Take Me to Wonderland

ตอนที่ 4 : 2 :: Down the Rabbit Hole

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 991
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    24 ต.ค. 57









2

 

Down the Rabbit Hole

 

 

และแล้วเมื่อวานฉันก็ได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับพ่อ...


 

พ่อโทรเข้ามาที่บ้าน บอกกับฉันว่ามันคือการโทรข้ามประเทศ จึงทำให้คุยได้ไม่นานเท่าไหร่ พ่อบอกว่าท่านเอาเงินที่เหลืออยู่ทั้งหมดไปลงทุนเปิดร้านอาหารในฮ่องกงตามคำเชิญของเพื่อนพ่อที่เคยทำงานเป็นผู้ช่วยพ่อครัวด้วยกันมาก่อนหมดแล้ว แน่นอนว่าฉันบ่นให้พ่อฟังยาวเหยียดตั้งแต่เรื่องที่ท่านพาฉันย้ายมาอยู่ที่บ้านหลังใหญ่เบิ้มเพื่อจะสร้างชีวิตใหม่ จับย้ายโรงเรียนใหม่ แถมยังเปิดบ้านให้คนนอกมาเช่าอยู่ แล้วเป็นไง สุดท้ายพ่อก็หนีไปเปิดร้านอาหารที่ประเทศอื่น แถมทำท่าเหมือนจะอยู่ที่นั่นไปอีกนาน

 

'ก็พ่อกลัวว่าเอริสจะว่าพ่อแบบนั้นไงลูกรัก พ่อเลยต้องแอบหนีออกมาจากบ้านเงียบๆ แบบนี้น่ะ :('


 

ดู๊ดู...ดูพ่อฉันพูดเข้าเถอะ T_T! แล้วพอฉันโวยวายไปว่า แล้วทำไมพ่อไม่คิดได้แต่แรก แล้วพาฉันไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ฮ่องกงแทน พ่อกลับตอบมาว่า


 

'พ่อเพิ่งมาตกลงใจได้ว่าอยากทำร้านอาหารหลังจากที่ซื้อบ้าน และก็พาลูกไปมอบตัวเรียบร้อยแล้วน่ะสิลูกรัก'


 

แล้วพ่อก็อธิบายเพิ่มว่าเพื่อนของท่านชวนมานาน เพราะเห็นว่าพ่อมีความฝันอยากเปิดร้านอาหารเป็นของตัวเองสักร้าน ซึ่งพ่อก็พยายามหักห้ามใจตัวเองมาโดยตลอด จนในที่สุดก็ทนไม่ไหว อยากขอลองดูสักตั้ง แต่เพราะว่าเงินที่ได้มาก็เอาไปจ่ายค่าบ้านกับค่าอื่นๆ จนหายไปเยอะแล้ว พ่อเลยตัดสินใจเปิดห้องให้เช่าแล้วเอาเงินค่าเช่าล่วงหน้าที่ได้มานั่นไปใช้ลงทุนเรื่องร้านอาหารด้วย


 

'ลูกจำเป็นต้องเรียนที่นั่นนะลูกรัก ค่าเทอมที่นั่นแพงใช่ย่อยที่ไหน อีกอย่างนึง...การที่เราเปิดห้องให้คนอื่นเช่ามันก็ต้องมีคนคอยดูแลด้วย'


 

โอ๊ยยย ช่างเป็นเหตุผลที่ทำเอาฉันซึ้งจนน้ำตาแทบไหล -*- และยัง...ยังไม่หมด... พอฉันถามถึงเรื่องที่ว่าทำไมพ่อต้องให้ฉันปฏิเสธคนที่โทรมาขอสายพ่อหรือมาหา พ่อกลับรีบเบี่ยงประเด็นไปเป็นอย่างอื่น ไม่ตอบคำถามมาตรงๆ แค่ถามกลับมาว่าแล้วมีใครมาหาท่านหรือเปล่า พอฉันตอบว่าเปล่า พอก็ทำท่าถอนหายใจโล่งอกก่อนเปลี่ยนเรื่องไปเป็นการทิ้งท้ายไว้ก่อนชิงวางสายว่า...


