Mad Hatter ไขปริศนาหัวใจในวันเดอร์แลนด์

ตอนที่ 6 : 5 :: ถ้าเขาปกปิดความลับเอาไว้ล่ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 297
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    6 ธ.ค. 58





5


ถ้าเขาปกปิดความลับเอาไว้ล่ะ



บทลงโทษของฉันคือสองเดือน... แต่นี่มันเพิ่งผ่านไปได้แค่หนึ่งอาทิตย์


แถมยังเป็นหนึ่งอาทิตย์ที่ฉันโดนไอ้บ้าแมทธิว แรมซีย์ ใช้งานแบบบ้าเลือดอีกต่างหาก! วันแรกของการถูกทำโทษหมอนั่นก็ให้ฉันไปขัดรูปปั้นสำริดของสองผู้ก่อตั้งโรงเรียน พอเสร็จก็ให้ฉันช่วยทำความสะอาดล็อกเกอร์ของห้องกรรมการนักเรียนทั้งสามตู้! วันต่อมาเขาก็ให้ฉันไปยืนเฝ้าประตูโรงเรียนตอนเช้าตรู่ตามด้วยไปเดินแจกเอกสารให้อาจารย์จนครบทุกคน แล้วเมื่อวันก่อนเขาก็ให้ฉันจัดการบรรดากระดาษเอกสารมากมายก่ายกองให้เป็นระเบียบ โละทิ้งพวกเอกสารปีเก่าๆ ออกไป ฉันต้องต่อสู้กับบรรดาฝุ่นละอองที่ซุกอยู่ในกองเอกสารพวกนั้นจนเกือบจะเป็นโรคปอดตายได้อยู่แล้ว


แล้วยังวันนี้อีก! วันนี้แทนที่หลังเลิกเรียนฉันจะได้กลับบ้านไปนอนแผ่บนเตียงให้หายเหนื่อยอย่างมีความสุขสักหน่อย แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกหมอนี่เรียกมาใช้งานอีกจนได้


เธอมีปัญหากับปากรึไง -_-”


คนข้างตัวที่กำลังเอื้อมติดป้ายประกาศลงบนบอร์ดหันหน้ามาถามฉัน


อะไร :(“


ฉันถามว่าปากเธอมีปัญหารึไง ถึงได้เอาแต่ทำปากเป็นตูดแบบนั้น"


นะ นี่! ปากฉันไม่ได้มีปัญหาอะไรสักหน่อย นายต่างหากล่ะ คิ้วมีปัญหารึไง ถึงได้เอาแต่ทำคิ้วขมวดเป็นตูดไม่เลิก!”


ฉันไม่ได้ทำคิ้วขมวด -*-"


เฮอะ บ้านไม่มีกระจกละสิถึงกล้าพูดน่ะ คนทั้งโรงเรียนเขาเรียกนายว่ามนุษย์หน้าเป็นตูดยังไม่รู้ตัวรึไง"


เธอเป็นคนคิดเองมากกว่า" แมทธิวพ่นลมหายใจพรืดใส่หน้าฉัน ก่อนหันมาหยิบเอากระดาษโปสเตอร์ที่ฉันถืออยู่ในมือ ขึ้นไปคลี่ติดบนกระดานประกาศอีกรอบ


ฉันเป็นนักข่าวนะ เคยโกหกที่ไหน" ฉันพูดพร้อมกับแอบยกมือข้างนึงไปไขว้นิ้วชี้กับนิ้วกลางทางด้านหลัง


นักข่าวนั่นแหล่ะตัวดีเลย"


นายชอบทำตัวยั่วโมโหชาวบ้านแบบนี้เป็นปกติเลยงั้นเหรอถามจริง -_-”


ฉันยั่วโมโหตรงไหน"


แค่มองหน้าก็น่าโมโหล่ะ คนบ้าอะไรใส่หมวกเดินไปมาอยู่คนเดียว หัวล้านรึไง"


