×

ชาตินี้ สามีจ๋า พี่มาแล้ว[Please wait my boyfriend ]

เมื่อชาติที่แล้วถูกตีกรอบจนไม่สามารถหาบุรุษคู่ควรจนสายเกินแก้ แต่ชาตินี้ เมื่อกลับชาติมาเกิดด้วย อารมณ์ปราถนาที่ครุกรุ่นมาตลอดได้ประทุขึ้น บอกได้คำเดียวว่า สามีจ๋าา ข้ามาเเล้วว//แววตาหื่นกระหาย

ยอดวิวรวม

30

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


30

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


3
จำนวนรีวิว : ยังไม่มีคนรีวิว
จำนวนตอน : 2 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  17 ม.ค. 65 / 20:53 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
                  
       เดือนดับ ดำดิ่ง ในฤทัย  
 สิ่งหมายใจ ใดไม่อาจ สมปราถนา
 แม้นยากเพียง ธันดร มหาธารา
 เพียงในครา เดือนดับ ยังมีดาว

กลอนบทหนึ่งถูกแต่งขึ้นอย่างง่ายดายขณะปักผ้าจากหญิงวัยกลางคนค่อนไปทางสูงอายุ นางหนึ่ง 'กลิ่นแก้ว'
กลิ่นเเก้ว อายุราว40เศษ ในช่วงอายุที่ผ่านมานั้นไม่เคยมีผู้ใดได้ยลโฉม หน้าตาจิ้มลิ้ม พริ้มเพรา นอกจากบุคคลอันเป็นคนใหญ่คนโต จนเป็นที่ต้องตาต้องใจเเต่ก็ไม่มีใครสามารถครองใจนางได้เลย ด้วยความบรรทัดฐานสูงลิบจนชายน้อยชายใหญ่ต่างก็เอือมระอา จนวัยก็ร่วงโรยมา จนถึงตอนนี้ คิดๆก็เสียใจ อะไรที่เคยเต่งตึงก็หย่อนคล้อยตามเวลา 
จากเเต่ก่อนที่หัวกระไดไม่เคยเเห้ง บัดนี้ต้องคอยเอาน้ำยากันสนิมมาทาเเล้วทาอีก เพราะเกรงว่าจะพังเสียก่อน

มือบางละเอียดละออ บรรจงปักผ้า อันเป็นหนึ่งในงานฝีมือที่นางถนัดที่สุดอย่างคล่องแคล่ว 
ด้วยความที่นางเป็นลูกคุณหญิง คุณนายถึงจะเป็นเพียงปลายแถว เเต่ก็มีทรัพย์สินเงินทองเพียงพอที่จะอยู่สบายไปชั่วชีวิตนางจึงไม่เคยต้องอดทนทำงานหนักหรือ ลดบรรทัดฐานสามีในอุดมคติ (เป็นหนึ่งในเหตุผลการครองตน รักษาพรหมจารีย์ของนาง)

สุดท้ายผ้าเช็ดหน้าผืนงามสะกดตาด้วยทักษะการเย็บปักที่ถูกส่งต่อมาจากในรั้วในวังก็เป็นอันเสร็จสิ้น

"ผืนที่ 10 ของเดือนเเล้วนะคะ คุณเเก้ว"เด็กสาวรับใช้เอ่ยอย่างเหนื่อยใจ คุณหนูวัย40คนนี้ของนางนั้นไม่เคยได้ใช้ชีวิต อย่างคุณหนูบ้านอื่น ด้วยความที่รูปเป็นทรัพย์ บิดา มารดาของนางจึงค่อนข้างเข้มงวดเเละหวงลูกสาว เพียรให้ลูกสาว เรียน
งานบ้านงานเรื่อนจากผู้เป็นมารดา เรียนเขียนอ่านจากผู้เป็นบิดา หากเป็นเรื่องเรียบง่ายอย่างชีวิตชาวบ้านในชนบทเป็นนางด้วยซ้ำที่ คอยเล่าให้นางผู้เป็นนายฟัง

จนเมื่อทุกอย่างเปลี่ยนไป 

บิดาเเละมารดาของคุณกลิ่นเเก้วประสบอุบัติเหตุรถคว่ำเสียชีวิตคาที่ ทุกอย่างประดังประเดจนคุณเเก้วรับไม่ไหว ความทรงจำเรื่องวัยเด็ก และเรื่องบิดามารดาของนาง เลือนหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียง สาวใช้คนเดียวที่เป็นที่พึ่งสุดท้ายในชีวิต.....

