ตอนที่ 8 : Episode 7 Ghoul and Mayan

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    11 ก.พ. 62

บริเวณทิศตะวันออกนอกเมืองชิน โตเกียว

“เราเริ่มจะออกนอกเขตปลอดภัยของเมืองแล้วนะ เซลีน”ฮิคาริในช่วงวัยหนุ่มพูดในขณะที่ตนเองกำลังเดินออกนอกประตูเมืองทางทิศตะวันออกของเมือง

“ยังไงเราก็มีแผนที่อิเล็คทรอนิคที่ติดตั้งจีพีเอส ไม่มีทางหลงหรอกน่า”เซลีนบอกฮิคาริว่ายังไงตนเองก็มีแผนที่อิเล็คทรอนิคที่ติดตั้งจีพีเอส คงจะไม่มีทางหลงหรอก

ก่อนที่ทั้งคู่จะเดินไปตามเขตทุ่งโล่งที่ตนเองเคยมาเมื่อหลายเดือนก่อนช่วงที่ฮิคาริยังเป็นเด็กวัยรุ่นอยู่

“อูววววว”ซอโรพอดวงศ์ยูฮีโลปิดส์ขนาดใหญ่กว่าวาฬสีน้ำเงินผิวสีเหลืองอมดำฝูงหนึ่งร้องในขณะที่พวกมันกำลังเดินผ่านทุ่งโล่งแห่งนั้น

“เจ้านี่มันซอโรพอดที่ใหญ่ที่สุดในมิติพาราไดซ์ พาราไดโซไททัน “ฮิคาริพูดด้วยความดีใจในขณะที่ตนเองกำลังถ่ายวิดิโอพวกซอโรพอดเหล่านั้นจนเมมเต็ม

“ฮิคาริ ร่างสไลม์ของนาย ฉันไม่ได้เห็นมานานแล้วนะ”เซลีนบอกกับฮิคาริว่าร่างสไลม์ของเขาไม่ได้เห็นมานานแล้ว

ก่อนที่เธอจะมานั่งทานข้าวปั้นไส้บ๊วยฝีมือของฮิคาริระหว่างรอเขาเปลี่ยนเป็นร่างสไลม์

“ก็ได้ๆ ยอมเปลี่ยนร่างก็ได้”ฮิคาริพูดแล้วร่างของตนเองก็ค่อยๆกลายเป็นหญิงสาวที่มีร่างกายเป็นสิ่งมีชีวิตทรงมนุษย์เพศหญิงกึ่งของเหลวกึ่งของแข็งสีชมพู ผมยาวถึงเอวสีชมพู ตาสีชมพู หน้าอกใหญ่ยักษ์ มีปีกและหางแบบซัคคิวบัสที่เป็นสารกึ่งของเหลวกึ่งของแข็งสีชมพู สวมเสื้อสีน้ำเงินกางเกงแดง

ก่อนที่เซลีนจะหันมามองแล้วยิ้มรับเหมือนว่าร่างของเขาก็ไม่ต่างจากตอนวัยเด็กเท่าไรนัก

“แกร๊ซซซ”เสียงร้องคำรามของสัตว์ขนาดใหญ่ที่กำลังบินลงมาจากท้องฟ้า

ก่อนที่มันจะปรากฏกายเป็นมังกรยุโรปตัวสีดำดั่งเถ้าถ่านที่ค่อยๆบินลงมาจากฟากฟ้าเหมือนกับพวกมันกำลังเล็งพวกซอโรพอดยักษ์เหล่านั้นมานานแล้ว

“ฟาฟเนียร์ มาอีกแล้วเหรอเนี่ย เมื่อก่อนก็เคยเจอมันรอบนึง ตอนนี้ก็เจออีกรอบเหรอเนี่ย”ฮิคาริพูดในขณะที่ตนเองและเซลีนกำลังหาทางวิ่งหลบเถ้าถ่านสีดำที่พ่นมาจากปากของมังกรฟาฟเนียร์แต่ขณะนั้นเองบริเวณด้านหน้าของพวกฮิคาริดันมีพาราไดซ์ เร็กซ์อีก 3 ตัวกำลังดักรออยู่แต่ว่าพวกเขาก็หลบหนีออกไปได้ทันเวลาอีกครั้ง

“แกร๊ซซ”ฟาฟเนียร์ร้องคำรามเสียงดังในขณะที่มันกำลังเริ่มต้นปล่อยไฟสีแดงอันรุนแรงออกมาจากปากของมันจนทำให้เถ้าดำที่ติดตามตัวของพาราไดโซไททันเกิดแรงระเบิดจนทำให้ผิวหนังของเหล่าซอโรพอดเริ่มไหม้เกรียม

ก่อนที่่ฟาฟเนียร์จะค่อยๆบินลงมาหมายจะกัดคอของซอโรพอดยักษ์ตัวนั้นแต่ว่าพาราไดซ์ เร็กซ์ทั้ง 3 ตัวนั้นกลับมากัดเข้าที่ตัวของพาราไดโซไททันจนเกิดรอยแผลอันรุนแรงแต่ว่าจ่าฝูงซอโรพอดนั้นยกตัวขึ้น 2 เท้าแล้วเหยียบหัวของราชาแห่งมิติพาราไดซ์จนคอหักแต่ว่าฟาฟเนียร์นั้นกลับยิงเพลิงอันรุนแรงออกมาจากปากของมันจนทำให้ซอโรพอดขนาดยักษ์ค่อยๆไหม้เกรียมทั้งตัว

