NCT Fic Story | NCT x You

ตอนที่ 1 : (Jaehyun x You) Telephone

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 401
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    5 ส.ค. 63

 

 

 

ดีใจ

 

คำนี้คือคำนิยามที่อธิบายความรู้สึกที่มีอยู่ในตอนนี้ได้ดีที่สุด จะไม่ให้แจฮยอน​คนนี้ดีใจได้ยังไงกันล่ะ

ก็เจ้าตัวเล็กของผมชอบทิ้งให้ผมอยู่คนเดียวตลอด ทักไปก็ไม่ค่อยตอบ บางทีอ่านแต่ไม่ตอบและบางทีก็ตอบแต่ตอบกลับมาแค่คำเดียวคือคำว่า อื้อ มันน่าน้อยใจไหมล่ะ มันดูเหมือนว่าผมไร้ค่าอย่างไรอย่างงั้นเลย ว่าไหม?

ถึงผมจะมีน้อยใจบ้างก็เถอะ แต่ผมก็ไม่ค่อยได้สนใจหรอกว่าจะถูกทิ้งหรือไม่ ยังไงผมก็รักเธอ และวันนี้ก็เป็นวันที่ดีมากๆ เพราะตัวเล็กจะมาหาผมที่บ้าน นั่นแหละคือสิ่งที่ผมดีใจ ก็แหมบางทีกว่าจะได้มาเจอกันมันนานมากเลยนะครับ เดือนหนึ่งถึงจะได้เจอกันแหนะ คนที่มีคู่แล้วไม่ค่อยได้เจอแฟนก็คงจะรู้นะครับว่าความรู้สึกมันเป็นอย่างไร

Knock! Knock! 

โอะ เสียงเคาะประตูนี่ หรือว่าตัวเล็กมายืนรออยู่ที่หน้าบ้านแล้ว ผมตื่นเต้นจังเลยแถบไม่กล้าอยากเปิดประตูเลยอะ 

“มาแล้วครับตัวเล็ก…”อะไรกัน นี่ไม่ใช่ตัวเล็กนี่หน่า มันคือคนส่งพิซซ่าต่างหาก และผมก็ไม่ได้สั่งพิซซ่ามากินเลยนะ

“นี่ใช่บ้านเลขที่ 14/126 หรือเปล่าครับ”คนส่งพิซซ่าถามขึ้น

“ผิดหลังแล้วครับ นี่ 14/127 ครับ 14/126 บ้านข้างๆ ผมเลยครับ”

“ขอโทษครับพี่ และก็ขอบคุณครับที่ช่วยบอก”คนส่งพิซซ่าโค้งตัวขอบคุณก่อนที่จะเข็นรถไปบ้านหลังข้างๆ ผม

เห้อ สงสัยตัวเล็กจะไม่มาแล้วมั้ง ผมรอเก้อสินะครับทุกคน น่าตลกสิ้นดี

ร่างหนาถอนหายใจแล้วค่อยๆ ปิดประตูลงทีละนิดและจังหวะนั้นก็มีมือปริศนาเอื้อมมารั้งลูกบิดเหมือนจะบอกว่า อย่าเพิ่งปิดประตูนะ ร่างหนาตกใจก่อนที่จะเปิดประตูออกไปเพื่อจะดูหน้าเจ้าของมือปริศนานั้นว่าเป็นใคร จะใช่ตัวเล็กหรือเปล่า

“ไง แจนสบายดีไหม?”พอร่างหนารู้ว่าคนนั้นเขาคือใคร ร่างหนาก็โผล่เข้ากอดทันที ไม่มีใครที่เรียกเขาว่าแจนนอกจากแม่ของเขาและตัวเล็กแล้ว

ตัวเล็ก!!!!”สิ้นเสียงตะโกนของร่างหนา ร่างบางก็ตีแขนของเขาไปหนึ่งที

“แจน! จะตะโกนทำไม เล็กตกใจหมด”

“ก็มันคิดถึงนี่หน่า…ฮึก”บ้าจริง อยู่ดีๆ ผมก็น้ำตาไหลเฉยเลย อย่ามาร้องไห้ตอนที่อยู่ต่อหน้าตัวเล็กสิ เจ้าน้ำตาบ้าแกทำให้ฉันดูแย่!

