Take Me to Wonderland

ตอนที่ 8 : 6 :: We're all Mad here (ปกเต็มมาแล้ลลล)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 695
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    23 พ.ย. 57







 



 

6

 

We're All Mad Here.


 

 

ทุกคนรักวันหยุด และทุกคนชื่นชอบวันหยุด...


 

นั่นก็เพราะว่ามันเป็นวันที่เราจะสามารถใช้ชีวิตได้ตามต้องการ จะนอนกี่โมงก็ได้ รวมทั้งจะตื่นกี่โมงก็ได้ ถ้าไม่ใช่ว่า...


 

ก๊อกๆๆๆๆ!!!


 

ถ้าไม่ใช่ว่า...ฉันไม่ต้องถูกปลุกด้วยการเคาะประตูห้องรัวๆ เหมือนปืนกลขนาดนี้ตั้งแต่ยังไม่เจ็ดโมงเช้าด้วยซ้ำ!!


 

หยุดเคาะสักที ขอเวลานอนอีกหน่อยได้มั้ยยย -*-!!"


 

ฉันตะโกนออกไป เอามือสองข้างขึ้นอุดหู


 

ก๊อกๆๆๆๆ~!!!


 

แต่ทว่า...เสียงเคาะประตูก็ไม่มีทีท่าจะเงียบหายไปง่ายๆ


 

!@#$%^&!!”


 

และหลังจากทดลองเอาหมอนหนุนมาอุดปิดหูก็แล้ว เอาผ้านวมมาคลุมก็แล้ว แต่ก็ไม่มีวี่แววที่เสียงเคาะประตูแบบจงใจปลุกนั่นจะหายไปง่ายๆ สุดท้ายฉันก็ต้องจำใจงัดตัวเองขึ้นจากเตียงก่อนจะเดินไปกระชากประตูห้องเปิดออก


 

โอเค! ฉันตื่นแล้ว พอใจรึยัง -*-!!”


 

ฉันตะเบ็งเสียงใส่ใครก็ตามที่บังอาจมาเคาะประตูยามเช้าแบบไม่คิดจะแคร์ว่าเขาจะย่นจมูกเพราะกลิ่นขี้ฟันยามเช้าของฉันมั้ย เพราะถ้ามันเหม็นจริง ก็ถือเป็นบทลงโทษเล็กๆ น้อยๆ ที่เขาควรได้รับ


 

เฮอะ เคาะจนมือแทบบวมกว่าจะยอมเปิด -*-”


 

และนี่เลย...โฉมหน้าของคนที่รบกวนเวลาสุดโสภาในเช้าวันหยุดของฉัน อีตาแมทจอมมู้ดดี้ เชื่อเลย โดนปลุกแต่เช้าก็แย่แล้ว ยังต้องตื่นมาแล้วเห็นสีหน้าเหมือนโกรธคนทั้งโลกของนายนี่เป็นคนแรกของวันหยุดอีกเหรอเนี่ย


 

มีอะไรฉันกลอกตาถามซ้ำยังอ้าปากหาวแถมไปอีกหน่อย


 

มันหมด -*-” คำพูดสั้นๆ นั่นมาพร้อมกับการคว่ำกล่องคอนเฟล็กซ์โชว์ซ้ำไปมา


 

...คอนเฟล็กซ์หมด แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉัน =_=”


 

เพราะว่าฉันจำต้องกินมันเป็นอาหารเช้าไง"


 

แล้วทำไมนายไม่ไปซื้อมันเองล่ะ จะมาปลุกฉันทำไม


 

นี่สาบานว่าฉันไม่ได้บอกปัดอะไรเลยนะ แค่ไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมเขาต้องปลุกฉันแต่เช้าเพื่อมาบ่นเรื่องคอนเฟล็กซ์ที่ต้องกินเป็นมื้อเช้าหมด...มันใช่เรื่องเหรอเนี่ย ถามจริง =_=;??


 

เพราะว่ามันเป็นหน้าที่ของเธอที่ต้องไปซื้อมาไง"


 

หน้าที่ฉัน?”


 

ใช่ เพราะมันอยู่ในสัญญาข้อตกลงการเช่าห้องไงล่ะ -*-”


 

ว่าไงนะ คอนเฟล็กซ์นี่อยู่ในสัญญาด้วยงั้นเหรอ!?” ฉันแทบพ่นน้ำลายเลยทีเดียว


 

ใช่ ตอนที่ทำสัญญา พ่อของเธอบอกว่านอกจากที่พัก เรายังจะได้คอนเฟล็กซ์เป็นมื้อเช้าของทุกวันด้วย"


 

ล้อเล่นน่า =[]=;!?”


 

หน้าตาฉันดูเหมือนคนชอบล้อเล่นรึไง


 

ก็ไม่น่ะสิ!”