 

'อ้อ จริงสิ ไม่ต้องห่วงเรื่องเงินทองนะเอริส พ่อจะโอนค่าใช้จ่ายให้ลูกเป็นรายเดือนไป และคนที่พ่อยอมให้เช่าพ่อก็เช็กประวัติพวกเขามาหมดแล้วทั้งนั้น เพราะงั้นไม่ต้องกลัวเรื่องอันตรายเลยนะ สบายใจได้'


 

จ้ะ สบายใจ...สบายใจมากจนนอนไม่หลับไปเลยทีเดียว


 

 

จนกระทั่งวันนี้...กรี๊ดดดด ฉันสายแล้ววว TOT!!


 

เหลือเชื่อจริงๆ ที่ฉันดันมานอนตื่นสายเอาในวันเปิดเรียนวันแรกน่ะ!! ฉันอุตส่าห์ตั้งนาฬิกาปลุกในโทรศัพท์มือถือเอาไว้อย่างดี กะให้มันร้องปลุกฉันตั้งแต่ชั่วโมงก่อนแล้วนะ แต่ไหงตอนที่ฉันสะดุ้งตื่น (เมื่อเกือบๆ สิบนาทีก่อน) ไอ้โทรศัพท์มือถือบ้าดันมาอยู่ในมือของฉัน แถมยังถูกกดปิดนาฬิกาปลุกไปแล้วเรียบร้อย


 

ฮือออ ทำไมระบบประสาทอัตโนมัติอยากนอนยาวต้องมาทำงานเอาในวันนี้ด้วยยย TOT!!


 

ฉันวิ่งตึงตังลงบันไดมา ก่อนจะพบว่าที่ชั้นล่างเงียบสงบแบบสุดๆ ไม่ต้องทายก็รู้เลยว่าบรรดาผู้เช่าทั้งห้าคนนั้นออกไปจากบ้านหมดแล้วเรียบร้อย ฉันไม่แน่ใจว่าพวกเขาออกไปไหน บางทีพวกเขาอาจจะเปิดเทอมวันนี้เหมือนกัน เราอาจจะไปเจอกันที่โรงเรียนใหม่ หรือไม่คนพวกนั้นอาจจะเรียนคนละที่กับฉันก็ได้ เพราะตลอดเวลาเกือบๆ สามวันที่ผ่านมาหลังจากที่พวกเขามาพักที่บ้านของฉัน เราก็ไม่ค่อยได้มีโอกาสพูดคุยอะไรกันสักเท่าไหร่ (ต่างคนต่างอยู่ด้วยซ้ำไป) นั่นเลยถือเป็นข้อผิดพลาดใหญ่ของฉันก็ว่าได้ เพราะปัญหาใหญ่ก็คือ...


 

จากบ้านที่อยู่ในตอนนี้ ฉันไม่รู้ทางไปโรงเรียนใหม่เลยยย!!!


 

พระเจ้า สาบานได้เลยว่าวันที่พ่อขับรถพาฉันไปมอบตัวที่โรงเรียนใหม่ (รถสาธารณะไม่ผ่านโรงเรียน พ่อบอกแบบนั้น) ฉันก็มัวแต่ก้มหน้าเช็กดูเอกสารที่จะใช้ว่ามันครบถ้วนดีมั้ยจนลืมดูทางไปเสียสนิท จำได้แค่ว่ามันใช้เวลาไม่นานเลย พ่อยังบอกอยู่เลยว่าพอถึงเวลาเปิดเทอมจริงๆ ฉันไม่จำเป็นต้องให้พ่อมาส่งก็ได้ เพราะมันอยู่ใกล้ๆ ปั่นจักรยานหรือเดินไปก็ยังได้ ใช้เวลาไม่ถึงสิบห้านาทีเท่านั้น


 