“คิดถึงขนาดนั้นเลย ฮ่าๆ”ตัวเล็ก! มันใช่เรื่องน่าขำเหรอครับ มันก็ต้องคิดถึงอยู่แล้วเพราะตัวเล็กหน่ะไม่ค่อยตอบแชทเลย ถึงตอบก็ตอบแค่ อื้อ เชอะ ผมงอน

“…”ร่างหนาไม่ตอบ พร้อมกับทำแก้มป่องแล้วเบือนหน้าหนีคนตัวเล็กหันไปมองทางอื่นแทน

“แจน งอนเล็กเหรอคะ หือ?”เธอเอียงคอถามแล้วทำตาแป๊วๆ ใส่ คิดว่าผมจะหายงอนเหรอ ฝันไปเถอะตัวเล็ก! 

“…”

“คงงอนเล็กจริงๆ สินะ…งั้นเล็กกลับก่อนก็แล้วกัน”ร่างบางพูดจบก็เตรียมตัวหันหลังกลับ แต่ก็ถูกร่างหนาคว้ามือไว้ได้ซะก่อน ทันทีที่เธอได้เห็นพฤติกรรมที่คนที่เธอรักทำแบบนี้ก็หันหน้ากลับไปพร้อมยื่นหน้าเข้าไปจุ๊บที่แก้มเนียนของชายหนุ่มทันที

แก้มของแจฮยอนเริ่มขึ้นสีทีละนิดเมื่อจู่ๆ ร่างบางก็ยื่นหน้ามาจุ๊บแก้มของเขา ใครมันจะไม่เขินผมถามก่อน แฟนมาจุ๊บแก้มแบบนี้เลยนะ ใครๆ ก็เขินเป็นธรรมดาจริงไหมล่ะ?

“แก้มแดงเลยนะแจน เขินเล็กล่ะสิ ใช่ไหมๆ?"ร่างบางยิ่งถามก็ทำให้แก้มของร่างหนาขึ้นสีเรื่อยๆ

“ไม่ใช่สักหน่อย ร้อนต่างหาก”ร่างหนาแก้ตัวว่าไม่ได้เขิน แต่จริงๆ แล้วเขินคนที่ตัวเล็กกว่าหนักมาก

“เล็กจะทำเป็นเชื่อก็ได้…แล้วเราจะยืนตรงนี้กันอีกนานไหมคะแจน?”เห้ย ตายจริง สงสัยตัวเล็กคงจะร้อนเพราะเรายืนคุยกันอยู่หน้าบ้านนานมาก แดดวันนี้ก็ร้อนซะเหลือเกิน

“แจนขอโทษ เชิญเข้ามาเลยครับ”ร่างหนาจูงมือร่างบางให้เข้ามาในบ้านก่อนที่จะไม่ลืมปิดประตู

แจฮยอนพาตัวเล็กมานั่งที่โซฟาก่อนที่จะเดินเข้าไปในครัว เปิดตู้เย็นหาน้ำเย็นๆ สดชื่นๆ ให้เธอได้ดื่ม ร่างบางนั่งมองรอบๆ ห้องไปเรื่อย สำรวจห้องของร่างหนา ยังสะอาดเหมือนเดิมเลย ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย

นานแล้วนะที่ฉันไม่ได้มาบ้านของแจฮยอน ช่วงนี้ฉันติดโทรศัพท์มากไม่ใช่แค่ช่วงนี้สิ แต่เป็นตลอดสอง-สามเดือนนี้ต่างหาก ที่ฉันติดไม่ใช่อะไรหรอกติดเกมแค่นั้นเลย ฉันติดเกมหนึ่งมากๆ เกมนั้นทุกคนน่าจะรู้จักกันเป็นอย่างดีเลยล่ะ เกมนั้นก็คือ Freefire ยังไงล่ะ เธอติดเกมนี้ได้ก็เพราะน้องชายตัวแสบอย่างจีซองเลย มาชวนให้ฉันเล่นอยู่ทุกวันจนฉันรู้สึกรำคาญก็เลยโหลดมาเล่นเป็นเพื่อนกับจีซอง พอเล่นไปเล่นมามันก็เริ่มสนุกก็เลยติดหงอมแงมเลย แต่ก็ไม่ใช่เพราะเกมอย่างเดียวนะที่ทำให้ฉันติดโทรศัพท์น่ะ ฉันติดอีกอย่างคือ หนังเกาหลีและซีรี่ย์เกาหลีค่ะ ฉันได้ดูหนังเกาหลีเรื่องหนึ่งชื่อเรื่องว่า Along with the gods ในโทรทัศน์ช่อง MONO29 ดูไปต้นยันจบฉันก็รู้สึกว่ามันตลกและสนุกมาก ฉันเลยหาดูภาคต่อและหนังเกาหลี ซีรี่ย์เกาหลีอื่นๆ อีกมากมายดู มีสองเหตุผลนี้นี่แหละที่ทำให้ฉันติดโทรศัพท์ ฉันก็แอบรู้สึกผิดนะที่ไม่ค่อยได้ทักหรือโทรมาหาแจฮยอนเลย ฉันรู้สึกผิดมากๆ เลยล่ะ

“น้ำส้มมาเสิร์ฟแล้วครับคุณลูกค้า”แจฮยอนกลับมาพร้อมกับแก้วน้ำส้มในมือสองแก้ว เขายื่นน้ำส้มอีกแก้วให้ตัวเล็ก ส่วนอีกแก้วก็วางลงที่โต๊ะ

“น้ำส้มคั้นเองเหรอ”แจฮยอนพยักหน้าหงึกๆ เป็นคำตอบว่า ใช่แล้ว

“มีขี้มือแจนผสมอยู่ในน้ำส้มเปล่าเนี่ย”พร้อมกับทำหน้าหยีแกล้งคนตัวสูงกว่า

เพี๊ยะ! 

“โอ้ย!”เสียงร้องของคนตัวเล็กดังขึ้นเพราะแจฮยอนตีไปที่แขนเรียวเล็กของร่างบางอย่างแรง

“แจนอ่า เล็กเจ็บนะตีมาได้”ตัวเล็กเบ้ปากเล็กน้อยและลูบวนแขนเรียวที่แจฮยอนตีมาเมื่อสักครู่

“พูดมาได้ไงว่ามีขี้มือแจนอยู่ในน้ำส้ม มือแจนสะอาดนะ!”คนตัวเล็กกว่าแอบก้มหน้าอมยิ้มเล็กน้อย

“เล็กแค่แกล้งเฉยๆ เอง จำเป็นต้องตีแรงขนาดนี้ไหมเล่า”ตัวเล็กทำแก้มป่องนั่งกอดอก ไม่ได้งอนจริงหรอกนะ แค่แกล้งงอนเฉยๆ อยากรู้ว่าแจฮยอนจะง้อกันไหม

“รู้ว่าแกล้งงอน ไม่เนียนไปเรียนมาใหม่นะครับขอโทษที”เบื่อคนรู้ทัน!

“ไม่คิดจะง้อกันหน่อยเลยรึไงกันหะ…อ้วน”แจฮยอนหันมามองจิกทันทีที่ตัวเล็กพูดคำว่า อ้วน ออกมา

“ไม่ต้องมามองหน้าแบบนั้นเลย เรียกอ้วนแล้วไม่ดีหรือไง”

“ดีตรงไหนก็แจนไม่ได้อ้วนหนิ”แก้มออกขนาดนั้นมาบอกว่า ไม่ได้อ้วน โอ้ยน่ารักจริงๆ

“อ้วนแปลว่าน่ารัก”

“โกหก อ้วนก็แปลว่าอ้วนสิจะมาแปลว่าน่ารักได้ไง”

“ถ้าเล็กใช้เรียกแจนว่าอ้วนมันก็แปลว่าน่ารักแล้ว”พูดจบตัวเล็กก็ยื่นมือไปลูบที่กลุ่มผมหนาเงางามนั้นพร้อมยิ้มตาสระอิให้แจฮยอน

“…”แจฮยอนนิ่งเงียบ ที่เขานิ่งเงียบก็พอเขินไงไม่เขินไม่ได้แล้ว แต่ฟีลมันเหมือนว่าผมเป็นสาวน้อย ส่วนตัวเล็กก็เป็นแฟนหนุ่มของผมเลย ไม่ได้นะๆ ห้ามคิดแบบนั้นนะไอ้แจไม่ได้เด็ดขาด!!