 

เพราะงั้นฉันถึงได้ช็อกอยู่นี่ไงเล่า! นี่ถ้าเกิดคนที่พูดเป็นพวกฝาแฝดจอมทะเล้นนั่นฉันจะไม่ช็อกเลยสักนิด เพราะเชื่อได้เลยว่ามันต้องเป็นเรื่องที่ปั้นแต่งขึ้นมาแกล้งแหงๆ นี่พ่อคิดบ้าๆ อะไรอยู่ถึงได้ทำสัญญาประเภทที่ว่า 'เช่าห้องที่นี่แถมฟรีมื้อเช้าเป็นคอนเฟล็กซ์' อะไรแบบนั้นน่ะ!? นี่ฉันชักเริ่มไม่มั่นใจแล้วว่าถ้าหมอนี่ดื่มชาที่เขาพกมาด้วยจนหมด ฉันต้องไปหาซื้อมาเติมให้ด้วยรึเปล่า หรือว่าสักวันนึงฉันต้องลุกมาตั้งหม้อต้มโจ๊กให้พวกเขากินเป็นมื้อเช้าด้วยมั้ยถ้าเบื่อคอนเฟล็กซ์ขึ้นมาทำนองนั้น ให้ตาย ไม่ใช่ว่ามีเพิ่มเติมอยู่ในสัญญาอีกนะ -*-;


 

ช่างเถอะ ฉันไม่สนว่าเธอได้อ่านสัญญาที่พ่อเธอร่างไว้รึเปล่า แต่ถ้าเธออยากจะดูสัญญานั่นแล้วล่ะก็...บอกมาเลย ฉันพร้อมให้เธอดูตลอดเวลา"


 

เรื่องนั้นมัน...”


 

ทีนี้ก็...ล้างหน้าแปรงฟันแล้วก็ไปซื้อ 'ไอ้นี่' ที่ร้านสะดวกซื้อที่เปิดอยู่ยี่สิบสี่ชั่วโมงมาให้ฉันได้แล้ว ฉันจำเป็นต้องกินมื้อเช้า เพราะมันเป็นมื้อที่สำคัญที่สุด ถ้าเธอจะช่วยเข้าใจล่ะก็นะ -*-"


 

แมทบอกเสียงหงุดหงิดตามด้วยยัดไอ้กล่องคอนเฟล็กซ์นั่นมาใส่มือฉัน แล้วสะบัดหน้าเดินกลับไปอีกทาง ส่วนฉันก็ก้มลงมองกล่องเปล่าในมือก่อนจะกลอกตาไปมา...


 

คอนเฟล็กซ์สำหรับมื้อเช้าเป็นส่วนหนึ่งของสัญญาเช่าห้อง...โอเค -*-!!


 

 

แกร่กๆๆๆ


 

เชื่อเขาเลย...ไม่อยากเชื่อก็ต้องเชื่อว่าพ่อทำสัญญาเช่าห้องบ้าบอพวกนั้นโดยไม่คิดจะปรึกษาหรือเกริ่นบอกกันก่อนเลยแม้สักนิดเดียว ท่านแอบไปทำข้อตกลงกับบรรดาคนเพี้ยนๆ ทั้งหลายด้วยเอกสารการทำสัญญาที่มีเนื้อหาเพี้ยนพอกัน บังคับให้จ่ายเงินค่าเช่าล่วงหน้าครึ่งปี...แล้วตัวเองก็หนีหายไปดื้อๆ กับเงินพวกนั้น เหลือเอาไว้แค่กระดาษโน้ตแผ่นเดียวที่ไม่ได้ช่วยให้ความกระจ่างอะไรกับฉันเลย -*-!?


 

เพราะอีตาบ้าแมทอยากให้ฉันรีบไปซื้อคอนเฟล็กซ์กลับมาให้เร็วๆ เขาเลยออกปากให้ฉันยืมจักรยานของเขาเป็นการชั่วคราว แต่ยังไม่วายขู่ว่าห้ามทำมันเป็นรอยแม้แต่เสี้ยวเดียว ฉันใช้เวลาเกือบสิบนาทีปั่นจักรยานของหมอนั่นจากบ้านมาจนถึงร้านสะดวกซื้อที่เปิดยี่สิบสี่ชั่วโมง จอดมันไว้ที่หน้าร้านพอให้มองเห็น จังหวะเดียวกันก็มีรถกระบะคันสีเทาวิ่งมาจอดอยู่ข้างๆ พอเข้าไปข้ายในร้าน ฉันก็หยิบเอาคอนเฟล็กซ์กล่องใหญ่สามสี่กล่องใส่ลงไปในตะกร้า...


 

เยี่ยม! พ่อเปิดห้องให้เช่า ให้จ่ายเงินค่าเช่าล่วงหน้า แล้วพ่อก็หายไป สรุปก็คือฉันต้องเป็นคนออกค่าคอนเฟล็กซ์พวกนี้ให้คนเช่าพวกนั้นที่พ่อหามา แถมยังเป็นการออกเงินให้ก่อนแบบที่ไม่ได้อะไรกลับคืนมาเลยด้วย -*-


 

คิดเงินเลยค่ะ"


 

ฉันวางตะกร้าลงที่เคาน์เตอร์คิดเงิน หยิบกระเป๋าสตางค์ที่อยู่ในกระเป๋าสะพายใบเล็กออกมาเปิดดูพลางถอนหายใจ เยี่ยมเลย เงินที่พ่อให้ไว้เป็นค่าขนมทั้งเดือนของฉันกำลังจะลอยหายไปกับอะไรก็ไม่รู้ และนี่พ่อก็ยังไม่มีวี่แววจะกลับมาง่ายๆ อีก เงินในบัญชีของฉันที่พ่อคอยฝากเงินให้บ่อยๆ แต่ไม่เคยเอาออกมาใช้เพราะท่านอยากให้เก็บไว้ใช้ในยามลำบากเท่านั้นยังคงอยู่ครบถ้วนก็จริง แต่ดูเหมือนฉันจะได้เอามันออกมาใช้เร็วๆ นี้นี่แหละ :(


 

ขอบคุณที่อุดหนุนค่ะ"


 

พนักงานร้านส่งยิ้มหวานพร้อมกับยื่นถุงตีตรายี่ห้อร้านสะดวกซื้อซึ่งอัดแน่นด้วยกล่องคอนเฟล็กซ์มาให้ ฉันรับมันมาก่อนจะบอกขอบคุณเธอเช่นกัน จากนั้นก็เดินออกมาที่จักรยาน


 

หืม...จะไปว่าก็...รู้สึกผิดสังเกตกับรถกระบะสีเทาคันที่ยังจอดอยู่ข้างๆ จักรยานเหมือนเดิม ตอนแรกฉันนึกว่าพวกเขาจะแวะมาซื้อของในร้านเหมือนกันซะอีก?