เพียงแต่...ณ ตอนนี้เรามีจักรยานซะที่ไหน แล้วไอ้ทางไปโรงเรียนที่ว่าคือทางไหนกันล่ะ ดันมาตื่นสาย ทุกคนหนีไปกันก่อนหมดแล้ว ไม่มีใครอยู่ให้ถามทางอีกต่างหาก T^T


 

ฉันเปิดประตูออกมาที่หน้าบ้าน หันมองถนนด้านซ้ายทีด้านขวาที พยายามคิดทบทวนในใจว่าวันที่พ่อพาฉันไปมอบตัว ท่านขับรถออกไปทางไหนกันแน่


 

อา...ถ้าจำไม่ผิดล่ะก็ ดูเหมือนว่าจะเป็นทางซ้าย...


 

เอ่อ เดี๋ยวก่อน...หรือว่าทางขวานะ -_-;;


 

ระหว่างที่ฉันกำลังลังเลใจและจนตรอกแบบสุดๆ อยู่นั้น ฉันก็ได้ยินเสียงสตาร์ตมอเตอร์ไซค์เสียงดังลั่น


 

นะ...นาย O[]o!?”


 

พระเจ้า! ฉันนึกว่าทุกคนจะไปกันหมดแล้วเสียอีก แต่เปล่าเลย! ยังมีหลงเหลืออยู่หนึ่งคน และคนคนนั้นก็คือ...

 

หือ? หลงทางงั้นเหรอ :D”


 

...นายเคลย์ผู้ลึกลับนี่ไงล่ะ!!


 

เฮ้ นายพอจะรู้มั้ยว่าทางไหนเป็นทางไปโรงเรียน เอ่อ มันเดอร์แลนด์น่ะ ><!”


 

นั่นขึ้นกับว่าคุณจะเลือกทางไหนมากกว่า" เขาตอบพร้อมกับคลี่ยิ้มกว้างขณะนั่งอยู่บนสปอร์ตไบก์สีดำขลับคันโตนั่น ก่อนจะเอานิ้วชี้ไปมาทั้งถนนทางซ้ายและถนนทางขวา "บางคนก็ไปทางนั้น ส่วนบางคนก็ไปทางนี้ :)”


 

เอาดีๆ สิ ขอร้องล่ะ ฉันกำลังจะไปเรียนวันแรก สายแล้วนะ T_T!”


 

โอ๊ยยย เชื่อเลย หมอนี่เป็นคนประเภทชอบกวนอารมณ์สุดๆ แถมยังทำตัวลึกลับ ทั้งๆ ที่ไม่ได้เข้ากับสไตล์การพูดเอาซะเลยนะ เขาใช้สรรพนามแทนตัวเองว่า 'คุณกับผม' แบบผู้ดีจนน่าแปลกใจอยู่หรอก


 

อืมมม" เขาลากเสียงยาว ทำท่าเป็นเกาคางเหมือนครุ่นคิด แต่จริงๆ คิดว่าคงแค่ถ่วงเวลาเล่นๆ "อันที่จริง...วันนี้ก็เป็นวันเปิดเทอมของผมที่วันเดอร์แลนด์เหมือนกันน่ะนะ"


 

นายหมายถึง...มันเดอร์แลนด์? เพราะเมื่อกี้ได้ยินนายเรียกว่า เอ่อ วันเดอร์แลนด์ =_=;;?”


 

เดี๋ยวนะ นี่ฉันกับเขาเรียนที่เดียวกันหรอกเหรอ แต่ทำไมเขาเรียกมันว่าวันเดอร์แลนด์ล่ะ แล้วทำไม...หมอนี่ถึงได้แลดูเอ้อระเหยลอยชายขนาดนี้


 

อา...เมื่อไปถึงโรงเรียน...เรื่องนั้นคุณจะเข้าใจเองล่ะนะ :)" เขาหัวเราะในลำคอ


 

ได้ข่าวว่านั่นยังเป็นปัญหาของฉันที่อยากพึ่งนายอยู่นะ -_-;”


 

หึ ขอเตือนว่าอีกไม่ถึงสิบนาทีประตูโรงเรียนก็จะปิด และถ้ามันปิดคุณก็จะหมดสิทธิ์เข้าเรียนน่ะนะ อืม จริงๆ ก็เข้าเรียนได้แหละ แต่แบบว่า...ต้องรายงานพฤติกรรมกับบรรดากรรมการนักเรียนนิดหน่อยอะไรทำนองนั้น"


 

รายงานพฤติกรรมเนี่ยนะ?”


