(MPreg) Dear you, my husband รักที่สุดคุณสามี

ตอนที่ 53 : ติดเหรียญ RAW สามีภรรยาที่ก้าวเดินไปด้วยกัน 53 : เกินคาดหวัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 115
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    1 ก.ย. 63


 

 

หลี่หยางสวินนั่งหน้าซีดอยู่หน้าห้องฉุกเฉินในเวลาห้าทุ่ม บนตัวของชายหนุ่มสวมเพียงเสื้อผ้าลวกๆ ผ้าขนหนูยังพาดอยู่บนไหล่เพราะเขาวิ่งออกมาทั้งที่ทำธุระส่วนตัวยังไม่เสร็จ แต่กระนั้นชายหนุ่มก็ไม่ได้สนใจ เสียงร้องเรียกของคนรักเป็นเหตุผลหลักให้เขาถลาออกไป แล้วหลังจากนั้น รอยเลือด สีหน้าซีดเซียวยามกุมท้องตัวงอและท่าทางราวกับจะร้องไห้ของเฉินอวี่เฉิงก็ทำให้หัวใจของเขาสั่นระรัว ภาพอดีตยามต้องเสียลูกราวกับกำลังย้อนคืนและปรากฏอยู่ตรงหน้า แม้ตกใจแทบตายหลี่หยางสวินก็รีบกระชากตัวเองออกมาและถลาไปกอดประคอง โอบอุ้มเฉินอวี่เฉิงไว้อย่างรวดเร็ว

รู้อยู่แล้วว่าร่างในอ้อมแขนของเขาอยู่ในภาวะเสี่ยงและกำลังเผชิญปัญหา ทราบดีเพราะถูกเตือนมาจากแพทย์ผู้เชี่ยวชาญว่าครรภ์นี้อยู่ในภาวะเสี่ยง แต่หลี่หยางสวินและเฉินอวี่เฉิงเลือกแล้ว พวกเขาเลือกจะสู้ และยิ่งรู้สึกมีความหวังมากขึ้นเมื่อได้รับการติดต่อจากนายแพทย์ชาวอังกฤษคนนั้นว่าอาจมีหนทางสดใส ร่างกายของว่าที่คุณแม่เองก็แข็งแรง ดังนั้นพวกเขาจึงวางใจ คลายความกังวลและปล่อยตัวตามสบายจนไม่ได้ตระหนักว่าอันตรายยังแฝงตัวอยู่ และมันก็เลือกจะปรากฏตัวขึ้นมาในเวลานี้พอดี

ตึก ตึก ตึก

หัวใจเต้นแรงจนเจ็บ หลี่หยางสวินจ้องมองไปยังประตูห้องที่ยังไม่เปิดออกมาด้วยดวงตาแห้งผาก นี่ก็เกือบสองชั่วโมงแล้ว ชายหนุ่มมองเข็มวินาทีบนหน้าปัดขยับและยิ่งรู้สึกหนักใจ ยิ่งหมอหายไปนานเท่าไหร่เขาก็ยิ่งกลัว แม้จะโชคดีที่พวกเขาเลือกอยู่สังเกตอาการที่โรงพยาบาล เฉินอวี่เฉิงจึงถึงมือแพทย์อย่างรวดเร็วและได้รับการรักษาอย่างทันท่วงที แต่เมื่อคิดถึงใบหน้าซีดเซียวและรอยเลือดที่เปรอะบนเสื้อผ้าของคนรัก หลี่หยางสวินก็ไม่อาจเบาใจได้ เขาไม่กล้าไว้ใจอะไรแล้วโดยเฉพาะเมื่อคนรักยังอยู่ในห้องฉุกเฉินแบบนี้

"คุณหมอ ภรรยาผมเป็นยังไงบ้างครับ!"

