(Pokemon)เกิดใหม่ในโลกโปเกม่อน

ตอนที่ 4 : ถนนหมายเลข1 โจทย์เก่า โปเกม่อนปริศนา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 530
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 69 ครั้ง
    9 มี.ค. 62

ถนนหมายเลข1 โจทย์เก่า โปเกม่อนปริศนา

จากที่ผมสลบไปเมื่อตอนที่แล้ว ตอนนี้ผมก็ตื่นขึ้นมาแล้วผมยังอยู่ที่ศูนย์วิจัยของด็อกเตอร์ออร์คิดอยู่ซึ่งข้างๆผมมียูสึเกะนั่งอยู่ พอยูสึเกะเห็นผมฟื้นขึ้นมาก็เข้ามา ถามผมว่า 
"ไคโตะ นายเป็นอะไรมั้ยครับ?"ยูสึเกะถามผม ซึ่งผมก็ส่ายหน้าเล็กน้อยเพื่อแสดงให้เห็นว่าผมไม่เป็นไร
"งั้นก็ดีแล้วล่ะครับ งั้นเราออกเดินทางกันเลยดีกว่ามั้ยครับ?" ซึ่งผมก็พยักหน้าตอบไป 
"เอาล่ะได้ออกเดินทางแล้วสินะตื่นเต้นจังแหะ"ผมคิด
"งั้นนายก็ครับเข้าบอลก่อนนะครับ ไคโตะ"พูดจบยูสึเกะ ก็ใช้โปเกบอลยิงลำแสงสีแดงเพื่อดึงผมเข้าไปในโปเกบอล แต่ผมก็หลบได้ ยูสึเกะจึงปาโปเกบิลมาที่ผมแต่ผมก็ใช้หางฟาดโปเกบอลลูกนั้นจนมันกระเด็นไปชนที่หน้าของ ยูสึเกะมันไป
"ไคโตะไม่ชอบอยู่ ในบอลงั้นหรอครับ?"ซึ่งผมก็พยักหน้าตอบไป ทำไงได้ล่ะก็ผมพูดภาษามนุษย์ไม่ได้นี่นา ก็ต้องสื่อสารกันด้วยวิธีนี้ล่ะนะ

ผ่านไปซักพัก~

......ตอนนี้ผมได้รู้ล่ะว่าเทรนเนอร์ของผมมันไม่เอาไหนโครตๆ นอกจากแบทเทิ้ลก็แทบทำอะไรไม่เป็นเลยนี่หว่า แถมยัง-
"นี่ไคโตะ เรามาพักกันเถอะครับผมหิวแล้วอ่ะ" แต่เอ็งพึ่งกันไปเมื่อสามสิบนาทีก่อนเองนะเฟ้ย แล้วก่อนหน้านั้นด้วย นี่เอ็งหิวทุกๆสามสิบนาทีเลยเรอะ!? ด้วยความระอาถึงขีดสุดทำให้ผมกระโดดขึ้นไปบนไหล่ของ ยูสึเกะและ
"โอ๊ยยย ไคโตะอย่าตบหัวผมสิครับ ก็ได้ครับผมไม่พักก็ได้ครับ หยุดตบหัวผมเถอะ" ใช่ครับผมกระโดดขึ้นไปตบหัวของยูสึเกะเป็นชุดเลยครับ
"อ่ะ! นั่นมันป๊อบโปะนี่ครับ"พูดจบยูสึเกะก็เอาโปเกเด็กซ์ส่องไปที่ป๊อบโปะตัวนั้นแล้วก็เกิดเสียงโมโนโทนดังขึ้น