 

...แล้วมันก็จะถูกจดบันทึกไว้ในประวัติของคุณล่ะ :D”


 

บะ...บ้าไปแล้ว แล้วแบบนี้จะทำไงล่ะ"


 

ก็ไม่ต้องไปก็สิ้นเรื่อง :D”


 

ไม่ไปได้ที่ไหนเล่า นี่เป็นวันเปิดเทอมของมันเดอร์แลนด์เลยนะ!”


 

อา แย่จังน้อเขาบอกพร้อมกับแย้มยิ้มกว้าง...แต่เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้น่าพิศมัยสักเท่าไหร่ แถมยังแลดูน่าหงุดหงิดมากกว่าอีกต่างหาก


 

เคลย์" ฉันจงใจเรียกชื่อเจ้าตัว เพราะคิดว่ามันน่าจะทำให้ฉันดูสนิทกับเขามากขึ้นในระดับหนึ่งและอาจช่วยในการต่อรองได้ "ขอร้องล่ะ ยังไงฉันก็ต้องไปเรียน บอกทางไปซะทีเถอะ ฉันยอมเป็นหนี้บุญคุณนายก็ได้อ่ะ U_U;"


 

ฉันพูดพล่ามไปเรื่อยๆ หากแต่คนฟังกลับค่อยๆ หุบยิ้มลง ดวงตาเป็นประกาย


 

ก็อย่างที่ผมบอก...จะขวาหรือซ้ายก็ไปถึงโรงเรียนทั้งนั้น แต่ว่า...ถ้าทางขวาก็ต้องไปอ้อมไกล ใช้เวลาเป็นชาติ เพราะงั้นล่ะก็...”


 

ทางซ้ายสินะ! ขอบคุณนะ ขอบคุณ!!”


 

ฉันบอกขอบคุณก่อนจะรีบวิ่งปรู๊ดไปทางด้านซ้ายมือทันที โอ๊ย โชคดีจริงๆ ที่เจอหมอนั่น และโชคดีที่อย่างน้อยโรงเรียนใหม่ก็ไม่มียูนิฟอร์มให้ยุ่งยาก นักเรียนทุกคนสามารถแต่งชุดไปรเวตไปเรียนได้ตามอันธยาศัยฉันเลยไม่ต้องเสียเวลาเตรียมตัวอะไรนัก อย่างวันนี้ฉันก็เปิดตู้แล้วคว้าเอาเดรสกระโปรงยาวเท่าเข่าสีฟ้าออกมาสวมปั๊บแล้วก็วิ่งออกจากห้องปุ๊บ


 

ฉันวิ่งไปตามถนนเรื่อยๆ อย่างพร้อมกับหอบแฮกไปด้วย ก่อนจะพบกับปัญหาใหม่อีกครั้ง...


 

ด้านหน้าเป็นทางแยก!? อ๊ายยย บ้าไปแล้ววว ทำไมยังอุตส่าห์จะมีทางแยกเอาระหว่างทางอีกเนี่ย TOT แล้วฉันจะไปทางไหนล่ะ ในเมื่อฉันก็ดันงี่เง่าไม่อยู่รอฟังอีตาเคลย์นั่นพูดให้จบก่อนอีกต่างหาก


 

บ้าแล้ววว อีกห้านาทีเหรอเนี่ย!?”


 

เสียงตะโกนที่จู่ๆ ก็ดังขึ้นทางด้านหลังทำให้ฉันรีบหันขวับไปดู ก่อนจะพบว่าตัวเองช่างโชคดี...


