[Fic Marvel]Daughter of The Devil

ตอนที่ 1 : Call me “Sin”

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 192
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    19 ก.ค. 62


เมื่อนานมาแล้ว มียมทูตตกสวรรค์นามว่า ลูซิเฟอร์  ลงมาใช้ชีวิตเป็นมนุษย์ที่ไม่ธรรมดาคนหนึ่งในแอลเอ เขาได้พบรักกับตำรวจสาวนามว่า โคลอี้ เดคเกอร์ ทั้งสองมีลูกด้วยกัน ก่อนที่ลูซิเฟอร์จะกลับไปเป็นยมทูตที่นรกตามเดิม....

“ จากวันนั้นจนถึงวันนี้ 16 ปี เขาไม่ยอมโผล่มาเจอเราแม่ลูกอีกเลย ” 

ลูซินดาบอกอย่างเศร้าสร้อย มือก่ายไว้บนหน้าผากตัวเอง ข้างกายของเธอคือร่างเปลือยเปล่าของเด็กหนุ่มดีกรีระดับนักฟุตบอลของโรงเรียน  ไทสัน แดเนียล และด้วยความฮอตของเขานั่นแหล่ะ เขาถึงได้มีสิทธิ์มานอนบนเตียงของเธอ

“ สรุปก็คือ เธอจะบอกฉันว่า  เธอมีพ่อเป็นยมทูต แล้วเขาก็เป็นเจ้าของคลับนี้ และเจ้าของเพ้นท์เฮาส์นี่น่ะเหรอ ”    ไทสันถามย้ำ

“ เขายกคลับให้เมซ  ยกเพ้นท์เฮาส์ให้ฉัน  แต่แม่ไม่ค่อยชอบให้มาที่นี่หรอก ฉันโกหกแม่ว่าฉันไปนอนค้างบ้านทริกซี่  พี่สาวฉันน่ะ ”

“ ว้าว  เธอนี่ร้ายใช่ย่อยเลยนะ ”  หนุ่มข้างกายบอกอย่างชื่นชม พร้อมให้รางวัลเธอด้วยจุมพิตแสนหวาน  เลือดในกายพลุ่งพล่านขึ้นมาอีกครั้งเมื่อสัมผัสกับริมฝีปากอิ่ม

“ ฉันจะไปอาบน้ำ  นายควรกลับไปได้แล้ว ”   ลูซินดาบอกพร้อมปัดเขาออก แต่ไทสันยังไม่ยอมปล่อยเธอง่าย ๆ

“ ไม่เอาน่า  ฉันยังไม่อยากกลับนี่นา  เรายังมีเวลาเหลือ ”

“ ฉันไม่นอนซ้ำกับใคร  ไทสัน นายควรรู้ไว้ ”  ลูซินดาลุกขึ้นนั่งพร้อมคว้าเอาเสื้อคลุมมาสวม ไม่ได้สนใจสีหน้าของฝ่ายชายเลย

“ หมายความว่าไง  แค่คืนเดียวเหรอ ”

“ ใช่  มันก็ควรจะเป็นแบบนั้นไม่ใช่เหรอ   

“ ไม่  ไม่เคยมีใครทิ้งฉันก่อน เธอทำแบบนี้ไม่ได้ ”  ไทสันลุกขึ้นนั่งพร้อมสีหน้าไม่พอใจ ทำให้เธอเริ่มรำคาญ  แต่ก็ถือว่ายังรับมือได้

“ ฉันเป็นคนแรกที่จะทำแบบนั้น  และฉันไม่ถือหรอก  ออกไปได้แล้ว   

ลูซินดาบอกแล้วหันหลังเดินจะเข้าไปอาบน้ำ แต่แขนถูกคว้าเอาไว้พร้อมแรงกระชากกลับ อีกฝ่ายพยายามจะปล้ำกอดจูบเธอ  นั่นถือเป็นฟางเส้นสุดท้าย เธอไม่ชอบให้ใครพาบังคับอะไรเธอ สาวน้อยที่ดูไร้พิษสงเมื่อคืนก่อนสะบัดตัวแรง ๆ พร้อมแถมตบอีกฉาดใหญ่  ดวงตากลมโตของเธอมองเขาด้วยความโกรธจัด

“ อย่าได้บังอาจมาใช้กำลังกับฉัน!  เธอตะโกนเสียงกร้าว   ไทสันผงะถอยเมื่อเธอเดินเข้ามาใกล้  แต่ยังคงไม่ละตัณหาของตัวเอง ในใจเขาแค่คิดว่ากำลังรับมือกับเด็กผู้หญิงที่เล่นตัวมากคนหนึ่งเท่านั้น

