[Fic Marvel]Daughter of The Devil

ตอนที่ 2 : โรงเรียนคนหล่อ(และเพี้ยน)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 179
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    22 ก.ค. 62


“ สวัสดี  ยินดีต้อนรับสู่  อเวนเจอร์ส  อคาเดมี  โรงเรียนสำหรับคนแปลกประหลาด แปลกแยก  เพี้ยน ไม่เต็มบาท   เหนือมนุษย์  ฉันมีชื่อว่าอีดิธ  ทำหน้าที่เป็นผู้ประกาศของวันนี้  ข่าวสารที่น่าสนใจประจำวันนี้คือ  เกิดเหตุไฟไหม้ที่โรงเก็บรถเมื่อคืน เวลา 23:00 สาเหตุเนื่องจากการเล่นพิเรนทร์ของโลกิ  ที่ตั้งใจจะแกล้งธอร์ให้ตกใจ  แต่ธอร์คงตกใจมากไปหน่อย เขาเผลอปล่อยสายฟ้าฟาดใส่แก๊สไวไฟ.... ”

ลูซินดาฟังเสียงประกาศก็อดนึกไม่ได้ว่า  ทำไมข่าวนี้ไม่ได้ทำให้คนรอบข้างแปลกใจเลย หรืออาจจะเป็นเรื่องปกติของคนที่นี่กันนะ

“ สวัสดีเด็กใหม่    เด็กหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามาทักทายเธอ  เขามาพร้อมกับเด็กสาวผมแดงท่าทางหยิ่ง ๆ  

“ สวัสดี   ” ลูซินดาตอบไป

“ ฉันชื่อคลินท์  นี่แนท    เขาบอกพร้อมหันไปชี้เด็กสาวข้าง ๆ

“ นาตาชา ” เธอเสริมทันที

“ ฉันชื่อลู ___ เรียกซินเถอะ  ยินดีที่ได้รู้จักนะ ”   ลูซินดาหันไปส่งยิ้มให้คลินท์  ขณะที่นาตาชายังคงกอดอกมองเธอ

“ ซิน ที่มาจากซินเดอร์เรลล่า น่ะเหรอ ” คลินท์ถามด้วยสีหน้าทึ่ง ๆ  เพราะเท่าที่เขาเด็กสาวตรงหน้า ไม่เหมาะกับชื่อซินเดอเรลล่าเลย 

“ ซิน ที่แปลว่า บาป ไง  พวกเธอคิดว่าฉันเหมาะกับชื่อซินเดอเรลล่าเหรอ  ถามจริง ฉันเนี่ยนะ ”

“ ฉันไม่สงสัยหรอก เธอไกลจากคำว่าซินเดอเรลล่ามาก  ถ้าเป็นลูกสาวของแม่เลี้ยงใจร้ายว่าไปอย่าง ”

นาตาชาพูดแล้วมองเธอหัวจรดเท้า  อ้าว  ยัยคนนี้นี่  มาเขม่นกันซะงั้น

แต่ถึงจะไม่พอใจกับคอมเมนต์  แต่ลูซินดาก็ต้องยอมรับว่ามันเป็นความจริง เพราะซินเดอเรลล่าที่ทุกคนรู้จัก ไม่ใส่กระโปรงสั้น เสื้อหนัง  และรองเท้าที่เธอสวมก็เป็นรองเท้าส้นสูงแหลมปรี้ด ไม่ใช่รองเท้าแก้ว 

.....แหงสิ  ไม่ใช่ซินเดอเรลล่าแน่นอน

 “ ฟิวรี่บอกเราก่อนหน้านี้ว่าจะรับเด็กใหม่เข้ามา ฉันไม่คิดว่าเขาจะรับเด็กมีปัญหา ”  นาตาชาพูดขึ้น สายตามองมาแบบคนที่ไม่ชอบใจอย่างแรง

“ เขาก็บอกว่าทุกคนในที่นี้มีปัญหานะ  เธอล่ะ  มีปัญหาอะไรเหรอ ”  ลูซินดาถามพร้อมส่งสายตาท้าทายไปให้  สาวผมแดงเหมือนกำลังจะลุกเป็นไฟแล้วตอนนี้  ตาของเธอแทบจะถลนจากเบ้า

 “ อะอ๊า  มาอยู่นี่เองแม่สาวผมแดง หนุ่มธนู  ฉันตามหาซะให้วุ่น ”  

เสียงทักทายของเด็กหนุ่มท่าทางกวน ๆ เดินเข้ามา มือของเขาล้วงกระเป๋ากางเกงเอาไว้ทั้งสองข้าง ตาจับจ้องมาที่ลูซินดาไม่ยอมกระพริบ

“ ว้าว  ที่แท้ก็มาคุยกับเด็กใหม่นี่เอง  ว่าไงสุดสวย ฉันชื่อ.. ”

“ โทนี่ สตาร์ค  ฉันรู้จักนาย  เห็นนายออกทีวีบ่อย ๆ  ” ลูซินดาบอกทันที พร้อมยื่นมือออกไป อีกฝ่ายจับมือเธอเขย่าด้วยความประทับใจ