 

...คาโอทสึ!? ผู้ชายผมสีแพลตตินั่มบลอนด์นุ่มๆ พองๆ เหมือนสายไหมนั่นนี่นา!! จำได้ว่าเขาเคยบอกฉันเองว่า เขาเองก็เรียนที่มันเดอร์แลนด์เหมือนกันน่ะ โชคดีแล้วฉัน TOT!!


 

คะ...”


 

ฉันยกมือขึ้นก่อนจะเรียกชื่อคนคุ้นหน้าที่เอาแต่ก้มหน้ามองนาฬิกาข้อมืออยู่ แต่ยังไม่ทันได้เรียกชื่อเต็ม


 

"สายแล้ว ผมสายแล้ว ผมสายแล้ววว~!!”


 

ฟ้าววว!!


 

มะ...หมอนี่กลับก้มหน้าก้มตาวิ่งผ่านหน้าฉันไปเฉย!! มะ...ไม่ได้นะ ทางรอดของช้านนน T_T!


 

เฮ้ คาโอทสึ!!”


 

ฉันยกมือขึ้นและตะโกนเรียกคนที่วิ่งนำไปเป็นโยชน์นั่นอีกครั้ง และได้ผล เจ้าตัวทำท่าเหมือนได้ยิน เขาหันหน้ากลับมาหาฉันพร้อมกับชะลอความเร็วของฝีเท้า


 

โอ๊ะ สวัสดีครับเอริส!”


 

คาโอทสึ คือฉัน...”


 

ฉันกำลังจะเอ่ยถามเส้นทาง ไม่ก็เอ่ยขอร้องให้เขาวิ่งช้าลงสักหน่อยเพื่อให้ฉันวิ่งตามได้ แต่ทว่า...


 

ขอโทษนะครับเอริส ผมสายแล้ว! ผมสายแล้วจริงๆ ไม่มีเวลาคุยแล้ว ผมสายแล้วครับ!!”


 

ฟ้าวววว~!!!


 

มันแย่ยิ่งกว่าเก่า!! ตาบ้าคาโอทสึเพียงแค่ชะลอฝีเท้าหันมาทักทายฉันสั้นๆ และย้ำแค่ว่าตัวเองสายแล้ว ก่อนจะหันกลับไปใส่เกียร์หมาวิ่งปรู๊ดไปตามถนนทันที


 

บ้าชะมัด ดะ...เดี๋ยวสิ คาโอทสึ! รอด้วย!!”


 

และมันก็กลายเป็นฉันที่ต้องพยายามเร่งฝีเท้าให้เร็วมากขึ้นเพื่อวิ่งตามอีกฝ่ายที่จู่ๆ ก็กระโดดข้ามพุ่มไม้เข้าไปในสวนสาธารณะข้างทาง แล้วทำไมต้องเข้าไปในนั้น ทางลัดสินะ ทางลัดใช่มั้ย ช่วยชะลอแล้วหันมาตอบฉันที T_T!


 

คาโอทสึ รอฉันก่อน คาโอทสึ!”


 

ไม่มีเวลาให้คิดเยอะ ฉันเลยตัดสินใจกระโดดข้ามพุ่มไม้ตามเข้ามาในสวนสาธารณะอย่างค่อนข้างทุลักทุเล พยายามร้องเรียกคนที่วิ่งนำหน้าไวๆ พร้อมกับวิ่งซอกแซกไปมาตามทางไม่หยุด แต่อีตานั่นกลับไม่ชะลอฝีเท้าสักนิดคาโอทสึวิ่งนำฉันขึ้นไปบนเนินดินสูงๆ และ...โอ๊ะ!! นั่นมันกำแพงนี่นา!! มันคือกำแพงโรงเรียนใช่มั้ย O_O!! ทางลัดที่ว่านำพาเรามาถึงกำแพงโรงเรียนจริงๆ น่ะเหรอ!? จริงสินะ เคลย์บอกว่าถ้าเลยเวลา ประตูโรงเรียนจะปิด ถ้าไปสายต้องไปรายงานตัวกับพวกกรรมการนักเรียน เพราะงั้นคาโอทสึถึงได้วิ่งมาที่กำแพงโรงเรียนแทนที่จะเป็นประตูหน้า เพื่อแอบลอบเข้าไปโดยไม่ต้องเสียประวัติสิน่ะสิ!!


