[FIC] Kimetsu no yaiba : I'm Mother! เกิดใหม่เป็นแม่ลูกอ่อน...

ตอนที่ 16 : I'm Mother [14] : เยี่ยมเยือน [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,410
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,214 ครั้ง
    3 ต.ค. 62

I'm Mother [14]
"เยี่ยมเยือน"





           "งืม..."

          "จะว่าไปแล้วยังไม่กลับไปเยี่ยมท่านแม่เลยนี่..." อสูรหนุ่มโยนท่อนแขนที่พึ่งกินเสร็จทิ้ง ก่อนที่จะค่อยๆเช็ดเลือดออกจากมุมปาก

          "กลับไปเยี่ยมสักหน่อยดีกว่า!" ว่าแล้วดวงตาสีน้ำเงินหม่นเลื่อมลายก็เป็นประกาย

          อยากกลับไปนอนตักท่านแม่แล้ว!


          ระหว่างทางกลับไคกาคุรู้สึกมีลางสังหรณ์แปลกๆ

          ทำไมรู้สึกเหมือนจะโดนแย่งอะไรสักอย่างไป?

          ยิ่งคิดยิ่งคิ้วขมวดหากันมากกว่าเดิม ไม่ทันไรก็ล่วงเลยเข้าสู่เขตภูเขาที่ท่านแม่ของเขาอาศัยอยู่ ทว่าฝีเท้าทั้งสองก็ต้องหยุดลงเมื่อเจอใครบางคนที่นั่งอยู่บนยอดไม้สายตาพลางจับจ้องไปยังทิศทางที่เป็นเป้าหมายเดียวกัน

          ดูเหมือนอีกฝ่ายจะรู้ตัวเลยหันมามอง คนที่จ้องตนอยู่เบื้องล่าง

          เส้นผมสีชมพูอมแดงสั้น และสัญลักษณ์บนดวงตาสีทองเลื่อมลายทั้งสองนั่นทำให้ไคกาคุรับรู้ถึงตัวตนของอีกฝ่าย

          อสูรจันทราข้างขึ้นลำดับที่ 3 อาคาสะ...

          อีกฝ่ายมาทำอะไรที่นี่?

          "หืม? โอ๊ะ! ดูเหมือนจะมีคนหลงมาเพิ่มหรือไงเนี่ย?" อาคาสะเหยียดยิ้ม เขาแค่จะมาเยี่ยมหญิงสาวแต่ดันเจออสูรมากมายรอบๆเสียนี่...ถ้าไม่รีบกำจัดเดี๋ยวลำบาก(?)คนท้องคนไส้แถวนี้เอา

          "ไม่ทราบว่าท่านอสูรข้างขึ้นมีธุระอะไรที่นี่กัน?" ไคกาคุเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มเป็นมิตร (กัดฟัน)

          "ถ้าจะกัดฟันขนาดนั้นไม่ต้องก็ได้ม้าง"

          ดูเหมือนแมวขู่เลยแฮะ....

          "พอดีว่ามาแวะ(เยี่ยม) หาคนแถวนี้สักหน่อย" อาคาสะตอบพลางทิ้งขาลงไปแกว่งเล่น

          ไคกาคุได้ฟังก็คิ้วกระตุก ด้วยความเข้าใจผิดนึกว่าอีกฝ่ายจะมากินท่านแม่ของเขาก็ค่อยๆร่นปลอกดาบลงช้าๆ

          "เห็นว่าคงจะไม่ได้หรอกกระมัง"

          เปรี้ยง!!! ฟึ่ม!!!


          
          "...!" โฮตารุเหลือบไปมองตามเสียงกัมปนาทที่ดังกึกก้อง สายฟ้าสีดำมากมายโผล่พ้นขอบป่ามาให้เห็น มือเรียวที่ถือถ้วยชาก็ค่อยๆววางลงข้างกาย

          เพล้ง!

