วชิรปทุมวงศ์ (อาวุธแห่งความดี)

ตอนที่ 9 : พระธิดาเป็นเหตุ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    5 ก.ค. 63

บรรดาพระมเหสีและราชบุตรของราชารัชภาฏซึ่งในขณะนี้ได้กลับไปใช้ชีวิตยังเมืองของตน กาลเวลาได้ทำให้พวกเขาที่ต้องแยกกันอยู่คนละทิศคนละทาง จำต้องรวมตัวกันเพื่อช่วยเหลือราชารัชภาฏให้รอดพ้นจากอันตราย

ณ เมืองนครบาดาล พญาอินทรานาคราชกำลังว่าราชการกับเหล่าเสนาอำมาตย์ ระหว่างนั้นพระธิดากรมรกตในเวลานี้ได้เจริญวัยเติบโตเป็นหญิงสาวรูปงาม วิ่งเข้ามายังท้องพระโรง พญาอินทรานาคราชจึงตำหนิว่าการว่าราชการนี้ไม่ควรมีสตรีเข้ามาเกี่ยวข้อง จึงสั่งให้พระธิดาออกไปรอนอกท้องพระโรง เมื่อว่าราชการเสร็จพญาอินทรานาคราชก็เสด็จออกไปพบพระธิดายังตำหนักที่ประทับทันที ทั้งคู่สนทนาเรื่องสารทุกข์สุขทั่วไปได้สักพัก พระมารดาหรือพระมเหสีแก้วคำฟ้านาคิณีก็เสด็จเข้ามา เมื่อเห็นปู่กับหลานพูดคุยกันจึงซักถามเพื่อขอร่วมคุยด้วย สนทนากันได้สักพักมเหสีแก้วคำฟ้านาคิณีจึงเผลอพูดเรื่องพระสวามีคือราชารัชภาฏออกมา ว่าเพลานี้ไม่รู้จะเป็นตายร้ายดีอย่างไร พญาอินทรานาคราชจึงสั่งให้พระธิดากรมรกตออกไปวิ่งเล่นกับพระสนมข้างนอกก่อน แล้วจึงถามแก้วคำฟ้าว่า ผ่านมานานขนาดนี้เจ้ายังไม่ลืมรัชภาฏอีกหรือ เท่าที่พ่อจำความได้ตอนนั้นที่พ่อไปรับเจ้าออกมา เทพศิลาคีรีได้สังหารรัชภาฏสิ้นแล้วมิใช่ฤๅ แก้วคำฟ้าร้องไห้และแย้งออกไปทันทีว่าหากยังไม่พบศพตนก็ยังเชื่อว่าราชารัชภาฏยังมีพระชนม์ชีพอยู่ เพียงแต่ลูกไม่รู้ว่า เทพศิลาคีรีจะจับตัวเสด็จพี่ไปไว้ที่ใด พญาอินทรานาคราชฟังอย่างไม่ตอบโต้สักพักหนึ่งจึงถามต่อไปว่า แล้วเจ้าจะทำเยี่ยงไรต่อไป จะออกตามหาก็มิรู้ได้ว่ารัชภาฏอยู่แห่งหนใด หรือออกไปแล้วทราบภายหลังว่ารัชภาฏตายแล้วเราเองจะลำบากเอาได้ เพราะการที่ขึ้นไปบนพื้นพสุธานั้นต้องระวังตัวเป็นอย่างมากอันตรายมีมากมายรอบตัว พญาอินทรานาคเงียบไปครู่หนึ่งก็พูดต่อว่า แต่ด้วยรัชภาฏนั้นเป็นคนดี เราเองก็ยังติดหนี้บุญคุณอยู่ไม่น้อย พ่อจะออกตามหารัชภาฏเอง แก้วคำฟ้าหยุดร้องไห้แล้วยิ้มออกมาด้วยความดีใจ จึงจะขอกำลังจากพญาครุฑของพระพี่นางมาร่วมด้วย พญาอินทราแย้งขึ้นทันทีว่าการนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับพญาครุฑ นาคกับครุฑเป็นอริกันมาทุกชาติ ทำไมจึงพูดเช่นนี้ แก้วคำฟ้าให้เหตุผล ก็ด้วยธิดาแห่งพญาครุฑก็ล้วนเป็นชายาของเสด็จพี่รัชภาฏซึ่งมีบุตรพร้อมกัน เมื่อครั้งที่เสด็จพ่อมอบลูกให้ราชารัชภาฏนั้น ครั้นเมื่อไปถึงเมืองวชรบุรีพระมเหสีทิพย์กมลธิดาของพญาครุฑก็มิได้จงเกลียดจงชังอะไรลูกเลย ยิ่งไปกว่านั้นยังเคยได้รับความเมตตาให้เกี่ยวดองเป็นพี่น้องกันด้วยกัลยาณมิตรอีกด้วย ชะนี้แล้วเราเองก็เปรียบเสมือนเครือญาติกันนะเพคะท่านพ่อ พญาอินทรายืนกอดอกพลางถอนหายใจแล้วพูดว่า ถึงจะอย่างนั้นก็เถอะ แต่ในอดีตพ่อกับปุราณะเคยบาดหมางกันมาก่อน ครั้นจะให้ไปสมานไมตรีกันนั้นคงจะยาก พี่น้องนาคของเราอยู่กันมาอย่างผาสุกแต่ก็ถูกครุฑคอยเบียดเบียนมาโดยตลอด การข้อนี้พ่อให้เจ้าไม่ได้จริง ๆ แก้วคำฟ้าจึงแสดงทีท่าน้อยใจ พระธิดากรมรกตซึ่งแอบฟังปู่กับแม่สนทานากันอยู่จึงล่วงรู้เหตุการณ์ต่าง ๆ แล้วคิดหาวิธีที่จะเดินทางออกตามหาเสด็จพ่อด้วยตนเอง ครั้นแสงสุรีย์หมดลง นาคทุกตัวต่างหลับใหล พระธิดากรมรกตกับสนมนางหนึ่งได้แอบหนีออกมาจากเมืองบาดาลอย่างเงียบ ๆ ฝ่าเกลียวคลื่นและโขดหินต่าง ๆ ขึ้นมายังชายฝั่ง แล้วก็เดินเข้าป่าไปในที่สุด 