"อื้ม เดือนนี้พอก่อนก็แล้วกัน"นางผู้มีกริยาอ่อนหวาน ยังพอเห็นเค้าโครงความงาม เอ่ยขึ้นยิ้มๆ
"เเหม ก็วันนี้วันที่30นี่คะ หึ"
สาวใช้เอ่ยไม่จริงจังนักก่อนจะเรียกเสียงหัวเราะเบาๆของผู้เป็นนาย

"เเจ่ม..."
"คะ คุณเเก้ว"สาวใช้ละสายตาจากผ้าปักแสนสวยในมือ

"วันนี้วันที่เท่าไหร่เเล้วนะ 30เเล้ว เข้าหน้าหนาวเเล้ว ต้องห่มผ้าดีๆ กินอาหารอุ่นๆ เจ็บไข้ได้ป่วยก็หาหยูกหายา ไม่ไหวก็ไปโรงพยาบาล เข้าใจมั้ย"
นางพูดซักครู่ก่อนจะกล่าวต่อว่า 
"ใต้หมอนฉัน มีกุญเเจอยู่หนึ่งดอก ให้เธอเอาไว้ เก็บไว้นะเเจ่ม"
แจ่มตัวเเข็งทื่อ มองคุณกลิ่นแก้วด้วยเเววตาสับสน จะไม่สับสนได้อย่างไร เมื่อครู่ไม่ใช่คำสั่งเสียหรอกหรือ คำพูดทุกอย่างติดอยู่ในที่ลำคอ ก่อนจะรู้ตัวอีกที ขอบตาก็ร้อนผ่าว เอ่อนองไปด้วยน้ำตา พลันทุกอย่างก็หายไปเหลือเพียง

 

เหลือเพียง กล่องสี่เหลี่ยมทรงยาว ขนาดพอดีคน
 ประดับด้วยดอกไม้น้อยใหญ่เเละเเสงไฟหลากสี
 ด้านหน้ามีนางผู้หนึ่งซึ่งมีหน้าตางดงาม อยู่ในกรอบรูป สีขาวดำตั้งตระง่านอวดให้รู้ว่า ภายในสี่เหลี่ยมสีขาวนั้น คือผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่างาม สะกดตาทุกผู้ทุกคน 

รอบนอกไม่มีใครแม้เเต่คนเดียวที่มาไหว้ศพ เมื่อสิ้นวาสนา ทุกความสัมพันธ์เเม้เเต่ญาติ พี่น้อง ก็จบลงเพียงเท่านี้ เป็นอันว่าจบสิ้นเเล้วต่อกันในชาตินี้

สาวใช้เอ่ยเบาๆไปกับสายลมเอ่ยอย่างติดตลก

"ไม่มาลากันเลยนะคะ คุณเเก้วของแจ่ม อุตส่าอยู่ด้วยกันจนถึงตอนนี้เเท้ๆ" พูดจบทุกความรู้สึกก็พลั่งพรู อีกครั้ง ทุกภาพเหตุการณ์ ในงานของคุณนาย เเละคุณชายใหญ่ ย้อนเข้ามาในหัว เพียงเเต่คราวนี้ แจ่มนั้นไม่เหลือใครให้คอยกอดปลอบ เหลือเพียงตัวนาง ที่ได้เเต่ร้องไห้ด้วยความเจ็บปวด
"เเจ่มคอยประคบประหงมของแจ่มอย่างดีเเท้ๆ ผีสางตนไหนมันเอาคุณแก้วของแจ่มไปคะ ฮือ ฮือ"แจ้มล้มลงกับพื้น ท่ามกลางความเงียบสงัด
ก่อนที่แจ่มจะรวบรวมสติ อีกครั้ง ก่อนกล่าวด้วยความเจ็บปวด ปนติดตลกว่า
"ชาตินี้ไร้สิ้นวาสนาต่อบุรุษเพศ ชาติหน้าแจ่มขอให้คุณแก้วมีบุรุษใช้ไม่ขาดมือเลยนะคะ หาไว้ให้

เเจ่มด้วยล่ะ"

ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงนายหญิงตอบกลับมาด้วยท่าทีทะเล้น 

นับจากวันนั้น สาวใช้ข้างกายคุณกลิ่นเเก้วก็เอาเเต่พูดคนเดียว หัวเราะคนเดียวจนกลายเป็นอีบ้าเเห่งบ้านวราลัย ไปอย่างสมบูรณ์
.
.


________________________________โอบจันทร์____


สวัสดีค่าาา ไรท์มารายงานตัวเเน้วว ผิดพลาดประการใดขอโทษมา ณ ที่นี้ด้วยน้าา ถ้าชอบก็อย่าลืมกดติดตาม กดเเชร์นะคะ ขอออกตัวก่อนว่า ทุกสถานที่ ทุกบุคคลในเรื่องล้วนมาจากจินตนาการของผู้เเต่งค่ะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ อ่อ เเล้วก็ ใครที่มาอ่านขอเธรดใจร้ายสักคนละหนึ่งบทความนะคะ เผื่อจะเอาไปเป็น inspirationต่อไป เดี๋ยวให้เครดิตด้วยนะเอออ ขอบคุณค่าาา






 


นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น