ฉันไม่ได้หัวล้าน -*-” แมทธิวหันหน้ามาขมวดคิ้วหงุดหงิดใส่ฉัน "และฉันก็ไม่ได้ใส่หมวกตลอดเวลา แค่เฉพาะเวลาอยู่ในที่แจ้ง ถ้าเข้าในที่ร่มฉันก็ถอดตลอด ที่นี่ไม่มียูนิฟอร์ม คนเราจะใส่หมวกเพื่อกันแดดมันเป็นเรื่องประหลาดตรงไหน"


"แล้วนายก็ชอบทำหน้าย่นยู่ดุเป็นหมาพันธุ์บลูด็อกอยู่ได้ตลอดเวลา ไม่กลัวริ้วรอยขึ้นก่อนวัยอันควรเลยรึไง" ฉันเปลี่ยนเรื่อง จริงอย่างหมอนี่ว่าแหล่ะ คนเราใส่หมวกเพื่อกันแดดมันประหลาดตรงไหน


นี่ตกลงฉันให้เธอมาช่วยงานฉัน หรือให้เธอมาแขวะนั่นนี่กันฮะ -*-?”


จิ๊ ก็ฉันอยากรู้นี่นา ทำไมนายถึงชอบทำหน้าดุอยู่ตลอดเวลากัน การที่นายเป็นหัวหน้ากรรมการนักเรียนมันไม่จำเป็นว่าต้องทำหน้าดุตลอดเวลาเพื่อรักษาภาพก็ได้ไม่ใช่รึไง"


“...”


ฉันได้ยินมาว่าพวกกรรมการนักเรียนลาออกกันหมด ก็เพราะว่านายเอาแต่ทำหน้ายักษ์แบบนี้ ถ้ารู้แบบนี้ทำไมนายไม่หัดทำหน้าให้มันดุน้อยลงซะบ้าง เผื่ออะไรๆ จะได้ดีขึ้นน่ะ"


ทำไม?” คนที่เอื้อมมือติดโปสเตอร์อยู่หันมายังฉัน เลิกคิ้วขึ้นน้อยๆ อย่างสงสัย "เกิดสนใจฉันขึ้นมารึไง"


จะ จะบ้าเหรอ ใครจะไปสนใจนายกัน =[]=;!” ฉันโวยวายแหกปากลั่น


โห เป็นแฟนกับหมอนี่เนี่ยนะ มีหวังโดนหักคอเช้าหักคอเย็นแหงๆ อย่าว่าแต่อ้าปากเถียงเลยเอาแค่อ้าปากพูดอะไรสักคำฉันก็โดนเขม่นมาแล้วแหง แบบนี้ไม่ไหวม้างงง


ก็เห็นแนะนำเหมือนเป็นห่วงเป็นใยฉันซะเหลือเกิน" เขาเอ่ยขณะกลัดหมุดอันสุดท้ายลงที่มุมโปสเตอร์ ก่อนเดินต่อไปยังป้ายประกาศที่อยู่ถัดไป ส่วนฉันก็เลยต้องรีบหอบหิ้วอุปกรณ์ต่างๆ แล้วจ้ำเท้าตามไปเพื่อแก้ไขความเข้าใจผิดแบบสุดๆ นั่น


ฉันไม่ได้ห่วงนายสักหน่อย ก็แค่ให้คำแนะนำประสานักข่าวที่มองจากมุมของคนกลางต่างหากล่ะ :(!”


ไม่เห็นพวกนักข่าวจะเป็นกลางสักคน" เขายักไหล่ ปลดโปสเตอร์อันเก่ายื่นมาให้ฉันพร้อมกับแบมือขออันใหม่แทนที่


ขี้เกียจเถียงกับนายชะมัด -_-”