แสงอาทิตย์ที่สาดส่องลงมายังพื้นพิภพใต้บาดาลนั้นบอกให้รู้ว่าเวลานี้เช้าแล้ว ทุกคนต่างทำหน้าที่ของตน พญาอินทรานาคราชก็ออกว่าราชการตามปกติ ทันใดนั้นแก้วคำฟ้านาคิณีก็วิ่งเข้ามาด้วยพระทัยอันเร่าร้อน หน้าตาตื่น พญาอินทรานาคราชจึงซักถามไปว่ามีเหตุอะไร แก้วคำฟ้าตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือว่าไม่พบกรมรกตที่ในตำหนัก ให้สนมออกไปหารอบเมืองก็ไม่พบ พญาอินทรานาคจึงตรัสตอบว่า กรมรกตนี้เป็นสาวสะพรั่งเป็นวัยอยากรู้อยากเห็น คงจะไปเที่ยวเล่นข้างนอกกระมัง เจ้าจะวิตกไปใย อีกไม่นานก็คงจะกลับมา เวลานี้จงให้เกียรติบัลลังก์ที่พ่อกำลังว่าราชการด้วย ออกไปก่อนแล้วค่อยว่ากัน เมื่อว่าราชการเสร็จพญาอินทรานาคราชจึงสั่งให้ทหารออกไปตามพระธิดากลับวัง ทหารออกไปถึงสองรอบก็ไม่พบพระธิดา จึงมารายงานแก่พญาอินทรานาค มเหสีแก้วคำฟ้าจึงขอออกตามหาด้วยตนเองแต่ถูกพ่อห้ามไว้ ตรัสสั่งให้รออยู่ในวังก่อน หากสามวันมิกลับมา เราจะออกไปตามหาเอง 

3 วันผ่านไปก็ไม่มีวี่แววของพระธิดา ทหารรอบวังก็ไม่มีใครพบเห็นพระธิดา พญาอินทรานาคราชคิดเห็นว่ากรมรกตคงจะได้ยินตอนที่เราคุยกันเรื่องรัชภาฏเป็นแน่ เลยคิดจะออกตามหาด้วยตนเอง พญาอินทรานาคราชถอนหายใจแล้วตรัสต่อว่า เด็กหนอเด็ก พ่อเจ้าหน้าตาเป็นอย่างไรเจ้าเองก็ไม่เคยเห็น พอทราบข่าวก็ออกตามหาทันที เราพญาอินทรานาคราชจะอยู่เฉยมิได้แล้ว แก้วคำฟ้าซึ่งนั่งฟังอยู่ก็สงสัยจึงถามไปว่าท่านพ่อนั้นคิดการใดอยู่โปรดเผยมาให้ลูกได้ทราบด้วย พญาอินทรานาคตอบไปว่า เราจะเดินทางไปยังเมืองวิมานฉิมพลี แก้วคำฟ้าจึงดีใจเป็นอย่างมากไม่เคยคิดว่าพ่อจะตัดสินใจอย่างนี้มาก่อน พญาอินทรานาคราชจึงแปลงกายเป็นพญานาคแล้วเสด็จขึ้นไปยังวิมานฉิมพลีของพญาครุฑปุราณะทันที

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น