 

ช่างเถอะน่า อย่าไปสนเลย รีบๆ เอาคอนเฟล็กซ์นี่กลับไปให้อีตาขี้หงุดหงิดนั่นเถอะ :(


 

ฉันบอกตัวเองก่อนจะขึ้นคร่อมจักรยานแล้วปั่นมันไปตามถนนที่จะนำกลับไปสู่บ้านแสนอบอุ่น บางทีหากพบว่าการอาบน้ำล้างหน้าแปรงฟันแล้วไม่ได้ทำให้ตาตื่นซะทีเดียว ฉันอาจจะของีบต่ออีกสักชั่วโมงหรือสองชั่วโมงก็ได้น่ะนะ


 

บรื้นนน...


 

ฉันคิดว่าการอาบน้ำไม่ได้ช่วยให้ฉันตื่นสักเท่าไหร่...รถกระบะคันสีเทาที่จอดนิ่งอยู่หน้าร้านสะดวกซื้อเมื่อกี้ แต่ตอนนี้กำลังแล่นมาชะลอความเร็วเพื่อขนาบข้างจักรยานของฉันที่มีความเร็วต่ำเตี้ยสุดๆ นี่ต่างหากล่ะที่ทำให้ฉันเริ่มตาตื่นและสัมผัสได้ถึงอะดรีนาลินที่ค่อยๆ สูบฉีดไปทั่วร่างกาย


 

นะ...นี่มันคงไม่ใช่อย่างที่ฉันคิดใช่มั้ย -_-;;


 

ฉันพยายามปั่นหนี เร่งความเร็วมากขึ้น แต่ทว่ามันก็ไม่ได้ช่วยให้รอดพ้นจากความเร็วของเครื่องยนต์ไปได้ รถกระบะคันสีเทาเร่งความเร็วตามฉันขึ้นมาอีกหน แถมคราวนี้หน้าต่างรถฝั่งคนขับยังเลื่อนลงจนเห็นหน้าโหดๆ ของคนที่นั่งอยู่ด้านในได้อย่างชัดเจน


 

นี่ยัยหนู ถ้าไม่อยากเจ็บตัวหรือเหนื่อยฟรีล่ะก็...จอดจักรยานที่ข้างทางนั่นแล้วมาคุยกันหน่อยสิ"


 

จอดจักรยานคุยกับคนพวกนี้เนี่ยนะ? จอดก็บ้าน่ะสิ ดูหน้าตาดิบๆ กับรอยแผลเป็นบนหน้าอีตาลุงโหดนี่ก็รู้แล้วว่าเป็นสิ่งที่ไม่ควรทำเป็นอย่างยิ่งเลยด้วยซ้ำ!


 

ยัยหนู ฉันบอกให้จอดรถไง!”


 

ไม่!” ฉันตะเบ็งเสียงกลับไป


 

อ๊ากกก เพราะเป็นเวลาเช้าเกินไปในวันหยุดใช่มั้ย ถนนเส้นนี้เลยไม่มีใครสักคนผ่านไปมาให้ฉันปรี่เข้าไปขอความช่วยเหลือได้เลยน่ะ!


 

เฮ้ จอด! เราต้องคุยกันนะ!”


 

แต่ฉันไม่มีอะไรต้องคุยกับลุงนี่ T^T!!”


 

แต่ฉันมี! บอกให้จอดไงเล่า เราต้องคุยกันเรื่องที่พ่อเธอติดเงินพวกเราเอาไว้นะ!”


 

วะ...ว่าไงนะ!?



 

พ่อฉันติดเงินคนพวกนี้งั้นเหรอ แล้วพ่อไปติดเงินได้ไงเล่า กู้ไปลงทุนร้านอาหารน่ะเหรอ ก็ไหนว่านอกจากเงินก้อนที่เหลือๆ อยู่แล้ว พ่อก็ใช้เงินก้อนที่ได้จากการเก็บค่าเช่าห้องล่วงหน้าครึ่งปีของผู้เช่าหลายคนไปทำร้านอาหารไงล่ะ แล้วไอ้นักทวงหนี้นอกระบบพวกนี้มาจากไหนกานนน TOT;


 

เฮ้ ฉันบอกให้จอดไง อย่าให้ใช้กำลังนะยัยเด็กบ้า"


 

อีตาลุงหน้าเถื่อนตะเบ็งเสียงใส่ฉันอีกหน แต่ใครจะจอดให้โง่ล่ะ ตรงกันข้ามด้วยซ้ำ ฉันพยายามออกแรงถีบจักรยานให้เร็วให้มากขึ้น แถมยังจงใจปั่นขึ้นไปบนฟุตบาธเพื่อให้รถกระบะคันนี้ตามมาไม่ได้อีก เอาเถอะ อย่างน้อยไม่มีใครให้ร้องขอความช่วยเหลือ ต้องรีบปั่นให้ถึงบ้านก่อน!


