[FanFic] Mobile Suit Gundam OO ข้ามมิติมาเป็นกันดั้มไมสเตอร์พระผู้ช่วย

ตอนที่ 3 : บทที่3:การสนทนาที่แสนลำบาก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 297
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    20 ม.ค. 63






   Mobile Suit Gundam OO

ข้ามมิติมาเป็นกันดั้มไมสเตอร์พระผู้ช่วย

บทที่3:การสนทนาที่แสนลำบาก


  ภายในห้องพักนักบินยานปโตเลไมออส ลิเลียกำลังนั่งสเก็ตภาพโมบิลสูทของตัวเองเงียบๆคนเดียว โดยเปิดอุปกรณ์สื่อสารทิ้งเอาไว้

   "ลิเลีย!"

 ทันใดนั้นภาพของเอียนก็ปรากฏขึ้น ลิเลียหันไปมองและหยุดในสิ่งที่ทำอยู่

   "มีอะไรหรือคะ"
   "สุเมรากิกัปตันของยานเรียกน่ะ ช่วยไปหาที่ห้องเขาทีสิ"
   "กัปตัน....รับทราบคะ"

 เอียนยิ้มแล้วตัดข้อความสื่อสารออกไป ลิเลียนิ่งคิด

   คงจะสงสัยสินะว่าเราจะเป็นคนนำโชคร้ายมาให้รึเปล่า"


------------------


 โรงคอนเทนเนอร์ยาน

   "พูดจริงหรือเปล่าเนี่ยเอียน ผู้หญิงท่าทางบอบบางแบบนั้นจะสร้างเจ้านี่ขึ้นมาได้"
   "จะไปรู้รึไงล่ะ เครื่องแบบนี้ฉันก็เพิ่งจะเคยเห็น...แถมมีเตาพลังแสงอาทิตย์ด้วยอันนี้พอจะเดาได้ว่าไปเอามาจากไหน" 
   "อะไรนะ" 

  ไลล์มองหน้าเอียนอย่างไม่เชื่อหู ชายผมดำถอนหายใจเดินมามองหุ่นของหญิงสาว

   "เตาพลังงานแสงอาทิตย์เทียมรึเปล่า ของจริงมันไม่ใช่จะทำเหมือนกันได้ง่ายๆนะแล้วทำไมถึง..."
   "เมื่อสองปีก่อนไง หลังจากที่พวกนายบาดเจ็บกลับมาเซ็ทสึนะก็เอาเอ็กเซียไปสู้กับโอกันดั้มที่ติดตั้งเตาพลังแสงอาทิตย์ด้วยฝีมืออินโนเวเตอร์ ถึงแม้ว่าโอกันดั้มจะระเบิดแต่ไม่ได้หมายความว่าเตาพลังงานแสงอาทิตย์จะระเบิดไปด้วย...มันจะต้องมีคนเก็บไปในช่วงที่วุ่ยวายทั้งฝ่ายเราและสหพันธ์โลก" เอียนอธิบาย ไลล์ถึงกับตกใจพูดไม่ออกเหมือนเสียงของเขาถูกกลืนหายไป
   "แต่เด็กคนนั้นคงไม่ใช่คนไม่ดีมั้ง" ชายผมดำหันหลังไปทำงานต่อ ชายผมสีน้ำตาลแทบล้มเพราะคำพูดที่มันฟังดูเชื่อใจคนที่เพิ่งจะเจอกันครั้งแรกไปหน่อยนั่น
   "ไว้ใจกันง่ายไหมครับ?"
   "แต่จะให้ระแวงไปมันก็ทำอะไรไม่ได้นี่! ที่ฉันพูดมาก็มีเหตุผลนะ...แสดงว่านายยังไม่ได้เห็นข้อมูลของเธอสิถึงได้ไม่เชื่อฉัน" เอียนพูด
   "ข้อมูล...ยังไม่ได้ดูหรอกคนเพิ่งจะรู้เรื่องตอนมาถึงเอง" ไลล์ยกมือเกาศีรษะแก้เบื่อ
   "ประวัติเด็กคนนั้นที่เวด้าส่งมา...เธอเป็นคนสร้างกันดั้มตัวนี้จากการที่มาขอร้องลินดาตอนที่เธอเอาสเบียงกับอุปกรณ์มาส่งและที่สำคัญเท่าที่อ่านมา...ลิเลียเองก็คงจะเป็นคนเก็บเตาพลังงานแสงอาทิตย์ของโอกันดั้มมาพัฒนาได้ขนาดนี้ด้วย"
   "ห๊ะ! เดี๊ยวสิงั้นจะบอกว่า"
   "...คงเป็นไปได้ว่าลิเลียเองก็อาจจะรู้จักอินโนเวเตอร์..รวมทั้งรู้จักอานิวดีด้วยก็ได้ ถ้าถึงขนาดเขียนข้อมูลบอกเวด้าได้ก็ไม่มีอะไรมาอธิบายมากกว่านี้แล้ว" 

  ไลล์ช็อกสีหน้าเปลี่ยน เอียนเองก็พยายามจะพูดให้เขาสบายใจแต่ดูจากท่าทางคงช่วยอะไรไม่ได้มาก

