ็นดู ไม่ลืมว่าเมื่อคืนตัวเองทำบาปอะไรไว้กับแก้มน้อง สมองยังจำกลิ่นน้องได้อยู่เลย ชื่นชมน้องอยู่ครู่หนึ่งก็เอื้อมมือไปเขย่าตัวแบมแบมเบาๆ           

น้องแบมตื่นได้แล้วครับมาร์คจับบ่าน้องเบาๆและเขย่าอย่างกลัวว่าเนื้อน้องจะช้ำเลือดล้ำหนอง แล้วแบมแบมก็ไม่ได้ปลุกยากขนาดนั้นสักหน่อยเขย่านิดเดียวน้องก็รู้สึกตัวบิดขี้เกียจอยู่ใต้ผ้าห่มก่อนจะค่อยๆปรือตาขึ้นมา เปลือกตาสีมุขเปิดขึ้นให้เห็นตาใสแจ๋วของแบมแบม

 แม่งเอ้ย! เหมือนเมื่อคืนเราผ่านบทรักกันมาแล้วน้องก็ช้อนสายตามองมาที่เขาเหมือนอยากได้อีกรอบ รู้ว่าบาปแต่ตอนนี้ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าท่าทางของแบมแบมมันเชิญชวนแม้น้องจะแค่ลืมตาตื่นปกติก็ตาม

พี่มาร์ครู้สึกดีมากกับการที่น้องเรียกชื่อเขาเป็นคนแรกหลังจากลืมตา

น้องแบมตอนนี้เจ็ดโมงสี่สิบแล้ว ลุกไปอาบน้ำเตรียมตัวไปเรียนนะน้องพยักหน้าก่อนค่อยๆยันตัวเองให้ลุกขึ้นนั่ง มาร์คจ้องมองทุกอิริยาบถความน่ารักของแบมแบม ดูนุ่มนิ่มดูหอมไปหมด น้องบิดขี้เกียจสองทีติดก่อนจะตวัดผ้าห่มออกจากขาวนวลเนียน

หัวใจแทบวาย ก็กางเกงอะมันก็ขาสั้นอยู่แล้วพอผ่านก็ห่อตัวมากๆมันก็ล่นขึ้นไปอีก หนูถอดเลยก็ได้ถ้ามันจะล่นขึ้นไปขนาดนั้น มาร์คคิดในใจ

ขอบคุณพี่มาร์คมากนะครับที่อยู่เป็นเพื่อนแบมทั้งคืนเลย 

ไม่เป็นไรครับมาร์คยิ้มตอบอย่างคนแสร้งว่าตนใจดี ลองเป็นคนอื่นสิ ลองเป็นเพื่อนคนอื่นที่ไม่ใช่แบมแบมสิ โทรกวนเพราะเหตุผลโง่ๆอย่างกลัวผีก็ได้สบถคำหยาบใส่เป็นสิบๆคำแน่ๆ

น้องแบมร่างบางที่กำลังใส่สลิปเปอร์หันมามองต้นเสียง

ครับ?”

น้องแบมไปสถาบันบัณฑิตอย่างไงครับมาร์คกำลังหาตุ๊กตามาประดับหน้ารถ

อ๋อ พี่บี๋บอกให้ขึ้นวินมอไซค์ไปครับน้องตอบกลับมาพร้อมรอยยิ้มสดใส

ไปกับพี่ไหม

ไม่เป็นไรครับ ถ้าไปกับพี่มาร์คพี่มาร์คก็ต้องขับรถกลับไปกลับมาสิครับ เกรงใจแย่แบมแบมจำได้ว่า คอนโดพี่มาร์คอยู่ใกล้กับสถาบันฯ

เป็นห่วงไม่อยากให้ขึ้นมอไซค์ ไปกับพี่เหอะออกแนวจะขอร้องน้องนิดหน่อย

จะดีหรอครับแค่นี้ก็รบกวนพี่มากๆแล้ว

ถือว่าพี่ขอให้น้องแบมไปกับพี่เป็นการตอบแทนที่พี่มานอนเป็นเพื่อนแบมน้องเลิกคิ้วเหมือนจะงงกับข้อแลกเปลี่ยน

เอ่องั้นก็ได้ครับถ้าพี่มาร์คสะดวก

งั้นเดี๋ยวพี่ขับรถกลับคอนโดตัวเองเพื่อไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วเดี๋ยวจะขับมารับน้องแบมร่างบางพยักหน้าหงึกๆ เป็นอันเข้าใจกันทั้งสองฝ่าย

 