“อูววววว”พาราไดโซไททันตัวจ่าฝูงร้องเสียงหลงจากการที่ถูกเพลิงมังกรเผาจนค่อยๆตายลงไปอย่างรวดเร็ว

“แกร๊ซซซ”พาราไดซ์ เร็กซ์อีก 2 ตัวร้องคำรามเสียงดังจนกังวานไปทั่วทั้งป่าจนทำให้ฝูงนกบินกระจายไปตามฟากฟ้า

ก่อนที่พญามังกรเฝ้าสมบัติฟาฟเนียร์ที่เริ่มรู้สึกหวาดกลัวกับพวกพาราไดซ์ เร็กซ์ได้หลบหนีไปอย่างรวดเร็ว

เขตทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ 30 กิโลเมตรจากเมืองชิน โตเกียว

“กา กา กา กา”เสียงร้องของนกกาสีดำจำนวนมากที่บินอยู่บริเวณซากอารยธรรมที่คล้ายกับอารยธรรมชาวมายันในเม็กซิโกเมื่อช่วงก่อนที่ชาวยุโรปจะมายังอเมริกากลาง

“ที่นี่มันมีบรรยากาศน่ากลัวชอบกลแฮะ”ฮิคาริในสภาพสไลม์พูดด้วยความกลัวในขณะที่ตนเองกำลังเดินผ่านเมืองแบบชาวมายันโบราณที่น่าจะถูกทิ้งร้างมาหลายปีแล้ว

“มันคงจะไม่มีอะไรแปลกๆหลอนๆหรอกนะ”เซลีนพูดด้วยความกลัวว่าคงจะไม่มีอะไรแปลกๆหลอนๆปรากฏกายนะ

“เวลาตอนนี้น่าจะ 3 ทุ่มแล้วนะ พักผ่อนกันก่อนเถอะ”ฮิคาริในสภาพสไลม์พูดพร้อมๆกับที่ตนเองและเซลีนจะไปนอนในบริเวณกระท่อมหินเพื่อพักผ่อนในยามค่ำคืน

“แครรรรรด”เสียงการเคลื่อนไหวของตะขาบขนาด 1 เมตรกว่าๆผิวสีแดงสดดั่งเลือดจำนวน 4 ตัวที่ค่อยๆคลานผ่านซากอารยธรรมโบราณเหล่านั้น

ก่อนที่จะมีกลุ่มสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์แต่หน้าตาอัปลักษณ์จำนวนหนึ่งค่อยๆเดินมาจากทางสุสานเก่าของอารยธรรมโบราณ

ในบ้านหิน

“เสียงอะไรน่ะ ทำไมมันน่ากลัวขนาดนี้”ฮิคาริพูดในขณะที่ตนเองลุกขึ้นมาดูหน้าช่องกำแพงแล้วเห็นสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์หน้าตาอัปลักษณ์ตัวอ้วนหนาที่ตรงแขนซ้ายมีป้อมปืนของรถถังสเติร์มแพนเทอร์ที่น่าจะมาจากซากรถถังที่หลงมาเมื่อสงครามโลกครั้งที่ 2

ก่อนที่มันจะทำการชาร์จมานาที่น้อยนิดของมันจนเพลิงสีแดงจะค่อยๆเผาบ้านหินหลังนั้นจนเริ่มละลาย

“หนีเถอะ ฮิคาริ”เซลีนบอกฮิคาริให้หาทางหนีทีไล่จากพวกกูลนับร้อยชีวิตแล้วทั้งคู่ก็พยายามปราบพวกปอบเหล่านี้ด้วยทุกอย่างที่ตนเองมีอยู่ไม่ว่าจะเป็นระเบิดแสง กระสุนปืนและอีกหลายๆอย่างแต่ขณะนั้นเองกลับมีหญิงสาววัยผู้ใหญ่หน้าตาสวย หน้าอกขนาดเล็ก สวมเสื้อแบบชาวมายันโบราณจะหยิบธนูอาคมมายิงใส่พวกกูลจนระเบิดไปจนหมด

“พี่สาวคือใครครับ”ฮิคาริถามหญิงสาวคนนั้นว่าหล่อนเป็นใคร

“ฉันก็แค่กูลรอยัลที่แฝงตัวกับมนุษย์มาแทบ 100 ปี่แล้วล่ะ ฉันชื่อเนเทลเป็นลูกครึ่งชาวมายันกับชนพื้นเมืองในที่แห่งนี้น่ะ แต่ฉันไม่เหมือนกูลที่พวกเธอเจอหรอกนะ เพราะฉันมีสติสัมปชัญญะน่ะ”หญิงสาวแนะนำตนเองให้ฮิคาริรู้จักแล้วทั้ง 3 คนก็รีบหาทางหลบหนีจากพวกกูลจนกระทั่งถึงเวลาเช้าตรู่

ก่อนที่พวกเขาจะหลบไปอยู่ในเขตหมู่บ้านแบบชาวมายันโบราณที่ยังคงมีคนอยู่


1 ความคิดเห็น