 

หน็อย อยากเจ็บตัวนักใช่มั้ยยัยเด็กนี่!”


 

เสียงคำรามดังขึ้น ก่อนที่เสียงดังแคร้งจะดังตามมา และผลก็คือ...


 

ว้ายยย!!?”


 

จักรยานที่ฉันกำลังปั่นเร่งความเร็วหยุดชะงักกะทันหัน เพราะถูกเบรกด้วยท่อนไม้หรืออะไรสักอย่างที่พวกมันขว้างมาขัดในซี่ล้อก่อนที่มันจะเสียการทรงตัว จักรยานล้มลงเสียงดังลั่น ส่วนฉันก็กระเด็นตัวลอยไปตกในพุ่มไม้หนาข้างทาง


 

โครม!!


 

อ๊ายยย ข้อศอกฉัน T_T! ฮือออ นี่ดีนะที่ตกลงตรงพุ่มไม้ ไม่ใช่หัวกระแทกต้นไม้แล้วตายคาที่น่ะ!


 

แล้วนั่น...ดูจักรยานของอีตาแมทสิ นั่นล้อมันเบี้ยวไปแล้วใช่มั้ยยย


 

เอาล่ะสาวน้อย ฉันคิดว่าเราคงต้องคุยกันละนะ"


 

รถกระบะจอดเทียบฟุตบาธ อีตาลุงหน้าโหดเปิดประตูรถแล้วก้าวลงจากรถมาเดินอาดๆ แบบไม่ลืมท่าประจำของโจรในหนังคือการใช้มือข้างหนึ่งเปิดแจ็กเก็ตของเขาไปด้านหลังเล็กน้อยเพื่อให้ฉันได้เห็นปืนพกกระบอกใหญ่ที่เขาเหน็บไว้ที่ขอบกางเกง


 

...ซวยแล้วไง T_T


 

เอ่อ ฟังนะ...” ฉันค่อยๆ ขยับตัวลุกขึ้น เจ็บเข่าแปลบๆ นิดหน่อย แต่คิดว่ามันยังโอเคดี "ฉันไม่รู้ว่าคนที่ลุงพูดถึงเป็นใคร แต่ว่า...พ่อของฉันไม่ใช่คนที่จะไปยืมเงินจากพวกลุงแน่ๆ"


 

เหอะ แปลว่าเธอรู้จักพ่อตัวเองน้อยไปแล้วยัยหนูน้อย พ่อของพวกเธอยืมเงินฉันไปตั้งเกือบสามแสนบาทรู้มั้ย"


 

สะ สามแสนงั้นเหรอ!?”


 

จะบ้ารึเปล่า พ่อถูกสลากล็อตเตอรี่ พอซื้อบ้านไปแล้วก็ยังมีเงินเหลืออยู่ตั้งเยอะแยะ ไหนจะเงินที่ได้จากค่าเช่าล่วงหน้านั่นอีกล่ะ แค่นั้นยังไม่พอรึไงกัน แล้วถ้ามันไม่พอจริงๆ ทำไมพ่อไม่เลือกไปกู้จากธนาคารเล่า ดันไปกู้เงินจากนายทุนเถื่อนพวกนี้ทำมายยย T^T!


 

ใช่ และพวกเราก็สืบมาไม่ผิดว่าตาลุงนั่นมีครอบครัวเหลือแค่คนเดียวคือลูกสาวอย่างเธอ" ตาลุงโหดขยับปากพึมพำพร้อมกับก้าวเข้ามาใกล้ "เพราะงั้นแล้วล่ะก็...บอกพวกเรามาดีๆ ดีกว่าว่าพ่อเธออยู่ที่ไหน และเมื่อไหร่จะใช้หนี้ที่ยืมไป?”


 

ระ...เรื่องนั้นฉันรู้ที่ไหนกันล่ะ -_-;”


 

เป็นลูกสาว แต่ไม่รู้ว่าพ่อตัวเองหายไปไหนเนี่ยนะ? จะโกหกหน้าตายเกินไปรึเปล่าหา


 

ฉันไม่ได้โกหกนะ แต่พ่อหายไปไหนฉันไม่รู้จริงๆ นี่ อยู่ๆ เขาก็หายไป เหลือไว้แค่กระดาษโน้ตที่ไม่บอกอะไรเลยน่ะ -_-;!”


 

ฉันหวังว่าคนพวกนี้จะเชื่อ...แต่เปล่าเลย...


 

...เธอเป็นคนที่โกหกได้เนียนมากสาวน้อย"


 

ตาลุงนี่ปากก็พึมพำเสียงเครียด ส่วนเท้าก็ขยับเข้ามาใกล้ฉันมากขึ้นเรื่อยๆ ตรงกันข้ามกับฉันที่พยายามอย่างยิ่งในการถอยเท้าออกห่าง


 

ฉะ...ฉันไม่ได้โกหกนะ -_-;;”


 

เธอต้องได้เจ็บตัวแน่ๆ วันนี้ ฉันบอกได้เลย"


 

บรื้นนน~!!!


 

เสียงเครื่องยนต์กระหึ่มดังขึ้นมาตามถนนระหว่างที่ฉันกำลังสมองตันเพราะคิดหาทางเอาตัวรอดไม่ออก เสียงนั่นทำให้อีตาลุงหยุดชะงัก ก่อนที่ทั้งฉันและเขาจะหันไปมองหาที่มาของเสียง


 

...แล้วก็กลายเป็นฉันที่ยิ้มออก


 

สปอร์ตไบก์ของเคลย์!?