          วางลงอย่างแรง...ลาก่อนนะถ้วยชา

          "เน่! ดูเหมือนจะมีอสูรต่อสู้กันอยู่นะ!" อุโรกิสะบัดปีกร่อนลงมาจากหลังคา

          "หืม?...อย่างนั้นเองเหรอ" โฮตารุหรุบตาลง

          "คงต้องไปจัดการสักหน่อย..." หญิงสาวลุกขึ้นกำลังจะหยิบดาบทว่า

          ฟุ่บ!

          "?" โฮตารุหันไปมองร่างของอสูรหางคิ้วตกที่เพิ่งฉกดาบของเขาไปต่อหน้าต่อตาอย่างแปลกใจ

          "พัก...อย่าฝืน" ไอเซ็ทสึเอ่ยเสียงแผ่วก้มหน้ากอดฝักดาบอย่างแนบแน่น(?)

          "ใช่ๆ! เดี๋ยวพวกข้าไปจัดการให้เองนะ!!" คาราคุที่โผล่มาจากไหนไม่รู้ทำการดันร่างของหญิงสาวเข้าห้องนอนไป ก่อนที่จะถอดกรูยด้วยความเร็วแสง

          "แล้วจะรีบกลับมานะ!" ว่าแล้วก็เลื่อนปิดประตูก่อนที่จะพากันออกไป ทิ้งไว้เพียงหญิงสาวที่ยืนนิ่ง

          "แล้วดาบข้าล่ะ?...."




          ........


          "โฮ...ขอชมในฐานะอสูรที่กล้ามาสู้กับข้างขึ้นเช่นข้าละกันนะ" อาคาสะยกยิ้ม

          "แต่ว่า...มันก็แค่นั้นแหละ!"

          ตึง!

          "อั่ก!!" ไคกาคุนิ่วหน้าตามแรงกระแทกของฝ่ามืออีกฝ่ายที่อัดเข้ามากลางลำตัวเต็มๆ

          หมับ!

          "หืม?" สองขาของอสูรหนุ่มตวัดเกี่ยวรอบแขนของอาคาสะ แทนที่จะโดนอัดจนปลิว นั่นทำให้อสูรจันทราข้างขึ้นสะบัดแขนเหวี่ยงร่างของอีกฝ่ายที่เกาะอยู่อย่างแรง

          ตึง!

          "ไหนๆ ตายรึยังง?" อาคาสะเดินมาดูผลงานตัวเอง อย่างไม่รีบร้อน ภายในฝุ่นควันฟุ้งขโมงพลันแว่วเสียงอะไรบางอย่างเล็ดลอดออกมา

          "ปราณอัศนีบาตรูปแบบที่ 2!!"

          "วงแหวนสายฟ้าา!!!!!!" (แปลตามใจก่ะ ヾ( ̄▽ ̄) )

          เปรี้ยง!! ฟึ่ม!!

          สายฟ้าสีดำถูกกวาดออกมาจำนวนมากแหวกเหล่าหมู่ควันจนหายสิ้นอีกทั้งยังกวาดฟันวิ่งต่างๆไม่เลือกหน้าในบริเวณไปทั่ว จนเหล่าอสูรสี่ตนที่ซุ่มอยู่บนยอดไม้สูงยังเกือบโดนลูกหลง

          "รุนแรงๆ! ช่างน่าสนุกเสียจริงๆ!! ฮะๆ" อุโรกิหัวเราะร่า ไม่ต่างจากคาราคุที่หยิบพดรูปใบไม้มาเตรียมแสตนด์บายรอ

          "สายฟ้า? น่าสนใจ" เป็นเซคิโดะที่เอ่ยออกมา

          "เป็นอสูรใช้ปราณด้วย หายากนะเนี่ย"

          "รีบๆจัดการ...กันดีกว่า" อสูรโศกาเอ่ยเสียงแผ่วนอกจากหอกในมือแล้วด้านหลังยังสะพายดาบของใครบางคนแถวนี้ไว้ไม่ห่างกาย

          "งั้นข้าเริ่มก่อน!! ฮ่า!!" คาราคุกระโดดอย่างดี๊ด๊าก่อนที่จะสะบัดพัดในมือลงไปเบื้องล่างอย่างว่องไว

          ฟึ่ม!!!

