หย่งเหิง มิมลายสิ้นสูญ (สนพ.สถาพรบุ๊คส์)

ตอนที่ 17 : ๑๕ : เรือนหมอเทวดา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30,010
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 455 ครั้ง
    16 ก.พ. 62

 


                เรือนพักชั่วคราวของท่านหมอซือเค่อเป็นเรือนไม้หลังไม่เล็กไม่ใหญ่ ตรงลานกว้างด้านหน้ามีเรือนไม้แถวยาวหลังหนึ่งซึ่งได้คหบดีใจบุญให้คนมาสร้างไว้สำหรับรองรับคนป่วยหนักที่มารับการรักษา ส่วนด้านหลังเป็นเรือนครัวซึ่งยามนี้กลายเป็นโรงต้มยา ทั้งวันทั้งคืนอบอวลไปด้วยกลิ่นยา มิใช่กลิ่นอาหาร


                นับนิ้วได้ยี่สิบวันแล้วที่ไฉ่ชุนมาทำงานกับท่านหมอที่นี่ เป็นเวลาเกือบเดือนที่ทั้งสุขสบายทั้งวุ่นวายงานหนัก แต่ก็สนุกสนานเพลิดเพลินดีกับการเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ จนแทบลืมเลือนความรู้สึกอาลัยอาวรณ์ในคราแรกที่ต้องขนห่อเสื้อผ้าแยกจากนายท่านมา


                เด็กน้อยผู้หนึ่งเริ่มต้นจากงานง่ายๆ อย่างปัดกวาดเช็ดถูเรือนพักท่านหมอและเรือนคนป่วย คอยเติมชาในป้านชาของท่านหมอมิให้ขาด จัดสำรับสามมื้อจากอาหารที่ชาวบ้านนำมามอบให้ตอบแทนค่ารักษา จนเรือนหมอเทวดาแห่งนี้แทบไม่ต้องวุ่นวายกับเรื่องข้าวปลาอาหาร เวลานอกเหนือจากนั้นก็เดินสวนสนามระหว่างโรงต้มยากับเรือนแถวด้านหน้า ยกชามยาไปให้คนป่วยแต่ละคนตามเวลา


                จนวันหนึ่ง เมื่อไฉ่ชุนขีดเขียนตารางแผ่นใหญ่แผ่นหนึ่งมาแปะไว้ข้างฝาโรงต้มยา เรื่องก็ลอยเข้าถึงหูท่านหมอเทวดา หลังจากเขาได้ลอบยืนฟังเด็กน้อยอธิบายให้ผู้ช่วยสองคนในโรงต้มยาได้รู้จักการใช้ตารางปักหมุดติดธงหมายเลขเตียงคนป่วย กำหนดช่องเวลาและหมายเลขเตาไฟ เพื่อวางแผนจัดลำดับการเคี้ยวยาในแต่ละวัน ท่านหมอก็ตาเป็นประกาย เขาเรียกนางไปพูดคุยสอบถามอย่างจริงจัง จากนั้นมอบหมายงานที่เป็นชิ้นเป็นอันให้นางมากขึ้น


                 และสถานที่ทำงานในหลายวันมานี้ของไฉ่ชุน ก็คือห้องเก็บสมุนไพรที่อยู่ข้างๆ โรงต้มยาแห่งนั้น


                ด้วยความหัวไว ทั้งยังละเอียดลออรู้จักสังเกตสังกา หลังจากท่านหมอสั่งสอนให้อ่านชื่อสมุนไพรที่เก็บในชั้นทั้งหมด ฝึกสอนให้หั่นชั่งบดยาตามใบสั่ง ไม่กี่วันต่อมา ไฉ่ชุนก็ได้รับความไว้วางใจให้รับหน้าที่จัดชุดยาตามใบสั่งที่ท่านหมอเขียนเอาไว้ โดยมีผู้ช่วยหมออีกคนทำงานอยู่ด้วยกัน ห่อยาหลายสิบชุดถูกส่งผ่านมือนางไปทุกวัน ส่วนหนึ่งส่งเข้าโรงต้มยาสำหรับผู้ป่วยในเรือนแถว ส่วนหนึ่งให้คนนำกลับไปต้มกินเองที่บ้าน และอีกส่วนหนึ่งถูกท่านหมอนำไปตรวจสอบความแม่นยำถูกต้อง คล้ายเป็นการสอบเก็บคะแนนรอเลื่อนขั้นกลายๆ


