(MPreg) Dear you, my husband รักที่สุดคุณสามี

ตอนที่ 34 : ติดเหรียญ RAW เริ่มต้นความสัมพันธ์สามีภรรยาอีกครั้ง 34 : ผู้บุกรุกยามวิกาล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 189
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    27 พ.ค. 63


 

ในที่สุดงานเลี้ยงที่ผลาญกำลังกายเสียยิ่งกว่างานหมั้นหมายอันเต็มไปด้วยพิธีการก็จบลง

หลี่หยางสวินก้าวเข้ามาในห้องและคลายเนกไท ชายหนุ่มมองนาฬิกาที่ชี้ไปยังเลขสิบ..สี่ทุ่ม ยังไม่ดึกมากแต่หากเทียบว่าตนต้องตื่นขึ้นมาจัดการเรื่องราวต่าง ๆ นับแต่รุ่งเช้าก็ถือว่ายาวนานพอสมควร ชายหนุ่มถอนใจเบา ๆ ขณะบิดกายคลายความเมื่อยขบและเหนื่อยล้า งานหมั้นช่วงเช้า งานเลี้ยงฉลองในยามเที่ยง และจบวันอันยาวนานด้วยมื้ออาหารเย็นที่เป็นการทานข้าวกันของทั้งสองตระกูล กำหนดการเหล่านี้ทำเอาความเหนื่อยล้ารุมเร้า เหนื่อยกายไม่เท่าไหร่ยังตามมาด้วยความเหนื่อยใจ แค่ต้องปั้นหน้ายิ้มแย้มกับพวกคนที่คิดแทงข้างหลังกันก็สุดจะทน

แม้น่าสะอิดสะเอียนแต่อย่างน้อยเขาก็อดทนได้ดี.. หลี่หยางสวินหายใจลึก ร่างแกร่งทรุดกายลงบนเตียงใหญ่ในห้องนอนกว้างของตนพลางดึงเนกไทสีแดงสดออกจากลำคอ โยนมันลงตะกร้าซักผ้าเช่นเดียวกับสูทสีแดงเข้มของตนเองก่อนจะนิ่งมองเงาสะท้อนของตน

ใบหน้าเคร่งขรึมและท่าทีไม่ผ่อนปรนแม้ยามเหนื่อยล้าปรากฏอยู่บนกระจกหนา พลันถ้อยคำที่ใครบางคนบอกว่าเขาไม่ควรขมวดคิ้วให้มากก็ดังแว่วมาจนรอยย่นเหนือหว่างคิ้วจางหายไปโดยอัตโนมัติ หลี่หยางสวินได้แต่บ่นว่าตนเองเกินเยียวยาแล้วขณะแกะกระดุมเสื้ออย่างรวดเร็วเพื่อเตรียมอาบน้ำและพักผ่อน  แต่ระหว่างนั้นก็ยังไม่วายคิดทบทวนเรื่องราวมากมายในวันนี้ไปด้วยอย่างเคยชิน

งานหมั้นจบลงด้วยดี งานเลี้ยงเองก็เป็นไปอย่างราบรื่นและเหล่าญาติ ๆ ของทั้งสองตระกูลต่างก็เข้ากันได้ แม้หลี่หยางสวินจะไม่ทราบว่าทำไมเฉินอี้หลินถึงจ้องเขาเหมือนจะหาเรื่องตอนที่เอ่ยปากบอกลาและแยกย้าย ชายหนุ่มได้แต่คิดว่ามันเป็นอาการหวงน้องชาย เพราะกลัวเขาทำน้องร้องไห้เหมือนตอนนั้น

ใครจะทำได้ลง..


แกร๊ก..

"หือ?"

เสียงทุ้มครางในลำคอแผ่วเบา หลี่หยางสวินไม่คิดว่าตนเปิดประตูห้องน้ำออกมาแล้วจะพบกับห้องนอนที่มืดสนิท..

ไฟดับ? แต่เงาตะคุ่มกลม ๆ บนเตียงนั่นมันอะไร?

"..."

หรี่ตาลงช้า ๆ สัญชาตญาณระวังภัยพุ่งสูงขึ้นมาในทันทีทำให้ชายหนุ่มตัดสินใจไม่งับปิดประตูห้องน้ำเพื่ออาศัยแสงสว่างช่วยในการรับมือ คิ้วเข้มขมวดมุ่นครุ่นคิดจ้องมองสิ่งที่เขาไม่รู้ว่ามันคืออะไรตาเขม็ง ร่างสูงหยัดเกร็งระวังภัย แม้สิ่งที่ปรากฏนั้นดูไม่อันตรายเลยก็ตาม

แต่จู่ ๆ มีของแบบนี้ปรากฏอยู่บนเตียงแล้วจะให้ไว้ใจเหรอ ชายหนุ่มหรี่ตา ที่เห็นอยู่ตรงหน้าคือก้อนกลมก้อนหนึ่ง ดูจากรูปร่างของมันแล้วค่อนข้างใหญ่ ซ้ำก้อนกลมที่ว่าก็เหมือนจะห่อตัวด้วยผ้าห่มของเขาดวงตาคมเหลือบมองไปยังประตูห้องและมองระเบียงกว้างเป็นอย่างต่อมาด้วยความข้องใจ หลี่หยางสวินจำได้ว่าก่อนหน้านี้ที่เขาเข้ามาในห้องยังไม่มีอะไร ดังนั้นสิบห้านาทีที่อาบน้ำ จะมีอะไรบางอย่างเข้ามาในห้องของเขาได้งั้นเหรอ ทั้งที่ล็อกประตูห้องเรียบร้อย ระเบียงเองก็ปิดสนิทไร้วี่แววสิ่งมีชีวิต แต่เจ้าก้อนปัญญาอ่อนนี่ก็ยังโผล่มาอยู่บนเตียงเขาได้ การรักษาความปลอดภัยของบ้านหลังนี้หละหลวมเกินไปแล้ว



*********************************** ตอนที่เหลืออ่านต่อที่ ReadAWrite  นะคะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

60 ความคิดเห็น