 

เฮ้ เคลย์!!” ฉันร้องตะโกนดังลั่น ก่อนจะวิ่งไปยังกลางถนนที่สปอร์ตไบก์ของเคลย์กำลังซิ่งมาตามทาง


 

ยัยเด็กบ้า ทำอะไรน่ะ!!”


 

เอี้ยดดด!!


 

สปอร์ตไบก์เบรกเอี้ยดตรงหน้าฉันอย่างน่าหวาดเสียว คนขี่ที่สวมหมวกกันน็อคสีดำขลับเปิดหน้ากากพลาสติกใสขึ้นด้วยสีหน้าตกใจระคนงุนงงใช่เล่น


 

เอริส?”


 

รีบไปเถอะ! เร็วเข้า!!”


 

ฉันบอกพร้อมกับกระโดดขึ้นซ้อนท้ายรถสปอร์ตไบก์คันโตนี่ แบบไม่รอให้เคลย์เสียเวลาถามอะไรวุ่นวายมากมายไปกว่านี้ และไม่รอให้อีตาลุงตั้งสติได้จนวิ่งมาจับฉันกลับคืนไป


 

นี่เธอ...?”


 

ไปเถอะ ไปเลย เดี๋ยวนี้ เร็วเข้า!!”


 

ฉันเร่งเป็นหนที่สอง และโชคดีที่คราวนี้ไม่มีประโยคคำถามอะไรมาจากเคลย์อีก โดยเฉพาะเมื่อมีพวกลุงๆ น่ากลัวอีกสองสามคนเปิดประตูลงมาจากรถกระบะคันนั้น เสียงเครื่องยนต์ของสปอร์ตไบก์ดังขึ้นอีกครั้ง ก่อนที่ตัวรถจะออกทะยานไปบนถนนชนิดที่ทำให้ฉันลืมตัวกลัวตายและเผลอกอดเอวคนขี่เอาไว้แน่น


 

นั่นมัน...เกิดอะไรขึ้นน่ะ


 

เคลย์ตะเบ็งเสียงแข่งกับเสียงลมเอ่ยถามฉัน หลังจากที่เขามั่นใจว่าเร่งเครื่องหนีมาได้อย่างน้อยก็พอสมควร


 

พวกทวงหนี้" ฉันตะเบ็งเสียงตอบกลับ "ฉันเพิ่งรู้ว่าพ่อไปกู้เงินคนพวกนั้นมา!”


 

พวกไหนนะ


 

พวกที่พร้อมจะฆ่าฉันต่อหน้าพ่อถ้าไม่ได้เงินคืนน่ะสิ!”


 

ฉันได้ยินเคลย์พึมพำอะไรกับตัวเองเบาๆ ทว่าฟังไม่ได้ศัพท์ ก่อนที่เขาจะตะเบ็งเสียงถามต่อ


 

แล้วจะไปไหน คุณยังกลับบ้านตอนนี้ไม่ได้แน่ๆ"


 

ไม่รู้!” ฉันตอบ "ฉันเพิ่งมาอยู่เมืองนี้ได้แค่เดือนกว่าเองนะ!”


 

ให้ตาย" เคลย์พึมพำอีกหน ทว่าคราวนี้ฉันได้ยินมันอย่างชัดเจน "งั้นก็ยกให้เป็นหน้าที่ผมละกัน ตกกระไดพลอยโจนไปแล้วนี่นะ"




 

สุดท้ายสถานที่ที่คนตกกระไดพลอยโจนอย่างเคลย์พาฉันมาก็คือ...


 

พ่อบ้าาา!! ทิ้งลูกหนีไปตามฝันดื้อๆ ยังไม่พอ ยังอุตส่าห์จะทิ้งปัญหาเอาไว้อีกเหรอออ~!!”


 

ฉันป้องปากตะโกนระบายความเครียดที่มันเกินจะอั้นเอาไว้ใส่ท้องทะเลกว้างตรงหน้า หลังจากที่เคลย์พาฉันมาที่หน้าผาริมทะเลแห่งหนึ่ง แล้วบอกว่าฉันควรจะต้องระบายอะไรออกมาซะบ้าง


 

ไหนว่าหนูจะต้องมีความสุขกับชีวิตใหม่ไงเล่าาา สุขกับการโดนเจ้าหนี้พ่อขับรถไล่กวดนี่มันมีตรงไหนใกล้เคียงกับคำว่าความสุขหาาาา~!!!”


 

...”


 

แล้วยังไอ้สัญญาเช่าห้องของพ่ออีกกก ลำพังแค่ให้พวกเพี้ยนๆ มาอยู่ร่วมบ้านกับหนูก็มากเกินพอแล้วนะ พ่อยังอุตส่าห์จะใส่เรื่องคอนเฟล็กซ์มื้อเช้าลงไปในสัญญาอีกเนี่ยนะ~!?”


 

...”


 

พ่อบ้าาา กลับมาแก้ไขสิ่งที่ตัวเองทำเอาไว้ให้ไวเลยนะ เข้าใจม้ายยย~!!”


