วชิรปทุมวงศ์ (อาวุธแห่งความดี)

ตอนที่ 2 : ตั้งบ้านตั้งเมือง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 51
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    5 ก.ค. 63

เมื่อทั้งสามคนคือรัชภาฏกับนางทิพย์กมล และราชพลมาถึงพื้นพสุธา ก็ได้วางแผนที่จะสร้างเมืองขึ้นเพื่อเป็นที่อยู่อาศัย และเลี้ยงดูช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ที่ตกทุกข์ได้ยาก ทั้งสามจึงเสาะแสวงหาพื้นที่ ๆ เหมาะสมในการสร้างบ้านเมือง จนเดินทางมาถึงป่าโล่งริมแม่น้ำใหญ่แห่งหนึ่งซึ่งน้ำไหลจากทิศตะวันตกไปยังทิศตะวันออก รัชภาฏได้วางแผนสร้างอาณาเขตเป็นสองเมือง และได้ตั้งเมืองของตนทางทิศเหนือริมแม่น้ำโดยตั้งชื่อตามอาวุธวิเศษว่า “วชรบุรี” แล้วให้ราชพลไปตั้งบ้านเมืองทางทิศใต้ห่างจากเมืองของตนในระยะเดินเท้าเพียง 3 วัน แล้วให้ตั้งชื่อเมืองว่า “ปทมบุรี” เมื่อทั้งสองพี่น้องได้เนรมิตพระราชวังขึ้นเสร็จแล้ว จึงสถาปนาตนขึ้นเป็นเจ้าเมืองคอยดูทุกข์สุขของอาณาประชาราช ซึ่งประชาชนที่อาศัยในแถบนั้นอยู่ก่อนต่างดีใจและพากันย้ายถิ่นฐานบ้านเรือนเข้าไปยังพระนคร ต่อมาเมืองทั้งสองก็ได้ไปมาหาสู่กันบ่อยครั้ง และร่วมทำศึกกันจนได้รับชัยชนะมาทุกครั้ง ประชาชนที่ตกทุกข์ได้ยาก ต่างมีอาชีพทำ ครองตนอยู่ในศีลธรรมตามที่เจ้าเมืองได้ปฏิบัติให้เห็นเป็นแบบอย่าง 

ครั้งหนึ่งพระราชารัชภาฏได้ไต่ถามเรื่องมเหสีของเมืองน้องคือเมืองปทมบุรี แต่พระราชาราชพลมิเคยหมายตามองหญิงใดในโลกเลย ราชารัชภาฏจึงได้ทำพิธีบวงสรวงแด่พระอินทร์ ขอพระราชทานนางฟ้ามาเป็นพระมเหสีให้กับราชาราชพลเพื่อเป็นมิ่งขวัญและช่วยบำบัดทุกข์บำรุงสุขให้แก่ราษฎร พระอินทร์ทรงเห็นในความดีที่พระราชาราชพลได้ทรงบำเพ็ญเพียรภาวนามาเป็นเวลานาน จึงพระราชทานนางฟ้าผู้เลอโฉมงดงามกว่าใครในโลกานามว่า “รัตนพิลามาศ” ให้กับพระราชาราชพล นับแต่นั้นมาเมืองปทมบุรีก็มีแต่ความสุขหรรษาเสมอมาเป็นเวลาหลายปี