“ แหม  เธอรู้จักฉัน  นี่  เธอรู้จักฉันล่ะ ”  เขาบอกอย่างอวด ๆ กับนาตาชาและคลินท์ 

“ ระวังตัวเอาไว้นะซิน  หมอนี่น่ะมือไม้ไวนะ ”  คลินท์เตือน

“ ไม่เอาน่าคลินท์ อย่าคิสเครดิตกันซี่  สาวน้อยคนนี้ยังไม่ทันได้รู้จักฉันจริงจังเลย  นี่  อย่าไปฟังเขาเลย มาเถอะ ฉันจะพาเธอไปเที่ยวรอบ ๆ     เขาพูดแล้วผายมือให้เธอเดิน

“ โทนี่  เรากำลังจะเข้าเรียนในอีกสิบนาทีนะ ”  นาตาชาพูดเสียงแข็ง เห็นได้ชัดว่าเธอไม่ชอบใจ

“ แล้วไง  ฉันเรียนจบไปแล้ว วิชาฟิสิกส์น่ะ  มาเร็วยาหยี  เธอไม่ต้องกลัวว่าจะเรียนไม่ทัน ฉันติวให้ได้เป็นการส่วนตัว ”

เขาพูดแล้วดึงเธอให้เดินออกมา  ลูซินดาแทบจะลอยละล่องตามเขาไป  ก็แหงล่ะ   ใครจะไม่ตื่นเต้นเล่า โทนี่ สตาร์คผู้เป็นถึงมหาเศรษฐีที่อายุน้อยที่สุดในนิวยอร์ค  อาสาจะมาพาเธอเที่ยว

“ นั่นรูปปั้นพ่อนายนี่ ใช่ไหม ”

ลูซินดาพูดพลางชี้ขึ้นไปยังรูปปั้นฮาวเวิร์ด สตาร์ค ที่ตั้งตระหง่านอยู่ที่โถง  โทนี่มองพร้อมกับยักไหล่

“ ใช่  ก็ดูดีกว่าตัวจริงเยอะ แต่ก็ยังหล่อน้อยกว่าฉัน ”

“ อาฮะ ” 

“ ว่าแต่เธอเถอะ เป็นไงมาไงถึงมาที่นี่ได้  ได้ยินมาว่าฟิวรี่ไปฉุดเธอมาจากแอลเอเลยเชียว ”  

“ ฉันไปก่อเรื่องไว้น่ะ  ฉันก็ไม่แน่ใจว่าฟิวรี่คิดยังไงเหมือนกัน  เขามองว่าฉันมีพรสวรรค์ 

“ อ่า... ฉันคิดว่าเขาคิดถูกนะ  

 “ จริงเหรอ นายมองแค่นี้ก็บอกได้เลย  โม้ป่ะเนี่ย ”

“ จริง ๆ ฉันเป็นคนที่มองคนออก วัดแค่ความสวยของเธอฉันก็เชื่อแล้ว ข้างในเป็นยังไงไม่ต้องเดา แต่ว่า... ถ้าจะให้ดี ฉันก็อยากจะเห็นเธอลึกเข้าไปถึงข้างในเลยนะ ”  เขาพูดพร้อมยิ้มกรุ้มกริ่ม  ลูซินดาสบตาพร้อมยิ้ม

“ นายคงคิดว่านายจะจีบฉันได้ง่ายๆ  งั้นสิ 

“ ไม่หรอก แต่ฉันชอบความท้าทาย ” 

เขาบอกพร้อมยักคิ้ว  สายตาประสานกับเธออย่างมีความหมาย  


ไม่กี่นาทีต่อมา ลูซินดาก็หลวมตัวไปกับโทนี่ เข้ามาในห้องแลปว่าง ๆ ห้องหนึ่งที่โทนี่ยืนยันว่าปลอดคนแน่นอน  นั่นทำให้เขาไม่ได้ล็อกประตูตอนเข้ามา  อาจจะเป็นเพราความรีบร้อนและไฟในตัวที่กำลังลุกพล่าน  เขายอมรับเลย ว่าไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน     แต่ในจังหวะที่ทุกอย่างกำลังไปด้วยดี   เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น

“ โทนี่ ! 

ทั้งสองคนผละจากกันด้วยความตกใจ  ลูซินดารีบร้อนติดกระดุมเสื้อตัวเองระหว่างที่โทนี่หันไปมองเด็กหนุ่มอีกคนด้วยท่าทางหงุดหงิด

“ ไม่เอาน่าสตีฟ  ทำไมชอบขัดอยู่เรื่อย ”

“ นายขาดเรียนเป็นครั้งที่สามแล้วนะของอาทิตย์นี้  มิสเตอร์พิมโมโหจะแย่ 

“ เขาก็โมโหฉันอยู่แล้ว  เขาเคยชอบฉันที่ไหน ”

ลูซินดาจัดแจงเสื้อผ้าตัวเองให้เรียบร้อยพร้อมกับยืนประจันหน้ากับคู่สนทนาใหม่ ความหล่อล่ำไม่แพ้โทนี่ สตาร์คเลย

