(MPreg) Dear you, my husband รักที่สุดคุณสามี

ตอนที่ 52 : ติดเหรียญ RAW สามีภรรยาที่ก้าวเดินไปด้วยกัน 52 : เผชิญความจริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 124
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    31 ส.ค. 63


 

 

"พี่หยางสวิน"

สามทุ่มครึ่ง เฉินอวี่เฉิงละสายตาจากนาฬิกาเมื่อได้ยินเสียงประตูเปิดปิดเบา ๆ เจ้าของดวงตาสีดำสนิทเจือความกังวลเต็มเปี่ยมพยายามปรับสีหน้า แต่ถึงอย่างนั้นเฉินอวี่เฉิงก็ยังไม่รู้จะพูดอะไรหลังเอ่ยปากขานชื่อคนรัก ชายหนุ่มจ้องมองใบหน้าเคร่งขรึมและดวงตาคมที่ฉายความหม่นหมองของหลี่หยางสวินเงียบ ๆ อย่างห่วงใย และพยายามอย่างยิ่งที่จะไม่พูดจาก่อกวนเพิ่มความลำบากใจให้คนรัก

แต่ถึงแม้พยายามยิ้มแย้มทำตัวเป็นปกติ สีหน้าหนักอึ้งของหลี่หยางสวินก็ยังคงมองเห็นได้ชัดเจนเกินไป ชายหนุ่มเจ้าของร่างสูงใหญ่ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงเรียกขานของคนรัก หลี่หยางสวินเงยหน้าขึ้น เมื่อมองเห็นความกังวลในแววตาคู่สวยก็ยิ้มออกมา.. ไม่สิ ต้องบอกว่าพยายามยิ้มมากกว่า ทั้งยังพยายามทำตัวเหมือนเดิมด้วยไม่อยากให้เฉินอวี่เฉิงกังวลใจไปมากกว่านี้ แม้เราสองจะรู้ดีว่าสิ่งที่ได้รู้นั้นหนักหนาเพียงใดก็ตาม

"ขอโทษที่ไปคุยธุระเสียนานนะ เฉิงเฉิงง่วงหรือยัง" หลี่หยางสวินทรุดตัวลงนั่งบนโซฟา ชายหนุ่มเอ่ยปากถามด้วยท่าทีนุ่มนวลเช่นเคยพลางหยิบเอาซองสีน้ำตาลที่ตนได้รับมาใส่เอาไว้ในกระเป๋าเอกสารเงียบ ๆ

"ยังครับ ผมไม่ง่วง" เฉินอวี่เฉิงตอบพลางจ้องมองคนรักตาไม่กะพริบ

"งั้นพี่ขอตัวไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน แล้วจะรีบกลับมานะครับ"

“...”

"เฉิงเฉิง?"

เฉินอวี่เฉิงเม้มปากเข้าหากันเงียบ ๆ ไม่ได้ตอบอะไร ปกติสี่ทุ่มคือเวลานอนของเขาตามที่หมอสั่งก็จริง แต่ที่เงียบแบบนี้ไม่ได้เป็นเพราะไม่อยากนอนหรือว่ามีเรื่องในใจ ไม่สิ เขามีเรื่องในใจแน่ และเรื่องนั้นก็เป็นเรื่องเดียวกันกับอีกฝ่าย เป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เราสองคนครุ่นคิดกังวลใจกันอยู่แบบนี้

ตัวตนของความลับ

ได้รู้ความจริงของสิ่งที่ถูกปกปิดมานาน ทราบแล้วว่าทำไมหลี่เฉียงถึงได้โกรธเคืองและวางแผนทำร้ายญาติสนิทมาตลอด แต่รู้แล้วกลับไม่มีความสุขสักนิด มีเพียงความรู้สึกหนักอึ้ง อึดอัดและปวดใจ เฉินอวี่เฉิงถึงกับนึกตำหนิตัวเองวูบหนึ่งที่ดื้อรั้นสืบสาวราวเรื่องเก่า ๆ ทั้งที่คนเขาก็บอกแล้วว่ามันเป็นเรื่องที่ไม่น่าเล่า ทั้งที่ผู้คนรุ่นเดียวกันกับปู่ย่าของเขาต่างปฏิเสธไม่อยากพูดถึง สุดท้ายดึงดันไปแล้วก็พบว่าเรื่องบางเรื่องมันไม่น่ารับรู้ ไม่น่าเอ่ยถึงเลยจริง ๆ

ขนาดเขาคนนอกยังเป็นแบบนี้ แล้วคนที่ต้องมารับรู้อย่างพี่หยางสวินล่ะจะเป็นยังไง?

