[FIC] Kimetsu no yaiba : I'm Mother! เกิดใหม่เป็นแม่ลูกอ่อน...

ตอนที่ 22 : I'm Mother [19] : เจ้าจันทร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,814
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 866 ครั้ง
    27 พ.ย. 62

I'm Mother [19]
"เจ้าจันทร์"







          เคร้ง!

          เสียงปะทะของคมดาบดังสะท้อนไปทั่วบริเวณ โฮตารุกระโดดถอยมาตั้งหลักมองหญิงสาวผมขาวที่หน้าละม้ายคล้ายตนที่ยืนแกว่งดาบอยู่ตรงหน้า

          ย้อนกลับไปก่อหน้านี้...

          "หมายความว่าไง?"

          "ก็อย่างที่บอกไป"

          ดาบในฝักถูกร่นออกมาอย่างเชื่องช้า พร้อมรอยยิ้มที่ราวกับถอดแบบมาจากตัวเขา

          "ตายจริง เจ็บจริง...แต่ไม่ต้องห่วงเจ้าจะไม่ได้ตายในโลกแห่งความจริงหรอก"

          "ก็แค่ตายหนึ่งครั้ง ตัวเจ้าด้านนอกก็หลับยาวไปหนึ่งอาทิตย์เต็มๆ"

          "หลับนานขนาดนั้น! แล้วลูกข้าจะเอานมที่ไหนกิน!!"

          "เรื่องของเจ้า...ข้าไม่สน" กล่าวจบร่างของเจ้าจันทร์ก็กระพริบหายไปจากตรงนั้น

          "!!!"

          พรึ่บ!

          โฮตารุก้มตัวหลบคมดาบที่เหวี่ยงมาจากด้านหลังด้วยความเร็ว ทว่ามันก็ยังไม่พอที่จะหลบพ้นปลายใบดาบเฉือนโดนแก้มไป

          เร็วมาก!

          "โฮ่ หลบได้งั้นเหรอ?" แล้วอีกฝ่ายก็หายไปอีกครั้ง

           คราวนี้หญิงสาวกรอกสายตาไปมาอย่างว่องไว อีกฝ่ายเคลื่อนไหวรวดเร็วมากจนแทบมองตามไม่ทัน ถ้าละสายตาเพียงครู่มีหวังได้จบเห่แน่ๆ

           เขายังอยากกลับไปให้นมลูก!!

           กลับมาสถานการณ์ปัจจุบัน

           เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!

           ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่แล้วที่โฮตารุต้องมาตั้งรับคมดาบของอีกฝ่ายที่ไม่รู้จะโผล่มาจากทางไหนบ้าง เรียกว่าแทบไม่ได้พักหายใจ

            อิไอไม่เหมาะกับการตั้งรับอย่างต่อเนื่องเพราะเป็นวิชาดาบที่ต้องชักดาบออกมาจากฝักแล้วเก็บกลับ ไม่เหมือนกับอีกฝ่ายที่เอาดาบไว้นอกฝักตลอด

            ถึงจะน่าเจ็บใจแต่นอกจากอิไอเขาไม่เคยใช้ดาบนอกฝักนานๆเลยแม้แต่ครั้งเดียว!

            อีกฝ่ายก็ยังคงกระหน่ำโจมตีมาไม่ยั้ง โฮตารุตั้งรับเสียจนข้อมือเริ่มจะชาจากเเรงกระเทือนที่รุนแรงนั่น

            นอกจากความเร็วแล้วพละกำลังของอีกฝ่ายนั้นไม่ได้น้อยเลยแม้แต่นิด

            ทุกคมดาบที่ฟาดฟันลงมานั้นเล็งจุดตายทั้งสิ้น!

            เรียกว่ามันกะเอาตายเลยครับพี่น้อง!

            "หึ จะตั้งรับอยู่อีกนานไหม?"