                “เสี่ยวชุนเอ๋อร์”


                เสียงเรียกที่เริ่มคุ้นเคยดังมาจากหน้าประตูห้องเก็บสมุนไพรในยามใกล้ค่ำ พอคนถูกเรียกหันไปมอง ก็พบกับร่างสูงโปร่งในชุดขาวคลุมด้วยเสื้อกั๊กเนื้อหนาตัวยาวสีเทา


                “ป่านนี้ยังทำอันใดอยู่อีก อาหารค่ำของข้าเล่า” เขาผู้นั้นขมวดคิ้วสอบถาม


                “อ่ะ! ข้าลืมไปเลยพี่เจี้ยน มัวแต่เตรียมสมุนไพรสำหรับวันพรุ่งนี้เพลินไปหน่อย ข้าจะรีบไปอุ่นมาให้เดี๋ยวนี้แล้ว” ไฉ่ชุนเอ่ยตอบ พลางเร่งมือจัดเก็บว่านบำรุงปอดที่กำลังหั่นเป็นแว่นบางคืนกลับลิ้นชักดังเดิม


                “เจ้านี่นะ ถ้าข้าไม่มาตามก็คงทำงานจนลืมกินข้าวกินปลา เป็นเด็กน้อยตัวเท่านี้แท้ๆ สมควรเห็นเรื่องกินนอนเป็นสำคัญต่างหาก” ผิงเจี้ยนส่ายหน้าบ่น


                ผิงเจี้ยนเดินทางมาถึงที่นี่หลายวันแล้ว การดูแลตรวจรักษาคนเจ็บป่วยในเรือนหมอเทวดาถูกเปลี่ยนมือจากท่านหมอซือเค่อส่งต่อให้ศิษย์เอกผู้นี้แทบทั้งสิ้น เช่นเดียวกับการถ่ายทอดความรู้เกี่ยวกับสมุนไพรแต่ละชนิดให้กับผู้มีแววว่าจะได้เป็นศิษย์น้องคนใหม่


                “ท่านนี้ช่างขี้บ่นยิ่งกว่าท่านหมอซือเค่อเสียอีก” ไฉ่ชุนก้าวออกมาถึงตัวเขาก็มุ่ยหน้าใส่


                “ชะ! เจ้านี่ หากข้าไม่เป็นห่วง ไม่หวังดีต่อเจ้า จะเสียน้ำลายบ่นเจ้าไปทำไม” ผิงเจี้ยนอดไม่ได้ ยื่นมือออกไปผลักศีรษะกลมทุยที่ปกคลุมด้วยเส้นผมงอกใหม่ตัดทรงสั้น จนทำให้นางไม่เหมือนเด็กหญิงสักเท่าไร


                แทนที่คนถูกผลักจะโกรธเคือง ไฉ่ชุนเบี่ยงศีรษะหนีแล้วหันกลับมาส่งยิ้มร่าเริงซุกซน ร่างเล็กยอบกายลงชดช้อยเชื่องช้า เสียงเอ่ยตอบอ่อนหวานเกินไปอย่างจงใจ


                “เช่นนั้นข้าควรซาบซึ้ง ขอบคุณในน้ำใจของพี่เจี้ยนให้มากแล้ว”


                “หึ! รู้จักสำนึกเช่นนี้ก็ดี...” เขาวางมาดพยักหน้าช้าๆ ก่อนจะเอ่ยถาม “ยามนี้เจ้าหิวมากหรือไม่”