 

เฮ้ คาโอทสึ รอฉันด้วย!”


 

ฉันตะโกนเรียกอีกรอบ และรอบนี้นอกจากมันจะไม่ได้ผลเหมือนเดิม จู่ๆ คาโอทสึก็หายแวบไปเสียดื้อๆ ในจังหวะที่ฉันเผลอยกมือขึ้นปัดแมลงที่บินมาตอมหน้าไปมาเบาๆ แค่เสี้ยววินาที


 

บะ...บ้าแล้ว =O=;; คาโอทสึหายไปไหน


 

เป็นไปไม่ได้ จู่ๆ มนุษย์ผู้ชายคนหนึ่งจะหายตัวไปได้ยังไง แม้ว่าเขาจะไม่ได้ตัวสูงอะไรมากมายก็เถอะ แต่ว่า...อย่างน้อยมันก็น่าจะมีเหตุมีผลบ้างสิ


 

ฉันวิ่งเข้าไปใกล้กำแพงที่ก่อนหน้านี้ยังเห็นเขาอยู่ แต่ว่า...หลังจากนั้นแล้วเขาหายไปไหน กระโดดข้ามกำแพงไปงั้นเหรอ เป็นไปไม่ได้หรอก กำแพงสูงจะตายชัก และคาโอทสึก็คงไม่ใช่มนุษย์เหนือธรรมชาติอะไรทำนองนั้นด้วย


 

มันต้องมีทางอื่น...ทางไหนสักทางที่ทำให้คาโอทสึข้ามกำแพงนี่เข้าไปในโรงเรียนได้...


 

O_o!?”


 

โอ๊ะ!! นั่น...มัน...


 

ตะ...ต้นไม้ยักษ์?


 

มีต้นไม้ขนาดใหญ่เบ้อเร่อคั่นอยู่ตรงกำแพง ฉันเดาว่ามันคงมีอยู่มาตั้งแต่ก่อนที่จะมีการสร้างกำแพงโรงเรียนล่ะมั้ง และเขาคงเลือกที่จะไม่ตัดมันทิ้ง แต่สร้างกำแพงขึ้นมาขนาบข้างเลย


 

ว่าแต่...แล้วคาโอทสึทำยังไงล่ะ เขาปีนข้ามมันไปงั้นเหรอ ไม่ใช่แน่ ต้นไม้นั่นดูไม่น่าจะปีนขึ้นไปได้ง่ายๆ เลย


 

ฉันขยับเท้าเดินเข้าไปใกล้ต้นไม้ที่ว่าเพื่อพิจารณา ก่อนจะพบว่า คาโอทสึไม่ได้ปีนข้ามต้นไม้จริงๆ ด้วย แต่เขา 'มุด' ผ่านรูเล็กๆ ที่แอบอยู่ข้างต้นไม้ใหญ่ไปต่างหาก!?


 

O_O”


 

ฉันก้มตัวลงเพื่อสำรวจรูที่ว่านั่น มันเป็นรูที่เกิดจากรูทะลุบนกำแพงผสมกับการขุดดินให้รูนั่นกว้างมากพอจะลอดผ่านไปได้ ฉันเดาว่าคาโอทสึคงเป็นคนค้นพบมันและไม่ได้บอกต่อใครเพราะบรรดาต้นไม้เลื้อยที่เกาะอยู่บนพื้นดินกับกำแพงดูเหมือนไม่ได้ผ่านการคลานเข้าออกบ่อยนัก ฉันพยายามก้มสำรวจอีกนิด แต่เพราะว่ารูถูกขุดให้ลึกต่ำลงในดินลงไปมันเลยยากแก่การมองผ่านพอควร แต่ก็พอมองเห็นเลาๆ ว่าอีกฟากนึงของรูคือด้านในของโรงเรียน

 

 