ฉันยื่นโปสเตอร์อันใหม่ไปให้แมทธิว พอเผลอมองตามปลายนิ้วเรียวที่หยิบโปสเตอร์ไล่เรื่อยไปยังใบหน้าของอีกฝ่าย ก็อดนึกเสียดายในใจไม่ได้ ให้ตาย หมอนี่เป็นคนหน้าตาดีมากๆ จริงๆ นะ ยิ่งมองใกล้ๆ จากมุมนี้ยิ่งเห็นชัดว่าหน้าตาดีมากมายแต่ไหน ขนตาก็ยาวเชียว ดวงตาคมๆ หางตาชี้ขึ้นนิดหน่อยมันเลยทำให้ดูยิ่งหน้าดุ คิ้วเข้มๆ จมูกโด่งเป็นสันแถมคางยังได้รูปขนาดนี้ น่าเสียดายที่ชอบทำหน้าดุเป็นยักษ์ตลอดเวลาจนไม่มีสาวที่ไหนกล้าเข้าใกล้น่ะ


อ๊ะ แล้วฉันจะมานั่งพิจารณาหมอนี่ทำไมเนี่ย -O-;


ฉันเบือนหน้าหนีออกจากการลอบมองสำรวจใบหน้าเพื่อไม่ให้เจ้าตัวรู้ตัวออกไปยังทางเดินด้านนอกอาคาร ก่อนเบิกตาขึ้นโตเมื่อเห็นใครบางคนที่ฉันกำลังให้ความสนใจแบบลับๆ อยู่เดินผ่านฉิวออกไปด้วยท่าทางรีบๆ


เอ่อ ฉันขอไปเข้าห้องน้ำแปบนะ"


ฉันร้องบอกแมทธิว วางบรรดาอุปกรณ์และโปสเตอร์ติดบอร์ดลงที่โต๊ะตัวใกล้ๆ ก่อนรีบจ้ำเท้าเลี่ยงออกห่างจนเห็นว่าน่าจะพ้นระยะการมองเห็นของอีตาหน้าดุถึงได้เร่งสปีดเท้าวิ่งลัดเลาะตามอาคารไปยังแผ่นหลังไวๆ ของ ทานากะ คาโอทสึ ที่เห็นเมื่อครู่


แหมๆๆ หมอนั่นรีบไปไหนกันนะ O_O!


ฉันลัดเลาะย่องตามเลขาหน้าอ่อนไปตามทาง จนกระทั่งได้ยินเสียงกรี้ดกร้าดของสาวๆ ดังแว่วมากจากปลายทางเดิน และชัดเจนขึ้นทั้งภาพและเสียงเมื่อเลี้ยวไปตามทางเดิน


อา นั่นมันเรดคิงนี่นา อยู่ท่ามกลางหมู่สาวๆ เชียวนะ แหงล่ะ เรมิงตัน แลนด์ หรือเรดคิง ได้ชื่อว่าเป็นหนุ่มฮอตอันดับหนึ่งของโรงเรียนเพราะความที่เขาทั้งหน้าตาดี ทั้งบุคลิกที่ดูเจ้าเล่ห์แกมโกงน่าค้นหานิดๆ แล้วก็ทั้งจากการที่เป็นหนึ่งในตระกูลผู้สร้างนี่นะ แหม คิดสภาพวันที่ข่าวชวนช็อคโลกของฉันถูกปล่อยออกไปสิ บรรดาสาวๆ ทั้งหลายต้องพากันดิ้นแทบตายแน่ๆ และข่าวของฉันก็จะได้รับความสนใจแบบสุดๆ จากทุกผู้คนของโรงเรียน แล้วงานนี้ฉันก็จะกลายเป็นผู้ชนะของชมรมสักที~~


ฟุบ


ฉันล้วงมือหยิบเอากล้องดิจิตัลขนาดเล็กขึ้นมากดเปิด เล็งมันไปยังภาพของคาโอทสึที่เดินเข้าไปหาเรดคิง ซูมเป็นพิเศษที่ใบหน้าของคนสองคนที่หันมาสบตากัน


พรึ่บ!


“=[]=;?”