          แรงลมมหาศาลพุ่งตรงเข้าแทรกกลางสองอสูรที่ตีกันอยู่เบื้องล่าง เเรงลมที่ประทะเข้ามาเล่นเอาถางป่าแถวนั้นไปเกือบครึ่งค่อน

         "ยังมีมาเพิ่มอีกเรอะ!" อาคาสะสบถออกมา ทว่าเมื่อเห็นอักษรคันจิบนดวงตาอีกฝ่ายที่โจมตีมาก็เลิกคิ้ว

         "แหมๆ เจ้าข้างขึ้นที่ 4 มาทำอะไรที่นี่กันล่ะ หืม?" รอยยิ้มยียวนถูกส่งมาจากอสูรหัวชมพู

         "มาเผาบิดาเจ้ามั้งท่านอาคาสะ!" อสูรแห่งความโกรธกระทุ้งไม้เท้าลงพื้นก่อนที่เหล่าสายฟ้ามากมายจะพวยพุ่งออกไปโจมตีเป็นวงกว้าง

         ไคกาคุนิ่วหน้ามองบาดแผลที่ค่อยๆสมานตัวอย่างเร่งรีบ หากมิลุกให้พ้นจากตรงนี้คงโดนสายฟ้านั้นย่างเป็นแน่ คิดแล้วสองมือก็ดันร่างบอบช้ำลุกขึ้นยืนท่ามกลางความวินาศสันตะโรที่ก่อตัวขึ้นมา

         "วะฮะฮ่าา!!" อุโรกิหัวเราะร่วนกับการต่อสู้ สนุกสุดๆไปเลย!!

         วี๊ดดดดดดดด!!

         อสูรเพลิดเพลินระเบิดเสียงกรีดร้องเข้าใส่อสูรอีกตนเบื้องล่างด้วยใบหน้าสนุกสนาน ไคกาคุแทบเลือดกระเด็นออกจากหูยามได้ยินเสียงแหลมๆนั่น ไม่ทันไรเจ้าเศษเนื้อที่เขาพึ่งฟันมันออกมาจากตัวอสูรมีปีกก็ดิ้นเร่าแล้วผงาดขึ้นมาหวีดเสียงร้องใส่

         "อ้ากกก!!!" ไคกาคุกุมหูตัวเอง เจ้าเสียงหวีดแหลมน่ารำคาญดังไปทั่วทุกทิศรอบตัว ไม่เปิดโอกาสให้แม้เพียงนิด เขารู้สึกราวกับว่าแก้วหูตัวเองแตกไปไม่ต่ำกว่าสิบรอบแล้วกระมัง!

         "คริๆ มีน้ำยาแค่นี้เองเหรอ!" อุโรกิมองอีกฝ่ายที่เลือดไหลออกจากหูมาไม่หยุดด้วยสีหน้าขบขัน คาดว่าแก้วหูอีกฝ่ายคงโดนทำลายแล้วฟื้นฟูใหม่แล้วก็โดนทำลายอีกรอบไปนับครั้งไม่ถ้วน

         นี่สินะ! ที่มาเลือดหู(์?)แทบกระเด็น!!

         "โฮ่...สามรุมหนึ่งเลยเหรอ?" อาคาสะยิ้มกริ่ม พลางหลบสายฟ้าที่พุ่งเข้ามาหาเป็นระยะๆกลับใช้มือข้างหนึ่งสะกัดการโจมตีของหอกของอสูรอีกตนไว้

         "แต่มันก็เท่านั้นล่ะน่า!!!"

         ตึง!

         ฝ่ามือกระแทกร่างของไอเซ็ทสึปลิวออกไปอย่างแรง ก่อนที่จะเตะก้อนหินขึ้นไปซัดกางกบาลอสูรยินดีจนร่วงลงมาจากต้นไม้

         "ชิ!" เซคิโดะจิ๊ปาก ก่อนที่จะกระทุ้งไม้เท้าของต้นอีกครั้ง

         เปรี้ยง!!