                ประโยคหลังไม่เกี่ยวข้องประโยคหน้า หากทว่าไฉ่ชุนก็ยังเข้าใจจุดประสงค์ของคำถามนั้นเป็นอย่างดี


                ได้ช่วยงานและเรียนรู้วิชาสมุนไพรจากหมอหนุ่มอารมณ์ดีอยู่หลายวัน ทั้งนางและเขาต่างสนิทสนมพูดจาถูกคอ แม้จะหนักไปทางปะทะคารมเป็นส่วนใหญ่ แต่เข้าข่ายยิ่งถกเถียงยิ่งรู้ใจ โต้ฝีปากกันไปมาครึ่งวัน เขาก็อนุญาตให้เรียกขานเป็นกันเองว่าพี่เจี้ยน


                “พี่เจี้ยนอยากกินสิ่งใดเป็นพิเศษหรือ” ไฉ่ชุนเอ่ยถาม ทั้งยังเอียงหน้ามองด้วยแววตาฉลาดเฉลียวรู้ทัน จนผิงเจี้ยนหัวเราะถูกอกถูกใจออกมาเสียงดัง


                “ประเสริฐ! ไม่เสียทีที่ข้าเอ็นดูช่วยดูแลเจ้าอย่างดี... ข้าอยากกินเนื้อผัดหมาล่า กับปลาราดน้ำเปรี้ยวเผ็ด”


                อาหารที่ชาวบ้านผลัดเปลี่ยนกันนำมาให้ทุกวันไม่ใช่ว่าไม่ถูกใจ เสียแต่ขาดรสจัดจ้านไปบ้างก็เท่านั้น


                ไฉ่ชุนฟังแล้วยิ้มพราย ภูมิใจเล็กๆ ที่คนตรงหน้าติดใจน้ำเปรี้ยวเผ็ดสูตรเฉพาะของนางเป็นพิเศษ เริ่มต้นเพราะนางเองก็เบื่อหน่ายอาหารรสชาติจืดชืด จึงทดลองดัดแปลงปรุงน้ำจิ้มอาหารทะเลรสเด็ดขึ้นมาจากสิ่งที่พอหาได้ มิคาดว่าจะกลายเป็นรสชาติจัดจ้านแปลกใหม่ที่คนได้ลองต่างติดใจ


                “ยามนี้แล้วข้าจะไปหาเนื้อปลาที่ไหนมาลวกให้ท่านกัน” แม้จะหน้ายุ่งปากบ่น แต่สองเท้าก็ยังเดินเข้าไปในโรงต้มยาที่ยามนี้มีเตาว่างอยู่เตาสองเตาให้พอทำครัวได้


                “เรื่องนั้นไม่ใช่ปัญหา ข้าเข้ามาดูแล้วพบว่าชาวบ้านนำปลานึ่งบ๊วยมาให้ตัวหนึ่ง เพียงเจ้าทำน้ำเปรี้ยวเผ็ดราดลงไปก็เป็นอันใช่ได้”


                คำตอบจากคนที่เดินมือไพล่หลังตามเข้ามาในครัว เรียกให้แม่ครัวตัวน้อยหันไปมองแล้วส่ายหน้า ปากเล็กๆ แย้มยิ้มขบขัน


                “ท่านหมอมีเวลาว่างมากขนาดมาสำรวจอาหารเย็นล่วงหน้าเชียวหรือนี่”


                “ไม่ต้องมองข้าด้วยสายตาเช่นนั้น วันนี้คนเจ็บป่วยมีน้อย ข้าจึงตรวจรักษาเสร็จสิ้นรวดเร็ว ไม่ได้อู้งานมาวุ่นวายกับเรื่องหาของกินเสียหน่อย” ผิงเจี้ยนตีหน้าดุใส่เจ้าเด็กตาวาว


                “ข้ายังไม่ได้ว่าอันใดสักหน่อย”