“ ไม่เอาน่า  อย่าเล่นตัวไปหน่อยเลย เธอรู้นี่ว่าฉันเป็นใคร  สาว ๆในโรงเรียนต่างก็อยากนอนกับฉันทั้งนั้น ”

ริมฝีปากอิ่มของลูซินดาคลี่ยิ้มเหี้ยม

“ คนแบบนายมันหลงตัวเองแบบนี้หมดเลยงั้นสิ ไทสัน  บางทีนายอาจจะลืมว่าฉันเป็นใคร ”

“ ลูกสาวยมทูตน่ะเหรอ มั่วน่า  เธอน่ะเพี้ยนไปแล้ว  แค่เพราะเธอไม่มีพ่อ ไม่ได้แปลว่าเธอจะบอกให้ใครเขาเชื่อว่าเธอเป็นลูกสาวยมทูตได้ซะหน่อย ”

“ ว่ายังไงนะ ”

ลูซินดาพุ่งเข้าไปคว้าตัวไทสันมา มือเล็กแต่พลังมหาศาลสามารถบีบลำคอของอีกฝ่ายจนหน้าเป็นสีม่วง

“ คิดว่าฉันโกหกเหรอ 

เธอถามพร้อมยิ้มอีกครั้ง ก่อนจะจ้องเข้าไปในดวงตาของเขา

“ บอกมาซิ  บาปดำมืดที่สุดของแกคืออะไร ”

คนถูกถามนิ่งเหมือนโดนน๊อกไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดออกมาชัดถ้อยชัดคำ

“ ฉันแอบมีอะไรกับอาจารย์ในโรงเรียนเพื่อให้ได้คะแนนดี ๆ 

“ ว้าว... น่าสนใจ ”

“ เธอทำอะไรกับฉัน  เธอทำอะไร!

ไทสันพยายามดิ้นให้หลุดจากมือของเธอ

“ ปีศาจ..เธอมันปีศาจ.. ”

“ อ้อ  ในที่สุดก็เชื่อแล้วสิ ”

ลูซินดาเหวี่ยงร่างของไทสันไปสุดแรงจนเขากระแทกโต๊ะโครมคราม แจกันใบงามที่วางสวย ๆ มาหลายปีตกแตกเกลื่อนพื้น

“ นรกแล้วฉัน!

เด็กสาวยืนช็อกไปครู่ใหญ่ แต่ไม่ใช่เพราะเธอพึ่งทำคนสลบหรอก แต่พึ่งนึกออกว่าแจกันนี้ราคามหาศาลต่างหากเล่า!

 

“ บอกแม่มาอีกทีซิ มันเกิดอะไรขึ้น ”  เสียงจากกัปตันโคลอี้  เดคเกอร์ กำลังนั่งสอบสวนลูกสาวตัวเองในห้องสอบสวนของกรมตำรวจแอลเอในอีกสองวันต่อมา เพราะพ่อแม่ของไทสันรู้เรื่องที่เกิดขึ้นจากลูกชายและจะเอาเรื่องเธอ

“ หนูบอกแม่ไปหมดแล้ว เขาพยายามจะขืนใจหนู หนูเลยซ้อมเขา ” ลูซินดาบอกไป

“ แต่เขาบอกมาอีกว่าลูกผลักเขากระเด็นข้ามห้องด้วยมือข้างเดียว แถมยังเหวี่ยงเขากระแทกโต๊ะอีก ”

“ แม่  เขาก็พูดเว่อร์ไปแบบนั้น  เชื่อได้ที่ไหน ”

“ แล้วเท่าที่ฟังมาทั้งหมด ลูกทำให้เขาสารภาพบาปไปด้วย  

“ โธ่ แม่คะ  นี่มันหมดยุคของการซ่อนความสามารถพิเศษกันแล้ว  แม่ก็เห็นว่ามีพวกประหลาดมากมาย หนูทำให้คนสารภาพได้ก็ดีออก  ช่วยลดภาระบาทหลวงไง ”

“ ลูซ  แม่จริงจังนะ เราตกลงกันแล้วว่าห้ามทำอะไรแบบนี้  ลูกยังเด็ก  ขืนยังทำต่อไปมันจะกลายเป็นนิสัยติดตัว   อย่าให้แม่รู้สึกผิดที่ให้เมซช่วยเลี้ยงลูกมาเลย ”

“ เมซไม่ดีตรงไหน เธอช่วยทำให้หนูมีวิธีป้องกันตัว แต่แม่น่ะสิ เป็นถึงตำรวจยังไม่ยอมฝึกยิงปืนให้หนูซักที 