“ เธอเป็นเด็กใหม่ใช่ไหม ”  เขาถาม

“ ใช่  ฉันชื่อซิน  ยินดีที่ได้รู้จักนะ ” เธอพูดพร้อมยื่นมือออกไป แต่อีกฝ่ายไม่สนใจจะจับมือกับเธอเลย

“ ไปเข้าเรียนได้แล้ว เธอจะมาขาดเรียนตั้งแต่วันแรกแบบนี้ไม่ได้  ไปสิ ”

ลูซินดาผู้ไม่เคยชินกับการถูกสั่งให้ทำอะไรจึงสตั๊นไปสามวิ ก่อนจะพูดขึ้น

“ ปกติฉันไม่ชอบให้ใครมาสั่งนะ  แต่  เว้นนายไว้คนนึงแล้วกัน ”

“ อย่าไปถือสาเขา  เขาเป็นพี่ใหญ่ที่นี่ ”    โทนี่บอกแล้วโอบไหล่เธอเอาไว้ พร้อมกับพาเดินออกมาจากห้อง  เมื่อพ้นระยะได้ยินแล้วเขาจึงพูดขึ้น

“ คนที่นี่เรียกเขาว่าลุงทั้งนั้นแหล่ะ  ไม่ใช่เพราะเขาอายุมากกว่าพวกเราอย่างเดียวนะ แต่เพราะนิสัยของเขาไง ”

ลูซินดาหัวเราะคิก ๆ กับโทนี่  โดยไม่ทันได้ดูเลยว่าคนฟังเดินตามมาข้างหลังพอดี

                                                                                                                                               

ชั้นเรียนฟิสิกส์ของมิสเตอร์พิม  หรือชื่อเต็ม ๆ ที่เธอมารู้ที่หลังก็คือ แฮงค์  พิม  น่าสนใจอยู่ไม่น้อย  ไม่ใช่เพราะตัววิชาหรอก แต่เป็นเพราะนักเรียนต่างหาก  ลูซินดารู้สึกบันเทิงใจที่ได้นั่งอยู่ท่ามกลางนักเรียนในห้องที่เต็มไปด้วยนักเรียนชายหน้าตาดี หุ่นเป็นล่ำเป็นสัน มีทั้งผมทองผมดำ ผมสีเงินก็ยังมี  โทนี่ทำหน้าหน้าที่แนะนำให้กับเธอทีละคน

“ ผมหยิก ๆ นั่นบรูซ ฉายาเดอะฮัลค์ อย่าไปทำเขาโมโหเชียว ผมทองนั่นธอร์  ผมดำหน้าขาวชื่อโลกิ น้องชายธอร์    สองพี่น้องนี้มาจากดาวแอสการ์ด   เธอคงจำคลินท์กับนาตาชาได้  คนพวกนี้เป็นนักเรียนรุ่นแรกเหมือนกับฉันและสตีฟ อ้อ  ใช่  คนเดียวกับที่ไปขัดจังหวะเราเมื่อเช้านั่นล่ะ  เราเรียกเขาว่ากัปตัน เพราะเขาชอบเล่นบทผู้นำ ชอบสั่งสอนคนอื่นไปทั่ว แล้วก็เจ้าดำผอมแห้งนั่นเพื่อนซี้ฉัน โรห์ดี้  

ลูซินดาพยักหน้ารับสารของโทนี่  ก่อนจะฟังเขาแนะนำต่อ

“ นั่นวันด้า  เปียโตร  ชาวโซโคเวีย  บ้านถล่มเมื่อสองปีก่อนเลยมาอยู่นี่  แล้วก็แซม วิลสัน อ้อ  วิชั่น เขาอยู่ในรูปคนปกติ พวกเนี้ย  รุ่นสอง ”

“ ยังมีพวกที่ไม่ได้อยู่ในห้องอีกหลายคน  ไว้แนะนำทีหลัง  พวกนั้นไม่ค่อยสนใจจะเรียนเท่าไหร่  อ้อ  ฉันลืมเจ้าปีเตอร์  พาร์กเกอร์  เด็กใหม่ก่อนเธอหนึ่งปี   

“ ดูเขาจะเหงา ๆ นะ ”  ลูซินดาพูดระหว่างมองไปยังปีเตอร์  พาร์กเกอร์ ที่กำลังนั่งจดจ่ออยู่กับการเรียน

“ ก็แหงล่ะ เขาเด็กสุดในนี้  พึ่ง 15 เอง เด็กฉันเอง ฉันเป็นคนชวนเขามาเองล่ะ  เห็นมีแวว  แต่ก็นะ  ถ้า_

คำพูดของโทนี่ขาดหายไปเพราะเขาต้องรีบหลบชอล์คที่พุ่งมาจากอาจารย์หน้าห้อง

“ ตั้งใจหน่อยสตาร์ค!  อย่าชวนคนอื่นคุย  อย่าคิดว่าคนอื่นจะฉลาดล้ำเลิศเหมือนนาย ”