“เขินแหละดูออก”

“ใครเขินตัวเล็กกันหะ พูดมาใหม่ทีสิ๊”แจฮยอนยื่นนิ้วชี้ไปแตะที่ปากของร่างบาง

ไลน์!

เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ของตัวเล็กดังขึ้นจากแอปพลิเคชันชื่อดังอย่าง Line ร่างหนาบอกกับร่างบางว่าให้คุยไปก่อน เดี๋ยวจะไปหาขนมขบเคี้ยวมาให้ทาน ร่างหนาก็รีบสาวเท้าเข้าไปในครัวทันที

 ‘my bro’

ก็นึกว่าใครน้องชายตัวแสบของฉันนี่เอง ทักมาต้องใช่เรื่องนั้นแน่ๆ คนอย่างจีซองน้องชายของฉันมันก็ทักมาหาฉันแค่เรื่องเดียวเท่านั้นแหละก็คือ

my bro:เล่นเกมกัน

Me:ถามเรื่องอื่นบ้างก็ได้มั้ง

my bro:อย่างเช่นอะไร

Me:อยู่ไหน อยู่กับใคร กินข้าวหรือยัง จะกลับบ้านเมื่อไหร่ แบบนี้อะ

my bro:จะถามทำไมก็เมื่อวานเจ๊ก็บอกแล้วว่าจะไปหาพี่แจฮยอน

Me:เออว่ะ

my bro:เจ๊อ๊องไรเนี่ย เพราะพี่แจฮยอนหรือเปล่าน้า น่าคิดแหะ

Me:เดี๋ยวกลับบ้านไปได้ตายไม่มีหรอก

my bro:ทำไม เจ๊จะทำอะไรจีซ ข่มขืนเหรออย่าน้าา

Me:คิดไปไกลเกินปะน้องชาย หน้าตาไม่ดีข่มขืนไม่หลงหรอก

my bro:เท่ากับเจ๊ก็หน้าตาไม่ดีเหมือนกัน

Me:ไอ้จีซอง

my bro:เล่นมั้ยเนี่ย รอนานแล้วนะ

Me:ไม่เล่นอะ จะใช้เวลาว่างอยู่กับแจน

my bro:แต่จีซบังคับ เจ๊ต้องเล่น

Me:แล้วจะถามทำไมวะ งง

my bro:รีบๆ เข้าเกม เร็วๆ อยากเล่นแล้วๆๆๆ

Me:เออ รอไม่ได้เลยหรือไงกันหะ

ปากก็บ่นงุบงิบแต่ก็กดเข้าเกมอย่างว่าง่ายตามที่น้องชายบอกในข้อความไลน์  พอเข้าเกมมาได้แล้วตอนนี้เธอก็อยู่ที่หน้าหลัก จีซองก็ได้ทำการเชิญเธอให้เข้าร่วมเกมทันที ตอนนี้เธอเข้ามาในเกมแล้วโหมดที่เธอเล่นคือ 4v4 เธอเลือกซื้อปืนM500 พอสีเหลืองหายไปเธอกับจีซองก็ทำการวิ่งไปแอบในบ้านเพื่อดักยิงฝ่ายตรงข้าม เธอเห็นว่ามีศัตรสองตัวกำลังวิ่งมาทางเธอกับจีซอง เธอจึงทำการเปิดไมค์แล้วบอกให้จีซองระวังตัว

“จีซมันวิ่งมาทางเราหนึ่งตัว”

‘เจ๊ยิงสิ’ 

“เอ้า ไมแกไม่ยิงล่ะแกยิงเก่งหนิ”

‘แป๊บ แม่ใช้ให้เอาผ้าไปปั่น เจ๊เล่นไปก่อนๆ’

