♞[YAOI] THE MISSION SNIPER #ลูกสิงของอีธาน

ตอนที่ 16 : [ Episode 15 ] : มรสุมก่อตัว (NC)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 592
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    3 เม.ย. 62


T

บทที่ 15

มรสุมก่อตัว


แสงไฟสลัวสาดส่องไปยังผนังห้อง ปรากฏเงาทั้งสองร่างกำลังกอดก่ายผลัดมอบสัมผัสอันน่าพิศวาสให้แก่กัน สันจมูกโด่งคลอเคลียอยู่บริเวณซอกคอหอมกรุ่นพลางสูดดมกลิ่นกายจากอีกคนยกใหญ่ ลีโอเอียงคอเล็กน้อยให้อีธานทำได้สะดวกขึ้น เสียงดูดและสัมผัสวูบวาบที่ต้นคอเป็นหลักฐานยืนยันชั้นดี

เขากำลังถูกอีธานตีตรา...

การกระทำของร่างสูงตรงหน้าสร้างความแปลกใจให้ลีโอเป็นอย่างมาก อีธานไม่เคยทิ้งรอยไว้...มรสุมลูกใหญ่กำลังก่อตัวในใจเขา มันโหมกระหน่ำซะยิ่งกว่าพายุลูกไหนๆ

แววตาทั้งสองสอดประสาน นัยน์ตาสีอำพันของอีธานราวกับต้องมนต์สะกดทำให้ไม่สามารถละสายตาออกไปได้ ท่วงทำนองบทจุมพิตอันเนิบนาบเริ่มขึ้นอีกหลายครั้งก่อนมันจะแปรเปลี่ยนเป็นความดิบเถื่อนตามสัญชาตญาณของชายหนุ่ม

ยิ่งสัมผัสกันมากเท่าไหร่ก็ยิ่งเหมือนถูกสูบวิญญาณ แขนขารู้สึกอ่อนแรงจนต้องจับบ่าแกร่งไว้เป็นที่ยึดเกาะ เห็นดังนั้นอีกคนก็ไม่รอช้ายึดเอวเขาเข้ามาแนบชิด ไอร้อนระอุแพร่ซึมผ่านเนื้ออาภรณ์ที่สวมใส่

น่าแปลก...อากาศไม่ได้ร้อนเลยแม้แต่น้อย แต่ทำไมเขาถึงรู้สึกเหมือนจะละลายคาอกคนตรงหน้า

ราวกับไฟราคะแผดเผาเรือนร่างเขาทั้งเป็น


=================================================================


- CUT -


=================================================================


มือปืนหนุ่มลืมเปลือกตาขึ้นช้าๆกวาดสายตาสำรวจบริเวณโดยรอบ สัมผัสไออุ่นของลมหายใจสม่ำเสมอกอปรกับน้ำหนักของบางสิ่งที่วางพาดตัวเขาทำให้รู้ว่าอีธานยังคงหลับอยู่ พอเห็นใบหน้าของอีกฝ่ายความทรงจำเมื่อคืนก็หลั่งไหลเข้ามาเป็นสาย เขาจำได้ว่าตัวเองทำผิดร้ายแรงเล่นหลับไปกลางคันทั้งๆที่อีกคนยังไม่เสร็จ...

ทำไงได้ ก็เขาง่วง!

ลีโอค่อยๆยกแขนที่พาดอยู่ออกก่อนจะยันกายอันหนักอึ้งขึ้นยืนอย่างทุลักทุเล ย้ายร่างบอบช้ำจากศึกหนักเมื่อคืนไปที่ห้องน้ำเพื่อทำธุระส่วนตัว ใช้เวลาทำความสะอาดราวๆชั่วโมงถึงเดินสวมเสื้อคลุมอาบน้ำออกมา

ตอนนี้อีธานตื่นแล้ว เจ้าตัวกำลังนั่งจ้องมาทางเขาจากบนเตียง เส้นผมสีดำขลับกระเซอะกระเซิงเล็กน้อยเพราะพึ่งตื่นนอน แผ่นอกและหน้าท้องที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามมีรอยแผลเป็นบางส่วนทำเอาลีโอมองตาไม่กระพริบ เขาปฏิเสธไม่ได้เลยว่าในเวลานี้คนตรงหน้าก็ดูดีไปอีกแบบ

"เมื่อคืน...." อีธานเอ่ยปากเว้นระยะห่างของประโยคให้เขาลุ้นเล่น

"นายทำฉันค้าง"

เดาไว้ไม่มีผิด อีธานต้องท้วงเรื่องนี้ขึ้นมาอย่างแรก!