   "ตอนนี้สุเมรากิกำลังคุยกับลิเลียอยู่นายจะไปรอคุยกับเธอไหมละ ถ้าอยากรู้รายละเอียดก็ต้องถาม" เอียนบอก ไลล์ยังแอบสงสัย
   "เอียนที่บอกว่าพัฒนาแสดงว่าเตาพลังงานแสงอาทิตย์ของเจ้ากันดั้มตัวนี้ก็ต้องใช้งานประสิทธิภาพดีกว่าพวกเราน่ะสิ"
   "น่าจะนะ เพราะมันมีระบบหนึ่งที่ฉันตรวจสอบ..." เอียนนิ่งไม่ยอมพูดต่อ เพราะสิ่งที่เขาจะพูดต่อไปนี้ตัวเองก็ยังสงสัยเหมือนกันว่ามันคืออะไร
   "มันมีอะไรงั้นเหรอ?"
   "มันตั้งระบบห้ามคนนอกใช้ ดังนั้นจึงมีแค่เธอคนนั้นคนเดียวที่รู้"

___________________________


 ห้องพักกัปตันยาน


   "มีอะไรจะถามฉันงั้นเหรอคะกัปตัน"
   "ไม่ต้องเรียกกัปตันก็ได้จ้ะ เรียกสุเมรากิเถอะนะ"
   "....ค่ะ! คุณสุเมรากิ" 

 สุเมรากิ ลี โนริเอกะมองลิเลียด้วยแววตาเป็นมิตร หญิงสาวมองตอบกลับพลางคิดในใจ

   'เป็นคนอ่อนโยนและเข้มแข็งจริงๆด้วย'

 

   "ฉันอยากรู้เรื่องของเธอ...จะดูเสียมารยาทไปหน่อยไหม" สุเมรากิถามเสียงดูกังวล ลิเลียส่ายหน้า....เธอยิ้มในใจคิดอยู่แล้วว่าทุกคนจะต้องสงสัยในตัวเธอ เพราะเรื่องราวต่อจากนี้ตัวเธอเองนั่นละที่เป็นคนกำหนดชึ้นมา แม่ว่าในอนาคตจะมีเรื่องต่อจากนี้ที่เธอไม่รู้ก็ตอบ
   "คุณมีสิทธถามฉันได้ทุกเรื่องคะ ถ้ามันทำให้คุณสบายใจในการทำงานร่วมกัน"
   "...." หญิงสาวทำเธออึ้ง 
   "ถามได้เลยคะคุณสุเมรากิ แต่ในฐานะกันดั้มไมสเตอร์ฉันก็ต้องปกปิดความลับชีวิตของฉันบ้าง คงไม่ว่ากันนะคะ"
   "จ้ะ ฉันจะถามพอสมควรนะ...เธอเป็นคนสร้างโมบิลสูทเครื่องนั้นเองจริงๆเหรอ?"
   "ค่ะ! ฉันเป็นคนสร้างมันขึ้นมาร่วมกับคุณลินดาแล้วก็สมาชิกคนอื่นๆที่ฐานลากราน3" หญิงสาวตอบพลางสบตาอีกฝ่ายให้เธอเห็นว่าตนพูดจริง สุเมรากิเริ่มเปลี่ยนคำถามแต่เป็นคำถามที่ชัดเจนมากขึ้น

   "ช่วยเล่ารายละเอียดเกี่ยวกับกันดั้ม...ที่เธอสร้างขึ้นมาอย่างคร่าวๆทีสิ เอาที่มันไม่เปิดเผยความลับของเธอมากเกินไปน่ะ"

   'สมเป็นคุณสุเมรากิ ลี โนริเอกะยังคงมีความเกรงใจลูกน้องและนิสัยแบบนี้แต่เราก็เป็นคนดำเนินเนื่อเรื่องเองด้วยนี่นะ'

  ลิเลียคิด ทุกอย่างในช่วงเวลานี้ยังเป็นไปตามที่เธอคิดอยู่มากและมันก็เถอะเวลาที่เธอจะต้องตอบคำถามของกัปตันแห่งปโตเลไมออสแล้ว

   "ก่อนA-laws ไม่สิ!อินโนเวเตอร์จะเตรียมกำลังจะโจมตีพวกคุณนั้น ทางฉันกับคุณลินดาได้เอาอุปกรณ์เสริมและสเบียงมาให้ปโตเลไมออส แต่ฉันขอแยกกับพวกเขาขอออกมาระวังภัยให้กลุ่มคาตาลอนที่ตามมาสมทบทีหลังค่ะ...เพราะฉันคิดว่าศึกครั้งนี้จะต้องมีผลทำให้กันดั้มเสียหาย รวมทั้งเตาพลังแสงอาทิตย์ด้วย" ลิเลียพูดอธิบาย สุเมรากินั่งฟังคิดวิเคราะห์สิ่งที่เธอพูด รู้สึกประหม่าจริงๆเมื่อมาพูดกับคุโจ ลิซ่าคนที่มีประสบการณ์มากทั้งกองทัพและใจคน

   "งั้นเหรอ...เธอเป็นกังวลเกี่ยวกับการต่อสู้และรู้ว่าทางคาตาลอนจะส่งกองทัพมาช่วยเลยตั้งใจจะไประวังภัยและบอกสถานการณ์ของพวกเราให้พวกเขารู้สินะ" หญิงผมน้ำตาลสรุปความคิดให้ลิเลียฟัง หญิงสาวพยักหน้าแม้ในใจจะรู้ว่ากัปตันสาวมีสิ่งที่ต้องการรู้จากเธออีกมาก

   "เท่าที่ฉันรู้จากเอียน...เธอเป็นคนเก็บเตาพลังงานแสงอาทิตย์ของดับเบิ้ลโอกันดั้มในช่วงที่มันถูกใช้ แล้วก็เอามันมาสร้างกันดั้มตัวนี้ใช่ไหม?"