 “ ขอบคุณที่ชมครับอาจารย์ ”  เขาบอกแล้วยิ้มแฉ่ง ขณะที่แฮงค์  พิมกำลังตีหน้ายักษ์

“ นั่นไม่ใช่คำชม ”  เขาพูดด้วยสีหน้าเกรี้ยวกราด 

เกิดเสียงคำรามน่ากลัวขึ้นในห้อง ทุกคนต่างหันไปมองยังโต๊ะของบรูซผู้ซึ่งกำลังนั่งตัวบิดไปมาบนเก้าอี้  ตัวของเขาเริ่มกลายเป็นสีเขียว

“ เกิดอะไรขึ้นกับแบนเนอร์ ”

“ โลกิแกล้งเอาไฟลนก้นเขาครับ ”  ธอร์รีบฟ้องทันที

ทุกคนต่างพยายามถอยห่างจากบรูซเพราะตอนนี้ตัวเขาเริ่มโตขึ้น  เสียงคำรามยังคงดังลั่นห้อง  และเขาก็ทุบโต๊ะตัวเองจนแหลกคามือ

และนั่นเป็นสาเหตุให้ชั้นเรียนฟิสิกส์จำเป็นต้องเลิกก่อนเวลา เพราะในห้องวุ่นวายเกินจะเรียนต่อ บรูซถูกทำให้สงบลงโดยเพื่อน  ๆ ของเขา และถูกพากลับไปเช็คที่ห้องพยาบาล 


โทนี่ดูจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษที่ไม่ต้องนั่งเรียนอีกต่อไป  ลูซินดาจึงใช้เวลาว่างที่เหลือเข้าไปนั่งพูดคุยกับคนอื่น ๆ ซึ่งทุกคนก็ดูเหมือนจะพูดคุยกันถูกคอ

“ บอกตามตรงเลยนะ  วิธีนั้นฉลาดมาก ฉันชอบ  นายทำให้ฉันไม่ต้องทนนั่งอยู่ในห้องนั้น  ขอบใจจริง ๆ โลกิ ” 

โทนี่พูดพร้อมตบบ่าโลกิแรง ๆ แต่คนที่ไม่พอใจเลยคือธอร์

“ ไม่ตลกเลยนะโทนี่  ถ้าแบนเนอร์ทำร้ายคนในห้องล่ะ    สตีฟพูดพร้อมทำหน้าเครียด

“ โธ่กัปตัน  นายก็รู้ว่าห้องนั้นมีแต่คนไม่ธรรมดา ฮัลค์ทำอะไรใครไม่ได้หรอก 

สายตาของธอร์ตวัดมาที่ลูซินดา ก่อนเขาจะพูดขึ้น

“ เจ้าใช่ไหม เด็กใหม่  ข้าธอร์  นี่น้องเฮงซวยของข้า  โลกิ  ข้าได้ยินจากฟิวรี่มาว่าพ่อของเจ้าคือลูซิเฟอร์ เป็นความจริงเหรอ ”

“ ทำนองนั้นแหล่ะ ”

“ ข้าเคยไปเที่ยวนรกสองสามครั้งนะ  ไม่ค่อยได้เจอพ่อเจ้าเลย ส่วนใหญ่เขาส่งหมามาไล่ข้ากลับไปก่อน 

“ ฉันก็ไม่เคยเจอเขาหรอก ”

“ ว่าแต่ความเป็นลูกครึ่งเทพนี่มันพิเศษยังไงกันล่ะ เธอตายได้หรือเปล่า ”  คลินท์ถาม

“ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน แม่ไม่ค่อยบอกเรื่องนี้  แต่ฉันคิดว่าฉันตายได้นะ  ปีก่อนฉันยังนอนโรงพยาบาลหลายวันเพราะ  ไข้หวัดใหญ่อยู่เลย ”

“ ถ้าอย่างนั้นเธอก็ทำอะไรไม่ได้เลยน่ะสิ ”  เสียงของนาตาชาแทรกขึ้นมา   เธอนั่งไขว่ห้างอยู่ไม่ไกลจากวงสนทนา  ทำให้ได้ยินทุกอย่าง

“ ฉันเองก็ไม่ใช่คนที่จะเที่ยวไปบอกใครว่าฉันทำอะไรได้นะ ”  ลูซินดาพูดไป

อีกคนได้ฟังก็เค้นเสียงอย่างดูถูก ก่อนจะหันมามองเธอตรง ๆ

“ เธอก็รู้ว่าที่นี่เป็นที่สำหรับคนพิเศษ ถ้าเธอทำอะไรไม่ได้  ก็ต้องออกไป ”

เด็กสาวบอกแล้วลุกขึ้นยืนพร้อมเดินออกไป ทิ้งให้คนฟังที่เหลือนิ่งไปตาม ๆ กัน

“ เธอมีปัญหาอะไรกับฉันนักหนา เด็กคนนั้นน่ะ    ลูซินดาอดไม่ได้เลยบ่นขึ้น

“ ไม่มีอะไรหรอกน่า  ก็แค่  วิธีรับน้องใหม่ในแบบของนาตาชา  โรมานอฟ ”    คลินท์บอกพร้อมตบไหล่เธอแล้วตามนาตาชาออกไป

“ เก็บความโกรธของเจ้าเอาไว้นะสาวน้อย  แล้วใส่เต็มที่ในชั่วโมงฝึก  รับรองเจ้าจะรู้สึกดี ”  ธอร์บอกพร้อมยิ้มให้

“ ชั่วโมงฝึกเหรอ?

