[FIC] Kimetsu no yaiba : I'm Mother! เกิดใหม่เป็นแม่ลูกอ่อน...

ตอนที่ 3 : I'm Mother [3] : เก๋าแค่ไหนยังต้องทรุดเพราะ...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,848
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,253 ครั้ง
    21 ก.ย. 62

I'm Mother [3]
"เก๋าแค่ไหนยังต้องทรุดเพราะ..."




           ผ่านไปไม่ถึงสัปดาห์ก็ย่างออกจากฤดูหนาวแล้ว โฮตารุยืนมองต้นไม้ที่เริ่มผลิดอกออกใบ บนผืนดินเหลือเพียงหิมะน้อยนิดที่ยังไม่ทันละลายประปราย ต้นหญ้าเล็กๆเริ่มโผล่หน้าโผล่ตามาให้เห็นเป็นหย่อมๆ วันนี้ก็ยังคงเป็นวันที่สงบสุขเช่นเคย

           ทว่า...

           "อุบ!"

           แหวะ!!

           โฮตารุอาเจียนออกมาไม่หยุด เขารู้สึกปวดแสบลิ้นปี่ไปหมด ความเหนื่อยล้าเริ่มเล่นงานเข้ามาฉับพลัน ลมหายใจเริ่มถี่ขึ้นอย่างรวดเร็ว สองแขนพยายามพยุงร่างขึ้นมาอย่างยากลำบาก

           นี่เขาลืมไปได้ยังไง....

           ว่าครรภ์ระยะเดือนที่สามคือการเริ่มต้นอาการเเพ้ท้อง!

           "อุบ!"

           โฮตารุโก่งคอออกไปอาเจียนอีกครั้ง ทำไมชีวิตแม่ลุกอ่อนนี่มันลำบากจังโว้ะ!

           หลังผ่านมหกรรมการอาเจียนไปได้ไม่นาน โฮตารุที่พึ่งลากสังขารเข้ามาในตัวบ้านได้ก็แทบจะเป็นลมเมื่อกลิ่นน้ำมันหอมระเหยที่ตนไว้ใช้ทาแผลฟกช้ำประดังเข้ามาเต็มจมูก มันคงจะไม่อะไรมากหรอกถ้า...

           มันไม่เหม็นขนาดนี้!!

           ว่าแล้วก็โก่งคอไปออกไปอ้วกอีกที...

           ปกติกลิ่นของมันไม่ได้เหม็นออกจะหอมไปด้วยซ้ำแต่ทำไมวันนี้มันถึงเหม็นหืนขึ้นจมูกขนาดนี้!

           "แฮ่กๆ...." หลังจากที่จัดการสิ่งที่ตนคิดว่าเหม็นออกไปจากห้องจนหมดแล้ว โฮตารุก็ทรุดตัวลงไปในฟูกอีกรอบ

           เหนื่อยชะมัด...

           เนื่องอยู่ในช่วงแพ้ท้องร่างกายจึงอ่อนแรงง่ายกว่าปกติ เพราะพลังงานนั้นถูกใช้ไปอย่างมหาศาลในการหล่อเลี้ยงเด็กน้อยในครรภ์ แถมร่างกายยังผลิดฮอร์โมนออกมามากจนกลายคล้ายเป็นยากล่อมประสาทชั้นดี

           เปลือกตาบางเริ่มหนักอึ้งจนแทบจะปิดสนิท ไม่นานนักเขาก็หลับไปด้วยร่างกายที่ร้อนจี๋อย่างกับไฟ....


.......


           ".....?"

           "อ้าว! ยัยหนูตื่นแล้วเรอะ อย่าพึ่งลุกพรวดพราดสิ! เดี๋ยวอาการก็ทรุดหรอก!" หญิงชราเอ่ยแว๊ดร่างบางที่จู่ๆพอลืมตาได้ก็ลุกพรวดพราดขึ้นมาทันที

           "ท่านยายร้านน้ำชา?" โฮตารุใช้เวลากระพริบตาถี่ครู่หนึ่งเพื่อปรับสายตา ตนยังนอนอยู่ในฟูกข้างกายนั้นมีร่างของญิงชราเจ้าของร้านน้ำชานั่งอยู่ในมือถือถ้วยของเหลวสีเขียวคล้ำไม่น่ามองอยู่

           "ก็ใช่สิ...เอ้านี่ตื่นแล้วก็ดื่มเสีย จะได้บรรเทาอาการลง" หญิงชรายื่นถ้วยยาให้ โฮตารุรับมากินอย่างไม่อิออดทว่าพอยาเข้าปากไปหมดถ้วยร่างบางก็ทำหน้าแหยออกมาทันที

           คราวหน้าถ้าเลี่ยงได้ เขาจะเลี่ยงมัน!