 

เฮ้อออ ให้มันได้อย่างนี้สิ! ภาวนาให้มันข้ามน้ำข้ามทะเลไปถึงหูพ่อที่ฮ่องกงได้ ฉันจะขอบคุณมากเลยนะนี่ :(


 

ฉันตะเบ็งเสียงตะโกนจนแทบลมหมดปอดเป็นเฮือกสุดท้ายก่อนจะปิดท้ายด้วยการถอนหายใจ


 

แปะๆๆ~


 

เสียงปรบมือเบาๆ ดังมาจากทางด้านหลัง ฉันหันกลับไปและพบว่าคนที่ตกกระไดพลอยโจนที่ว่ากำลังแย้มยิ้มเจือเลศนัยออกกว้าง


 

อันที่จริง ถ้าจำไม่ผิด...ผมแค่แนะนำให้คุณระบายมันออกมา 'บ้าง' น่ะนะ แต่ดูเหมือนว่าคุณจะระบายมันออกมาซะหมดเกลี้ยงไม่เหลือหรอเลยทีเดียวนะเอริส :D”


 

โทษที ฉันแค่อัดอั้นมากไปหน่อย พอได้ระบายมันก็เลย... -_-;”


 

ผมคิดว่าผมเข้าใจนะ ดูเอาจากที่คุณระบายกับทะเลไปว่า อืม... ลำพังแค่ให้พวก 'เพี้ยนๆ' มาอยู่ร่วมบ้านกับหนูก็มากเกินพอแล้วนะ อะไรทำนองนี้น่ะ"


 

เอิ่ม นั่นมัน...”


 

ฉันพูดคำว่าเพี้ยนไปด้วยงั้นเหรอ พระเจ้า ลืมไปเลยว่าเขาคือหนึ่งในคนพวกนั้น แถมยังยืนอยู่ด้านหลังและคงได้ยินชัดเจนทุกถ้อยคำที่ว่าน่ะ TOT


 

คุณบอกว่าพวกผม 'เพี้ยน' น่ะนะ :D”


 

ก็...มันจริงนี่นา -_-;" และสุดท้ายเมื่อเถียงไม่ออก ฉันก็ต้องยอมรับไปซะ "พวกนายแต่ละคนใช่จะธรรมดาที่ไหนกันล่ะ แมทก็อารมณ์หงุดหงิดเกินปกติได้ตลอดเวลา คู่แฝดปาร์คนั่นก็กวนประสาทอย่างกับอะไร คาโอทสึก็เอาแต่วิ่งวุ่นเวลาไปโรงเรียนเลต แถมยังวิ่งไวอย่างกับลม ส่วนนายก็เหมือนพวกลึกลับที่ชอบแวบหายไปแล้วจู่ๆ ก็โผล่มาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย"


 

ผมฟังอยู่ :)”


 

แต่มันก็...เอ่อ อันที่จริงก็ไม่ใช่แค่พวกนายเท่านั้นหรอก ฉันว่าบางทีอาจจะรวมถึงคนทั้งโรงเรียนด้วยซ้ำ"


 

เธอหมายถึง...วันเดอร์แลนด์ :D”


 

ทำนองนั้น" ฉันยักไหล่ "ไม่เข้าใจเลย ทำไมฉันต้องมาเจอกับพวกเพี้ยนจัดจนเหมือนคนวิกลจริตบ้าบออะไรพวกนี้ด้วยนะ ไม่มีทางหนีพ้นเลยรึไง"


 

ฉันพยายามพึมพำเสียงเบา อย่างน้อยก็ตั้งใจให้เป็นแบบนั้น แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้เบาสักเท่าไหร่


 

ช่วยไม่ได้หรอก...ทุกคนที่นี่ก็คงเพี้ยนเอามากๆ แบบนี้เหมือนกันหมดนั่นแหละ" เคลย์พูดพร้อมกับหัวเราะในลำคอเบาๆ


 

อย่างน้อยก็ไม่ใช่ฉัน" ฉันเถียงกลับไป โอเค รู้สึกผิดนิดๆ ที่ยังคงพูดเหมือนจะด่าว่าเขาเพี้ยนเหมือนคนอื่น แต่ว่า...ขอเถอะน่า


 

ก็ไม่แน่หรอก" เคลย์ลากหางเสียงพลางคลี่ยิ้มกวนประสาทนั่นออกกว้าง


 

รู้ได้ไงว่าฉันจะเพี้ยนแบบนั้น :(“


 

คุณได้เพี้ยนแน่ๆ ไม่งั้น...คุณก็ไม่ควรมารู้จักกับพวกเราทุกคนแต่แรกน่ะ"


 

คำตอบนั่นทำเอาฉันถึงกับกลอกตาไปมา


 

ช่ายยย =_=”


 

สักวันฉันอาจจะเพี้ยนตามคนอื่นๆ ไปจริงๆ ก็ได้ ดูอย่างที่วันนี้ฉันตะโกนระบายอารมณ์กับท้องทะเลเป็นวรรคเป็นเวรเหมือนคนประสาทเสียนี่สิ


 

แล้วยัง...โอ๊ะโอ เมื่อกี้นี้? ฉันพูดว่า 'ช่ายยย' ใช่มั้ย นั่นไง ฉันเผลอติดนิสัยลากหางเสียงยาวๆ เวลาพูดคำว่า 'ใช่' จากแฮซูมาแล้ว นี่มันบ่งบอกว่าฉันอยู่กับพวกเขามากเกินไปแล้วสินะ -*-


 

ฉันต้องได้เพี้ยนไปจริงๆ สักวันแน่ -_-;”


 

ฮะๆๆ มันก็คงไม่เลวร้ายขนาดนั้นหรอกน่า" เสียงหัวเราะเริงร่าของเคลย์ไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นเท่าไหร่ แต่เอาเถอะ มันก็ยังดีว่าเห็นเขายืนมองฉันแล้วยิ้มเข้าใจยากส่งมาให้เฉยๆ น่ะนะ "ทีนี้ก็...”