                “แต่แววตาของเจ้ามันฟ้องว่าเจ้าคิด เอาล่ะ! เสียเวลามากแล้ว เจ้ารีบลงมือเสีย ข้าชักหิวเต็มทน มีอันใดให้ข้าช่วยก็บอกมา”


                จากนั้นเสียงสั่งการเล็กใสก็ดังตามมาสองสามประโยค หนึ่งร่างเล็กหนึ่งร่างสูงโปร่งช่วยกันขยับมือไม้ วุ่นวายอยู่กับมื้อค่ำในห้องครัว


- - - - - - - - - - - - 

 

                เสียงพูดคุยนั้น แม้ในยามลอยมาถึงเรือนพักของท่านหมอจะแผ่วเบา แต่ผู้ที่ยืนอยู่ตรงประตูหลังเรือนก็ยังได้ยินชัดเจน เช่นเดียวกับสีหน้ายิ้มแย้มรื่นเริงและท่าทีสนิทสนมเป็นกันเองของคนทั้งคู่ที่เขาได้เห็น


                คิ้วกระบี่พาดเหนือนัยน์ตาคมลึกล้ำย่นเข้าหากันไม่ยอมคลายอยู่พักใหญ่ ริมฝีปากบางเม้มแน่นเป็นเส้นตรง ความอึดอัดไร้เหตุผลบีบกดตรงกลางอก


                จินหย่งเฉินบอกกับตัวเองว่านั้นไม่ใช่ความไม่พอใจ แต่เป็นเพราะไม่ไว้ใจให้เจ้าเด็กน้อยใกล้ชิดกับเจ้าหมอหนุ่มเจ้าสำราญทรงเสน่ห์มากเกินไปก็เท่านั้น


                เมื่อชี้แจงกับใจตนจนกระจ่างแจ้งแล้ว เท้าที่ชะงักนิ่งหยุดลอบมองทั้งสองอยู่ครู่ใหญ่ก็ก้าวเดินตรงเข้าไปหาเป้าสายตาโดยไม่รั้งรอ