            "ข้าเบื่อแล้วนะ!" ใบดาบถูกเหวี่ยงลงมาเป็นแนวทแยงอย่างรวดเร็วเสียจนตั้งรับด้วยดาบไม่ได้มีแต่ต้องหลบ!

            โฮตารุเบี่ยงหลังลงสุดแทบสุดพื้น ใช้เท้าเป็นฐานไม่ให้เสียหลักล้มลงไปแต่ก็ยังคงหลบไม่พ้นทั้งหมด

            คลื่นดาบที่ตามมาทำเอาหน้าผากของเขาถูกกรีดเป็นทางยาว

            เลือดสีแดงข้นเริ่มไหลออกมาจากบาดแผลไม่หยุด แขนเสิ้อสีแดงถูกยกมาปาดของเหลวเหล่านั้นทิ้งแล้วจับดาบขึ้นสู้ต่อแต่ทว่า...

            ฝ่ายนั้นกลับหยุดโจมตีเอาเสียดื้อๆ ทำให้โฮตารุมีนาทีพักหายใจได้บ้าง

            หญิงสาวผมขาวเพียงแค่นยิ้มแล้วยืนอยู่ห่างๆ สภาพที่แตกต่างกันราวฟ้ากับเหวของทั้งสองแทบทำให้ไ่เชื่อสายตาที่เจ้าจันทร์ไม่มีแม้แต่บาดเเผล ผิดกับหญิงสาวอีกคนที่เลือดอาบหน้ากับแผลถากๆเต็มไปหมด

            "เจ้ารู้รึเปล่า...." เจ้าจันทร์เอ่ยพลางยิ้มบางอย่างอ่อนโยน

            ดูยังไงก็เห็นว่ากัดฟันอยู่นะนั่น...ไม่อยากยิ้มก็อย่าฝืนสิเฟร้ย!

            "อิไอน่ะ...มจุดบอดอยู่อย่างหนึ่ง" ราวกับได้ยินเสียงในใจของโฮตารุ หญิงสาวก็เปลี่ยนมาแสยะยิ้มแทน

            "...."

            "ถ้าศัตรูเข้ามาใกล้เจ้าสุดๆแบบซึ่งๆหน้า..." กล่าวไม่ทันจบร่างนั้นก็แวบมาอยู่ตรงหน้าเขาอย่างรวดเร็วจนโฮตารุตกใจมือเรียวกำฝักดาบก่อนจะชักมันออกมา ทว่า...

            ร่างของอีกฝ่ายนั้นเข้ามากระชั้นชิดเกินไป ดาบคาตานะที่มีความยาวเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว จะชักออกมาตอนนี้...มัน!

            "เจ้าก็จะชักดาบไม่ได้เยี่ยงไรเล่า!" (อารมณ์เหมือนชักดาบแล้วมันติดคนข้างหน้า ดาบชักไม่พ้นฝัก)

            ฉึก!!

            "อั่ก!!" คมดามของอีกฝ่ายเสียบเข้าบริเวณหัวใจจนทะลุร่าง เลือดสีแดงสดถูกกระอักออกมาคำโต ไม่มีแม้สติจะให้ตั้ง ความพร่าเบลอก็พรากทัศนะวิสัยการมองไปจนหมดสิ้น

            ฉึบ!

            เจ้าจันทร์ดึงดาบออกมาจากร่างของหญิงสาวตรงหน้า สะบัดใบดาบเอาคราบเลือดเหล่านั้นทิ้งก่อนจะแค่นยิ้ม

            "ยังไม่พอนะเด็กน้อย..." มองร่างที่ไร้ซึ่งลมหายใจตรงหน้าแล้วนั่งลงอย่างสงบเสงี่ยม

            คงต้องรอให้อีกฝ่ายฟื้นก่อนนั้นแหละ...

            ไม่มีคนให้ประดาบด้วยเนี่ย...น่าเบื่อชะมัด








           ฟู่...