   "เข้าใจถูกแล้วคะ ถึงจะไม่ได้อยู่ในสนามรบจริงแต่ความคิดของอินโนเวเตอร์ฉันก็พอจะเดาได้จากที่คุณลินดามาระบายบอกให้ฟังจากสิ่งที่คุณเอียนพูดคะ"

   "ง..งั้นเอง^^;;;" สุเมรากิเหงื่อตกยิ้มแห้งๆ เธอเอาหลังพิงเก้าอี้รู้สึกปวดหัวเล็กน้อยตอนแรกนึกสงสัยว่าทำไมลิเลียถึงรู้อะไรเยอะเกินขนาดนี้ที่แท้ก็เพราะเอียนเอาไปบ่นให้ลินดาฟังนี่เอง คงจะเครียดละมั้งถึงได้พูดอะไรระบายให้ภรรยาฟัง

   "เป็นอะไรรึเปล่าคะคุณสุเมรากิ? ดูสีหน้าไม่ดีเลย" ลิเลียถามเสียงเป็นห่วง แต่ลึกๆแอบหัวเราะเพราะเธอรู้ว่าสุเมรากิกำลังคิดอะไรอยู่ หญิงผมน้ำตาลส่ายหน้าแล้วเปลี่ยนสีหน้าให้ดูสดใสขึ้น

"อย่าสนใจเลย ในเมื่อเธอเป็นกันดั้มไมสเตอร์ของเซเลสเชียลบีอิ้งก็ขอฝากตัวด้วยนะ"

"เช่นกันค่ะ ฉันจะช่วยทุกคนให้เต็มที่"

-------------------------------------------------



  เช้าวันรุ่งขึ้น


"อรุณสวัสดิ์! เอียน,คุณหนู"

"อรุณสวัสดิ์"

  ถึงจะไม่ได้อยู่ในสายตาของศัตรูแต่เอียนยังคงอยู่ทำการซ่อมบำรุงเครื่องโมบิลสูทตั้งแต่ก่อนจะมาถึงที่นี่ เห็นแล้วก็เหนื่อยแทนส่วนไลล์ก็เดินมาทักทายเป็นปกติแต่จะไม่ปกติที่วันนี้ลิเลียอยู่ด้วย คงจะเป็นการเริ่มต้นความสัมพันธ์ในฐานะสมาชิกที่ดีได้

"อรุณสวัสดิ์คะคุณล็อกออน สตาร์ทอส" หญิงสาวผมขาวยิ้มตอบรับเขา ไลล์เดินเข้ามาระหว่างทั้งสองคน

"ที่จริงอยากจะมาทักทายตั้งแต่เมื่อวานแต่เห็นเดินทางม่ก่อนคงจะเหนื่อยเลยมาวันนี้เเทน คงเสียมารยาทกับคุณหนูไปสินะครับ" ไลล์พูดเสียงหวานเหมือนกำลังจะจีบผู้หญิง ลิเลียยิ้มรับคำพูดของเขา ประโยคแบบนี้ก็สมกับเป็นตัวเขาดีนะเธอคิด

'ถ้าเป็นปกติเจอคนมาพูดจีบแบบนี้ฉันไม่ยอมยืนยิ้มให้หรอกนะคะ'

"มาเช็คสภาพเครื่องเหรอคะ?"

"ทำนองนั้น ว่าแต่คุณหนูรู้ชื่อของผมจากใครครับเนี่ย" ไลล์ถาม

"คุณลินดาเล่าให้ฟังตอนอยู่ที่ฐานคะ แล้วก็เรียกฉันว่า'ลิเลีย'ก็ได้นะคะ" 

"ชื่อฮาโร่นะๆๆ!!!" ฮาโร่ร้องทักเรียกความสนใจ ลิเลียก้มมองลูกบอลสีส้มขยับหูปิดเปิด 

'ฮาโร่ตัวจริงน่ารักมากๆเลย เห็นแล้วอยากจะกลับไปบ้านจัง'

"ลิเลียมาช่วยงานฉันทางนี้ทีสิ" เอียนเรียก ลิเลียหันไปมองเล็กน้อยเธอขอตัวจากไลล์เเละมาคุยเรื่องงานกับเอียน โน้ตบุ๊คสีเงินเปิดหน้าจอการดาวโหลดข้อมูลหนึ่งชายผมดำเริ่มพูดอธิบายถึงสิ่งนี้

"เตาพลังงานแสงอาทิตย์!"

"ใช่ ตกใจละสิว่าไปเอามาจากไหนใช่ไหมละ" เอียนยิ้มกวนๆถามและหันหลังไปดูงานเล็กน้อย ลิเลียยิ้มมุมปากสีหน้าเปลี่ยนทันที

'ตกใจเล่นไปงั้นแหละ ฉันรู้น่าว่าเตาพลังแสงอาทิตย์นี่มันเป็นของกันดั้มไมสเตอร์รุ่นที่สองคุณน่ะอยู่ตั้งแต่ตอนนั้นแล้วนี่นา ที่ต้องให้มาช่วยเพราะกลัวว่าของเก่าที่ไม่ใช้นานจะสามารถทำงานร่วมกับเครื่องรุ่นใหม่ได้รึเปล่าสิคะ'

"ไม่คิดจะถามอะไรต่อเหรอ เงียบเชียว"

"ไม่ค่ะ ก็คุณเอียนให้ฉันมาช่วยเฉยๆนี่นา" ชายผมดำถึงกับงุนงง อุสาเอาสิ่งที่เด็กใหม่เห็นต้องตกใจมาให้ดูแถมตั้งใจจะแกล้งเด็กเล่น.....แต่กลับไม่เล่นด้วยซะงั้น

"...เธอช่วยดูเจ้านี่ให้ฉันแทนซักเดี๊ยวสิมันคือระบบการเชื่อมต่อทวินไดร์ฟ ฉันจะไปดูซาบาย่ากับฮารูทเดี๊ยว"

"...."