เอ่อ...เอาไงดีนะ คาโอทสึคงลอดเข้าไปทางนี้แหงๆ


 

แต่ว่า...แล้วฉันล่ะ? ฉันควรจะลอดเข้าไปดีมั้ยเนี่ย =O=;;


 

แกร๊งๆ~


 

สะ...เสียงระฆังงั้นเหรอ!? ถ้าจำไม่ผิด ตอนที่พ่อพาไปมอบตัว อาจารย์แนะนำว่า เสียงระฆังรอบแรกตอนแปดโมงยี่สิบเพื่อเตือนให้รีบกลับห้องเรียนเตรียมคลาสโฮมรูม และดังรอบสองตอนแปดโมงครึ่งที่คลาสโฮมรูมเริ่ม ตอนนี้แปดโมงยี่สิบก็แปลว่าเป็นระฆังครั้งแรก และฉันมีเวลาอีกไม่ถึงสิบนาทีแล้วในการหาทางไปที่ห้องเรียนเพื่อแนะนำตัวกับเพื่อนๆ ในฐานะนักเรียนใหม่ที่เข้ามาช่วงกลางเทอมอย่างนี้ด้วย


 

เอาวะ ไม่มีเวลาคิดแล้ว T_T!!


 

ฟุ่บ!


 

ฉันก้มตัวลงต่ำ ก่อนจะค่อยๆ มุดตัวลอดผ่านรูนี่เข้าไปพรวด จากนั้นก็...


 

พรืด~!!


 

ฟ้าววว~!!


 

วะ...เหวออออ TOT!! ฉันกำลังร่วงงง~!! ไอ้ทางออกของรูนี่มันอยู่สูงกว่าระดับพื้นโรงเรียน! ฉันลืมไปเลยว่าตัวเองวิ่งขึ้นเนินดินตามคาโอทสึมาน่ะ!!


 

พลั่ก ><!!


 

และผลของการร่วงลงมาจากรูบนกำแพงนั่น ก็ทำให้ฉันหล่นลงบนพุ่มไม้หนาด้านล่างจังเบ้อเร่อ นอนหงายมองท้องฟ้า กำแพง และรูที่อยู่สูงขึ้นไปเหนือพื้นอย่างน้อยก็เกือบสามเมตร พร้อมกับกะพริบตาปริบๆ ให้ตัวเองอย่างเหลือเชื่อในปาฏิหารย์ที่มีชีวิตรอดมาได้โดยที่ไม่แขนขาหัก ฉันเป็นหนี้บุญคุณของพุ่มไม้หนาที่ช่วยรองรับเอาไว้


 

พระเจ้า ฉันจะจำเอาไว้เลย อย่าได้ไว้ใจรูบนกำแพงเด็ดขาด ถ้าไม่อยากตายฟรีแบบไม่มีคนช่วยเก็บศพน่ะ TOT


 

ฮึ่บๆ!”


 

ฉันตะเกียกตะกายพาตัวเองลงจากพุ่มไม้ เอามือปัดเศษฝุ่นกับเศษใบไม้ออกจากชุดที่สวม แม้ว่ามันจะไม่ได้ช่วยอะไรเท่าไหร่ และชุดของฉันก็ยังเลอะคราบขี้ดินที่เกิดจากการมุดผ่านรูบนกำแพงนั่นอยู่ดี เชื่อเลยว่าฉันจะต้องแนะนำตัวกับทุกคนในห้องเรียนด้วยสภาพแบบนี้น่ะ!ฉันมองนาฬิกาบนข้อมือ... อีกห้านาทีก็จะได้เวลาของ


 

เสียงระฆังครั้งที่สองของการเริ่มคลาสโฮมรูมแล้ว


 

เอาเหอะ ไม่มีทางเลือกอื่นแล้วนี่นา T_T


 

หวังก็เพียงแค่ว่า ในห้องเรียนของฉันจะมีเพื่อนดีๆ ที่ไม่นึกรังเกียจชุดฉันในตอนนี้ก็พอแล้วล่ะ!