           ร่างที่นอนไร้ลมหายใจเริ่มกระดิก เลือดสีแดงสดที่สาดกระเซ็นเปรอะอยู่เริ่มก่อตัวเป็นสายไหลกลับเข้าสู่ร่างกาย บาดแผลเริ่มยดตัวหากันจนหายสนิท ดวงตาสีนิลปรือขึ้นมาด้วยความเหนื่อยล้า ภาพทุกอย่างตรงหน้ามันช่างพร่าเลือนเกินมอง

           โฮตารุนิ่วหน้าถึงบาดแผลทุกอย่างจะหายสิ้น แต่เรี่ยวแรงกลับไม่มีเหลือ

           ความอ่อนเพลียเข้าเล่นงานเสียจนลุกไม่ขึ้น ทำได้เพียกระดิกปลายนิ้วไปมา

           "อ้าว! ตื่นแล้วรึ!" เสียงแสนคุ้นหูที่ไม่อยากจำเอ่ยเรียกอย่างดี๊ด๊า

           ดวงตาสีดำมืดเหล่มองไปตามต้นเสียง

           "...." อะไรคือภาพที่เขาเห็นคนป่าเถื่อน(?)นั่งชงชาพับเพียบเรียบร้อยเหมือนกุลสตรี...

           ตาฝาด...ตาฝาดแน่ๆ

           "เห้ย! เจ้าจะเอาดาบข้าไปขยี้ตาแบบนั้นไม่ได้!!" หญิงสาวผมขาวร้องโวยเมื่อเห็นฝักดาบของตนถูกอีกคนหยิบไปถูๆตาตัวเอง

           "หือ...ไม่ได้ตาฝาดสินะ"

           "เอาคืนมานะโว้ยย!!" เจ้าจันทร์ฉกดาบตัวเองคืนอย่างว่องไว

           "ข้างนอก...เวลาเท่าไหร่?" ทว่าดูเหมือนโฮตารุจะไม่สนใจมันเลยด้วยซ้ำกับท่าทางง้องแง้ง(?)ผิดกับตอนสู้เมื่อครู่

           "ไม่ได้ฟังที่บอกตอนแรกรึไง? ตอนนี้น่ะภายนอกผ่านไปหนึ่งอาทิตย์แล้ว.." หญิงสาวผมขาวทำหน้าเซ็ง

           "......"

           "หึหึ ถ้าอยากกลับไปให้นมลูกก็ฆ่าข้าให้ได้ก่อนสิ"

           ชิ้ง!

           "อุหวาาา อย่าทำหน้าตาน่ากลัวแบบนั้นสิ~" เจ้าจันทร์เบี่ยงหลบใบดาบที่ฟาดฟันมาอย่างง่ายดาย แต่ความเร็วเหมือนจะเพิ่มขึ้นกว่าเดิมนะ

           "อย่านอกเรื่อง..."

           แล้วการต่อสู้ของทั้งสองก็เริ่มขึ้นอีกครั้ง



           เจ้าจันทร์เลิกคิ้วแปลกใจกับการเคลื่นไหวที่รวดเร็วขึ้นของอีกฝ่าย ถึงจะเร็วไม่เท่าตนก็เถอะ...

           ถือว่าดีขึ้นล่ะนะ

           เคร้ง!

           เป็นอีกครั้งที่หญิงสาวตรงหน้าฟาดฟันดาบออกมา เจ้าจันทร์เพียงแค่เปลี่ยนเป็นฝ่ายหลบ แม้อีกฝ่ายจะเร็วขึ้นแต่การเคลื่อนไหวก็ยังคงตามไม่ทันตนอยู่ดี และพลาดท่าหลายครั้ง

           ทว่า...นานเข้า นานเข้า

           การเคลื่อนไหวนั่นยิ่งรู้สึกจะมีพัฒนาการมากขึ้น ไม่สิ...มันราวกับกระจกเงาเลยต่างหาก

           ไม่ว่าหญิงสาวผมขาวจะเคลื่อนไหวแบบใด ฝ่ายตรงข้ามจะขยับตามไม่ผิดจังหวะแม้แต่ก้าวเดียว

           ดูเหมือนอีกฝ่ายจะเรียนรู้ไปกับการโดนตนจิ้มไปหลายดาบสินะ

           ทำได้ขนาดนี้ทั้งที่ยังไม่ได้สอนรูปแบบการหายใจ

           "เจ้านี่ช่างทำให้ข้าประหลาดใจเสียจริงๆ!!" 