  หญิงผมขาวมองตามชายผมดำที่เดินไปยังโมบิลสูทสองตัวใกล้กัน เห็นแล้วก็คิดถึงช่วงเวลาของการเริ่มต้นเนื้อเรื่องในวันนั้นมาก


วันที่เธอเหนื่อยคิดเนื้อเรื่องนี้ขึ้นมา




  "ทวินไดร์ฟ...มันยังไม่ถึงเวลาของควาต้าสินะ หุ่นสองตัวนั้นจะมาเป็นตัวหลักของเรื่องนี้"  

   "ข้อมูลของดับเบิ้ลโอใช่ไหม?" เสียงคุ้นหูทักขึ้น ชายผมสีดำขลับในชุดยูนิฟร์อมสีน้ำเงินเดินเข้ามาหาหญิงสาว ดวงตาสีน้ำเงินเบิกกว้างมองเขา
   "...ค่ะ!...จะมาเช็คเองสินะ" ลิเลียมองหน้าเขา เธอส่งโน้ตบุ๊คในมือให้....เห็นแล้วรู้สึกหมั่นไส้นิดๆแฮะ
   "หวังว่าเราจะได้คุยกันนะคะ เซ็ทสึนะ เอฟ เซเอย์" ลิเลียพูด เธอยิ้มก่อนจะเดินจากไป โดยไม่ได้สังเกตุเลยว่าเขามองเธอด้วย



 



หลังจากวันนั้นก็ผ่านไปเกือบสองอาทิตย์ ข่าวขององค์กรแนวหน้ามนุษย์ชาติAccuracy Symbolก็เริ่มเป็นกระแส เกาหลีเหนือเริ่มลงมือประกาศถึงเจตนารมภ์ในการรวมโลกให้เป็นหนึ่งด้วยวิธีคอมมิวนิสต์ ลิเลียนั่งอ่านข่าวนอกยานรับลมทะเลเล่น การเคลื่อนไหวนี้มีหลายประเทศเริ่มเข้าร่วมกับพวกเขาโดยผ่านสามมหาอำนาจของโลก

"ผ่านในสองปีสร้างอำนาจได้เก่งสมกับเป็นประเทศทหาร หลายประเทศที่เข้ารวมเพราะไม่อยากจะโดนโจมตี หรืออีกกอย่างเพราะผลประโยชน์ที่พวกเขาอ่างกับทุกคนมากกว่า...ซึ่งมันก็เป็นเรื่องโกหกทั้งหมด" ลิเลียเปิดอ่านข้อมูลอ่านข่าวที่ถูกเขียนประจำวัน รายละเอียดของข่าวก็เป็นไปตามที่เธอคิดทุกอย่างเหลือแต่ว่าจะหยุดมันยังไงก็เท่านั้น

"ปวดสมองจัง...เล่นโอคาริน่าน่าจะช่วยให้สมองโล่งขึ้นนะเรา...เพลงของมารีน่า อิสมาอิล" 

ร่างบางผมสีขาวเล่นเครื่องเล่นเป็นเพลงๆหนึ่งที่เธอชอบ เธอไม่ใช่คนที่มีความสามารถทางด้านการแต่งเพลงเลยแต่เพลงที่กำลังเล่นอยู่นี้มันช่วยทำให้จิตใจของลิเลียสบายขึ้นอย่างบอกไม่ถูกและหวังว่าคนคนหนึ่งจะคิดแบบเดียวกันกับที่เธอคิดเช่นกัน

"เสียงเพลง!" 

"เอ...แถวนี้มีคนอื่นนอกจากพวกเราด้วยเหรอคะคุณเซเอย์ ทุกคนในยานก็ไม่มีใครเล่นเครื่องดนตรีนะคะ"


สวบๆ


 เสียงฝีเท้าเดินผ่านต้นหญ้าเล็กๆจนเกิดเสียง ลิเลียได้ยินชัดเจนเเต่ก็ทำเป็นไม่ได้ยินและเล่นโอคาริน่าต่อ เพราะไม่มีเหตุผลที่จะต้องหยุดเล่นนี่นา

"เพลงนี้มัน!" 

"เคยได้ยินเหรอคะ?" มิเลน่าหันมาถาม เซ็ทสึนะนิ่งไม่ตอบแต่ใจนั้นรู้สึกคุ้นเคยกับเพลงนี้

"ป...เปล่า ไม่เคย" เซ็ทสึนะตอบเสียงนิ่งตามปกติ ทั้งสองคนเดินมาจนเห็นต้นเสียงว่าใครเป็นคนเล่น มิเลน่าถึงกับอึ้ง ถึงแม้จะอายุสิบหกปีแล้วเธอก็ยังคงมีความอยากรู้อยากเห็นอยู่ไม่น้อย

"คุณวีเลต้า!" มิเลน่าตะโกนจากด้านหลัง ลิเลียหยุดเล่นพลางเก็นโอคาริน่าเข้ากระเป๋าเสื้อก่อนจะหันไปมองพวกเขา

"เสียงรบกวนเหรอคะ?"

"ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ มันเพราะมากๆเลยมิเลน่าไม่เคยได้ยินเพลงเพราะขนาดนี้มาก่อน คุณวีเลต้าแต่งเองเหรอคะ" เด็กสาวถามอยากรู้ ลิเลียยิ้มให้ เธอไม่ใช่คนที่เเต่งหรอกแค่ฟังและชอบมากกว่า

"ไม่ใช่ค่ะ...แค่ฟังมาแล้วชอบเท่านั้นเอง" 

"อย่างนั้นเหรอคะ" มิเลน่าพูดด้วยสีหน้าผิดหวังเล็กน้อย เซ็ทสึนะมองลิเลียอย่างจับพิรุศ

"สุเมรากิเรียกทุกคนประชุมแผน ไม่เห็นเลยมาตาหา" ชายหนุ่มผมดำบอก 

"...ลำบากทั้งสองคนมากเลยคะ ขอบคุณที่มาตาม" 

"คุณเซเอย์ มิเลน่าขอตัวกลับเข้าไปในยานก่อนนะคะ" มิเลน่าพูด เซ็ทสึนะพยักหน้าร่างเด็กสาวรีบเดินกลับเข้ายาน

'มิเลน่าเพียงแค่มาเดินเล่นพักผ่อนน่ะ ที่ตามเซ็ทสึนะมาเพราะเสียงโอคาริน่าของเรา' ลิเลียคิดไปสีหน้าก็ยิ้มไปอย่างพอใจ

"เพลงเมื่อกี้นี้..."

"...."

"เธอรู้จักกับเขาเหรอ...เจ้าของเพลงนี้น่ะ" เซ็ทสึนะเอ่ยถาม ลิเลียแสร้งสีหน้าไม่รู้

"ขอไม่ตอบแล้วกันค่ะ...ไม่ทราบว่าคุณสนใจด้วยเหรอ" ลิเลียถามกลับ ในใจเธอแอบหัวเราะเบาๆที่ได้แกล้งคน แถมเป็นคนที่น่าแกล้งด้วย

"ไม่ได้สนใจอะไร" สีหน้าของเซ็ทสึนะนิ่งเฉย เขาหันหลังเดินไปที่ยานแทบจะทันที 

"...ปากไม่ตรงกับใจเลย"



ผ่านไปสามชั่วโมง

 ทุกคนในยานก็มาประชุมกันในห้องควบคุมโดยมีสุเมรากิบอกแผนการ

   "จะส่งคนของเราไปคุยแผนการกับคาตาลอนอย่างนั้นเหรอ"
   "มันเป็นทางเดียวน่ะ พวกเขาเองก็รู้ถึงการกระทำของAccuracy Symbolเช่นกันแถมที่พวกเราลงมาที่โลกก็เพื่อทำสิ่งนี้ กลุ่มหนึ่งจะอยู่เฝ้าดูสถานการณ์ของAEUอีกกลุ่มจะไปหาคาตาลอน"
   "แต่ฟังๆดูมันเสี่ยงอยู่ดีนะ ถ้าจะส่งคงไปพวกเขาจะจับสัญญาณของเราได้เมื่อไหร่ก็ไม่รู้" 

  ทุกคนต่างมีทั้งค้านและเสนอแผนการเพิ่มเติม ลิเลียยืนฟังเงียบๆเธอรู้สึกว่าทุกอย่างเริ่มวุ่นวายชัดเจน

   'เราจะต้องเสนอตัวไปเพราะลิเลียเองก็มีคนคนหนึ่งที่รู้จักที่คาตาลอน แต่ต่อจากนี้เราจะไม่รู้แล้วว่าทุกอย่างจะเป็นยังไงต่อ'
   "ทุกคนค่ะช่วยฟังสิ่งที่ฉันจะพูดต่อจากนี้ด้วยคะ ก่อนจะลงมาที่โลกฉันพอได้ตรวจสอบข้อมูลบางส่วนตอนนี้ให้ฉันเดินทางไปยังคาตาลอนได้นะ ช่วยอ่านข่าวนี่ดูสิคะ" ลิเลียพูดอย่างมีเหตุผล มือบางยื่นหนังสือพิมพ์มาให้ทุกคนอ่าน สุเมรากิรับมาอ่านคนแรก
   "สามมหาอำนาจของโลกกำลังประชุมกันปรับปรุงโครงสร้างกองทัพครั้งใหญ่..." สุเมรากิอ่านให้ทุกคนฟังด้วยสีหน้างุนงงนิดๆ
   "แต่ว่าแค่นั้นฟันธงไม่ได้นะคะว่าจะปลอดภัย มันอาจจะเป็นการสร้างภาพก็ได้" เฟลท์แย้งเมื่อได้ฟังข่าว
   "ถ้าอย่างนั้นเราก็ไปทางน้ำสิ มันไม่ได้ไกลจากเป้าหมายมากนะคะ...แถมเป็นทางลัดให้ศัตรูจับสัญญาณเราไม่ได้ด้วย" ลิเลียพูดพลางยิ้มมุมปากอย่างมั่นใจ เฟลท์ขมวดคิ้วมองเธอ
   "ก็จริงคะ แต่ฉันห่วงมากกว่าคะว่าคนที่จะโจมตีเราไม่ใช่สามมหาอำนาจแต่จะเป็นพวกAccuracy Symbol" 
   "ฟังดูน่าสนใจนะ แต่เธอก็ต้องระวังตัวสูงเช่นกันให้ใครซักคนไปเป็นเพื่อนน่าจะดี" ลาสเซ่พูด คนบังคับยานหันหลังมองหน้าสุเมรากิขอความคิดเห็น
   "สุเมรากิฉันจะไปคาตาลอนกับลิเลีย วีเลต้าเธออนุญาตไหม" เซ็ทสึนะเสนอตัวจากที่เงียบอยู่นาน ใบหน้าของทุกคนดูตกใจเล็กน้อยแต่ไลล์กับยิ้ม คงจะเห็นด้วยกับวิธีการนี้สินะ
   "ฟังดูเข้าท่านะ ให้คนรู้พื้นที่ไปเนี่ย" ไลล์พูด
   "เดี๊ยวก่อนสิ...ดับเบิ้ลโอติ้ดตั้งทวินไดรฟ์เสร็จแล้วอย่างนั้นเหรอ" สุเมรากิถาม เซ็ทสึนะพยักหน้า ลิเลียยืนอึ้งในสิ่งที่เขาบอก




เซ็ทสึนะจะไปกับเราอย่างนั้นเหรอ!