******
Talk ::




- รีบมาอัพให้อ่านกันต่อทันใด หลังแอบเห็นวิกมนอัพเสี้ยวปกลงใน IG โอ้ย กรี้ดกร้าดใส่ ผช.หล่อแทบไม่ทันทีเดียว  555555555
- ค่อยๆ แปะคาเรคเตอร์ตัวละครในเซตไปเรื่อยๆ นะฮ้าาา
- เล่มนี้เจอกันแน่ๆ เดือน ธค. ล่ะ หยอดกระปุกรอเลย น่าจะหนาอยู่ สัก 179-199 ได้มั้งงง O_O!!
- อ่านแล้วอย่าลืมส่งเสียงทิ้งไว้บ้างงง เดี๋ยวเหงาาาา
- ช่วงนี้ฝนตกบ่อยๆ ดูแลสุขภาพตัวเองด้วยน้าาา
- งานหนังสือแล้วช่วงนี้ ใครไปงานหนังสือมาบ้าง สอยได้อะไรมาบ้างเอ่ย? พี่ได้มาเพียบจ้า เอามายัดตู้หนังสือ กำลังพยายามทยอยเอาออกมาอ่านให้หมดก่อนปลวกกินอยู่ แง
- อย่าลืมสอยจีนส์ หนุ่มจอมกวนประสาทแห่ง Jeans's Zero Hour มาด้วยนะ ออกงานหนังสือนี่แหล่ะ ><!!
- ปล. แอบอยากรู้ว่านักอ่านแถวนี้ รอเซตไหนของพี่อยู่บ้าง บอกกันมาหน่อยเร็วววว

 

@SQWEEZ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

132 ความคิดเห็น

  1. #132 konwan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:43

    ใในห้องหรือ

    #132
    0
  2. #44 nootuatia (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2557 / 21:48
    ชอบปกกก หล่ออออออออ
    #44
    0
  3. #38 namber5 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2557 / 11:14
    รอ Another side of Fairy Tale อยู่ค่ะ อัพมาไวๆน้าาาา~
    ปล.หนูเองก็จะแต่งเหมือนกัน จะพยายามเต็มที่
    #38
    0
  4. #37 chayapaseehakun (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2557 / 23:28
    ชีวิตแลดูมีสีสันชอบบบบบบ 55555
    #37
    0
  5. #36 mintminnie43 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2557 / 12:55
    รอหนูน้อยหมวกแดงๆๆๆๆ
    #36
    0
  6. #34 Lasttvxq (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2557 / 23:04
    คาโอทสึน่ารักมากกกกกกกกกก ชอบบบบบ รออยู่นะคะ
    #34
    0
  7. #31 ฉันเอง (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2557 / 22:02
    อิมเมจคาโอทสึน่ารักอ่ะ .อยากรุ้ว่าใครเป็นพระเอกอ่ใครเป็นพระเอกอ่ะพี่ก้อย แล้วผู้ชายผู้ชายนปกนั่นเป็นใคร

    อิจอิจฉานางนะ เอริส
    #31
    0
  8. #30 koonrawisara (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2557 / 22:01
    รอซื้อเรื่องนี้อยู่คร่าาาา อ้ายยย อยากอ่านมาก อยากให้ถึง ธ.ค.แล้ววว/ซื้อจีนส์มาแล้วค่าาา/รออีเจ๊ ไรเบอรี่ คิสมี >>>คิดไม่ออกแล้วค่าาาT_T
    #30
    0
  9. #29 pnarin2541 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2557 / 21:45
    อยากรู้จังว่าใครพระเอก เคลย์แน่เลยยย ปล.รอโลเวลอยู่น้าค้าาา ><
    #29
    0
  10. #28 lily98 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2557 / 21:45
    ชอบเรื่องแนวนี้มากค่ะพี่ก้อยย จะรอซื้อนะคะจะหยอดกระปุกไว้เลยอิอิ-w-
    #28
    0
  11. #27 Thelittlefinger (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2557 / 21:30
    ตอนสอง!
    #27
    0