(MPreg) Dear you, my husband รักที่สุดคุณสามี

ตอนที่ 44 : ติดเหรียญ RAW สามีภรรยาที่มาพร้อมหน้าที่ 44 : ปิดหูปิดตา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 149
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    21 ก.ค. 63


 

 

ความเงียบอวลอยู่ในห้องอาหาร หลังจากทานมื้อเที่ยงเสร็จเรียบร้อยสิ่งที่หลี่หยางสวินได้รับไม่ใช่จานของหวานเลิศรสหรือเครื่องดื่มใด ๆ แต่เป็น ของขวัญที่คู่หมั้นคนดีอุตส่าห์เตรียมไว้และยื่นมาให้ ภายในซองเอกสารสีน้ำตาลที่ดูแน่นหนา ยามเทของข้างในออกมาก็ทำให้คนนิ่งเงียบได้อย่างรวดเร็ว

ดวงตาคมกริบจ้องมองกระดาษเอกสารพร้อมรายละเอียดปึกหนึ่ง รูปถ่ายอีกหลายใบ แถมท้ายด้วยไดรฟ์ข้อมูลที่ผู้มอบนั้นบอกว่ามีเสียงสนทนาของคนสองคนอยู่ จากนั้นชายหนุ่มจึงเงยหน้าขึ้น สบตาคู่สวยที่เป็นประกายวาววับและรอยยิ้มหวานหยดของคู่หมั้นตัวเอง

"เป็นของขวัญที่ชวนให้แปลกใจดีจริง ๆ"

หลี่หยางสวินออกปากทันทีที่มองเห็นรอยยิ้มหวาน ๆ ซึ่งไม่สอดคล้องกับดวงตาวาววับและของสำคัญเบื้องหน้า เห็นท่าทางเอาเรื่องแบบไม่พูดไม่จาแล้วก็แอบปวดหัวอยู่หน่อย ๆ ชายหนุ่มนึกถึงถ้อยคำของเฉินอวี่เฉิงที่บอกว่าเขาจะต้องชอบมันแล้วคลายหัวคิ้วลงเล็กน้อย ไม่อาจปฏิเสธว่าเขาชอบ สิ่งของพวกนี้ทำให้หลี่้หยางสวินประทับใจไม่น้อย ความฉลาดเฉลียวและการจัดการอย่างรอบคอบของเฉินอวี่เฉิงทำให้เขายิ้มได้ ทว่าข้อเสียของมันคงมีเพียงแต่จุดประสงค์ของคนที่ให้มา ประธานหลี่มองตาใส ๆ ของคู่หมั้นที่ยังตักไอศกรีมทานยิ้ม ๆ ไม่พูดอะไร แต่ชายหนุ่มรู้ดีว่าการไร้คำพูดกลับน่ากลัวกว่า

"แล้วพี่ชอบไหม?"

เหมือนรู้ตัวว่าถูกมองประเมินอยู่ เฉินอวี่เฉิงจึงเอ่ยปากถามด้วยรอยยิ้มน่ารักเหมือนจะบอกว่าผมนั้นไร้พิษสง พลางตักไอศกรีมยื่นมาให้

"ชอบสิ" โดนป้อนแบบนี้ต่อให้ไม่ชอบของหวานเท่าไหร่หลี่หยางสวินตอบพลางกลืนมันลงคออย่างรวดเร็ว จากนั้นก็เผยสีหน้าแปลกใจ เพราะรสเปรี้ยวของไอศกรีมเชอร์เบทมะนาวทำให้สมองโล่งขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ

"ฮ่า ๆ ผมรู้ว่าพี่ต้องตอบแบบนั้น" คนเอาหลักฐานมาให้หัวเราะรับ ก่อนจะยิ้มตาหยี "ต่อให้ชอบไม่ชอบความจริงข้อนี้ก็ต้องตอบว่าชอบแหละ"

นั่นมัน "เฉิงเฉิง"