  


 


   "อยากไปไม่เข้าเรื่องเลยจริงๆ...ต่อจากนี้เราเองก็ไม่รู้แล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้นเหมือนกัน" ลิเลียบ่นกับตัวเองเธอแยกตัวมาเปลี่ยนชุดนักบินเรียบร้อย ตอนได้ยินเซ็ทสึนะเสนอตัวไปด้วยนี่ยังใงติดอยู่ในสมองของเธอไม่หาย
   "เตรียมพร้อมเเล้วสินะ" ร่างของเซ็ทสึนะในชุดนักบินสีฟ้าเข้มมายืนดักหน้าเธอ ลิเลียตกใจจนเกือบหยุดเดินไม่ทันเขาถามความพร้อมด้วยเสียงนิ่งๆ หญิงสาวยิ้มให้บางๆแล้วพยักหน้า
  
   "คุณ...เซ็ทสึนะ!" ลิเลียเรียกเขา ชายหนุ่มหันกลับมามองดวงตาสีส้มแดงชวนให้เธอรู้สึกกดดันเหลือเกิน
   "ทำไมคุณถึงอยากจะไปคาตาลอน ไม่อยู่ที่นี่มันดีแล้วอย่างนั้นเหรอคะ"
   "อย่างที่ลาสเซ่พูดเอาไว้การไปคนเดียวมันอันตราย ถ้าไปกันสองคนก็สามารถช่วยกันสู้ได้" เซ็ทสึนะตอบ นี่เขาเป็นห่วงคนที่เพิ่งจะมาใหม่อย่างเธอด้วยเหรอหรือยังสงสัยเพลงที่เธอเล่นไปกันแน่น
   
   "ขอบคุณที่เป็นห่วงคะ"


ติ๊ดๆ


   "ภาพที่ท่านกำลังได้รับชมต่อไปนี้คือยาน'กีเดียน'รุ่นใหม่ของAccuracy Symbolที่กลับมายังโลกหลังจากทดสอบการใช้งานในอวกาศ ตอนนี้ประชาชนกำลังให้ความสนใจเป็นอย่างมาก" ลิเลียเปิดข่าวสารที่เธอบันทึกเอาไว้มาดูความคืบหน้า ใบหน้าของเธอแสดงสีหน้าเครียดทันทีแต่เมื่อเงยหน้าไปก็พบกับสีหน้าของเซ็ตสึนะที่มองข่าวสารในมือเธอ
   "อะไรกัน...นี่หรือว่า"
   "ฉันว่าพวกเขาน่าจะไปไกลเกินกว่าที่เราจะอยู่แค่คำว่าตรวจสอบหาข้อมูลแล้วละคะ" ลิเลียยื่นข่าวให้เซ็ทสึนะฟังต่อ
   "ตอนนี้ยานได้มาลงเทียบท่าที่ปานามา เพื่อคุยการเจรจาถึงเจตนารมณ์ในอีกสองชั่วโมงค่ะ"
   "ตอนนี้พวกเขาอยู่ที่ปานามา!"









  

   "ลงมาบนโลกเหรอ! พวกเขาตั้งใจจะทำอะไรกันแน่นะนั่นมันเขตของUnion...หรือตั้งใจจะหาฝ่ายพันธมิตรเพิ่ม" สุเมรากิดูข่าวที่เซ็ทสึนะได้จากลิเลียก็ถึงกับเครียด
   "ต้องเปลี่ยนแผนรึเปล่าคะคุณสุเมรากิ" เฟลท์ถาม
   "การที่เราลงมาที่โลกเพื่อสืบข้อมูลความเคบื่อนไหวของโลกรวมทั้ง...เรียกอาเลลูย่าด้วย"
   "จะให้อาเลลูย่ามาช่วยเราด้วย! แต่ตอนนี้หมอนั่นอยู่ที่ไหนเรายังไม่รู้เลยนะ" ลาสเซ่พูด
   "ไม่ต้องห่วง เอียนส่งข้อมูลที่อยู่ไปให้เรียบร้อยแถมในเขตนี้ก็จะมีการรับทหารกลุ่มใหม่จากการเดินเรือ เราจะใช้จังหวะนี้พาอาเลลูย่ามารวมทั้งคุณมารีด้วย เราอาจจะต้องใช้กำลังหนักหน่อยแต่จะไม่ทำร้ายคนมากมายเด็ดขาด" 



ติ๊ด!