           "ว่าแต่ท่านยายรู้ได้อย่างไรว่าข้ามิสบายน่ะ แล้วท่านขึ้นมาได้อย่างไร?"

           "ก็มีคนมาบอกน่ะสิ! พอได้ยินข้าก็รีบลากหลานชายให้พาขึ้นมาเขามา!" หญิงชราเอ่ยตอบ

           "ยัยหนูข้าบอกเจ้าแล้วไม่ใช่รึ? ว่าให้ย้ายลงมาอยู่กับข้าที่ตีนเขาก็ได้ เห็นไหมว่าถ้าข้ามาไม่ทันเจ้าอาจจะสิ้นใจเพราะพิษครรภ์ได้เลยนะ!" โฮตารุก้มหน้าสำนึกผิด อย่างไรเสียหญิงชราตรงหน้าก็ห่วงเขามากแต่...

           "ข้าจะไม่ไปไหนหรอกท่านยาย..." เขาเบือนหน้าหนีจากหญิงชราเล็กน้อย

           อีกฝ่ายถอนหายใจออกมา รู้อยู่แล้วว่าร่างบางตรงหน้านั้นยังคงมีความหวังว่าสามีของตนยังมีชีวิตอยู่และเฝ้าคอยอยู่ที่นี่เสมอ

           หญิงชราเมื่อหมดหนทางที่จะเจรจาหลังจากเช๋ดตัวให้หญิงสาวแล้ว ก็เอายาสมุนไพรที่จำเป็นให้โฮตารุไว้ต้มดื่ม ก่อนที่จะจากไปโดนไม่ลืมย้ำให้หญิงสาวว่าให้นอนพักผ่อนเยอะๆ อย่าฝืนสังขารตัวเองเด็ดขาด

            คล้อยหลังหญิงชรา โฮตารุหรี่ตาลงอย่างแปลกใจ

            ใครเป็นคนไปบอกท่านยายกัน?

            เขาจำได้ว่าอยู่ตัวคนเดียว อีกทั้งยังไม่มีใครกล้าขึ้นเขามาเพราะหวาดกลัวในภูเขาต้องสาป เขาเอ่ยถามกับหญิงชราแต่กลับบ่ายเบี่ยง

            เช่นนั้นอีกฝ่ายเป็นใคร?

            อา...ขี้เกียจคิดเเล้ว ว่าแต่อยากกินบ๊วยดองจังเลยน้า...เอาไปวางไว้ตรงไหนล่ะเนี่ย

            เมื่อยามค่ำคืนมาเยือนโฮตารุได้เอาถุงหอมของดอกฟูจิมาแขวนไว้รอบบ้าน ตัวเขาตอนนี้ยังไม่พร้อมจะปะทะกับอสูรเช่นนั้นก็กันไว้ก่อนเสียจะได้เลิกกังวล ถึงมันจะมีไม่เยอะก็เถอะไอ้เจ้าถุงหอมนี่



            "...."

            เมื่อแสงตะเกียงดับลง เงาของร่างหนึ่งก็ก็เริ่มเคลื่อนไหวอย่างอย่างรวดเร็ว ภายใต้แสงจันทร์ที่สาดส่องลงมา เสียงกระทบกันอย่างอะไรบางอย่างแว่วเข้ามาเข้าหู คาดว่าคนในบ้านนั้นคงทิ้งตัวลงนอนแล้ว

            รอให้แน่ใจว่าอีกฝ่ายเข้าห้วงนิทราไปแล้ว ร่างในเงามืดก็ค่อยๆคลืบคลานออกมา

            ดวงตาสีน้ำเงินหม่นเลื่อมลายหรี่มองร่างที่หลับสนิทผ่านร่องประตูแล้วก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งใจ ทว่าในจังหวะนั้นเอง

            ชิ้ง...

            "เจ้าเป็นใคร..." น้ำเสียงเรียบนิ่งพร้อมจิตสังหารที่พวยพุ่งออกมารอบข้างทำร่างนั้นสะดุ้ง

            สัมผัสเย็นยะเยือกของโลหะที่ต้นคอ แสดงให้รู้ว่าหากขยับแม้เพียงนิดศีรษะนั้นอาจจะไม่ได้อยู่ที่บ่าอีกต่อไป

            เจ้าของดวงตาสีน้ำเงินหม่นตกใจกับการมาของหญิงสาวเพราะนึกว่าอีกฝ่ายหลับไปแล้ว

            แล้วร่างที่นอนอยู่ด้านในนั่นเล่า?