“ ใช่น่ะสิ พวกเราได้ฝึกซ้อมสามวันต่อสัปดาห์  แต่ไม่ต้องห่วงหรอกน่า   วันนี้น่ะ เป็นวันชิว ๆ  ฉันจะพาเธอออกไปเที่ยวเปิดหูเปิดตา  ไหน ๆ คาบบ่ายก็ไม่มีเรียนแล้ว ”  โทนี่บอกแล้วยกแขนโอบไหล่เธอไว้พร้อมพาเดินออกมา

 

ลูซินดาใช้เวลาตลอดครึ่งเช้าหมดไปกับการออกไปนั่งรถเล่นในนิวยอร์คกับโทนี่  ผู้ที่ป๋าที่สุดในเวลานี้  พร้อมเปย์ทุกอย่างให้เธอ ขอเพียงแค่ขอมา               แต่ก็นั่นแหล่ะ คนอย่างลูซินดา   เดคเกอร์  ไม่เคยต้องให้ใครมาเปย์  เพราะรวยอยู่แล้ว  อยากได้อะไรก็ได้ทุกครั้ง

ทั้งสองคนต้องกลับมาโรงเรียนก่อนกำหนดเพราะผอ.ฟิวรี่เรียกตัวกลับ  เขาด่าโทนี่ยับเพราะเขาไม่อนุญาตให้นักเรียนใหม่ออกไปข้างนอกตามลำพัง  และเขาก็นับว่าไปกับโทนี่ สตาร์ค ไม่ได้เรียกว่าปลอดภัย

ลูซินดาผู้ไม่ต้องรับกรรมในครั้งนี้จึงขอออกจากพื้นที่เสี่ยงมาดีกว่า อีกอย่าง เธอก็ยังไม่ได้ดูห้องนอนเลย  ทั้งที่ควรจะไปดูเป็นอย่างแรก

ในระหว่างที่เดินผ่านหน้าห้องเรียนห้องหนึ่ง  เธอก็ได้ยินเสียงลอยออกมา

“ ข้าบอกพี่แล้วไง.. ว่าตอนนี้ยังไม่เหมาะ.. ผอ.ไม่ยอมให้เราออกไปไหนมาไหนตามใจชอบเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ”

...ลูซินดาได้ยินแบบนั้นก็อดเข้าไปฟังใกล้ ๆ ไม่ได้

“ ไม่.. ข้าพึ่งพูดไปนี่ไง.. พี่รอก่อนเถอะ  ข้าจะหาทางจัดการกับเขาแน่นอน ขอแค่เชื่อใจข้า ”

เสียงเงียบหายไปในที่สุด ลูซินดากำลังจะแง้มประตูเข้าไป แต่เธอก็ต้องตกใจเมื่อหันมาเจอเข้ากับใครบางคน น้องชายธอร์นั่นเอง

“ โลกิ!  ตกใจหมดเลย ”

“ เจ้ามาทำอะไรที่นี่ ”  เขาถาม  ฟังจากเสียงแล้ว  เขาเป็นคนเดียวกับที่เคยอยู่ในห้องนี่นา

“ นายออกมาตอนไหน ”

“ ข้าไม่จำเป็นต้องใช้ประตูเพื่อเข้าออกที่ไหนหรอก ”

“ นายคุยกับใครน่ะ ”

“ เจ้าไม่ต้องรู้จะดีกว่า ”  เขาบอกด้วยสีหน้าเฉยชา

ลูซินดาได้ยินแบบนั้นก็เลิกคิ้ว  พร้อมยิ้มออกมา 

“ ฉันชอบสำเนียงบริติชของนายจัง  นายมาจากอังกฤษเหรอ ”

“ นั่นชื่อประเทศหรือ ”

“ ใช่น่ะสิ ” ลูซินดาตอบพร้อมส่งยิ้มให้อีก  เอาสิ จะไม่ใจอ่อนให้มันรู้ไป อ่อยขนาดนี้แล้ว

“ เจ้าไม่รู้หรอกว่ากำลังเล่นกับใคร  ลูซินดา เจ้าไม่อยากยุ่งกับข้าหรอก ”

“ ได้ฟังแบบนี้ก็ยิ่งอยากยุ่งซะแล้วสิ ”  

ลูซินดาพูดพร้อมยื่นหน้าของเธอเข้าไปไกลเด็กหนุ่มอีกนิด.. ฮึ่มม.. ตัวหอมจัง

“ อย่าไปยุ่งกับหมอนี่จะดีกว่านะ ”   เสียงหนึ่งดังขึ้น  

บ๊ะ!  ทำไมวันนี้มีแต่คนมาขัดจังหวะนะ  ลูซินดาหันไปมองต้นเสียง เห็นเด็กสาวผมหยิกคนหนึ่ง  ท่าทางห้าว ๆ  สายตามองโลกิอย่างไม่เป็นมิตร

“ เขามันจอมลวงโลก ไม่รู้สึกรู้สาอะไรหรอก ”  เธอบอก

“ บางทีเจ้าก็พูดเกินไปนะ  วัลคารี่ ”