  มีเสียงสัญญาณเข้ามาในอุปกรณ์สื่อสารของลิเลีย สุเมรากิรีบก้มมองดู ปรากฏว่าเป็นข้อมูลที่รินดาส่งมาให้ กัปตันยานหันไปมองเจ้าของเครื่องเป็นเชิงขออนุญาตเปิด ลิเลียพยักหน้า

   "จากนี้พวกเรากลุ่มองค์กรแนวหน้ามนุษย์ชาติAccuracy Symbolจะทำการจับกลุ่มองค์กรติดอาวุธเอกชนเซเลสเทียลบีอิ้ง แม้ว่าพวกเขาจะมีส่วนในการเปิดโปงการกระทำของแต่ถึงอย่างนั้นความเสียหายและโทษที่พวกเขาก่อขึ้นก็ยังไม่จบ! จุดเริ่มต้นของสงครามทุกอย่างเกิดจากฝีมือพวกเขารวมทั้งการกำเนิดของA-lawsด้วย" โซลเดอร์ เกราฟชายหัวหน้าองค์กรแนวหน้ามนุษย์ชาติAccuracy Symbolพูดบรรยายออกสื่อสาธารณะอย่างใช้อำนาจ ลิเลียขมวดคิ้วมองการกระทำของเขาแล้วหัวเราะในใจ ดวงตาสีน้ำเงินสาดส่องมองดูสมาชิกที่ดูการประกาศนี้เงียบขรึ้ม

   'ใช่แล้ว...ทุกคนในที่แห่งนี้ก็ยังมีคนคิดว่าเซเลสเทียลบีอิ้งมีส่วนผิดที่เป็นต้นเหตุของอะไรหลายๆอย่าง แม้ว่าพวกเขาจะช่วยเปิดความจริงให้โลก ก็ใช่ความผิดในอดีตจะหมดไป' 

   "ผมโซลเดอร์ เกราฟเชื่อว่าพวกเขาจะต้องกำลังดูถ่ายทอดสดครั้งนี้แน่นอน ถ้าได้ดูก็ขอบอกเอาไว้ว่าถ้าพวกเธอไม่ยอมวางอาวุธและส่งมอบสิ่งที่ใช้ก่อสงครามลง พวกเราก็จะสู้และลงโทษตามเหตุสมควร"
   "นี่มันขู่วางอำนาจกันชัดๆแบบนี้ใครจะไปยอมด้วยได้ละ พวกแกใช้อำนาจอะไรที่ทำให้สามมหาอำนาจยอมได้ถึงขนาดนี้กัน" ไลล์บ่นไม่สบอารมณ์ สุเมรากินั่งวิเคราะห์ภาพที่ถูกฉายไปทั่วโลกไม่ได้มีแค่ภาพผู้นำอย่างเดียว แต่มีทหารหลายพันคนในเครื่องแบบที่ไม่เคยเห็นมากก่อน กองทัพที่ประเทศเล็กๆไม่น่าจะหามาได้นั่นอีก
   "ฉันว่าก็ไม่แปลกเลยคะ เกาหลีเหนือน่ะปิดตัวต่อโลกภายนอกนะพวกเขาก็ต้องมีอะไรแอบแฝงเป็นเรื่องธรรมดาแต่ที่ไม่ธรรมดาก็ตรงช่วงเวลาสั้นๆสามารถรวบรวมคนได้เยอะขนาดนี้....ส่วนที่ออกสื่ออาจจะแค่ส่วนเล็กๆของพวกเขาก็ได้" ลิเลียเสนอความคิดของเธอ ในโลกจริงก่อนจะมาที่นี่ทุกอย่างก็เป็นไปอย่างที่บอกแม้ว่ามันจะไม่ได้อลังการเหมือนโลกนี้แต่ยังไงซะประเทศผู้นำด้านทหารก็ต้องมีระเบียบและความลับที่คนทั่วไปคาดไม่ถึงอยู่แล้ว
   "ใช่! ฉันเห็นด้วยกับที่ลิเลียพูด....ฉันว่าตอนนี้เรามีแผนการใหม่ที่เเน่นอนล่ะ" สุเมรากิพูด ทุกคนต่างตั้งใจฟัง
   "เราจะโจมตีเรือทหารที่ผ่านมายังน่านน้ำของAEU!"
   "คุณสุเมรากิ! แบบนั้นอาเลลูย่ามีหวังโดนลูกหลงไปด้วยน่ะสิคะ" เฟลท์พูด
   "ไม่ต้องห่วง กันดั้มทั้งสองเครื่องเท่านั้นที่จะลุยเราจะสร้างความวุ่นวายเพื่อเดินทางไปทางตะวันออกกลาง...ไปหาพวกคาตาลอน" สุเมรากิอธิบายเสริม เเต่ก่อนที่จะไปกันมากกว่านี้เซ็ทสึนะก็มีเรื่องที่เขาเกิดความสงสัย
   "งั้นกันดั้มของลิเลีย วีเลต้าจะเป็นฝ่ายสนับสนุนเหรอ? ในช่วงสถานการณ์ที่วุ่นวายนี่"
   "ถูกต้อง เพราะกันดั้มของลิเลียบุกในน้ำได้ดีแถมอาวุธก็เหมาะทุกสถานการณ์อีกอย่างเราก็ต้องมีคนคุ้มกันปโตเลไมออสด้วย" สุเมรากิมองลิเลียอย่างมั่นใจ หญิงสาวยิ้มตอบรับความคาดหวังของกัปตันยาน ในขณะที่ใจนั้นคิดไปอีกตรงกันข้าม
   'คุณคาดการณ์ผิดนิดนะ...พวกเขาเห็นพวกคุณลงมาที่โลก...เพราะฉะนั้นเป็นไปได้ว่าสถานการณ์ทุกอย่างนี้ถูกจัดฉากขึ้นเพื่อสร้างความสับสน' 