“ เราไม่คุยเรื่องนั้นลูซ  เราจะคุยเรื่องนี้  เรื่องใช้ความรุนแรงเนี่ย  นี่ไม่ใช่ครั้งแรก ลูกย้ายโรงเรียนมาสี่ครั้งแล้วนะ  เพราะลูกเที่ยวไปทำร้ายคนอื่น ”

“ ก็พวกนั้นหาเรื่องหนูก่อนนี่  แม่ก็จำได้  เด็กผู้หญิงพวกนั้นไม่พอใจที่แฟนของพวกหล่อนมายุ่งกับหนู  ก็มันช่วยไม่ได้ที่หนูน่าดึงดูดกว่า..หรือสวยกว่า. 

โคลอี้ได้ฟังก็ถอนหายใจยาวด้วยความหนักใจ เรื่องมั่นใจในตัวเองนี้ลูซินดาได้มาจากพ่อเต็ม ๆ  แต่มันจะดีกว่านี้มากถ้าเธอไม่ใช้เป็นข้ออ้างในการก่อปัญหา  เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอต้องสอบสวนลูกสาวตัวเอง

“ ลูซ  แม่เข้าใจว่าลูกทำแบบนี้ทำไม  แม่บอกลูกแล้ว การทำแบบนี้ไม่ได้ทำให้เขาสนใจลูกหรอก 

คำพูดนั้นเหมือนจี้ใจดำลูซินดาเข้าอย่างจัง  ปมเรื่องพ่อไม่รักเป็นปมที่อ่อนไหวมาก ตอนนี้เธอเริ่มทำตาขวางใส่แม่พร้อมลุกขึ้นยืน

“ แม่ไม่มีทางรู้หรอก!  แม่จะไปรู้อะไร  วัน ๆ แม่ก็ทำแต่งาน  เวลาจะคุยกับลูกยังไม่มี แล้วแม่เอาเวลาไหนมานั่งเข้าใจพ่อ เขาอยู่นรกนู่น!

“ นั่งลงลูซินดา ”

“ ไม่  หนูไม่มีอะไรจะพูดแล้ว จะจับหนูไปขังที่ไหนก็เชิญ หนูเบื่อกับเรื่องพวกนี้เต็มทนแล้ว!

เด็กสาวพูดแล้วปึงปังออกห้องไป แรงกระชากประตูของเธอทำให้กระจกมีรอยร้าวขึ้นมา  โคลอี้ได้แต่ถอนหายใจพร้อมกุมขมับ

 

สิ่งหนึ่งที่เธอคาดไม่ถึงคือคราวนี้แม่ของเธอเอาจริงกับเรื่องจับเธอส่งสถานพินิจ  ลูซินดาถูกย้ายมาที่สถานพินิจซึ่งอยู่อีกฟากของเมืองในวันต่อมา  เธอไม่ยอมคุยกับแม่อีกเลยจนกระทั่งแม่กลับไป  มีเพียง เมซ  หรือ มาเซคีน คนที่เธอรักเหมือนพี่สาวนั่งอยู่ข้าง ๆ

“ ฉันอยู่แถวนี้แหล่ะ ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันมีงานแถวนี้พ่อดี ”

“ หนูไม่เข้าใจเลย  แม่ไม่ยอมเข้าข้างหนู ”

“ แม่ของเธอเป็นตำรวจนะ เธอไม่เข้าข้างคนผิดหรอก 

“ เมซ แม้แต่พี่ก็มองหนูเป็นคนผิดไปแล้วเหรอ ”

“ ฉันว่าไปตามท้องเรื่อง อีกอย่าง ฉันเห็นแล้วว่าผลของการตามใจเธอมันเป็นยังไง  ฉันเองก็มีส่วนผิดกับเรื่องทั้งหมดนี้ด้วย  

ลูซินดาได้ยินแบบนั้นก็เริ่มเครียด ขนาดเมซที่เคยเข้ากันได้ดีเป็นปีเป็นขลุ่ยก็ยังเห็นดีเห็นงามกับแม่เลย

“ นี่ ยัยเปี๊ยก  ฉันขอบอกอะไรหน่อยสิ     เมซพูด  ทำให้ลูซินดาหันไปมองเธอ

“ ลูซิเฟอร์ไม่ได้ต้องการให้เธอเป็นแบบนี้หรอก  เขาอยากให้เธอโตมาเป็นคนที่ดีกว่าเขา ”

“ แล้วเป็นแบบเขาไม่ดีตรงไหน ยมทูตน่ะเท่จะตาย ”