        สายฟ้าที่ปล่อยออกมายิ่งรุนแรงขึ้นกว่าเก่า แต่กระนั้นมันก็ไม่ได้แตะแม้แต่ปลายผมของอสูรหัวชมพูแม้แต่น้อย...

        "หวังว่าเจ้าจะทำให้ข้าสนุกได้ล่ะ!!"



       "...." ได้ยินเสียงราวกับบึ้มภูเขาเผากระท่อมด้านนอกแล้วก็สังหรณ์ใจแปลกๆ

       ปัง!

       โฮตารุถีบบานประตูจนปลิว ใบหน้าเริ่มมืดครึ้มยิ่งกว่าเดิมเมื่อเขาได้เห็นทัศนียภาพเบื้องหน้าตนเอง

       จากบริเวณที่เต็มไปด้วยป่าไม้หนาทึบบัดนี้เหลือเพียงเศษซากตอตะโกมากมาย คิ้วของหญิงสาวยิ่งกระตุกหนักเข้าไปอีกเมื่อมองเห็นเส้นผมสีสะดุดตาของใครบางคนเข้า

       "ฮะๆ...ไอเซ็ทสึอยู่ไหนกันนะ?" ไม่นานเกินรอหญิงสาวก็เดินมาถึงจุดบริเวณที่อสูรโศกาพลาดท่า ร่างของเขาถูกฝังไว้กับตอไม้อย่างดีเสียจนลุกไม่ขึ้น

       โฮตารุหักกิ่งก้านที่เสียบทะลุตัวอีกฝ่ายก่อนที่จะหยิบดาบของตนกลับมาพร้อมกระซิบบอก

       'กลับบ้านไปรอ...'

        เพียงไม่กี่คำอสูรโศกาก็พยักหน้าอย่ารัวเร็วก่อนที่จะหอบสังหารวิ่งกลับแบบไม่คิดชีวิต! ก็แหงสิ! เล่นปล่อยรังสีทะมึนออกมาขนาดนั้นพวกที่เหลือคงไม่พ้นขาดครึ่งเป็นแน่!

       โฮตารุเหลือบมมองไปยังการต่อสู้ที่ยิ่งนานเท่าไหร่ความวินาศสันตะโรแทบเพิ่มขึ้นทุกตารางนิ้ว ในใจนี่แทบคลั่งที่มองผืนป่าบวกเหล่าอสูรมากมายที่สะสมมาโดนลูกหลงเสียจนวอดวาย

       "แหมๆ ใครกันนะ?ที่มาทำเรื่องอุกอาจเเบบนี้" เพียงน้ำเสียงหนึ่งเอ่ยออกมาก็แทบทำเอาคนที่เหลือสะดุ้งกันเป็นทอดๆ

       อสูรทั้งห้าตนหยุดนิ่งก่อนที่จะค่อยๆหันไปหาที่มาของเสียง ก็เจอกับรังสีมาคุที่ถูกปล่อยออกมาแบบไม่ยั้งท่ามกลางเหงื่อของเหล่าอสูรที่เริ่มไหลพราก ทว่า..

       "ท่านแม่..." เสียงแผ่วเยาของไคกาคุเอ่ยออกมา นั่นทำให้รังสีเมื่อครู่หายไปจนหมดสิ้นปลอกดาบที่ค่อยๆร่นลงเมื่อครู่ถูกเก็บเข้ามาอย่างดี เล่นเอาแววตาเหล่าอสูรที่เหลือว่างเปล่าเสียเหลือเกิน...

       สองมาตรฐาน!

       "ไคกาคุ! ลูกเป็นอะไรรึเปล่า!? เจ็บตรงไหนบอกแม่มาซิลูก!!" โฮตารุจับตัวของอสูรหนุ่มพลิกไปพลิกมาอย่างตระหนก เล่นเอาคนที่พึ่งมีแรงลุกแทบกลับไปนอนแอ้งแม้งบนพื้นอีกครั้ง

       ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้...ท่านแม่

       "งั้น! พวกข้าคงกลับได้แล้วสินะ!" เป็นคาราคุที่เอ่ยออกมาพร้อมเหล่าอสูรแถวนั้นที่ค่อยๆเยื้องกายออกมา

       หมับ...