แต่พอทำท่าจะกดถ่าย หน้าจอที่เคยมีภาพของเรดคิงกับเลขาหน้าอ่อนนั่นกลับกลายเป็นความดำมืดตึ้บ พร้อมด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดที่ดังขึ้นจากด้านบนหัวฉัน


“...ไหนว่าจะไปเข้าห้องน้ำไง"


ฮะ ฮ้ายย แมท ^^;”


ฉันเงยหน้าขึ้นสบสายตาดุๆ ที่ก้มมองมาพร้อมลอบกลืนน้ำลายฝาดลงคอ แมทธิวดึงมือที่จงใจใช้โปสเตอร์มาบังหน้าเลนส์กล้องถ่ายภาพฉันกลับคืน ก่อนเปลี่ยนเป็นยกสองมือกอดอกหลวมพร้อมทำหน้าตึงใส่


อธิบายสาเหตุที่หนีงานมาในหนึ่งประโยค -_-”


มะ หมอนี่ดุชิบเป๋งงง -O-;


ฉันไปเข้าห้องน้ำแล้วบังเอิญเจอกับคาโอทสึ ก็เลยแบบว่าเดินตามมา...” ฉันขี้โม้ไปนิดหน่อย


เพื่อ?”


“-_-;”


เพื่อ?” เขาถามย้ำไม่เลิกแถมยังใช้ตาดุๆ นั่นจ้องเขม็งมาหาประหนึ่งจะถลกหนังฉันไปทำเป็นหมวกใบใหม่ของเขาถ้าไม่รู้จักตอบคำถามดีๆ สักทีอะไรพรรค์นั้น


ก็ได้ๆ ฉันกำลังพยายามจะทำข่าวของสองคนนั้นอยู่" และแล้วฉันก็ยอมแพ้ ก่อนชี้นิ้วไปทางเรดคิงกับเลขาหน้าอ่อนคาโอทสึ


ทำข่าว เรื่องอะไร"


"แหม ต้องบอกละเอียดขนาดนั้นรึไง นายก็รู้นี่นาว่าเดิมทีฉันอยู่ชมรมหนังสือพิมพ์น่ะ ฉันจะทำข่าวเรื่องในโรงเรียนมันก็เป็นเรื่องปกติจะตายไป -O-;"


แล้วคิดจะทำข่าวอะไรของสองคนนั้น ถึงได้มาทำท่าลับๆ ล่อๆ กันล่ะ -_-+"


มันก็...”


ฉันอ้าปากจะอธิบาย ก่อนงับลงไปใหม่อย่างชั่งใจ ฉันควรจะบอกหมอนี่ไปตรงๆ เหรอ มีตั้งหลายเหตุผลที่ฉันไม่ควรบอกเขาน่ะ ข้อแรกหมอนี่เป็นกรรมการนักเรียน ย่อมไม่ชอบใจในสิ่งที่ฉันจะทำแหงๆ ข้อที่สองเรดคิงเป็นผู้ชายทรงอิทธิพลที่ไม่มีใครควรแหย่เท้าเข้าไปยุ่งด้วยถ้าไม่จำเป็นใครก็รู้ และข้อที่สาม หมอนี่เป็นเพื่อนของอีตามาร์ชเฉิน! ใช่ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะ หมอนี่กับมาร์ชเฉินแล้วก็ผู้ชายอีกคนเคยอยู่ชมรมน้ำชาด้วยกันมากก่อน จนกระทั่งชมรมนำ้ชาถูกยุบ พวกสมาชิกเลยกระจัดกระจายไปหมด อีตามาร์ชเฉินไปลงเอยที่ชมรมฉัน ส่วนหมอเดิมทีก็ทำงานกรรมการนักเรียนอยู่แล้วก็เลยไม่มีปัญหาอะไร


มันก็อะไร?” เขาบอกก่อนเงยหน้ามองไปยังเรดคิง "หรือฉันควรจะออกไปบอกให้เจ้าตัวรู้ดี ว่ากำลังถูกพวกนักข่าวชมรมหนังสิอพิมพ์โรคจิตอย่างเธอตามติดเป็นสตอลกเกอร์อยู่ -_-”


ยะ อย่าเชียวนะ!” ฉันตะโกนก่อนรีบยกมือตะครุบปิดปากตัวเองไว้หลังรู้ตัวว่าส่งเสียงดังมากไปนิดจนอาจทำให้เหยื่อตื่น "ก็ได้ ฉันจะบอกนายก็ได้ แต่นายต้องเก็บมันเป็นความลับ ห้ามบอกใครทั้งนั้น แม้แต่มาร์ชเฉินเพื่อนนายเข้าใจมั้ย :(“


“...”