“แม่นะแม่ ให้น้องมันเอาไปปั่นอะไรตอนนี้”สิ้นเสียงของเธอ เธอก็ทำการปิดไมค์แล้วออกจากบ้านเพื่อไปยิ่งกับศัตรูสองตัวนั้น เธอกระโดดยิงหัวศัตรูตัวที่หนึ่งจนมันดาวน์ ส่วนอีกตัวก็วิ่งเข้ามาต่อยเธอจนเลือดลงไปนิดนึง เธอทำการวิ่งหนีแล้วก็วิ่งกลับมากระโดดยิงหัวตัวเดิมจนมันดาวน์และเธอก็ทำการยิงมันซ้ำจนมันตาย พอเธอยิงเสร็จเธอวิ่งจะไปช่วยคนที่เหลือ เกมขึ้นว่าจีซองดาวน์และเพื่อนอีกคนที่ใช้ชื่อในเกมว่า PB|นอนน้อย ก็ดาวน์เช่นกันเธอจึงเลือกวิ่งไปชุบทั้งสองคน

“ตัวเล็ก มากินขนมกัน”แจฮยอนเรียกชื่อของเธอจึงทำให้เธอเสียสมาธิ พอเธอเสียสมาธิฝั่งตรงข้ามก็วิ่งมายิงเธอจนดาวน์ลงไปแล้ว และเพื่อนคนสุดท้ายก็ตายพอดี

“โห่ ไรวะ”เสียงของเธอดูหงุดหงิด แจฮยอนเลยเปิดถุงเลย์รสธรรมดาแล้วหยิบเลย์หนึ่งชิ้นมาป้อนให้ร่างบาง แต่เธอเบือนหน้าหนี

“กินเลย์ก่อน พอกินเสร็จแล้วตาต่อไปตัวเล็กจะชนะ”

“…”เธอไม่ตอบและก็ยังคงเบือนหน้าหนีแจฮยอนอยู่ดี

“ช่วงนี้ตัวเล็กติดโทรศัพท์มากไปหรือเปล่า”

“…”

“แจนว่าจะไม่ถามแล้วนะ แต่มันก็อดที่จะไม่ถามไม่ได้”ประโยคนั้นทำให้ร่างบางหันหน้ามาหาแจฮยอนทีละนิด

“ที่ไม่ค่อยได้ตอบแชท ก็เพราะติดเกมใช่ไหม”แจฮยอนทำสีหน้าและน้ำเสียงอย่างจริงจัง

“…ขอโทษ”น้ำเสียงของเธอดูสั่นๆ และในใจของเธอก็สั่นเหมือนกัน

“แจนไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ-”ไม่ทันที่ร่างหนาจะได้ก้าวเท้าร่างบางก็โผล่เข้ากอดร่างหนาจากด้านหลังทันที

“ฮึก…เล็กขอโทษ…”น้ำตาของร่างบางไหลออกมากทำให้เสื้อข้างหลังของร่างหนาเปื้อนไปด้วยน้ำตาของร่างบางหมด

“เล็กขะ…ขอโทษจริงๆ ฮึก…เล็กรู้สึกผิดไปแล้ว”

“…”แจฮยอนไม่ตอบอะไร

“ยะ..อย่าเลิกกับเล็กเลยนะ เล็กรักแจนมากๆ มากที่สุดในชีวิตเลย”แจฮยอนค่อยๆ แกะมือที่ร่างบางกอดที่เอวของเขายิ่งแกะออกร่างบางก็ยิ่งกอดแน่นเท่านั้น แจฮยอนใช้แรงทั้งหมดแกะมือของร่างบางจนหลุด แจฮยอนจับตัวของร่างบางเข้าหาตนเอง แล้วจ้องหน้าของร่างบางที่ตอนนี้หน้าของเธอเต็มไปด้วยน้ำตา

“…”แจฮยอนจ้องหน้าของเธอแต่ไม่พูดอะไร

“แจน…อย่าเลิกกับเล็กนะ ฮืออ”การนิ่งเงียบของเขาทำให้ร่างบางร้องไห้ขึ้นไปอีก แจฮยอนเลยจับตัวของเธอเข้ามากอดไว้แน่น

“ใครบอกว่าจะเลิก แจนยังไม่ได้พูดอะไรเลย”พอสิ้นเสียงของแจฮยอน ร่างบางก็ผละตัวเองออกจากการกอดของแจฮยอน

“จริงนะ…”

“จริงสิ ก็แจนยังไม่ได้พูดอะไรเลยมีแต่ตัวเล็กนั่นแหละคิดไปเอง”

“ฮึก”

“บ๊องเอ้ย” 

โป้ก! 