"อ๊ะ เปล่านะครับ ไม่ได้ตั้งใจพูดจาประชดประชัน" เฉินอวี่เฉิงรีบบอกทันทีเมื่อเห็นคิ้วเข้มขมวดมุ่นเข้าหากันเมื่อเขาพูดจาเหมือนกำลังหึงหวง อันที่จริงก็หึงผู้ชายของเขากับเลขาคนนั้นอยู่หรอก แต่ไม่ใช่กับหัวข้อนี้

"ผมหมายถึง หลักฐานที่ให้น่ะ พอบอกว่าเป็นเรื่องเกี่ยวกับคุณเว่ย พี่ก็คงเดาได้เกือบเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ว่าผมเจออะไร เพราะผมเคยบอกไปแล้วว่าสงสัยเรื่องข้อความนั่นว่ามาจากคนสนิทของพี่ เรื่องนี้ผมจะสืบเอง แล้วตอนนี้ผมดันเฉลยว่าคนทำคือใครที่พี่ไว้ใจ เป็นคุณเว่ยที่เคยอยู่เคียงข้างกันกระทั่งช่วงวิกฤตในตอนนั้น เขาเป็นคนที่พี่คิดว่าซื่อสัตย์และจะไม่มีวันทรยศหักหลัง ความจริงข้อนี้ ผมคิดว่าพี่ไม่ชอบมันแน่ ๆ"

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                         หลี่หยางสวินจ้องมองคู่หมั้นตนที่นั่งอยู่ตรงหน้าเงียบ ๆ ไม่พูดอะไร

"อันที่จริง กว่าจะตัดสินใจยื่นมันให้พี่ ผมก็คิดไว้นานเหมือนกัน" นิ้วเรียวแตะลงบนแผ่นกระดาษขาวพลางลูบมันเบา ๆ "ผมรู้ว่าเรื่องนี้มันยากจะเชื่อ และต่อให้เป็นจริงมันก็เป็นเรื่องเล็ก ๆ โวยวายไปก็ไม่เกิดประโยชน์อะไร ก็แค่ข้อความปั่นหัวไม่กี่ประโยคไม่มีค่ามากพอให้เอาเรื่องเอาราวกับเลขาคนสนิทที่ทำงานเก่งขนาดนั้น คุณค่าของเว่ยซูเหยามีมากกว่าเรื่องยุแยงหึงหวงไร้สาระ เพราะงั้นผมถึงไม่บอกพี่ ผมจัดการเองเงียบ ๆ แล้ว แถมยังอุตส่าห์ไป 'พูดคุย' กับคุณเว่ยแบบส่วนตัวแล้วด้วย ตอนแรกก็คิดว่าเรื่องมันจะจบ แต่ที่ไหนได้.." 

เกริ่นขึ้นแล้วคนก็หยิบเอากระดาษสีขาวสามสี่แผ่นออกจากกอง เฉินอวี่เฉิงมีสีหน้าเคร่งขรึมขณะดันของที่เหลือคืนกลับไป "พวกนี้เป็นเรื่องข้อความนั่น กระดาษสามสี่แผ่นที่นักสืบได้มา เขาบอกผมตั้งแต่วันที่เราหมั้นกันว่าเว่ยซูเหยาเป็นคนทำ แต่ที่ผมอยากให้พี่อ่านและโฟกัสไม่ใช่เรื่องนี้ ข้อความเดียวเป็นแค่จุดเริ่มต้น  ตรงนี้... หลักฐานนี่เป็นสิ่งที่พี่ต้องอ่าน แม้จะไม่ชอบก็ตาม"




************************ ตอนที่เหลืออ่านที่ ReadAWrite นะคะ ขอบคุณสำหรับการสนับสนุนนะคะ เหลืออีกประมาณสิบกว่าตอนก็จบเเล้วค่ะ มาจบเรื่องราวไปด้วยกันนะคะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

60 ความคิดเห็น