ในที่สุดประตูก็เปิดออกมา เสียงนั้นทำให้คนเหม่อชะงัก หลี่หยางสวินดีดตัวขึ้นจากเก้าอี้ทันควันและถลาไปหานายแพทย์ที่รับผิดชอบภรรยาเขาพร้อมร้องถามอย่างรวดเร็วโดยไม่สนใจมารยาทหรืออะไรทั้งนั้น

“แล้วนั่นจะพาภรรยาผมไปไหนครับ?” ไม่ทันได้ฟังคำตอบแรก เมื่อเห็นเตียงพยาบาลถูกเข็นออกมาตามหลังคุณหมอหลี่หยางสวินยิ่งมีสีหน้าสับสน ชายหนุ่มละล้าละหลัง มองหน้านายแพทย์ท่านนั้นและเตรียมตัวจะวิ่งออกไปหาคนรักในทันที

“คนไข้ถูกส่งตัวไปที่แผนกสูติเพื่อทำการตรวจอัลตร้าซาวด์ครับ ไม่ต้องกังวลไป” เสียงของนายแพทย์วัยกลางคนรั้งฝีเท้าของหลี่หยางสวินที่กำลังจะเดินไปหาคนรัก ชายหนุ่มมองเฉินอวี่เฉิงที่นอนนิ่งอยู่บนนั้นและยิ้มให้ตนแม้จะยังซีดเซียวและเอื้อมไปหาดั่งอยากจะแตะมือกันสักนิด

“ผม..ผมเข้าด้วยไปได้ไหม?”

“ได้ครับ แต่...” คนพูดคล้ายจะนิ่งไปเล็กน้อย แล้วจากนั้นแพทย์เจ้าของไข้ก็ตอบเบา ๆ “คิดว่าคุณมากับหมอดีกว่า จะทำการสรุปอาการของคนไข้คร่าว ๆ และแจ้งญาติครับ เชิญตามผมมาได้เลย”

หลี่หยางสวินชะงัก ชายหนุ่มมองเตียงคนไข้ที่ถูกเข็นมาใกล้จนตนสามารถสัมผัสใบหน้าของคนรักได้ ชายหนุ่มสบตาคู่สวยของคนรัก ลังเลเพียงครู่ก็พยักหน้ารับคำคุณหมอ เขาบีบมือเฉินอวี่เฉิงเบา ๆ และกระซิบบอก

“เฉิงเฉิง พี่ไปพบคุณหมอก่อน เดี๋ยวมานะครับ”

“อื้อ ไว้เจอกันครับ”

ปล่อยมือที่กุมไว้และมองตามร่างบางบนรถเข็นที่ถูกพาตัวออกไป หลี่หยางสวินยังคงมีสีหน้าหนักใจแม้จะเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าสวย แต่ลางสังหรณ์ของตนกลับกู่ร้อง กระซิบออกมาว่าเรื่องที่หมอถึงกับเอ่ยปากว่าอยากคุยกับเขาตามลำพัง มันไม่ใช่เรื่องดีต่อคนป่วยอย่างแน่นอน

แต่ถึงจุดนี้แล้วจะทำอะไรได้ ชายหนุ่มยิ้มขื่นก่อนจะหมุนตัวเดินตามหลังคุณหมอท่านนั้นเข้าไปอย่างรวดเร็ว

 

"คนไข้มีภาวะแทรกซ้อนจากการตั้งครรภ์ ทำให้มีเลือดออก ไม่ได้เกิดจากการแท้งบุตร" ประโยคแรกของคุณหมอท่านนี้เหมือนยกภูเขาออกจากอก หลี่หยางสวินหายใจยาว แต่ก่อนจะดีใจได้ ก็ต้องตั้งสติแทบไม่ทันเมื่อได้ยินประโยคถัดมา "แต่อาการปวดท้องที่เกิดมาจากการบีบรัดตัวของมดลูก ถือว่าไม่ใช่ภาวะปกติ ยิ่งเกิดกับครรภ์ที่มดลูกไม่สมบูรณ์ ฯลฯ"