“โอ้ย! เจ็บนะดีดมาได้”ตัวเล็กลูบที่หน้าผากของเธอ

“ก็ตัวเล็ก บ๊องอะ”

“แล้วจะดีดหน้าผากทำไมล่ะ”พร้อมกับทำท่างจะดีดใส่หน้าผากของร่างหนาคืนแต่ร่างหนารวบแขนของร่างบางไว้ได้เสียก่อน

“เตี้ย ดีดไม่ถึงหรอก แบร่ๆ”แจฮยอนแลบลิ้นปลิ้นตาแกล้งคนตัวเล็กกว่า

“หึ้ย!”

“อย่ามาทำเป็นเปลี่ยนเรื่องนะตัวเล็ก เรื่องติดโทรศัพท์ยังไม่เคลียร์เลยนะ”แจฮยอนพูดพร้อมชี้นิ้วคาดโทษ

“เล็กขอโทษจริงๆ ให้อภัยเล็กเถอะ”ตัวเล็กทำเสียงออดอ้อนให้แจฮยอนใจอ่อน

“ไม่”

“หงึ ทำไงถึงจะให้อภัยอ่า”ร่างบางพูดจบ ร่างหนาก็ยกยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมาทันที

“ถ้าอยากให้แจนให้อภัยตัวเล็กล่ะก็…ตัวเล็กจะต้องมานอนกับแจนทั้งอาทิยต์นี้”ทันทีที่ร่างหนาพูดจบร่างบางก็พยักหน้าหงึกๆ เป็นอันว่าตกลง

“ก็ได้ เล็กจะนอนกับแจนทั้งอาทิตย์นี้เอง จิ๊บๆ อะอืม”ร่างบางพูดเสร็จก็รีบเดินขึ้นไปชั้นบนเพื่อตรงไปที่ห้องของร่างหนาทันทีโดยไม่เกรงกลัวอะไรทั้งสิ้น แต่ทว่าเธอคิดผิดหลังจากวันนี้ไปเธอจะไม่มีทางรอดจากน้ำมือของแฟนหนุ่มของเธออย่างแจฮยอนเป็นแน่

“ติดโทรศัพท์ดีนัก เดี๋ยวตัวเล็กจะได้ติดอย่างอื่นแทนแน่”แจฮยอนพูดพลางทำหน้ายิ้มกรุ้มกริ่มก่อนจะวิ่งตามร่างบางขึ้นไปบนห้อง

 

 

 

(Jaehyun x You) Telephone 

End

.

.

.

.

.

ไรท์แต่งฟิคนี้เป็นเรื่องแรกด้วย ถ้าไม่ชอบยังไงติเตียนได้เลยนะคะ

ปล.นำจากเรื่องจริงของไรท์เลยนะคะเรื่องที่ติดโทรศัพท์เพราะเกมและหนังหรือซีรีย์เกาหลีเนี่ย ใครที่ไม่เคยดู Along with the gods เนี่ย ไรท์แนะนำให้ลองไปดูกันนะคะ (หนังเรื่องนี้พี่ดีโอ วงExo ได้แสดงด้วยนะคะ)

ปล2.PB|นอนน้อยคือชื่อ ในเกมของน้องชายไรท์เองค่ะ และที่ตัวเล็กบรรยาว่าเธอติดเกมก็เพราะจีซองมาชวนจนรำคาญก็เลยเล่นเป็นเพื่อนก็เหมือนกับไรท์เลยค่ะ ไรท์ติดเพราะน้องชายมาชวนเหมือนกัน55555555

 

ลองฟังเพลง Telephone | EXO-SC ประกอบขณะอ่านตอนนี้ดูนะคะแล้วจะได้ความอรรถรสยิ่งขึ้นค่ะ

ไปแล้วค่ะ สวัสดีค่ะ/ไหว้ย่อ

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น