 

ก็...อะไร


 

ฉันถามกลับ เพิ่งระดับความระแวงมานิดหน่อย แต่ยังไม่ทันได้เค้นถามอะไรต่อ คนตรงหน้าก็ถอดเสื้อแจ็กเก็ตหนังสีดำที่สวมอยู่ออกพร้อมกับขยับตัวเดินเข้ามาใกล้ จากนั้นก็คลุมมันลงบนหัวฉัน


 

แดดเริ่มแรงแล้วน่ะ เอาไอ้นี่คลุมหัวไว้ละกัน"


 

นายถอดแจ็กเก็ตมาเพื่อให้ฉันคลุมกันแดดเนี่ยนะ?”


 

ฉันถามกลับอย่างไม่อยากเชื่อเท่าไหร่ ตอนแรกๆ ที่ฉันขอซ้อนท้ายเขาไปโรงเรียน เขายังเล่นตัวใส่ ปฏิเสธแบบไม่รักษาน้ำใจ แถมยังไร้ความเมตตาปรานีซะขนาดนั้น แต่ตอนนี้กลับถอดแจ็กเก็ตมาให้ฉันเนี่ยนะ?


 

หรือจะไม่เอา?” เขาเลิกคิ้วถามกลับอย่างท้าทายน้อยๆ "สาวๆ ไม่ชอบแดด เพราะมันทำให้หน้าเป็นกระไม่ใช่รึไง"


 

เอาจริง? ตกลงว่าเขาตั้งใจถอดมันมาให้ฉันจริงๆ? อา ช่างน่าประหลาดใจมากเลยนะนั่น


 

...งั้นก็...ขอบใจนะ" ฉันบอกพร้อมกับส่งยิ้มบางอย่างขอบคุณกลับไปให้เขา


 

ไม่เป็นไร" เคลย์ยกรอยยิ้มบางขึ้นที่มุมปาก ก่อนจะส่งเสียงหัวเราะเบาๆ ในลำคอ


 

...นายหัวเราะอะไรของนาย -_-;?”


 

เปล่า" เขายักไหล่ แต่ยังไม่หยุดคลี่ยิ้มนั่น "แค่กำลังคิดว่าเวลาคุณยิ้มมันก็น่ารักดีน่ะนะ"


 

เห?”


 

ผมบอกว่าเวลายิ้มแล้วคุณน่ารักดี น่าเสียดายที่ไม่ค่อยชอบยิ้มน่ะ :)”


 

ละ...แล้วนายจะมาพูดเรื่องแบบนั้นอะไรเอาตอนนี้กัน -_-//;”


 

คนตรงหน้ายื่นหน้าลงมาใกล้ สบตาฉันด้วยดวงตาวาวๆ ของเขาก่อนที่เจ้าตัวจะเอ่ยคำตอบที่ทำให้ใจกระตุกวูบ


 

ก็พอดีคิดได้ว่า...คุณในตอนนี้มันน่าจูบดีน่ะสิ :D”


 

=///=!!”


 

หัวใจฉันกระตุกวูบก่อนที่มันจะเต้นโครมครามเสียงดังจนเหมือนมีมหาสงครามกำลังสู้รบยิงสารพัดกระสุนและปาระเบิดใส่กันไม่เลิก มะ...หมอนี่มัน...


 

เวลาหน้าแดงแบบนี้ก็ดูน่าจูบมากขึ้นนะ :D”


 

หยุดเลย =///=!!” ฉันร้องลั่นก่อนจะรีบถอยตัวออกห่างไปเป็นโยชน์ "นายมันเพี้ยน แถมยังวิกลจริตได้อีก! หาวิธีแกล้งฉันแบบอื่นไม่ได้แล้วรึไงตาบ้า อีตาเพี้ยน U_U//!”



            “
หึๆ ก็ได้ๆ ไม่แกล้งก็ได้"



 

เคลย์หัวเราะเบาๆ พร้อมกับยกมือทั้งสองข้างขึ้นเหมือนจะบอกว่ายอมแพ้ เลิกแกล้งแล้ว แต่ได้พักเดียวคนตรงหน้าก็หลุดขำออกมาอีกหน


 

ไหนว่าเลิกแกล้งไงล่ะ หัวเราะอะไรอีก :(!” ฉันเหล่ตาใส่


 

เปล่าๆ ผมไม่ได้หัวเราะเรื่องที่แกล้งคุณเมื่อกี้หรอก" เคลย์พูดแบบนั้น แต่ก็ยังอุตส่าห์เอามือป้องปากหัวเราะเหมือนตลกอะไรเต็มที่


 

แล้วนายหัวเราะอะไรนักหนา :(“


 

ผมก็แค่...” เขาทำท่าเหมือนพยายามจะหยุดหัวเราะ แต่ได้ครู่เดียวก็หลุดขำออกมาอีก "แค่เพิ่งนึกได้ว่าก่อนหน้านี้คุณเล่าว่าทำไมคุณถึงปั่นจักรยานไปที่ร้านสะดวกซื้อนั่น"


 

แล้ว...?”