           อสูรยอมสยบ...ปะหลาดใจสามีกับลูกเจ้าไม่พอ ต้องมาทำให้ข้าประหลาดใจอีกรอบ

           เชื้อไม่ทิ้งแถวจริงๆ!












******
อะฮิ เดี๋ยวดึกๆมาอีกนะจ๊ะ







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 866 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

953 ความคิดเห็น

  1. #687 BLOODY BABY (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2562 / 20:15
    รออยู่นะ
    #687
    0
  2. #609 paiwarn254800 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 21:53
    สัญชาตญาณความเป็นแม่แจ้งว่าลูกกำลังร้องอยากกินนม
    #609
    0
  3. #606 『夜雀』 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 17:23

    ทำให้ลูกต้องรอกินนมถึงกับยัวะ โหดโพด

    #606
    0
  4. #605 manasaporn (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 16:40
    มันนนนนนๆๆๆ
    #605
    0
  5. #604 sa5sa5sa (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 16:28

    ค้างงงงงงง//ลูกรร้องกิวนมแล้วหนา>0<

    เป็นกำลังใจให้นะคะ^_^
    #604
    0
  6. #603 red__hood (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 16:22
    พูดถึงลูกไม่ได้เลยน้า ของมันขึ้น
    #603
    0
  7. #602 Tk_Sj (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 15:57
    ข้างนอกคงอาละวาดกันยับแล้วม๊างงง
    #602
    0
  8. #601 Soluger (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 15:45
    ค้างงงงง
    #601
    0
  9. #600 สาวชอบฝัน (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 15:26
    รีบๆฟื้นเดี๋ยวลูกงอแงงงงงง
    #600
    0
  10. #599 Omel (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 15:21
    ป่านนี้ลูกคงดูดนมพ่อจนพ่อซีดแล้วมั้งนี่555
    #599
    1
    • #599-1 Omel(จากตอนที่ 22)
      20 ตุลาคม 2562 / 15:22
      นมนี่หมายถึงนมจริงๆนะ อย่าได้คิดบาปๆกับ-แท่งๆนะ //เลิ่กลั่ก
      #599-1
  11. #598 EngEnglish (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 15:18

    ลูกหิวนมแย่แล้วมั้งงงงง
    #598
    0
  12. #596 p_ice (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 14:49
    รออออออออออออออออ
    #596
    0
  13. #595 กิ่งพฤกษาสวรรค์ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 14:23
    ขอบคุณครับ
    #595
    0
  14. #594 Noiz ShadowRead (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 14:22
    แม่จะโหดไปถึงไหนเนี่ย
    #594
    0
  15. วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 14:06
    ท่าดาบใหม่ละ
    #593
    0
  16. #592 ThaipaKing (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 14:05
    เอาละ จนรัยพลังยมทูตของเจ้าไปและจง ใช้พลังของ บังไค!! ในการจัดการศัตรู!!
    #592
    7
    • #592-3 กิ่งพฤกษาสวรรค์(จากตอนที่ 22)
      20 ตุลาคม 2562 / 14:24
      วิถีมารก็โอนะ
      #592-3
    • #592-7 PhimpinTT(จากตอนที่ 22)
      20 ตุลาคม 2562 / 15:33
      เหย ข้ามเรื่องกันเลยทีเดียว5555
      #592-7
  17. #591 Nichaflok (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 14:05

    รอนะคะะะะ //ค้างมั่กๆ•.•
    #591
    0
  18. #589 CatZerOniNe (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 13:45

    ท่านเซ็ตโชมารู~ //นอกเรื่องละ มาต่อน้ค้างงงงง
    #589
    0