“ อย่าเรียกฉันแบบนั้น ไอ้เด็กจอมโกหก ” เธอพูดแล้วผลักเขาออกแรง ๆ  โลกิส่ายหน้าอย่างไม่ใส่ใจ แล้วเดินหนีออกไป เด็กสาวผมหยิกหันมามองลูซินดายิ้ม ๆ

“ เรียกฉันฮิลดาเถอะ ”

“ ฉันชื่อ_

“ ซิน  ธอร์บอกกับฉันแล้ว ”

“ ตามนั้นแหล่ะ ”

“ อย่างหนึ่งที่ฉันอยากจะเตือนเธอ  ก็คืออย่าไปยุ่งกับเจ้าโลกิ  หมอนี่ไว้ใจไม่ได้  เขาพยายามจะฆ่าธอร์หลายครั้งแล้ว ”

“ อะไร  พี่ชายของเขาน่ะนะ ”

“ ไม่ใช่พี่น้องแท้ ๆ หรอก  โลกิเป็นน้องบุญธรรมน่ะ ”

ลูซินดาได้ยินแบบนั้นก็อึ้งไป  ต่อให้ไม่ใช่พี่น้องกันจริง ๆ ก็ถึงขั้นต้องฆ่าแกงกันเลยเหรอเนี่ย....ชักเริ่มชอบแล้วสิ..

“ ว่าแต่เธอเถอะ ฉันได้ยินธอร์บอกว่าเธอเป็นลูกสาวลูซิเฟอร์ ที่เป็นยมทูตน่ะนะ ”

“ ข่าวมันไปไวจริง ๆนะ  

“ นั่นแหล่ะที่เธอต้องรู้อีกอย่าง  ความลับไม่มีในหมู่อเวนเจอร์  โดยเฉพาะกับคนอย่างธอร์   หมอนั่นเก็บความลับอะไรไม่ได้สักอย่าง ”  ฮิลดาบ่น

“ เธอดูรู้จักสองพี่น้องแอสการ์ดนี่ดีจัง ”

“ ฉันก็ไม่อยากยอมรับหรอกนะ  แต่ฉันมาจากที่เดียวกับสองคนนั้น  แต่ฉันไม่เพี้ยนนะ ฉันปกติ ”

ฮิลดารีบเสริมตอนท้ายอย่างรวดเร็ว  ก่อนจะก้มมองนาฬิกาข้อมือตัวเอง

“ตายล่ะ  ฉันสายแล้ว   ได้เวลาหาเจ้าฮัลค์ไปเดินเล่น  ไปก่อนนะ ”

“ พาฮัลค์ไปเดินเล่นเนี่ยนะ ”  ลูซินดาทวนขึ้น  แต่ฮิลดาไม่ได้ฟังเธอเพราะรีบร้อนไปเสียก่อน

พายักษ์เขียวขี้โมโหไปเดินเล่น  แค่ได้ฟังก็เพี้ยนแล้ว...

ลูซินดาเดินหาทางไปหอพักของเธออยู่นาน  เธอคิดว่าบางทีอาจจะหลงซะแล้วตอนนี้  หรืออาจจะต้องถามใครสักคนแล้วล่ะ

“ มีอะไรให้ช่วยไหมครับ ”  น้ำเสียงนั้นดูกล้า ๆ กลัว ๆ   เขาคือปีเตอร์  พาร์กเกอร์นั่นเอง

“ อ้าว  นายนั่นเอง  ดีเลย  ฉันกำลังหาทางไปห้องพักน่ะ  นายพอจะรู้ไหม ”

“ ไม่ใช่ทางนี้หรอก โซนหอพักแยกไปอีกตึกนึงเลย  ตามมาสิครับ ”  เขาบอกพร้อมเดินนำ ท่าทางดูเขินอย่างเห็นได้ชัด

“ ฉันได้ยินมาว่านายก็เคยเป็นเด็กใหม่นี่  ปีเตอร์ ใช่มะ ”

“ ใช่ฮะ  ผมพึ่งมาได้ไม่นาน  ยังไม่ค่อยคุ้นกับใครนอกจากโทนี่หรอก  

“ ไม่น่าเชื่อเลย  นายออกจะน่ารักขนาดนี้  จะเข้ากับใครก็ไม่ยากหรอก ”

คนฟังถึงกับหน้าแดง   น่ามันเขี้ยวจริงแฮะเด็กนี่

“ นี่  แล้วก็ไม่ต้องมาพูดครับอะไรกับฉันหรอก  ฟังแล้วดูแก่ยังไงก็ไม่รู้ ”

“ แต่ผมเรียกทุกคนที่นี่ว่าพี่หมดเลยนะครับ ”

“ นายจำเป็นต้องเรียบร้อยขนาดนั้นเลยเหรอ  พวกเขาก็ห่างกับนายไม่กี่ปีเอง ฉันก็พึ่ง 16 เองนะ ”

...16  ปลาย ๆ    อีกสองเดือนจะ 17  ก็เหมือนกันแหล่ะเนาะ..