จู่ ๆ เฉินอวี่เฉิงก็รู้สึกผิดราวกับได้ลงมือทำร้ายหัวใจคนรัก เขาสบตาคู่คมที่ยังคงร่องรอยของความกังวล แต่กระนั้นพี่หยางสวินคนดีก็ยังมอบรอยยิ้มให้เขาและทำทุกอย่างเหมือนปกติ  และความปกตินั่นล่ะที่ทำให้เขาปวดใจเหลือเกิน

จะถามดีไหม? จะพูดออกไปดีหรือเปล่า?

ในหัวเต็มไปด้วยคำถามและความลังเล เสี้ยวหนึ่งในใจบอกเขาว่าช่างมันเถอะ หากหลี่หยางสวินอยากทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็จงปล่อยไปตามนั้น พี่หยางสวินอาจต้องการเวลาทำใจและอยู่คนเดียวเงียบ ๆ สักครู่หนึ่ง เขาไม่ควรรบกวนคนรัก ไม่ควรรบเร้าให้อึดอัดใจ แต่อีกใจเฉินอวี่เฉิงกลับคิดว่าท่าทางพยายามเข้มแข็งทั้งที่กำลังสับสนของคนรักก็เปราะบางจนตนไม่อาจเมินเฉย

ชายหนุ่มเม้มปากนิด ๆ แล้วยื่นมือออกไป

"เหนื่อยไหมครับ?"

น้ำเสียงนุ่มนวลดังขึ้นหลังความเงียบเกิดขึ้นไม่นาน รอเพียงอึดใจหลี่หยางสวินก็เดินเข้ามาหา ดวงตาคมมองปลายนิ้วขาวที่แตะลงบนใบหน้าตนเงียบ ๆ ขณะที่เฉินอวี่เฉิงส่งยิ้มมาให้ ชายหนุ่มลูบแก้มพี่หยางสวินคนดีอย่างแผ่วเบาและตัดสินใจเอ่ยถามออกไปแม้เสี่ยงต่อการขัดแย้ง แต่เพราะชีวิตคู่คือการอยู่เคียงข้างไม่ว่ายามทุกข์หรือสุข เพราะเราสองคนสัญญากันแล้วว่าจะไม่มีความลับต่อกัน  ฉะนั้นในฐานะคู่หมั้น แม่ของลูก และว่าที่ภรรยา ต่อให้ต้องโดนต่อว่าเขาก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ไม่ได้จริง ๆ

“...”

หลี่หยางสวินหลุบตาลงช้า ๆ ใบหน้าคมคายพริ้มตาปิดลงเมื่อได้ยินคำถามสั้น ๆ ของคนรัก ประโยคเดียวแต่แววตาห่วงหาและความจริงจังของเฉินอวี่เฉิงก็ทำให้เขายิ้มออก

เหนื่อยไหมน่ะเหรอ

“ไม่ครับ ไม่เหนื่อย”

“พี่หยางสวิน”

“พี่ไม่เหนื่อย ไม่เหนื่อยจริง ๆ” ชายหนุ่มยิ้มบางแต่ยังไม่ลืมตา “ร่างกายพี่ยังไหว แต่ในใจ..”

ไม่แน่ว่าเขาอาจกำลังเหนื่อยใจมากก็ได้ หลี่หยางสวินยิ้มเฝื่อนออกมา

ร่างกายนี้ยังทนไหว เขาแข็งแกร่งเสมอโดยเฉพาะในเวลาที่มีคนสำคัญให้ปกป้อง แต่หลี่หยางสวินก็ไม่อาจปฏิเสธว่า ความลับ ที่ตนได้รู้ ทำให้หัวใจอ่อนล้ามากเพียงใด ชายหนุ่มรู้ดีว่าเรื่องราวของคนรุ่นก่อนนั้นซับซ้อน รู้ว่าบางอย่างก็ไม่ควรขุดมันขึ้นมา เขารู้และคงไม่อยากคุ้ยหามันหากไม่เกี่ยวข้องกับครอบครัวและคนที่ตนรัก

แต่เพราะหลี่เฉียง เพราะชายชราคนนั้นมี ความลับบางอย่างเป็นเหตุผลที่จ้องทำลายกันเรื่อยมา หลี่หยางสวินจึงต้องดิ้นรน ตั้งใจตามหา เขาหยิบคำถามหนึ่งที่ค้างคาในชีวิตก่อนมาสานต่อ มันเป็นคำถามสำคัญที่เขาต้องรู้ให้ได้ ชายหนุ่มอยากทราบว่าเพราะอะไรหลี่เฉียงถึงได้ฆ่าแม่และลูกของเขา ทำไมคนคนนั้นถึงได้พยายามทำลายครอบครัวของตนขนาดนี้



************************************* ตอนที่เหลืออ่านได้ที่ ReadAWrite  นะคะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านด้วยค่ะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

60 ความคิดเห็น