(MPreg) Dear you, my husband รักที่สุดคุณสามี

ตอนที่ 39 : ติดเหรียญ RAW เริ่มต้นความสัมพันธ์สามีภรรยา 39 : ความกังวลของเฉินอวี่เฉิง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 206
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    2 มิ.ย. 63


 

 

 

ดวงตาเรียวใสเปล่งประกายราวกับมีดวงดาวนับพันอยู่ในนั้น ริมฝีปากยิ้มแย้มหวานจับใจ ใบหน้าขาวใสงดงามน่ามองยังคงมีร่องรอยของวัยเยาว์ เจ้าของเส้นผมสีดำสนิทนุ่มเหมือนขนแมวในชุดนอนตัวเก่งกอดหมอนพลางยกมือข้างหนึ่งเท้าคาง ขณะที่ตาสบตา มองกันผ่านจอสี่เหลี่ยมและเผยท่าทีแสนจะน่ารัก น่าทะนุถนอม ชวนให้คนมองทั้งรักทั้งเอ็นดู

แต่หลี่หยางสวินรู้สึกว่ามันเงียบเกินไป แม้ท่าทางของเฉินอวี่เฉิงตอนนี้จะน่ารักแค่ไหนความสงสัยก็มีมากกว่า ด้วยปกติแล้วคู่หมั้นของเขามักจะพูดเจื้อยแจ้ว ทั้งชวนคุยทั้งเล่าเรื่องราวสารพัดทุกครั้งที่โทรมา หรือไม่คนตัวเล็กก็จะหยิบเอาหนังสือมาอ่านให้เขาฟัง ทำตัวเป็นนักเรียนแสนขยันที่กระตือรือร้นอยากเรียนต่อ แต่วันนี้กลับไม่มีเรื่องเหล่านั้นเกิดขึ้น เฉินอวี่เฉิงเอาแต่ยิ้มแล้วมองจ้องหน้ากันเงียบ ๆ ด้วยดวงตาแฝงอะไรบางอย่าง หากตนไม่คิดว่าแปลกก็ความรู้สึกช้าเกินไปแล้ว

เกิดอะไรขึ้น?

หรือช่วงเวลาสองชั่วโมงนับจากคุยกันครั้งล่าสุดจะมีเหตุการณ์อะไรทำให้คู่หมั้นของตนทำตัวแปลก ๆ หลี่หยางสวินอดครุ่นคิดไม่ได้ขณะเหลือบมองนาฬิกาบนหัวเตียงเล็กน้อย

"เฉิงเฉิง"

ชายหนุ่มกระแอมเบา ๆ และเกริ่นขึ้นมา แม้ในใจจะสงสัยจริงจัง แต่การเรียกชื่อจริงซึ่งเจ้าตัวเห็นว่าแสนห่างเหินในตอนนี้ตนคิดว่ามันเป็นการกระทำไม่เข้าท่า หลี่หยางสวินระวังตัวกว่าปกติอยู่แล้วยามเมื่อเจอสถานการณ์แปลก ๆ ชายหนุ่มจึงเรียกชื่อที่คิดว่าเจ้าตัวจะชอบที่สุดเพื่อดูท่าที

"หืม.. อะไรเหรอครับ?"

คนโดนเรียกชื่อสะดุ้งนิด ๆ ท่าทางเหมือนมีอะไรในใจก่อนจะส่งยิ้มหวานจ๋อยมาให้ เฉินอวี่เฉิงยังมีท่าทีอารมณ์ดี แต่ก็ไกลห่างจากคำว่าไม่มีเรื่องในใจ

"ไม่ แล้ว.. ทางนั้นล่ะมีอะไรมั้ย?" หลี่หยางสวินหรี่ตาลง เห็นท่าทางผิดปกติ พยายามทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเขาก็ยิ่งสังหรณ์ใจแปลก ๆ "ทานข้าวกับคุณแม่แล้วคุยอะไรกันบ้าง"

"อ๋อ คุยเรื่องนั้นเรื่องนี้ เยอะแยะแหละครับ" คนถูกถามชะงักไปวูบหนึ่งและหัวเราะออกมา "ก็ฟังคุณแม่บ่นบ้าง พูดถึงเรื่องที่อยากจะออกไปช้อปปิ้งคลายเครียดหลังพี่กลับมาบ้าง แล้วก็นัดกันไว้ว่าจะมาทานข้าวบ้านผมวันไหนดี.. จริง ๆ กำหนดวันได้แล้วล่ะครับว่าอาทิตย์นี้เป็นเวลาที่ทุกคนว่าง"

"อืม" เท่าที่ฟังมันก็เป็นเรื่องปกติ แต่ทำไมเฉินอวี่เฉิงต้องแสดงอาการแบบนี้.. หลี่หยางสวินครุ่นคิด

"..." และทำไมเฉินอวี่เฉิงถึงกลับมาเงียบไม่พูดไม่จาต่อล่ะ

"แล้ว.."

"ครับ?"

"แล้วยังไงต่อ"


*

*

*

*

จะอย่างไร.. เฉินอวี่เฉิงก็สำคัญกว่า

ชายหนุ่มคิดเช่นนั้น โดยไม่รู้เลยว่าเจ้าปีศาจน้อยอย่างเฉินอวี่เฉิงกำลังหัวเราะอย่างพึงพอใจที่แผนชิงบีบน้ำตาทำเป็นดราม่าคิดมากของเขาสำเร็จลุล่วง!

ถ้าพี่หยางสวินรักคุณเว่ยจริงจะปล่อยไปงั้นเหรอ... เพ้อเจ้อสิ เรื่องหัวใจมันต้องงัดทุกกลวิธีมาสู้สุดแรงต่างหาก!



******************* เนื้อหาทั้งหมดอ่านได้ที่ ReadAWrite  นะคะ  ตอนนี้ติดเหรียญค่ะ 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

60 ความคิดเห็น