       "แหมๆ จะไปไหนกันเหรอ?" หญิงสาวที่แบกไคกาคุขึ้นหลังมาแล้วเดินเข้ามาขวาง

       "ข...ขอ..โ-!!!!!!!!"

       "อ...อ้ากกกกกก!!!!!!" และก็เป็นอีกวันที่ช่วบ้าด้านล่างได้ยินเสียงกรีดร้องโหยหวนตลอดทั้งคืน...




        หลังจากวันนั้น...

        ภูเขาที่ได้ชื่อว่าอุดมสมบูรณืที่สุด ครึ่งหนึ่งก็กลายเป็นภูเขาหัวล้านเสียแล้ว

        มีเรื่องเล่าลือกันว่าเกิดจากอาถรรพ์ที่เริ่มเฮี้ยนขึ้นทุกวันของเขาต้องสาป

        บ้างก็ว่่าเพราะเทพพิโรธ หรือความเชื่ออะไรต่างๆนาๆก็ว่ากันไป

        แต่ตัวต้นเหตุน่ะเหรอ?

        นอนกลายเป็นผักกันหมดแล้วล่ะ...

        ว่าแล้วก็เหลือบมองไปยังร่างไร้วิญญาณ(?)ของเหล่าอสูรสี่ตน อุโรกิ เซคิโดะ คาราคุ และอาคาสะ นอกเหนือจกานั้นคือได้ละเว้นโทษ

        อสูรโศกาพับกลีบหางผ้าม้วนเข้า

        ตนรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก...ที่โดนต่อยกระเด็นมาแบบนั้น

        ไว้ว่างๆจะไปทำบุญ(?)ให้ละกัน...









[100%!]


[1]
ขอลงแค่นี้ก่อนนะคะ ;-; พอดีว่าท่านบิดาที่เคารพรักไม่ให้นอนดึก (ทำไมต้องมาคุมวันเนนน้!!)
เดี๋ยวจะมาต่อพรุ่งนี้แน่นอนค่ะ! 
อ๊ะ! มีอะไรจะมาบอกล่ะ! เผื่อใคร ขก.กลับไปอ่านข้อมูลเบื้องต้น

คำเตือนนน!
เนื้อหาในนิยายต่อไปนี้มีการสปอยเนื้อเรื่องไม่ว่าจะอนิเมะ หรือมังงะก็ตาม! เยอะมาก(?) ถึงมากที่สุด!
spoil alert!
เตือนแล้วนะ! 

[เอ็งพึ่งมาเตือนตอนนี้เรอะ!! // รีด]



[2]
โฮฮฮฮ มาแล้วน้าาาาาาาา ถ้าคิดว่าสั้นไปก็ขออภัยด้วยนะ!







[30%]

ขอลงแค่นี้ก่อนนะคะ ;-; พอดีว่าท่านบิดาที่เคารพรักไม่ให้นอนดึก (ทำไมต้องมาคุมวันเนนน้!!)
เดี๋ยวจะมาต่อพรุ่งนี้แน่นอนค่ะ! 
อ๊ะ! มีอะไรจะมาบอกล่ะ! เผื่อใคร ขก.กลับไปอ่านข้อมูลเบื้องต้น

คำเตือนนน!
เนื้อหาในนิยายต่อไปนี้มีการสปอยเนื้อเรื่องไม่ว่าจะอนิเมะ หรือมังงะก็ตาม! เยอะมาก(?) ถึงมากที่สุด!
spoil alert!
เตือนแล้วนะ! 