- - - - - - - - - - - 


อ่านแล้วถูกใจ อย่าลืมกดติดตาม เพื่อรับแจ้งการอัพตอนใหม่ๆ น้าา

และขอบคุณที่เข้ามาอ่าน และกดหัวใจฝากกำลังใจมาให้กันนะเจ้าคะ


โปรดติดตามตอนต่อไปเจ้าค่ะ

- เถียนเมิ่ง -


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 455 ครั้ง

3,046 ความคิดเห็น

  1. #2927 pemipond (@pemipond) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 21:11
    อ่า เป็นท่านที่ไล่ข้า
    #2927
    0
  2. #2835 annylycan (@annylycan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 15:17
    เริ่มมีอาการ"หวง" คนแล้วสินะเจ้าค่ะ
    #2835
    1
    • #2835-1 TianMeng (@TianMeng) (จากตอนที่ 17)
      31 มีนาคม 2562 / 17:48
      แค่เป็นห่วง จริงๆ
      #2835-1
  3. #2801 0824614948 (@0824614948) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 03:22
    มีห่วงด้วย555
    #2801
    1
    • #2801-1 TianMeng (@TianMeng) (จากตอนที่ 17)
      31 มีนาคม 2562 / 17:50
      คนเราอ่ะเนาะ นี่บอกไม่ให้รักนะนี่
      #2801-1
  4. #2736 Airika_Catcha (@Airika_Catcha) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 23:55
    อาการแบบนี้แถวบ้านเค้าเรียกว่าหวงค่ะท่านอ๋อง
    #2736
    0
  5. #2653 niceday777 (@niceday777) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:53
    นายท่านโดนเท
    #2653
    1
    • #2653-1 TianMeng (@TianMeng) (จากตอนที่ 17)
      17 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:05
      จะโดนเทจริงไหมหนอ??? รอติดตามต่อเจ้าค่ะ
      #2653-1
  6. #2652 chanutratrisirt (@chanutratrisirt) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:52
    5555.....รออ่านตอนต่อไปนะคะไรท์...สนุกมาก
    #2652
    1
    • #2652-1 TianMeng (@TianMeng) (จากตอนที่ 17)
      17 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:05
      ขอบคุณค่าาาา แล้วติดตามกันต่อยาวๆ นะเจ้าคะ
      #2652-1
  7. #2651 chanutratrisirt (@chanutratrisirt) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:52
    5555.....รออ่านตอนต่อไปนะคะไรท์...สนุกมาก
    #2651
    1
    • #2651-1 TianMeng (@TianMeng) (จากตอนที่ 17)
      17 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:06
      ขอบคุณค่าาา
      #2651-1
  8. #2650 Hwoung (@Hwoung) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:37
    กว่านายท่านจะรู้ใจ เฮอะ!
    #2650
    1
    • #2650-1 TianMeng (@TianMeng) (จากตอนที่ 17)
      17 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:06
      รู้จริงป่าวนะ เหอะๆๆ
      #2650-1
  9. #155 ปราณี ปะละน่าน (@chanee_1979) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 22:17
    จองไว้ตั้งแต่ตอนนี้แหละนายท่านจะได้ไปไหนมิรอด อิอิ
    #155
    1
    • #155-1 TianMeng (@TianMeng) (จากตอนที่ 17)
      25 เมษายน 2561 / 16:42
      เด็กน้อยในกำมือชัดๆ นะคะ
      #155-1
  10. #154 Kung 11906 (@kung11906) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 21:43
    ไฉ่ชุนน่ารัก~~~
    #154
    1
    • #154-1 TianMeng (@TianMeng) (จากตอนที่ 17)
      25 เมษายน 2561 / 16:43
      นายท่านเลยเอ็นดู
      #154-1
  11. #153 NinnyLove (@NinnyLove) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 20:47
    นายท่านเลี้ยงดีขนาดนี้ โตไวๆ นะไฉ่ชุน
    #153
    1
    • #153-1 TianMeng (@TianMeng) (จากตอนที่ 17)
      25 เมษายน 2561 / 16:43
      แล้วจะเร่งโดนะเจ้าคะ
      #153-1
  12. #151 หยกราตรี (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 20:24

    น้องไฉ่ชุนใกล้เติบโตรึยังค่าไรท์

    #151
    1
    • #151-1 TianMeng (@TianMeng) (จากตอนที่ 17)
      25 เมษายน 2561 / 16:44
      ขอเป็นเด็กน้อยอีกสักนิดสักหน่อยนะเจ้าคะ
      #151-1
  13. #150 ปูโพธาราม (@souwanee) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 20:00
    ค่อยเลี้ยงค่อยสั่งสอนไปเดี๋ยวก็ได้อย่างใจเองละทนไปทนไปเลี้ยงเด็กไม่ใช่เรื่องง่ายยิ่งเด็กโข่งยิ่งยากใหญ่
    #150
    1
    • #150-1 TianMeng (@TianMeng) (จากตอนที่ 17)
      25 เมษายน 2561 / 16:44
      แต่เลี้ยงไฉ่ชุนไว้แล้วคุ้มแน่นอน เนาะๆ
      #150-1
  14. #148 My. S.B.I (@mySeven) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 17:45
    เป็นกำลังใจให้คะ
    #148
    1
    • #148-1 TianMeng (@TianMeng) (จากตอนที่ 17)
      24 เมษายน 2561 / 19:54
      ขอบคุณมากเลยค่า
      #148-1
  15. #147 My. S.B.I (@mySeven) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 17:45
    สนุกนะรออ่านยุคะ
    #147
    1
    • #147-1 TianMeng (@TianMeng) (จากตอนที่ 17)
      24 เมษายน 2561 / 19:54
      มาอัพแล้วๆ น้า
      #147-1