“ เรียกพี่ดีกว่าครับ ” 

“ เฮ้อ  เอาเถอะ  ตามใจนายแล้วกัน  

ลูซินดายอมแพ้  ในเมื่อเด็กหนุ่มน้อยคนนี้เป็นคนถ่อมเนื้อถ่อมตัว เธอก็จะไม่ขัด   เป็นพี่สาวที่แสนดีจะเป็นไรไป

ปีเตอร์มาส่งเธอที่หน้าห้องในที่สุด  ตลอดทางที่มาก็ไม่ได้พูดอะไรมากมายนัก  จะมีแค่เธอนั่นแหล่ะที่ชวนคุย

“ ขอบใจที่มาส่งมากนะ  น้องพีท  

อีกฝ่ายได้ฟังฉายาใหม่จากเธอก็ถึงกับงง

“ ก็นายเรียกฉันพี่ ฉันก็เรียกน้องไง  ใช่มะน้องพีท ”

“ เรียกพีทเฉย ๆ ได้ไหมครับพี่ซิน ”

เฮือก!    ..ลูซินดาสตั๊นอีกรอบ ได้ยินประโยคนี้แล้วใจบางเฉยเลย...  

ปีเตอร์ยิ้มทิ้งท้ายแล้วหันหลังเดินเร็ว ๆ ออกไป  ทิ้งพี่สาวคนนี้ให้ใจสั่นอยู่หน้าห้อง   ตาย ๆ ๆ  ผู้ชายโรงเรียนนี้ไม่ไหวจริง ๆ

ลูซินดาทำใจให้สงบพร้อมเปิดประตูเข้าไป แล้วเธอก็ต้องเจอแจ็คพอต   เธอยื่นนิ่งไปครู่หนึ่ง  พยายามคิดว่าไม่ได้มาผิดห้อง  เพราะตอนนี้เธอกำลังยืนมองเด็กหนุ่มร่างผอมสูง ผมสีน้ำตาลอ่อนยืนตัวแข็งตรงนั้น  ถ้าจำไม่ผิด  เขาชื่อวิชั่น

“ เอ่อ... ฉันว่า..ฉันมาผิดห้อง.. มั๊ยนะ ”

“ เปล่าหรอก  ถูกแล้ว  ฉันแค่แวะมาหาวันด้า ”

“ อ้อ..วันด้า ”  ลูซินดาพูดพร้อมชะเง้อดูเด็กสาวผมแดงกำลังนั่งยิ้มแฉ่ง พร้อมยกมือทักทายเธอ

“ หวัดดีรูมเมท ”

“ ฉันไปก่อนนะ    วิชั่นหันมาลาวันดาแล้วรีบร้อนออกจากห้องไป ลูซินดาก้าวเข้ามาพร้อมปิดประตูตามหลัง

“ ฉันคิดว่าคนนี้ฉันคงยุ่งไม่ได้แล้วล่ะ ” 

วันด้าได้ยินก็หัวเราะออกมา

“ ฉันชอบเธอนะ   เธอพูดตรง ๆ ดี  

 ก็ถือว่ายังดี  ที่เธอไม่เกลียดฉันเหมือนสาวผมแดงอีกคน  ฉันนึกว่าฉันจะไม่ถูกกับคนผมแดงซะแล้วสิ ”

“ อย่าไปถือสาแนทเลย เธอก็เป็นแบบนี้แหล่ะ เธอกำลังปกป้องโรงเรียนในแบบของเธออยู่ ”

“ ปกป้องโรงเรียน .. ทำไมล่ะ เธอช่วยก่อตั้งโรงเรียนเหรอ ”

“ เปล่า.. แต่เธอรักที่นี่เหมือนบ้าน และทุกคนที่นี่ก็เหมือนครอบครัวของเธอ เชื่อฉันเถอะ  ถ้าอยู่นาน ๆ ไป เธอจะรักแนท ”

“ ฉันไม่แน่ใจแฮะ ”

“ แต่เธอจะคิดมากอะไรเล่า  เธอมาวันแรกก็มีแต่คนพูดถึงซะแล้ว  ฮ็อตไม่เบาเลยนะรูมมี่  ไหนจะโทนี่อีก ”

“ ฉันกับโทนี่ ไม่ได้มีอะไรหรอกน่า  เขาก็จีบไปทั่วไม่ใช่เหรอ ”

ก๊อก ๆ ๆ 

ลูซินดาหันไปเปิดประตู เจอโทนี่ยิ้มแฉ่งอยู่หน้าห้อง

“ มาชวนไปดินเนอร์ใต้แสงเทียน  สนมะ ”

“ ฉันไม่อยากไปเดทหรอกนะโทนี่  ฉันบอกไปแล้วไง ”

“ เมื่อเช้าต่างหากเรียกเดท  ตอนนี้กินล้วน ๆ ไปเถอะน่า  ฉันอุตส่าห์เตรียมสถานที่แล้ว ”

ลูซินดามีท่าทีลังเล แผนของเธอตอนแรกคือกะจะหาเรื่องตีสนิทกับรูมเมทคนใหม่ เพราะจะได้มีเพื่อนไว้คบบ้างตอนอยู่ที่นี่  แต่ตอนนี้ข้อเสนอของโทนี่ก็น่าสน อีกอย่างก็หิวด้วย