            แล้วก็ได้คำตอบเมื่อมองให้ดีก็รู้ว่านั่นเป็นเพียงหมอนนุ่นที่คลุมไว้ด้วยผ้าห่มหนาก็เพียงเท่านั้น

            โฮตารุมองปฏิกิริยาอีกฝ่ายก็ได้รับรู้แล้วว่าเจ้าของสายตาที่แอบมองมาที่เขานั้นเป็นใคร มองจากแผ่นหลังนั้นอีกฝ่ายเป็นอสูรที่มีรูปลักษณ์เป็นเด็กหนุ่มผมสีดำสนิทที่สวมชุดคล้ายกักคุรันแล้วทับด้วยฮาโอริสีดำขอบขาว พร้อมกับดาบเล่มหนึ่งที่ห้อยอยู่ข้างกาย

             ทว่าเมื่ออีกฝ่ายค่อยๆหันหน้ามา โฮตารุกลับรู้สึกว่าโลกทั้งใบได้หยุดลง ความรู้สึกห่วงใยผสมปนเประหว่างกับโล่งใจและโศกเศร้าไปในยามเดียวกันนั้นเริ่มประดังเข้ามา

              "ไคกาคุ..." คมดาบถูกลดลงจนถูกปล่อยทิ้งลงข้างกาย น้ำเสียงของเขาเริ่มสั่นเครืออย่างไม่อาจควบคุมได้ ราวกับความรู้สึกทั้งหมดของเจ้าของร่างนี้กำลังส่งเสียงร้องออกมา

              "ท่านแม่..."

              หมับ!

              "!!" ร่างบางโถมกอดอีกฝ่ายอย่างแรงจนอีกฝ่ายเกือบเซล้ม ทว่าคำพูดต่อมากลับทำให้เจ้าของดวงตาสีน้ำเงินหม่นนั้นน้ำตาคลอ

              "ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ...ลูกแม่" แม้จะไม่เห็นใบหน้าของอีกฝ่ายแต่โฮตารุก็รับรู้ได้อย่างดีว่าอีกคนนั้นร้องไห้

              "ฮึก...ข้ากลับมาแล้ว..ท...ท่านแม่"





*******
เก๋าแค่ไหนก็ทรุดได้เพราะแพ้ท้องค่ะ 555+ คาดไม่ถึงกันล่ะสิ! ลูกชายกลับบ้านแล้วน้าา
ดีใจกับคุณแม่(?)ด้วยเคอะ!
ตัดฉับแบบละครไทย! เปล่าหรอกแค่ขี้เกียยจเขียนต่ออ่ะ (ฮา)
มาดึกก้ยังดีกว่าไม่มานะ!



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.253K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

952 ความคิดเห็น

  1. #398 Noiz'shadow (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 15:28
    อ้าว ลูกยังไม่ได้เป็นอสูรใช่มั้ยนิ
    #398
    0
  2. #174 parksunghyo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 02:49
    ลูกกลับบ้านแล้ว​ แล้ว​คุณพ่อเมื่อไหร่จะกลับ
    #174
    0
  3. #143 yamam (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 21:50
    งงหนักมาก
    #143
    0
  4. #40 oil_exo-l (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 20:34
    คนเป็นแม่อะเน้าะ
    #40
    0
  5. #39 Haikui (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 18:47
    ไกคาคุ?? ชื่อคุ้นๆแต่นึกไม่ออก
    #39
    1
    • #39-1 『夜雀』(จากตอนที่ 3)
      21 กันยายน 2562 / 22:12
      ศิษย์พี่ของเซนอิตสึยังไงละคะ
      #39-1
  6. #38 『夜雀』 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 10:27

    ฮั้นแน่!! หนีไปอยู่กับท่านพ่อมาอ่ะดิ!! (มโนหนักมาก)

    #38
    0
  7. #37 ราชินีคือข้า (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 09:14
    ลูกชายกลับบ้านอืมม..
    #37
    0
  8. #35 mikazu (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 08:20

    ค-ไคกาคุเรอะะะะ!!? งั้นแปลว่าที่บอกว่าหายไปนี่ไปอยู่กับคุณพ่อสิเนอะ​ สิเนอะ!
    #35
    0
  9. #34 กินเด็กคุกนะเออ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 00:04

    ที่บอกในตอนแรกว่าลูกบุญธรรมในหน่วยปราบอสูรหายตัวไปเป็นนายเองเรอะ!!! นึกว่าเป็นตัวปรากรอบซะอีก!!!!/// กุมขมับ
    #34
    2
    • #34-1 just a bad guy(จากตอนที่ 3)
      21 กันยายน 2562 / 01:39
      ใครรึ?
      #34-1
  10. #33 f4v6xt (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 00:04

    ไรท์แต่งสนุกมาก
    #33
    0