อยู่มาวันหนึ่งราชารัชภาฏได้ชักชวนราชาราชพลออกเสด็จประพาสป่า แต่เนื่องด้วยราชาราชพลกำลังอยู่ในช่วงจำศีลภาวนา ราชารัชภาฏจึงเสด็จส่วนพระองค์ โดยเสด็จทางชลมารคไปกับเสนาอำมาตย์เพียงไม่กี่คน เมื่อเที่ยวชมธรรมชาติจนพลบค่ำเหล่าทหารก็ได้สร้างพลับพลาให้พระราชาประทับ เมื่อสุริยาเฉิดฉายมาอีกครั้ง พระองค์ก็ได้เสด็จต่อไปจนถึงริมทะเล และได้พบกับพญานาคตนหนึ่งนอนจมกองเลือดอยู่ริมชายหาด พระองค์และเสนาอำมาตย์จึงรีบเข้าไปช่วยเหลือ แล้วเร่งถามหาข้อเท็จจริงจากพญานาค ด้วยคิดว่าพญานาคจะสิ้นลมเสียก่อน แต่ดวงชะตาของพญานาคยังไม่ถึงคาด ราชารัชภาฏพาพญานาคขึ้นมาบนฝั่ง แล้วจึงใช้พลังจากวชิระรักษาพญานาคตนนั้นจนหายดีเป็นปกติ เมื่อฟื้นจึงได้ซักถามถึงสาเหตุของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จึงได้ทราบว่าท่านนี้คือพญาอินทรานาคราช ผู้ครองนครบาดาล ท่านโดนรุกรานจากเทวดาฝ่ายอธรรม จนเมืองบาดาลเกือบจะล่มสลาย แต่ช่างโชคดีที่ท่านราชารัชภาฏได้มาช่วยเอาไว้ทันท่วงที ราชารัชภาฏจึงขอเสด็จตามพญาอินทรานาคราชไปยังเมืองบาดาลเพื่อช่วยขจัดพวกมารฝ่ายอธรรม เมื่อขับไล่พวกมารต่าง ๆ ไปได้ พญาอินทรานาคราช จึงขอมอบบุตรีที่มีนามว่า “แก้วคำฟ้านาคิณี” ให้เป็นพระชายา เพื่อตอบแทนบุญคุณที่ราชารัชภาฏได้เคยช่วยเหลือไว้ ซึ่งราชารัชภาฏกับแก้วคำฟ้านาคิณีก็ได้มีใจให้กันตั้งแต่ครั้งลงไปขับไล่พวกมารผจญ ก่อนราชารัชภาฏจะเสด็จกลับ พญาอินทรานาคราชก็ได้ตรัสกับราชาว่า หากกาลข้างหน้ามีการสิ่งใดที่เหล่านาคาพญานาคพอจะช่วยได้ ขอให้ตั้งจิตระลึกถึงพวกเรา แล้วท่านก็จะได้รับความช่วยเหลือโดยทันที พร้อมอำลาธิดาแก้วคำฟ้านาคิณีแล้วส่งทุกคนลงเรือกลับเมืองไป 

เมื่อกลับมาถึงพระราชวัง ราชารัชภาฏเกรงว่ามเหสีทิพย์กมลจะไม่พอพระทัยที่ตนพาหญิงอื่นมาเป็นชายา และด้วยมเหสีนั้นมีเชื้อพงศ์พันธุ์เป็นครุฑแต่ธิดาแก้วคำฟ้านาคิณีนั้นเป็นนาค เกรงว่าจะอยู่ร่วมกันไม่ได้ จึงได้จัดเตรียมสถานที่รับรองไว้ให้แก้วคำฟ้านาคิณีที่หน้าเมืองก่อน แล้วราชารัชภาฏจึงเสด็จเข้าไปบอกเล่าเรื่องราวต่าง ๆ แก่มเหสีทิพย์กมลทันที เนื่องด้วยพระมเหสีนั้นเชื่อในคุณความดีที่พระราชานั้นเคยกระทำมา ซึ่งเชื่อว่าพระองค์จะต้องมีเหตุผลส่วนพระองค์ จึงเสด็จออกติดตามพระราชาไปรับชายาแก้วคำฟ้านาคิณีที่พลับพลาหน้าเมืองเข้ามาประทับในพระตำหนักอย่างเป็นกัลยาณมิตร และทรงนับชายาแก้วคำฟ้านาคิณีเป็นเสมือนน้องสาวแท้ ๆ ของตน

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น