“ อยู่แต่ในนรกก็ไม่ได้สนุกมากหรอก เชื่อฉันเถอะ 

เมซพูดแล้วตบไหล่เธอเบา ๆ

“ มีอะไรก็ติดต่อหาฉันได้นะ ฉันจะรีบมา 

ลูซินดาหันไปกอดเมซหนึ่งทีก่อนจะนั่งมองอีกฝ่ายลูกออกไปจากห้อง    เด็กสาวหันมามองห้องนอนสี่เหลี่ยมแคบ ๆ ของตัวเอง ที่นี่เล็กกว่าเพ้นท์เฮาส์ของเธอสิบเท่าได้  แถมยังสกปรกกว่าอีก ให้ตายเถอะ เธอต้องอยู่ที่นี่จริงเหรอเนี่ย

 

ที่สถานพินิจมีเรื่องน่าสนใจอยู่อย่างหนึ่งคือมีแต่เด็กที่มีปัญหามารวมกัน  ซึ่งทุกอย่างมันเริ่มน่าอยู่ขึ้นสำหรับลูซินดา  เธอได้พบเจอกับคนที่เรียกได้ว่า ชอบใช้ความรุนแรงเหมือนกับเธอ  แถมแต่ละคนก็มีปัญหาครอบครัวคล้าย ๆ กัน  ซึ่งไม่น่าแปลกที่เธอมีเพื่อนเป็นกลุ่มใหญ่ภายในเวลาวันเดียว และอีกวันต่อมาก่อเกิดการทะเลาะวิวาทครั้งใหญ่ในสถานพินิจระหว่างเด็กสองกลุ่มคือ กลุ่มของลูซินดาและกลุ่มของเด็กที่กำลังแกล้งทำเป็นคนดี  สองในสามคนนั้นกำลังจะได้กลับบ้าน แต่ก็มาพลาดเพราะดันประกาศความชั่วของตัวเองออกไปว่าแอบเสพยาสองครั้งตอนอยู่ที่นี่  นั่นทำให้ต้องอยู่ต่ออีกหลายเดือน และไม่ต้องสงสัยว่าทำไมเด็กพวกนั้นถึงโกรธลูซินดา ก็เธอเองนั่นแหล่ะที่หลอกล่อให้พวกนั้นพูด  

ก็ทนเห็นคนแกล้งเป็นคนดีไม่ได้อ่ะ  มันเคืองตา!!!

การทะเลาะวิวาทครั้งใหญ่นั้นถูกลงโทษด้วยการกักบริเวณในห้องใครห้องมันเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์    ทางสถานพินิจแจ้งไปยังครอบครัวแต่ไม่มีใครมาเยี่ยม  แม้กระทั่งเมซที่ขาดการติดต่อกับเธอ  แต่ลูซินดาก็ต้องแปลกใจที่วันหนึ่ง มีคนมาเยี่ยมเธอถึงห้อง ชายผิวคล้ำ หัวโล้น  ตอนแรกเธอคิดว่าลุงของเธอมาเยี่ยม แต่อเมนนาเดียลไม่ปิดตาข้างหนึ่งเอาไว้เหมือนกัปตันแจ็ค  สแปร์โรว์  แน่นอน

“ สวัสดีสาวน้อย ”  เขาพูดพร้อมเดินเข้ามา กระตูปิดตามหลัง และคนติดตามคนหนึ่งยืนเฝ้าเอาไว้

“ คุณเป็นใครน่ะ ”

“ ฉันชื่อ นิค  ฟิวรี่  ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอ ”

ลูซินดามองเขาพลางขมวดคิ้ว

“ ฉันรู้ว่าเธอเป็นคนพิเศษ  ไม่เหมือนใคร ฉันเลยอยากชนเธอไปเรียนที่โรงเรียนของฉัน  โรงเรียนนี้เราสร้างขึ้นสำหรับเด็กพิเศษ มีความโดดเด่นแบบเธอ ”

มาคราวนี้ลูซินดาเริ่มสับสนจริง ๆ แล้ว  ชายคนนี้มาไม้ไหนล่ะเนี่ย

“ โรงเรียนสำหรับเด็กพิเศษ  ใช่โรงเรียนเซเวียร์หรือเปล่า  หรือว่าเป็นโรงเรียนที่ต้องใช้หมวกคัดสรรเข้าบ้าน ”   เด็กสาวถามขึ้น อดขำไม่ได้