 เมื่อคืนไม่ได้ร้องไห้ แค่น้ำตาซึมเฉยๆ แค่กลัวนิดเดียวประโยคน่ารักกำลังดังออกมาจากปากคนตัวเล็กที่นั่งอยู่ข้างๆมาร์คโดยมีเข็มขัดนิรภัยรัดคาดตัวเอาไว้ร่างบางเจื้อยแจ้วเมื่อเจบีโทรมาหาแต่เช้า มาร์คกระตุกยิ้ม น้องบอกกลัวนิดเดียว แต่เหมือนความจริงจะไม่ใช่อย่างนั้นนะ มาร์คกำลังขับรถมุ่งไปยังร้านข้าวต้มสักร้านเพราะตอนนี้ยังมีเวลาให้แบมแบมได้กินข้าวเช้าอยู่ เจบีไลน์มาตอนเช้าว่าต้องพาแบมแบมไปกินข้าวเช้าถ้าไม่งั้นน้องจะฟาดงวงฟาดงาอารมณ์ไม่ดีทั้งวัน

เออ สายแดกที่แท้ทรู

ชอบ!

อ่าๆ แบมไม่ดื้อ แบมโตแล้ว พี่บี๋ก็ดูแลตัวเองด้วยนะเชื่อเลยว่าเพื่อนเขาต้องตอบกลับมาทำนองว่า ให้แบมแบมนั่นแหละดูแลตัวเองดีๆ ไม่ต้องห่วงคนอื่น

คิดถึงนะ อย่าลืมของฝากแล้วน้องก็กดวางสาย

ไอ้บีเป็นห่วงแย่เลยใช่ไหมครับพอน้องเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋ามาร์คที่กำลังตบไฟเลี้ยวและค่อยๆจับพวงมาลัยเลี้ยวรถด้วยมือเดียวก็ถามขึ้นมาทันที

ครับ บ่นใหญ่เลยเรื่องร้องไห้

มันเป็นห่วงน้องแบมไงถึงได้บ่น

อ่า คงจะอย่างนั้น แต่ด่าว่าอีอ้วนด้วยนะครับตอนก่อนจะวางสายไม่แน่ใจว่าเป็นห่วงแน่หรือเปล่ามาร์คหัวเราะน้อยๆดูพูดจาเข้าน่ารักน่าอมจับเคี้ยวไปทั้งตัว

เมื่อคืนหลับสบายไหมแบมแบมพยักหน้า

พี่มาร์คล่ะครับ

หลับสบายดีครับ หอมมากแบมแบมหันมามองคนที่ขับรถและสายตาจ้องมองไปยังท้องถนน

พี่มาร์คพูดว่าอะไรนะครับ?”

น้องแบมใช้น้ำหอมยี่ห้ออะไรครับ กลิ่นน้องแบมมันหอมติดหมอนไอ้บีมาด้วยเลยคนที่ถามมากลับถูกถามกลับแทนที่จะได้คำตอบ

ห๊ะ?...อ่อน้ำหอมหรอครับ อ่า แบมไม่รู้สิครับเปลี่ยนกลิ่นทุกๆครั้งที่ใช้หมด ขวดล่าสุดเลยไม่รู้ว่ายี่ห้ออะไร แต่จำได้ว่าซื้อที่ Cute press”  คนกับชื่อยี่ห้อสัมพันธ์กันอย่างหนึ่งก็คือ น่ารักเหมือนกัน

หอมดีนะแล้วน้องก็ก้มลงไปดมตัวเอง

แบมฉีดน้ำหอมเยอะไปหรือเปล่าครับ ไม่คิดว่ากลิ่นตัวเองจะติดหมอนพี่บี๋ด้วยจะบอกน้องอย่างไงดีว่าที่บอกว่าหอมดีนี่หมายถึงกลิ่นแก้มน้องน่ะ ซึ่งมันคนละกลิ่นกับกลิ่นน้ำหอมน้อง ให้เดากลิ่นที่แก้มน่าจะเป็นกลิ่นประจำตัวที่ไม่ได้มาจากน้ำหอม กลิ่นเดียวกับกลิ่นที่ติดอยู่ที่หมอน

เปล่าครับ

อ่า แบมนึกว่าตัวเองฉีดเยอะไปจนฉุนสำหรับน้องมีแต่คำว่าหอม ยังไม่ได้จะชวนคุยอีกสักประโยคก็พาน้องมาถึงร้านข้าวต้มใกล้ๆสถาบันบัณฑิต ซึ่งมันก็เป็นร้านเดียวกับที่เจอน้องแบมเมื่อหลายสัปดาห์ก่อน