สัญญามาก่อนสิ :(“


ฉันต้องให้คำสัญญากับสตอลกเกอร์โรคจิตอย่างเธอด้วยรึไง -_-”


กรรร ฉันไม่ใช่สตอล์กเกอร์สักหน่อย -*-” ฉันส่งเสียงครางขู่แง่งๆ


แล้วทำไม”


"ก็ด้ายยย" ฉันลากเสียงยาวเหยียด ตามด้วยถอนหายใจพรืด "ฉันแค่กำลังพยายามหาข่าวเด็ดสกูปดังชนิดที่ทำให้เพื่อนนายหน้าหงายตกเก้าอี้คะมำไปเลยต่างหาก"


และนั่นก็คือ?”


นายดูนั่นสิ" ฉันชี้นิ้วไปยังเรดคิงและเลขาของเขาอีกหน "นายเคยคิดบ้างมั้ยว่าบางทีสองคนนั้นอาจจะมีซัมทิงกันก็ได้น่ะ"


“-_-” ว่างเปล่า...


โธ่เอ้ย สองคนนั้นน่ะตัวติดกันไปไหนมาไหนด้วยกันตลอดเวลา แถมต่างฝ่ายก็โสดทั้งคู่ ไม่คิดรึไงว่าเขาอาจจะปกปิดความลับเรื่องที่แอบอินเลิฟกันเองเอาไว้น่ะ O_O!”


“...เธอเป็นมนุษย์นักข่าวจริงๆ สินะถึงคิดเรื่องพรรค์นี้ได้น่ะ" แมทธิวถอนหายใจพรืดใส่หน้าฉัน


ทะ ทำไมล่ะ"


ก็มันไร้สาระไง" เขาจงใจเน้นคำว่าไร้สาระนั่นมาใส่ฉันแบบแทบกระแทกหน้า "คนพวกนั้นไม่มีทางเป็นแบบที่เธอคิดแน่ๆ อีกอย่างฉันมั่นใจว่าเรมิงตันชอบผู้หญิง ไม่ใช่ผู้ชาย -*-”


เฮอะ หมายถึงเด็กใหม่ที่เคยเป็นข่าวกับเขาเมื่อไม่กี่เดือนก่อนนั่นน่ะเหรอ ตลกน่าาา" ฉันเค่นเสียงหัวเราะ หันมองซ้ายขวาก่อนกดเสียงลงต่ำนิดหน่อย "ฉันว่านะ... นั่นน่ะมันคือแผนการของเรดคิงเขาล่ะ แบบว่า อยากปกปิดความเป็นชายที่เกินชายสุดๆ ของตัวเองไง :D”


ไร้สาระ"


ไม่เอาน่า จริงๆ แล้วเรื่องนี้นายควรจะช่วยฉันนะแมทธิว นายเองก็ไม่ได้ชอบอะไรเรดคิงมากมายอยู่แล้วไม่ใช่รึไง"


“...รู้ได้ไง"


มีอะไรที่ชมรมหนังสือพิมพ์ไม่รู้บ้างดีกว่า" ฉันยักไหล่ ยิ้มแบบภูมิใจในความรอบรู้ถึงขั้นวงในของชมรมตัวเองแบบสุดๆ "ชมรมน้ำชาของพวกนายถูกเรดคิงสั่งปิดไป มันก็ไม่แปลกหรอกน่าที่นายจะไม่ชอบขี้หน้าเขาน่ะ เพราะงั้นมันเลยเป็นเหตุผลที่นายควรมาช่วยฉันไง เรามาร่วมมือกันเปิดเผยความลับที่เรดคิงซ่อนเอาไว้ให้มันช็อคโรงเรียนไปเลย นายเองก็จะได้แก้แค้นเขาไปในตัวด้วยไงล่ะ~”


ไม่ -_-”