"ป๊อบโปะ โปเกม่อนนกขนาดเล็ก เป็นโปเกม่อนที่สงบ พวกมันจะซ่อนตัวในพงหญ้าและกินอาหารจำพวกแมลงตัวเล็กๆเป็นอาหาร"(อ้างอิงจากข้อมูลโปเกเด็กซ์ภาคไฟเร้ดและลีฟกรีน) พอเสียงของโปเกเด็กซ์ดังขึ้น ยูสึเกะก็พูดขึ้นว่า
"งั้นป๊อบโปะนายคือโปเกม่อนตัวแรกที่ผมจะจับล่ะนะ เอาล่ะไคโตะครับมาช่วยกันจับป๊อบโปะกันเถอะครับ!"เรื่องดิ ทำไมผมต้องไปเจ็บตัวเล่าคิดเสร็จผมก็ไปนอนเล่นบนหินแถวนั้น พร้อมส่ายหัวเพื่อปฏิเสธสิ่งที่เทรนเนอร์ของผมขอ
"งั้นผมจะจับมันด้วยตัวเองครับ!"ว่าจบยูสึเกะก็กระโจนเข้าไปจับป๊อบโปะตัวนั้นและก็มีก้อนหินก้อนหนึ่งที่กระเด็นไปโดนหัวของ โอนิสึสึเมะตัวนึงจนหัวของมันโนขึ้นมา


แล้วมันก็พุ่งเข้ามาโจมตีผมซึ่งอยู่บนก้อนหินแทนที่จะเป็นยูสึเกะเพราะมันคงจะคิดว่าผมที่อยู่บนก้อนหินเป็นคนโจมตีมัน
จากนั้นเจ้าโอนิสึสึเมะก็พุ่งมาโจมตีตัวผม ซึ่งแน่นอนว่าโดนผมส่วนกลับด้วยปืนฉีดน้ำจนมันหนีไป แต่มันก็ไปตามพวกมันมาโจมตีที่ผมจนผมต้องวิ่งหนีไปพร้อมกับยูสึเกะ
"ไคโตะเนี่ย ซวยจังเลยนะครับ"
"ผมซวยเพราะนายนี่แหละเฟ้ย!"ผมตะโกนตอบยูสึเกะไป
"ผมว่าตอนนี้เรารีบหนีกันดีกว่านะครับ"
เออ! สับตีนให้ไวเลยยูสึเกะ ความจริงเรื่องนี้ก็เผ็นความผิดเอ็งนะเฟ้ย!  พวกผมวิ่งออกมาไกลมากโดยที่มีโอนิสึสึเมะเข้ามาโจมตียูสึเกะบ้างแต่ก็ได้ผมช่วยยิงปืนฉีดน้ำสะกัดเอาไว้ก่อนแต่ก็มีบางตัวบินเข้ามาจิกที่หลังของยูสึเกะ และแล้วยูสึเกะก็สะดุดล้มลงแล้วยูสึเกะก็พูดออกมาว่า
"ของร้องล่ะครับ ไคโตะช่วยกลับเข้าบอลไปที ไม่ต้องห่วงผมนะครับ" แต่ผมก็ไม่ยอมเข้าไปในบอลแต่ผมที่ไม่อยากให้เทรนเนอร์ของตัวผมเองต้องเจ็บตัวไปมากกว่านี้ ผมจึงทำตามในอนิเมะโปเกม่อนตอนที่หนึ่งนั่นคือการ กระโดดขึ้นไปเหยียบไหล่ของยูสึเกะ ที่เหลือก็แค่ปล่อยไฟฟ้าแสนโวลต์..... แต่เดี๋ยวนะ ผมเป็นโปเกม่อนน้ำจะไปมีท่าไฟฟ้าแสนโวลต์ได้ไงล่ะ! แล้วผมก็หน้าทิ่มกับพื้นดิน
"แล้วนายจะกระโดดไปให้มันทึ้งเล่นหรอครับ ไคโตะ?"
"หุบปากไปเฟ้ย!" คิดออกล่ะว่าต้องทำยังไง จากนั้นผมก็นกระโดดไปที่ไหล่ของยูสึเกะ แล้วใช้ปืนฉีดน้ำโจมตีไปที่พวกโอนิสึสึเมะำร้อมกับหมุนตัวไปด้วยจนทำให้เหล่าโอนิสึสึเมะร่วงไปทีล่ะตัวสองตัว และแล้วพวกนั้นก็ร่วงลงไปจนหมด แต่แล้วก็ปรากฎร่างของโอนิดริวออกมาแล้วมันก็พูดออกมาด้วยเสียงเหี้ยมว่า
"เจอกันอีกแล้วนะ เจ้าหนูวานิโนโกะตัวแสบ!"มันพูดพร้อมใช้ท่าปากสว่านเข้ามาหมายจะโจมตีมีที่ตัวผมก็มีริโอรุตัวนึงวิ่งหนีฝูงสเปียร์มาแล้วก็ตะโกนออกมาว่า
"อย่ามาเกะกะเส้นทางของพระเจ้าสิฟ่ะ!"แล้วจากนั้นริโอรุตัวนั้นก็ใช้ท่าหมัดสายฟ้าต่อยไปที่โอนิดริลตัวนั้นลงไปดิ้นชักกระแด่วๆ แถวนั้น โดยที่มีสเปียร์ฝูงใหญ่บินตามหลังริโอรุตัวนั้นไป แต่ก็มีสายตาของโปเกม่อนตัวนึงที่มองพวกผมอยู่บนท้องฟ้าแล้วบินจากไป