[เอ็งพึ่งมาเตือนตอนนี้เรอะ!! // รีด]



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.214K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

952 ความคิดเห็น

  1. #410 ThaipaKing (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 08:39
    จับมัดห้อยหัวเลย อสูรไม่ตายหรอก แต่ก็ไใได้แปลว่าจะไม่มึนหัว*-*
    #410
    0
  2. #409 ThaipaKing (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 08:34
    เออ ขยันทำ ตกจนเป็นปกติถ้วยช้า
    #409
    0
  3. #394 Orange Flower (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 23:18

    รอออออออ
    #394
    0
  4. #389 Waree88 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 08:20
    ตอนไหนจะมาต่อ
    #389
    0
  5. #387 vkpNmb9pN (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 21:39
    สตรีที่แข็งแกล่งที่สุดในโลก~
    #387
    0
  6. #384 Thanenad (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 13:46

    ทท่านแม่ผู้แข็งแกร่ง

    #384
    0
  7. #380 tarnroma2 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 09:05

    ชอบอ่ะ
    #380
    0
  8. #349 Nu pe (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 17:38
    คุณแม่ต้องปวดหัวแน่ๆ
    #349
    0
  9. #348 6110432 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 11:23
    ต้องเข้าข้างลูกอยู่ล้าวววว เเอบเอ็นดูโศกาคุงนะ555
    #348
    0
  10. #347 sa5sa5sa (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 09:28

    ลั่นตรงสองมาตรฐานคะไรท์!!^0^

    เป็นกำลังใจให้นะคะ^_^
    #347
    0
  11. #346 malefactor (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 07:28
    เตื่อนกันตอนนี้ก็มูฟออนไม่ทันแล้วค่ะ5555
    #346
    0
  12. #345 Queensoth_Y (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 06:39
    คนอื่นเขาเจ็บจริง แต่อิอาคาสะคงฟินที่โดนแม่กระทืบ
    #345
    2
    • #345-1 Nuu_PaoL(จากตอนที่ 16)
      4 ตุลาคม 2562 / 09:24
      ตายอย่ามีความสุข555+
      #345-1
    • #345-2 Misaki_Rr(จากตอนที่ 16)
      4 ตุลาคม 2562 / 10:16
      ศพสีชมพู555
      #345-2
  13. #344 pimmadakiddee (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 05:35

    สองมาตรฐานมาก! เห็นชัดสุดๆเลยคุณแม่55555+//ไว้อาลัยแก่อสูรทั้ง4ตน
    #344
    0
  14. #343 beenee5656 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 02:23
    รอฮะสนุกมากๆเลย≧∇≦
    #343
    0
  15. #340 Plaiiivan (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 00:14
    R.I.P. อสูรทั้งสี่555
    #340
    0
  16. #339 ควายหนึ่งตัว (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 00:03

    งื้ออออไรท์อยากได้แบบยาวๆอะฮะถ้าไม่ได้ไม่เป็นไรแต่ตอนนี้คือบับหวีดหนักมากกกอร้ายยยความแม่ลูกนี้มันอะไรกัน!!!!???
    #339
    0
  17. #338 yupharatdalai (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 23:58
    คุณแม่คือ สองมาตรฐานดีดีนี่เอง555555
    #338
    0
  18. #337 Kirasaki (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 23:54
    สองมาตราฐานสุดๆค่ะแม่
    #337
    0
  19. #336 faza205317 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 23:50
    โศกาเด็กดี ดีจริงๆ อย่าเรียนแบบ-พวกที่เหลือนะลูกกก
    #336
    0
  20. #335 Funikami Hane (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 23:48
    ตลกกก5555
    #335
    0
  21. #334 『夜雀』 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 23:39

    ยังดีที่เว้นโศกาไว้ รายนั้นเป็นเด็กดี ที่เหลือนี่เด็กเปรตชัดๆ

    ขุนแม่โครตสตรอง!!

    #334
    0
  22. #333 manasaporn (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 23:39
    พนรุ่งนี้ไรท์ต้องลง 2 ตอน สนุกมากกกกก R.I.P ให้แก่อสูรที่นอนเป้นผัก
    #333
    0
  23. #332 sorawitbai (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 23:30
    R.I.P ไว้อาลัย​00.03วิ
    #332
    0
  24. #331 manasaporn (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 23:29
    คุณพ่อค่าตัวแพงเหลือเกินนนนน
    #331
    0
  25. #330 Funikami Hane (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 22:15
    รออออ สนุกมากๆๆๆๆๆ
    #330
    0