เช้านี้แบมขอเลี้ยงพี่มาร์คนะครับเหมือนน้องจะกลัวว่ามาร์คจะขอเลี้ยงข้าวเช้าตนเอง เลยรีบพูดไว้ก่อนเพราะเกรงใจตั้งหลายเรื่องแล้ว

ได้ครับถ้าน้องแบมยินดีแล้วทั้งคู่ก็พากันหาโต๊ะว่าง หยิบกระดาษขึ้นมาเขียนบิล เขียนเสร็จก็เอาไปให้คนทำแล้วก็นั่งรอ ด้วยความเป็นร้านข้าวต้มธรรมดาเลยต้องบริการตัวเอง แบมแบมก็น่ารักเดินไปกดน้ำให้พี่มาร์ค พอกดเสร็จก็มานั่งรอข้าวเงียบๆ มาร์คเองก็จิบน้ำและแอบมองน้องไปด้วย มีบ้างที่ยกมือถือขึ้นมาเล่น

เพื่อนแบมแบมสะดุ้งสุดตัวเมื่อคนที่นั่งโต๊ะข้างๆจู่ๆก็หันมาแล้วเรียกเขา แบมแบมไม่แน่ใจนัก ใช้เวลาค่อนวินาทีในการประมวลผลก่อนจะพบว่าเขาคนนั้นคือดี้ เพื่อนคณะสถาปัตย์ฯ

            ดี้!!

นึกว่าจะไม่ใช่ซะละมาร์คมองดี้สลับกับแบมแบมก่อนจะกลับมาจ้องหน้าดี้และมองตั้งแต่หัวจรดเท้า

บังเอิญจังเลยยัยน้องยิ้มจนฟันกระต่ายโผล่

มากับใครอะ รุ่นพี่หรอ หรือแฟนมาร์คอยากจะตอบกระแทกหน้าว่า ผัว แต่ก็ทำไม่ได้  แบมแบมอธิบายเสร็จสรรพว่าตัวเขาเป็นใคร สุดท้ายแล้วไอ้เด็กที่ชื่อว่าดี้ก็ยกมือไหว้เขาและเขาก็รับไหว้ตามระเบียบ

มานั่งด้วยกันไหมดี้

นั่งได้หรอดี้เหลือบไปมองพี่มาร์คที่ทำหน้านิ่ง แต่ก็เพียงแค่เหลือบเท่านั้นเพราะเขาตัดสินใจยกชามข้าวต้มกับแก้วน้ำมาด้วย

เอาล่ะ กูไม่ชอบไอ้เด็กนี่!

 

@เชียงใหม่

            เจบีสบายใจขึ้นมากตอนรู้ว่าน้องโอเคและมาร์คก็ดูแลอยู่  ไม่ได้นั่งเครื่องบินนานพนักงานต้อนรับบนเครื่องสวยขึ้นมากแม้จะจำไม่ได้ว่าครั้งก่อนหน้าพนักงานคือคนไหน พอนั่งเครื่องมาลงเชียงใหม่ก็มาพักโรงแรม เอ่อ ขอรีวิวการนอนเมื่อคืนหน่อยสตาฟค่ายมีหลายคนเลยต้องนอนห้องละสองถึงสามคน ดีใจมากโขที่ได้นอนห้องสองคนแต่ก็พบว่าโคตรอึดอัดที่ พักโอเคแต่ที่ไม่โอเคดูเหมือนจะเป็นรูมเมทหน้าหมี (?)

            ที่บอกว่าหน้าหมีก็เพราะชอบทำหน้าหงึแบบบอกไม่ถูกคือเหมือนหมีมากๆ แถมยังเป็นหมีที่มีนิสัยเป็นระเบียบและโคตรสะอาด ชายที่ชอบแก้ผ้าเดินโทงๆแบบเขาเลยจะอึดอัดหน่อยๆ

            หมีๆหยิบถุงเท้าตรงนั้นให้หน่อยสิอะแม่งอยากหน้าเหมือนหมีเรียกว่าหมีแม่งเลย

ก็บอกว่าชื่อจิน ㅡㅅㅡ  ไอ้สัสหน้าโคตรเหมือนคุมะ แล้วเป็นคุมะมงด้วย เจบีคิดในใจ

เออๆจินๆหยิบถุงเท้าให้หน่อยสิเขารู้ดีว่าคนเราที่พึ่งรู้จักไม่ควรจะไปสั่งใครให้หยิบถุงเท้าให้ แต่แม่ง ไอ้สัสเอ้ย น่าแกล้งฉิบหาย