ฉันอุตส่าห์ลงทุนชักแม่น้ำมาทั่วโลกเพื่อหวาดล้อมแต่หมอนี่กลับปฏิเสธฉันกลับในเสี้ยววินาที หนอยยย


นายไม่ชอบเขาไม่ใช่รึไง โธ่เอ้ย อย่าคิดว่าฉันไม่รู้เรื่องที่พวกนายแอบลักลอบไปเปิดห้องชมรมน้ำชาร้างนั่นเพื่อตั้งวงปาร์ตี้น้ำชากันบ่อยๆ ไปหน่อยเลย ใจจริงนายได้สถานะชมรมคืนจะตายใช่มั้ยล่ะ"


ฉันก็แค่ไม่ชอบหมอนั่น แต่ไม่ไร้สาระขนาดเธอ -*-”


ฉันไม่ได้ไร้สาระสักหน่อย"


ถ้าไม่ไร้สาระ จู่ๆ เธอจะอยากมาทำข่าวเกี่ยวกับเรดคิงทำไม ใครๆ ก็เลี่ยงการทำข่าวแง่ลบของหมอนั่นทั้งนั้น"


เอ่อ มันก็...”


ฉันอ้าปากพะงาบ ทำใจอธิบายลำบาก ฉันจะบอกว่าไงล่ะ เพราะฉันอยากโค่นเพื่อนของเขาลงแล้ว (อาจจะ) ขึ้นเป็นประธานชมรมแทน เพื่อความสะใจสบายใจของตัวเองและแพม เพื่อความก้าวหน้าแบบไม่ต้องกดดันของชมรม และก็อาจจะเพื่อให้ใครคนที่ฉันคิดว่าฉันกำลังรู้สึกตึกตักด้วยอย่างรุ่นพี่ลีโอภูมิใจอะไรทำนองนั้นน่ะนะ? มันก็ เอ่อ... ฟังดูไร้สาระจริงๆ นั่นแหล่ะ แต่ว่าจะให้ทำไงได้เล่า ฉันดันออกปากท้าไปแล้วนี่ U_U!


เลิกไร้สาระเถอะ ฉันขอเตือนว่าอย่าเอาตัวเองไปเสี่ยงกับเรดคิงดีกว่า ถ้าเธอไม่ได้บ้าพอแบบมาร์ชเฉิน หมอนั่นไม่ใช่ประเภทชอบเล่นกับใครไปทั่วหรอกนะ" เขาตอบกลับยาวเหยียด ปิดท้ายด้วยการหรี่ตาใส่ "กลับไปทำงานกันต่อได้แล้ว ฉันอยากทำให้เสร็จแล้วกลับบ้านสักที"


แต่...”


หรืออยากลองนอนค้างที่โรงเรียนดูสักคืน"


จิ๊! รู้แล้วน่า"


ฉันสะบัดหน้าพรืดใส่ ก่อนเดินจ้ำเท้านำกลับไปยังใต้ตึกเหมือนเดิม ให้ตายสิ! นึกว่าเข้ามาเป็นกรรมการนักเรียนแล้วจะทำให้งานง่ายขึ้น ที่ไหนได้ยากกว่าเดิมด้วยซ้ำ เพราะมีตาบ้านี่คอยตามจิกฉันนี่แหล่ะ


เฮอะ อย่าได้เผลอเชียว เรดคิงก็เรดคิงเหอะ คิดว่าฉันจะกลัวคนมีอำนาจมากไปกว่ากลัวแพ้แล้วถูกเด้งออกจากชมรมแสนรักของตัวเองรึไง ไม่มีทางล่ะย่ะ :(!



******

Talk 


จะออกแล้วววว เจอกันวันที่ 11 ธันวานี้แล้วนะ

ราคาเบาสบายมาก ราคาเต็ม 159 บาท ถ้าสั่งหน้าเวปลด 15% เหลือ 135 บาท เท่าน้านนนน~!!



นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น

  1. #11 BlackRose (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2558 / 12:56
    ว้าว....อยากอ่านต่อจังค่ะ.....รออยู่ค่า
    #11
    0