 

คุณบอกว่า แมทบอกว่าเขาต้องทานมื้อเช้าเลยให้คุณออกมาซื้อคอนเฟล็กซ์ แต่ว่านี่...”


 

คำว่า 'แมท' กับ 'คอนเฟล็กซ์' กลายเป็นเหมือนคีย์เวิร์ดให้ฉันทันที


 

จริงด้วยยย ตายแล้ว นี่กี่โมงแล้วเนี่ย =[]=;;”


 

สิบโมงครึ่งได้~”


 

สิบโมงครึ่ง!?”


 

เวรแล้ว...หมอนั่นปลุกฉันตั้งแต่ยังไม่เจ็ดโมงเช้าเพื่อให้ไปซื้อ 'มื้อเช้า' มาให้เขา แต่ว่านี่จะสิบโมงครึ่งแล้ว!?


 

ป่านนี้หมอนั่นคงโมโหหิวจนกินโต๊ะอาหารของคุณไปแล้วล่ะมั้ง :D”


 

ฉันว่ามันยังมี...เอ่อ...เรื่องที่แย่กว่านั้นอีกหน่อย =_=;”


 

หือ?”


 

จักรยานของหมอนั่น...” ฉันพึมพำ "หมอนั่นให้ฉันยืมจักรยานมา แต่ว่า..."


 

อา คุ้นๆ เหมือนผมจะเห็นมันนอนอยู่ข้างทางใช่มั้ยนะ"


 

มันไม่ได้นอนเฉยๆ แต่ล้อมันเบี้ยวไปแล้วด้วย TOT;”


 

ได้ข่าวว่าหมอนั่นบอกว่าแม้แต่รอยข่วนมิลเดียวก็ห้าม แล้วนี่ไม่ใช่แค่ข่วน คงทั้งถลอกปลอกเปิกแถมยังล้อบิดเบี้ยวไปแล้วเรียบร้อยอีกกก


 

งั้นก็...ดูเหมือนว่าคุณจะแย่ล่ะนะงานนี้" เขาพูดพร้อมหัวเราะเบาๆ


 

ใช่ เขาขำ แต่ฉันสิ โคตรขำไม่ออกเลย โฮววว บ้าชะมัดเลย ฉันลืมหมอนั่นไปเลย ลืมไปเลยจริงๆ หมอนั่นได้โมโหจนฆ่าฉันแทนพวกทวงหนี้แหงๆ บ้าชะมัดเลยยย TOT!





******
Talk ::
- ลืมอัพไปเลยยยย คนทวงอยู่หน่ายยยย :(
- วันเสาร์ที่ผ่านมาสอบ GAT/PAT กันใช่มั้ย ใครต้องสอบบ้างคะ ทำกันได้รึเปล่า เอาใจช่วยลุ้นคะแนนนะ ><
- ปกออกมาแล้วจ้า วิกมนวาดให้อย่างเพ้อ ปกสวยเว่อร์ เป็นอะไรที่แบบไม่มีไม่ได้แล้ว น่าจะลงเวปแจ่มใสอาทิตย์หน้านี่แล
- ออกวันที่ 1 ธันวา นะเรื่องนี้ ราคา 199 เท่านั้นนน ><


 

  @SQWEEZ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

132 ความคิดเห็น

  1. #128 วนัน (@konwan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 13:40

    จักรยานเดียว

    #128
    0
  2. #122 ilinlin (@teddywink) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2557 / 13:26
    ลุ้นๆๆๆ แมท หรือเคลย์
    #122
    0
  3. #105 สัตตบุษย์ (@wanrasa) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2557 / 01:12
    ปกสวยมากๆๆๆๆ เก็บเงินรอแล้วค่า
    ชอบเคลย์มากๆๆๆๆๆ ใครเป็นพระเอกเนี่ย
    เคลย์ ใช่ไหม เคลย์เถอะนะๆๆ

    สู้ๆค่ะ พี่ก้อย
    #105
    0
  4. #104 Yuki Rom (@Lasttvxq) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2557 / 22:49
    ซื้อแน่นอนนนนนนน 
    ปกสวยจริงๆค่ะ เพ้อตามมมม
    #104
    0
  5. #103 กระต่ายส้ม (@chayapaseehakun) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2557 / 08:31
    กรี๊ดดดดดด ปกสวยมากกกกกก ไม่พลาดแน่
    #103
    0
  6. #102 fengyu (@kewalin051141) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2557 / 19:40
    รอออออออออออออออ >0<
    #102
    0
  7. #101 Tua Mild (@mild120146) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2557 / 19:04
    อยากได้อ่า ปล.ขอถามหน่อยค่ะว่า คนไหนคือพระเอกหนูไม่รู้=3=!
    #101
    0
  8. #100 Chutkaew Girdpra (@chutkaew) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2557 / 15:03
    รออ่านอยู่ค่ะ
    #100
    0
  9. #99 bluebell99 (@kiddykids) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2557 / 12:34
    รอสอยยยยค่าาา5555
    #99
    0
  10. #98 Ping (@wipat) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2557 / 00:35
    รอตอนต่อไปค่ะ :)
    #98
    0
  11. #97 My Melody (@koonrawisara) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2557 / 21:52
    ปกสวย ฟุ้งฟิ้ง มุ้งมิ้ง ชอบมากกกกก จะรอให้ออกเร็วๆนะคะ> #97
    0
  12. #96 TheLittleFinger~* (@Thelittlefinger) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2557 / 21:29
    ตอนหกพร้อมปกกกก >O<
    #96
    0