“ เอเวนเจอร์ อคาเดมี่  เราชอบสะสมเด็กมีพรสวรรค์เอาไว้ เพื่อจะได้ปั้นเป็นฮีโร่ในอนาคต  ” นิค  ฟิวรี่พูดเหมือนกับท่องจำมา ซึ่งก็เป็นความจริง  เขาใช้มันเป็นบทสวดมนต์ก่อนนอนไปแล้ว

“ หนูไม่เป็นฮีโร่หรอก ไม่ใช่แนว ” ลูซินดาบอกพร้อมทำท่าปัดมือ

“ เด็กมาใหม่ก็พูดกันแบบนี้ทั้งนั้น ”

เขาพูดพร้อมทำท่าเหมือนรู้เท่าทันทุกอย่าง สายตาของเขาที่มองมาเหมือนสามารถอ่านใจเธอได้หมด

“ ฉันเคยได้ยินมาอยู่บ้างนะ ว่าโลกของเราตอนนี้มีเทพเจ้าจากนรกขึ้นมาใช้ชีวิต  แต่ก็ไม่แปลกหรอก ฉันเองก็พึ่งค้นพบมาไม่นานนี้ว่าโลกของเรายังมีอะไรอีกมาก  นั่นทำให้ฉันตั้งโรงเรียนขึ้นมา โรงเรียนที่ฉันอยากให้เธอไปเข้าเรียน 

เขาบอกพร้อมกอดอก ลูซินดาฟังแล้วยังไม่อินเท่าไหร่

“ ที่นั่นมีอะไรน่าสนใจล่ะ ”

“ เรามีทุนการศึกษาฟรีสำหรับผู้ยากไร้ 

“ ไม่จำเป็นหรอก  หนูรวยอยู่แล้ว ”

 “ นั่งเจ็ทเที่ยวฟรีปีละครั้ง 

ส่ายหน้า..

“ จับฉลากเที่ยวนอกโลกปีละครั้ง ”

ส่ายหน้า

“ เธอจะส่ายหน้าจริงดิ  เที่ยวนอกโลกเชียวนะ”

“ หนูไปเห็นนรกมาแล้วสองสามครั้ง  สวยยิ่งกว่าอวกาศล้านเท่า ”

นิค ฟิวรี่เริ่มคิดหนัก  เขาจะทำยังไงให้เด็กคนนี้ยอมมาเรียนดีนะ  ตัวเขาเองก็ไม่ใช่นักเจรจาเท่าไหร่ซะด้วยสิ

“ ที่นั่นมีผู้ชายเยอะไหม ”  จู่ ๆ เด็กสาวถามขึ้น

“ มีมากกว่าผู้หญิงแน่นอน ”

“ งั้นตกลงค่ะ  หนูจะไป 

นิค ฟิวรี่ได้ฟังดังนั้นก็นิ่งไปครู่หนึ่งเพื่อประมวลผล  ก่อนจะพยักหน้า 

“ ถ้าฉันรู้ว่าเหตุผลของเธอมีแค่นี้  ฉันคงจะพูดเป็นอย่างแรก  

“ อีกอย่างหนึ่ง  หนูบอกไว้ก่อนนะว่าหนูชอบใช้ความรุนแรง  หนูค่อนข้างเป็นคนหัวร้อนน่ะ  

“ ไม่ต้องห่วง ที่โรงเรียนของฉันมีคนหัวร้อนกว่าเธอหลายเท่าเลย เธอจะได้ใช้ความรุนแรงเต็มที่ในชั่วโมงฝึก ”

“ แล้วหนูต้องเตรียมตัวอะไรอีกมั๊ย 

“ เก็บกระเป๋าเร็วแค่ไหนล่ะ  เราจะต้องเดินทางไปนิวยอร์ค ”

“ หนูไม่เอาอะไรไปด้วยมากหรอก คุณ ผอ. นิค  ฟิวรี่ ”

“ เรียกฉันว่า ฟิวรี่  ไม่เอานิค   แค่ ฟิวรี่ 

“ งั้นคุณก็เรียกหนูว่า  ซิน 



" ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ  จุ๊บ ๆ "



##

เป็นไงกันบ้างคะ  อ่านจบแล้วมาเม้ามอยกันได้น้า  หรือเม้นให้กำลังใจให้ไรท์ก็ได้   ตัวละครของตอนนี้ส่วนใหญ่ไรท์เอามาจากซีรีย์ Lucifer หมดเลย  อย่างที่บอกว่าไรท์ชอบ  555    อย่าลืมมาติดตามดู " ซิน " กันต่อน้า 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

12 ความคิดเห็น

  1. #2 GINA ^-^ (@Jeeranuu) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 19:11

    ชอบๆๆมาต่อไวๆนะคะ

    #2
    0