“ อ่ะ  ถือว่าตกลง  วันด้า  คืนนี้ซินไม่กลับห้องนะ ”

โทนี่พูดแล้วรีบดึงเธอออกมาจากห้องโดยไม่ทันได้ตั้งตัว  แถวยังปิดประตูตามหลังอย่างเร็ว  ลูซินดายืนเท้าสะเอวมองเขา

“ นายนี่มันบ้าจริง ๆ ”

“ อยากเล่นกับไฟก็ต้องใจถึงสิ   แต่ขอถามก่อน  ว่าพ่อเธอจะไม่มายำฉันทีหลังใช่มะ  

“ ไม่รู้สิ  เขาไม่ยอมมาเจอฉัน 16  ปีแล้ว ”

“ ว้าว มีปัญหากับพ่อเหมือนกันเลย  เห็นทีคืนนี้มีเรื่องคุยกันยาวแน่  

โทนี่บอกพร้อมใช้แขนกอดเอวเธอเอาไว้  พร้อมรอยยิ้มกว้างในแบบของเขา   ลูซินดาเป็นคนไม่ยอมรับอะไรง่ายๆ แต่เธอยอมรับเรื่องนี้กับตัวเองเลย  ว่าผู้ชายโรงเรียนนี้นอกจากหล่อแล้วก็ยังเพี้ยน  โดยเฉพาะหมอนี่แหล่ะ เพี้ยนสุด

...แต่ก็เอาเถอะ  ถึงจะเพี้ยนแต่หล่อ  แบบนี้ซินรับได้..



####

อย่าพึ่งหมั่นไส้ในความไฟแรงของยัยซินนะ  555   เข้าใจนางหน่อย  นางบ้าผู้ชาย   นางมีปมปลายอย่าง  ยังไงก็ให้กำลังใจนางหน่อยนะคะ  แค่มาวันแรกางก็ไม่ถูกใจเจ๊แนทซะแล้ว    แต่นางถูกใจหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่หลายคนนะเออ  

อย่าลืมเม้นให้กำลังใจไรท์ด้วยน้าา  ขอบคุณค่าาา 


" ซินเดอเรลล่า " มั๊ยล่ะ



แปะรูป ๆ   

อยากจะแปะไว้ในเนื้อเรื่องแต่ทำออกมาแล้วไม่สวย   ก็เลยมาแปะไว้ในนี้  เอาไว้ดูแก้คิดถึง  รูปใครไม่สวยไม่หล่อยังไงขออภัยนะค้าา   บางคนรูปตอนหนุ่มก็หายาก  เลยเอารูปที่หน้าเด็ก ๆมาแทน 5555


         "เรียกผมว่า ป๋า"                       " อย่าเรียกลุง  ให้เรียก กัปตัน "              


    "คลินท์ไงจะใครล่ะ"             "อย่าเปรี้ยวกับเจ๊  เจ๊ไม่ชอบ"   


    " ข้า คือ ธอร์  "                        " เจ้าไม่อยากยุ่งกับข้าหรอก "



                                                    

" อาจารย์ครับ!  ไฟลนก้น!!!! "





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

12 ความคิดเห็น

  1. #7 pat1543 (@pat1543) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 00:04

    ฮาเร็มเหอะนิสัยซินเราชอบมากกก
    #7
    0
  2. #6 Go-die (@Go-die) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 21:44
    ขรรมอันสุดท้าย555 อาจารครับ!!ไฟลนก้น!! 5555
    #6
    2
    • #6-1 Fica7814 (@Tinn1990) (จากตอนที่ 2)
      22 กรกฎาคม 2562 / 21:53
      เจ็บหน้าดูเลย หน้าตายืนยันได้ 5555
      #6-1
  3. #5 Red_Queen121 (@Stamp26842) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 21:43

    5555ตกลงพี่ฮัคอ่ะ “จาร์ยครับไฟล้นก้นนนนนนนน”

    #รอพี่หมอแปลกเด้อออฮาเร็มมั้ยอ่ะเตง//เอานิ้วมาจิ้มอย่างรอคอย

    #5
    1
    • #5-1 Fica7814 (@Tinn1990) (จากตอนที่ 2)
      22 กรกฎาคม 2562 / 21:52
      ฮาเร็มไปก่อนเนาะ ไรท์กำลังรอว่าเรือใครจะแรง 5555
      #5-1
  4. #4 GINA ^-^ (@Jeeranuu) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 20:18
    ชอบๆเอาป๋าโทนี่จ้า
    #4
    2
    • #4-1 Fica7814 (@Tinn1990) (จากตอนที่ 2)
      22 กรกฎาคม 2562 / 21:09
      ระดับป๋าไม่พลาดอยู่แล้ว 555
      #4-1
  5. #3 Dark normol (@0908953549) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 19:59

    สงสารใครก่อนดีฮัคและกันฮืออออแต่ทุกคนน่ารักมากกกกกกรออ่านนะคะ
    #3
    1
    • #3-1 Fica7814 (@Tinn1990) (จากตอนที่ 2)
      22 กรกฎาคม 2562 / 21:10
      สงสาร ก้นไหม้หมดเลย^^
      #3-1