นั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ ความยินดีในใจของหลี่หยางสวินค่อย ๆ ดิ่งลงจนกลายเป็นราบเรียบและเข้าสู่จุดวิกฤติเมื่อได้ยินคำอธิบายของหมอ ยิ่งได้ฟัง ใบหน้ายิ่งมืดครึ้มแววตาเองก็เต็มไปด้วยความหนักใจ ชายหนุ่มรับฟังจนจบก็เข้าใจเจตนาของนายแพทย์ท่านนี้ได้ไม่ยาก และคงรู้ดีว่าการนำเรื่องนี้ไปบอกเฉินอวี่เฉิง คนไข้ของตนคงจะยิ่งคิดมากและเครียดหนัก

และแน่นอน “หมออยากเตือนคุณอีกครั้ง การตั้งครรภ์ครั้งนี้มีความเสี่ยงมาก”

ประโยคนี้คือคำเตือนอ้อม ๆ อีกครั้งจากปากของคุณหมอผู้เชี่ยวชาญและได้รับความน่าเชื่อถือ คนที่ประจำอยู่ในโรงพยาบาลที่เครื่องไม้เครื่องมือตลอดจนอุปกรณ์การรักษาดีที่สุดในฮ่องกง แม้จะมีความพร้อมขนาดนี้พวกเขาก็ยังบอกว่าทางออกที่ดีที่สุดคือยุติการตั้งครรภ์

“นี่เป็นแค่สัญญาณเตือนเท่านั้น” นายแพทย์คนนั้นกล่าว

“มันจะเกิดขึ้นอีก และมีแนวโน้มว่าจะรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ” แพทย์เจ้าของไข้มองหน้าเขาอย่างเห็นอกเห็นใจ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังคงพูดเรื่องจริง

“คุณหมอเคยบอกผมว่าถ้าผ่านสามเดือนแรกไปได้ เราจะมีโอกาสมากขึ้น” หลี่หยางสวินรู้สึกเหมือนเขาเป็นคนจมน้ำที่คว้าฟางเส้นสุดท้าย ลำคอของชายหนุ่มตีบตัน “คุณบอกว่าถ้าเราพยายาม...”

“ใช่ครับ” เสียงถอนหายใจนั้นฟังดูคล้ายความเวทนาสงสาร “แต่ตอนนี้ ผมเสียใจจริง ๆ ที่ต้องบอกว่าทางเราไม่สามารถให้คำยืนยันแบบนั้นได้อีกแล้ว”

นายแพทย์วัยกลางคนกล่าวอย่างชัดถ้อยชัดคำ พร้อมกันนั้นก็เอ่ยปากขอตัวพร้อมกับนัดแนะว่าวันพรุ่งนี้จะเข้าไปตรวจอาการคนไข้พร้อมพูดคุยอย่างเป็นทางการอีกครั้ง หลี่หยางสวินฟังและพยักหน้าตอบอย่างเหม่อลอย ผ่านไปหลายอึดใจชายหนุ่มจึงรู้สึกตัวและลุกขึ้นยืนอย่างโซซัดโซเซ

เฉิงเฉิงกำลังตรวจอัลตร้าซาวด์ เฉินอวี่เฉิงกำลังรอเขาอยู่ หลี่หยางสวินกระตุ้นเตือนตัวเองด้วยประโยคนั้นพลางเดินออกไป เขาบอกตัวเองซ้ำ ๆ ว่าอย่าเพิ่งคิดมาก อย่าเพิ่งกังวลใจ คำพูดที่เหมือนบอกให้ทำใจของคุณหมอนั้นก็แค่..

แค่พยายามอย่างไรก็ต้องเสียลูกไปอีกครั้งเท่านั้นจริง ๆ

 

************************** ตอนที่เหลืออ่านต่อได้ที่ ReadAWrite  นะคะ ขอบคุณค่าาาา 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

60 ความคิดเห็น