ทางด้านโปเกม่อนตัวนั้น

ไงทุกคน..... ข้าเรควาซ่าไงล่ะ! ตอนนี้ข้ากำลังเดินทางไปประชุมโปเกม่อนในตำนานและมายา ของตาแก่โลลิค่อนอาเซอุส ที่จะเรียกประชุมเรื่องการทำฟาร์มสึทจา ข้าล่ะอยากรู้จริงๆว่า เจ้างูเขียวเดินสองขานั่นมันน่ารักตรงไหน ข้าดูยังไงมันก็ฮิโนอาราชิเวอร์ชั่นสีเขียวมิใช่รึ? แต่ระหว่างทางข้าก็ได้เห็นสิ่งที่หน้าสนใจอยู่เหมือนกัน นั่นก็คือเทรนเนอร์ที่ยอมเอาตัวเองมาเจ็บตัวเพื่อปกป้องโปเกม่อนของตัวเองและ วานิโนโกะ-ไม่สินั่นคือผู้เกิดใหม่ที่ตาแก่นั่นเล่าให้ฟังสินะ!? แล้วก็ยังมีริโอรุอีกตัวนึงที่เป็นผู้เกิดใหม่เหมือนกัน สงสัยคราวนี้คงมีเรื่องน่าสนใจเกิดขึ้นแล้วสิ แต่เอาไว้ไปคุยกับเซคร่อมแล้วกัน จากนั้นเรควาซ่าก็บินไปที่ชินโอ

โปรดติดตามตอนต่อไป                                                                                                                                                         
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 69 ครั้ง

50 ความคิดเห็น

  1. #7 newzuza884 (@newzuza884) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 15:20

    คามิดาาาาาาาา!/ริโอรุ

    ดีนะไม่ซวยระดับมัน/ซารุ

    เวรี่ดิสพ้อยไงไม่รู้สิ/บาคุ

    #7
    12
    • #7-10 newzuza884 (@newzuza884) (จากตอนที่ 4)
      9 มีนาคม 2562 / 15:38
      ไม่ยาก!/บาคุ ซารุ
      ตอนใหม่อัปละ
      #7-10
    • #7-12 TleRage (@Titlerage_soul) (จากตอนที่ 4)
      10 มีนาคม 2562 / 16:43
      ตูลงตอนใหม่แล้วนะ
      #7-12
  2. #6 ♛uาJฟ้า✣ซากุsะ (@seaza47) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 15:14
    ฉากนี้มันคุ้นๆนะ
    #6
    1
    • #6-1 TleRage (@Titlerage_soul) (จากตอนที่ 4)
      9 มีนาคม 2562 / 15:25
      ฉากจากตอนแรกของโปเกม่อนครับ
      #6-1