หยิบเองสิ!แล้วหมีก็สะบัดหน้าใส่ อ้าวไอ้สัส!ให้กูหยิบเองก็ทำไมไม่บอกดีๆวะแม่ง พอหมีบ่นเสร็จหมีก็เดินกลับไปนั่งบนเตียงพร้อมกระปุกครีมทาผิว สำอางจนไม่คิดว่าจะเรียนวิศวะ เขาก็ก้มเก็บถุงเท้าตัวเองบ่นอุบอิบอีกนิดหน่อย ในจังหวะหมุนตัวกำลังจะเดินกลับเตียงตัวเอง หมีก็ชันขาขึ้นมาข้างหนึ่งเพื่อทาครีมแล้วมันอยู่ในชุดคลุมอาบน้ำ

ขาขาวมาก เนียนมาก อันนี้คือสิ่งที่รู้

มองอะไรใจก็อยากจะตอบกลับไปว่ามองขามึงไงแต่ก็ได้แต่เงียบและเดินจ้ำๆกลับเตียง ดอกที่สองแล้วนะที่เหมือนโดนอ่อยเนี่ย

เมื่อคืนก็ยืนใส่เสื้อผ้าโชว์อยู่หน้ากระจก รู้ว่าเมื่อคืนแม่งใส่กางเกงในสีครีมเพราะแม่งมันยืนใส่ตรงนั้น ไม่รู้ว่ามันเป็นคนไม่ระวังหรือมันตั้งใจอ่อย แต่หน้าหมีแบบนี้น่าจะเหมือนแบมแบมคือไม่รู้เรื่องห่าอะไร ไม่รู้แม้กระทั่งว่าหน้าหมีๆของตัวเองมองไปมองมามันหวานเหมือนผู้หญิงขนาดไหน

            หมีๆ กูถามอย่างหนึ่งดิ

            ㅡㅅㅡจินทำหน้าอึนกลับมาโดยไม่พูดไม่จา

            มึงมีแฟนไหมวะ?”

..........................

talk : อิพี่มันร้ายนะคะ หัวหน้า !!!! ส่วนพี่บี๋นั้นเป็นกำลังใจให้คุยกับหมีจินให้รู้เรื่องค่า 5555

พี่มาร์คหื่นเลเวลไหน 1-10? 

#เอวมาร์คแบม @tofu_7

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 175 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,884 ความคิดเห็น

  1. #1649 Beaujungf (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 18:26
    พี่มาร์คหื่นนนเรเวล 195 ล้านเบยยยย จะจับน้องกินท่าเดียววว
    #1,649
    0
  2. #1628 May (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 00:17

    ความคิดพี่แต่ละอย่าง มีแต่ดีๆ ทั้งนั้น

    #1,628
    0
  3. #1555 mylove2BB (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 05:49
    ไม้เรียวอยู่ไหนมาตีมต.หน่อย
    #1,555
    0
  4. #1474 Melinnnnnnn (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 12:29
    ม้าคลักหลับน้องอะ น่าตีว่ะ
    #1,474
    0
  5. #1468 Nattitap (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 00:40
    11 /

    1-10 น่าจะเอาไม่อยู่แล้วพี่เอ้ย5555
    #1,468
    0
  6. #1466 JBfangirl (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 07:52
    พี่มาร์คคคคค
    #1,466
    0
  7. #1463 uromtbb (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 01:56
    งื้อออออ
    #1,463
    0
  8. #1460 - Chompaey (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 01:17
    เบอร์5ค่ะ แอบแต้ะอั๊ง5555
    #1,460
    0
  9. #187 tektiannie (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 00:32
    ห้ามใจไม่ได้เรยยยยย
    #187
    0
  10. #186 JuneJuneSoSo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 00:24
    นิดๆหน่อยๆก็เอานะมาร์ค
    #186
    0
  11. #185 teechar (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 23:57
    ทำไรน้องตามาร์ค!!!!
    #185
    0
  12. #184 Joyler (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 23:57
    ทำอาร๊ายยยยยย !!!
    #184
    0
  13. #183 b0849197759 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 23:55
    รอจ้าา พี่เค้าจะทำอะไรน๊าาา😆
    #183
    0
  14. #182 Fonnnnnni (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 23:54
    ชอบมากเลยย รอนะค่ะ^^
    #182
    0
  15. #181 Beamsc44 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 23:51
    ว้อนนยยยย น้องควรกลัวมาร์คมากกว่าผี55555
    #181
    0
  16. #180 tangkwa4410 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 23:50
    พี่มาร์คเข้าข่ายโรคจิตแล้วนะ!!!!!
    #180
    0