  ลิเลียมองดูสีหน้าทุกคนที่เตรียมพร้อมสำหรับแผนการ 

   'ไม่ใช่นะ! ตอนนี้เราไม่ควรจะลังเลต้องดำเนินแผนการณ์เลยไม่อย่างนั้นแค่กันดั้มสามเครื่องเอาพวกมันไม่อยู่แน่นอน'
   "หื้ม!" เซ็ทสึนะตกใจนิดๆ สีหน้าของลิเลียดูกังวลมาก มากจนเขาเกิดความสงสัยว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่
   "เข้าใจแผนการณ์กันทุกคนแล้วนะ พวกเราจะออกจากเกาะบาเรนตอนนี้เลยและไปทางตะวันออกกลาง"
   "ตอนนี้เหรอค่ะ!?" ลิเลียทวน 
   "ต้องตอนนี้สิ! เวลาสองสัปดาห์ที่เราอยู่ที่นี่ก็เพื่อปรับแต่งหุ่นทุกเครื่องให้พร้อมสำหรับการรบระยะยาว" สุเมรากิบอก 
   "ไลล์ฝากติดต่อไปที่คาตาลอนด้วยนะ เราคงต้องรบกวนพวกเขาอีกซักระยะ"
   "รับทราบ"
  บรรยากาศภายในยานเริ่มเป็นโหมดจริงจัง ทุกคนเริ่มให้ความสนใจงานมากขึ้น ลิเลียรับอุปกรณ์สื่อสารของตัวเองคืนและเดินออกจากห้องควบคุมยาน

   เธอนิ่งเงียบมายืนพิงผนังคิด เมื่อมั่นใจว่าไม่มีคนได้ยินก็เอ่ยกับตัวเองเบาๆ

   "เฮ้อ...อย่าประเมินเขาต่ำไปสิ คนที่มีความสามารถและประสบการณ์ย่อมมีแผนที่มั่นคงอยู่แล้ว"






อีกด้าน

  
   "กัปตันโซลเดอร์การแถลงข่าวเป็นไปอย่างที่ต้องการไหมคะ"

   "ก็เป็นแค่การปลุกกระแสเล็กๆน้อยเท่านั้น" โซลเดอร์ เกราฟดื่มกาแฟที่คาเลีย เวนาม่านำมาเสิรฟ์ด้วยสีหน้าสบายๆ สีหน้าของเธอเรียบเฉยขณะที่ฟังอีกฝ่ายกำลังจะพูดเรื่องต่อจากนี้
   "เธอลองคิดตามดูสิ พวกเราถูกมองจากคนทั่วโลกตลอดเวลาเซเลสเทียลบีอิ้งเองก็มีความดีความชอบเยอะ แต่ความดีความชอบนั่นประชาชนทั่วไปไม่เคยเห็นเสียหน่อย" 
   "เพราะพวกสหพันธ์ร่วมมือกับอีกสองมหาอำนาจปิดข่าว ดั่งนั้นตอนนี้ต่อให้พูดว่าพวกเขามีส่วนที่ดีโลกก็ยังมองพวกเขาเป็นองค์กรก่อการร้ายอยู่การที่กัปตันแถลงข่าวครั้งนี้ก็เพื่อยุยงให้เซเลสเทียลบีอิ้งลงมือเข้าขัดขวางแผนการที่ถูกกระจายอยู่ตามโลกอินเทอร์เน็ตของพวกเรา ประชาชนจะได้เชื่อและมองพวกเขาเป็นองค์กรก่อการร้ายต่อไปแถมจะสนับสนุนพวกเราเพิ่มขึ้นอีก"
   "ถูกต้อง...สมกับเป็นมือขวาของฉันวิเคราะห์ได้เยี่ยมมากคาเลีย" โซลเดอร์เอ่ยชม
   "แต่ฉันก็มีเรื่องที่เห็นต่างค่ะ"
 โซลเดอร์เหลือบสายตามอง คาเลียเริ่มพูด
   "มันไม่เจาะจงเกินไปเหรอคะ? เรือทหารที่จะไปยังกองทัพน่านน้ำของAEU ถ้าเกิดการต่อสู้ขึ้นมา...ทางเขาจะเพิ่มโทษให้ทางเราไหม"

   "หึ...ต่อจากนี้จะคือเกมวัดใจ เกมที่ใครลงมือก่อนก็คือผู้ร้ายรับหน้าแทน แต่ถ้าเกิดการโจมตีพวกนั้นก็ต้องหาทางป้องกันเอาเอง...ในเมื่อรู้อยู่เเล้วก็มีโอกาสเตรียมการได้เร็วกว่านะ" โซลเดอร์พูดพลางยิ้มมุมปาก คาเลียยิ้มบางๆเข้าใจสิ่งที่เขาต้องการจะบอกแล้ว
   
    บรรยากาศภายในห้องดูดุดันและเต็มไปด้วยความรู้สึกที่กดดันเพิ่มเติม หัวหน้าองค์กรรายใหญ่ที่ทุกอย่างเติบโตไปได้สวยกำลังจะเล่นเซเลสเทียลบีอิ้งแล้วสิ



ปล.ตอนนี้แต่งไปก็งงไปบ้าง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

41 ความคิดเห็น

  1. #28 faza205317 (@faza205317) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 05:58
    เซ็ตซึพระเอกเถอะ เราชอบนางงง
    #28
    0
  2. #13 Pattamawan (@fanlovelove) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 00:54
    เชียรให้คู่กับเซตซึพรีสส
    #13
    0
  3. #6 Rnozero (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 04:52

    แต่งได้ดีมากๆเลยครับพี่สุดยอดมากเลยขอบคุณครับผมรักคนแต่งนะครับผม

    #6
    0