"ก็มันง่วง" ตอบกลับหน้าตาเฉยทำเหมือนไม่รู้สึกรู้สากับความผิดของตน อีกฝ่ายไม่ได้พูดอะไรต่อแต่กลับเค้นเสียงฮึในลำคอ

ร่างสูงยันตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนจะคว้าผ้าเช็ดตัวเดินตรงดิ่งเข้าห้องน้ำไป ส่วนเขาก็หาเสื้อใส่พร้อมกับหย่อนตัวลงนั่งบนโซฟาหนังทำหน้าที่เป็นแขกที่ดี รอจนเจ้าตัวเดินออกมาจากห้องน้ำก่อนจะเปิดประเด็นเข้าบทสนทนา

"ผู้ทดลองที่หลุดออกมารอบนั้น...ไม่ใช่เรื่องบังเอิญใช่มั้ย" ทั้งสองมองหน้ากันเป็นเชิงรับรู้ว่าหมายถึงเรื่องอะไร...คนของโอดินบุกเข้ามาวางระเบิดศูนย์วิจัยที่เม็กซิโกทิ้งทำเอาอีธานเสียหายไปกว่าหลายร้อยล้านดอลลาร์ แต่โชคดีที่เจ้าตัวรอบคอบมากพอเก็บรักษาตัวยาสำรองไว้ ถึงแม้จะเก็บไว้แต่การให้เริ่มนับหนึ่งใหม่เขาก็ไม่เอาด้วยเลยตัดสินใจขายโปรเจคนี้ทิ้งดีกว่าขาดทุนแล้วยังไม่ได้อะไรกลับมาเลย

"อืม ระบบรักษาความปลอดภัยโดนแฮก ผู้ทดลองถูกปล่อยตัวทำเอาคนในเบลดตื่นตระหนกเป็นแถบ"

"แล้วMS370ล่ะ?" ถ้าพูดถึงศูนย์วิจัยลีโอก็อดถามถึงเรื่องอาวุธชีวภาพแบบใหม่ไม่ได้

"ฉันขายวิจัยทิ้งไปเมื่อสองสัปดาห์ก่อน"

"ห้ะ?!!!!!!" เขาเบิกตากว้าง เผลอร้องเสียงหลง ทำสีหน้าเหลอหลาเหมือนคนทำอะไรไม่ถูก ความคิดประดังเข้ามาในหัว อีธานไม่คิดเสียดายโปรเจคที่ลงมือทำเองหน่อยรึไง!?

"........"

"...ให้ใคร"

"คาร์ลอส เอลสัน หมอนั่นเป็นคนรับช่วงต่อพร้อมกับถือหุ้นเองทั้งหมด เรื่องต่อจากนี้มันไม่เกี่ยวกับคนในเบลดอีกต่อไป...ทางที่ดีอย่าพยายามเข้าไปยุ่งดีกว่านะลีโอ" ราวกับอ่านความคิดเขาออก อีธานพูดเตือนสติเพราะรู้ว่าเขาฝังใจที่ทำงานพลาดในครั้งนั้น แต่จะโทษใครก็ไม่ได้ในเมื่อเขาประมาทเสียเอง

"ทั้งนายและคนของนายทำฉันขาดทุนมามากพอแล้ว" มาเฟียหนุ่มสาวเท้าเข้ามาหาคนที่นั่งอยู่ อีธานเชยคางให้เขามองสบตา

"แต่ไม่ต้องกังวล นายจะได้จ่ายคืนทุกดอลลาร์แน่นอน"

"ผมไม่ได้รวย"

"ม่มีเงิน งั้นก็จ่ายด้วยร่างกาย" อีธานมองดูลูกสิงโตตรงหน้ากำลังแยกเขี้ยวขู่อยู่รอมร่อ ลีโอปัดมือข้างที่เชยคางตนออก เล่นพูดเอาแบบนี้แล้วชาติไหนเขาจะจ่ายครบ

"เหอะ พูดบ้าอะไร" เขาเบือนหน้าหนี เสมองไปทางอื่นแทนทั้งที่เข้าใจความหมายของประโยคนั้นดี

"มีอีกตัวเลือก"

ลีโอไม่เปิดปากพูดแต่กลับส่งสายตาเป็นเชิงถามว่า 'คราวนี้อะไรอีก' เหมือนอีธานจะรู้ว่าเขารำคาญเต็มทนเลยไม่ปล่อยให้รอนาน "มาเป็นคุณนายแบรนโดซะสิ" เรนเดลกระตุกยิ้มเย็น เขาควรจะรู้สึกอะไรก่อน จะแปลกใจ เขิน หรือตกใจดี

"หึ คุณนี่นะ...จริงๆเลย" แขนเรียวเกี่ยวรั้งใบหน้าหล่อให้โน้มลงมารับสัมผัสรักใคร่ ริมฝีปากแนบชิดกันบดเบียดไปมาสร้างความสำราญใจก่อนจะผละออก

"....."

"มีชัม ลี ออสติส คุ้นชื่อนี้บ้างรึเปล่า" ลีโอเปล่งเสียงทุ้มในขณะที่ใบหน้าอยู่ใกล้กันเพียงแค่คืบ

"รู้จักชื่อนี้ได้ไง?" เมื่อเห็นลีโอไม่ยอมตอบ มาเฟียหนุ่มถึงกับถอนหายใจให้กับความดื้อด้านก่อนจะยอมบอกโดยดี "อืม มีชัมเคยโดนจับข้อหาค้ายาเสพติดในอิหร่าน ตอนนี้ถูกขังตัวอยู่ที่คุกกวนตานาโมประเทศคิวบา"

"กวนตานาโม?" อีธานพยักหน้ารับ มือปืนหนุ่มขมวดคิ้วมุ่นราวกับกำลังใช้ความคิด การเข้าไปในกวนตานาโมไม่ใช่เรื่องง่าย คุกนี้ขึ้นตรงกับสหรัฐอเมริกามีการคุ้มกันที่แน่นหนา ปลอมตัวเป็นผู้คุมเข้าไปมีหวังโดนจับก่อนแหง...แต่ถ้าเป็นนักโทษก็ไม่แน่

"ต้องทำยังไงถึงจะได้เข้าไป"

"จ่ายหนักหน่อย"

ก็ยังไม่พ้นเรื่องเงินๆทองๆเหมือนเดิม

"จะไหวแน่เหรอ" จู่ๆอีกฝ่ายก็โพล่งออกมาทำเอาลีโออดสงสัยเสียไม่ได้

"หมายความว่าไง"

"ตอบฉันก่อน"

"ผมไม่ใช่มือสมัครเล่น ไม่ไหวยังไงก็ต้องไหวอยู่ดี"

"เปล่า ไม่ใช่เรื่องนั้น"

"แล้วเรื่อง..." ยังไม่ทันได้พูดจบประโยค อีธานก็แทรกขึ้นมาก่อน "เอาชื่อมีชัมมาจากไหน" เป็นรอบสองที่ลีโอนิ่งเงียบไม่ยอมปริปากพูดอะไรจนร่างสูงต้องจ้องกดดัน บรรยากาศในห้องพักชวนน่าอึดอัดเสียจนเขาต้องทอดถอนหายใจก่อนจะเอ่ยความจริงให้คนตรงหน้ารับรู้

"คำใบ้แรกของโกสต์คือ มีชัม ลี ออสติส มันเป็นเบาะแสเดียวที่เราจะหาตัวโกสต์เจอ"

"ถ้ามันเป็นกับดัก?"

"อีธาน เราจะช้าไม่ได้แล้ว ไม่ได้มีแค่เราที่ต้องการหาตัวโกสต์ เรื่องนี้มีCIAเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย ถ้าโกสต์ถูกจับ คนต่อไปที่จะซวยก็คือคุณ..." คราวนี้เป็นฝ่ายอีธานที่พูดไม่ออก ลีโอ เรนเดล รู้เรื่องเยอะเกินไป ถ้าเป็นเมื่อก่อนแบรนโดคงจะกำจัดคนตรงหน้าทิ้ง แต่ตอนนี้กลับเป็นเจ้าตัวเองที่รู้สึกสับสน เขาไว้ใจคนตรงหน้าได้มากแค่ไหนกัน? ลีโอเป็นคนของโอดินเรื่องนั้นเขารู้ดี ถ้าจะลองวัดใจก็คงมีแค่โอกาสครั้งนี้เท่านั้น

"ฉันจะส่งโนเอลไปคิวบาพร้อมกับนาย อย่าทำให้ผิดหวังล่ะ" การตัดสินใจของอีธานเป็นตัวบ่งชี้ชะตากรรมอย่างเฉียบขาด ลูกสิงโตตัวตรงหน้าก็เปรียบเสมือนตัวหมากในกระดานที่ถูกผู้เล่นอย่างอีธานควบคุมแต่น่าประหลาด หมากตัวนี้จะไม่ถูกกินและอยู่รอดเป็นหมากตัวสุดท้าย

“วางใจเถอะ”




#talk

มาอัพต่อละค่าหลังจากห่างหายกันไปนานนน ตอนนี้ก็พอหอมปากหอมคอเนอะ5555+ ส่วนตอนหน้าจะกลับมาจริงจังเกมมิ่งเหมือนเดิม รับรองว่าคุกกวนตานาโมไม่ธรรมดาแน่นอน

ปล.ฉากคัดตามอ่านได้ในทวิตเหมือนเดิมมมม

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

62 ความคิดเห็น

  1. #10 ammykjd (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 20:28
    ชอบจัง รองับบบ
    #10
    0