ตอนที่ 7 : Episode 6 New Beginning

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    10 ก.พ. 62

เมืองชิน โตเกียว,อาณานิคมชิน โตเกียว 3 วันหลังการขาดการติดต่อกับประเทศแม่

“อาหารอย่างไข่เต่าทะเลถือว่าเป็นสิ่งจำเป็นนะ น้ำสะอาดก็ถือว่าเป็นสิ่งจำเป็นเช่นกัน โดนเฉพาะน้ำสะอาดนั้นหายากมาก”เซลีนอธิบายให้ทุกคนในเมืองฟังว่าอาหารอย่างไข่เต่าทะเลและน้ำสะอาดนั้นเป็นสิ่งที่จำเป็นโดยเฉพาะน้ำสะอาดนั้นหายากมาก

“โอเค เราควรจะไปสำรวจแถวป่าข้างเมืองของเราเพื่อไปตัดไม้มาสร้างบ้านเพิ่มเพื่อรับประชากรที่น่าจะมากขึ้นนะ”ผู้ใหญ่บ้านพูดแล้วพวกผู้ชายในหมู่บ้านก็พกเลื่อยยนต์สำหรับตัดไม้ไปยังป่าข้างเมือง

ก่อนที่ฮิคาริ,เซลีนและพวกผู้หญิงจะเดินไปในทะเลบริเวณท่าเรือแล้วทำการเดินลงไปในน้ำเพื่อทำการไปหาเสบียงอย่างพวกปลาหรือหอยเป็นต้น

ภายในป่าข้างเมือง

“ช่วยกันหน่อยเร็วเข้า ต้นไม้พวกนี้เนื้อไม้หนากว่าโลกเราอีกต้องทำให้มันล้มให้ได้”ชายหนุ่มคนหนึ่งพูดในขณะที่ตนเองกำลังใช้เลื่อยยนต์มาเลื่อยต้นไม้ต้นใหญ่จนมันค่อยๆร่วงลงมาบนพื้นแต่ขณะนั้นเองก็มีจระเข้บกขนาดเล็กตัวสีเทาอ่อนๆจำนวนมากค่อยๆพุ่งมากัดขาของชายหนุ่มคนนั้นจนเกิดรอยแผลเป็นอย่างรุนแรง

“เจ้าจระเข้พวกนี้มันอันตรายมากเลย”เด็กหนุ่มชาวญี่ปุ่นที่ขี้กลัวพูดในขณะที่ตนเองมองหน้าพวกจระเข้บกเหล่านั้นที่่กำลังกินซากศพของชายหนุ่มที่ถูกพวกมันฆ่าตาย

ก่อนที่ตนเองที่เริ่มโกรธจะค่อยๆวิ่งหนีกลับเข้าไปในหมู่บ้านอีกครั้งแต่ว่าก็มีเสียงปืนดังบริเวณป่าพร้อมๆกับที่จระเข้บกโนโตซูคัสหลายตัวจะค่อยๆตายจากการถูกกระสุนตะกั่วยิงใส่

“แถวนี้อันตรายกว่าที่คิดไว้นะเนี่ย”ผู้ใหญ่บ้านพูดพร้อมๆกับที่เหล่าข้าราชการและทหารจะเดินมาในป่าแล้วค่อยๆขนย้ายพวกซากจระเข้ไปแช่เกลือเพื่อให้เนื้อไม่เน่าเสียพร้อมๆกับที่พวกผู้ชายที่รอดจากการโจมตีสายฟ้าแลบของจระเข้โนโตซูคัสก็ค่อยๆขนย้ายพวกต้นไม้กลับไปเลื่อยในโรงเลื่อยไม้ในเมืองเพื่อสร้างกระท่อมเพิ่ม

ภายในทะเลแถวทวีปหิมพานต์

“ว้าว นี่มันปลาอะไรกันน่ะ”เด็กสาวคนหนึ่งพูดในขณะที่ตนเองกำลังดำน้ำแล้วเห็นปลาโบราณไร้ปากไร้เกราะตัวสีฟ้าอ่อนๆจำนวนมากกำลังว่ายน้ำในเขตทะเลน้ำตื้นใกล้ชายฝั่ง

“พวกนี้คือบรรพบุรุษของสัตว์มีกระดูกสันหลังทั้งหมด ปลาโบราณ ฮาโค่ยอิคซีส์”ฮิคาริพูดพร้อมๆกับที่ตนเองจะทำการแทงปลาโบราณเหล่านั้นด้วยหอกแล้วค่อยๆขึ้นมาเหนือน้ำเพื่อรับออกซิเจนเพิ่มแล้วค่อยดำต่อ

บริเวณริมหาดแถวชิน โตเกียว

“แมงป่องพวกนี้มันมาจากไหนกันเนี่ย”หญิงสาวคนหนึ่งพูดในขณะที่แมงป่องสีส้มจำนวนมากจะค่อยๆต่อยใส่เธอจนพิษเริ่มเข้าไปในตัวของหล่อน

“พวกบรอนโตสกอร์ปิโอ ตัวอันตรายเลยนะเนี่ย แมงป่องที่สามารถอยู่ได้ทั้งในน้ำและบนบก”เด็กหนุ่มพูดพร้อมๆกับที่ตนเองจะทำการเอาแท่งไม้แหลมแทงตัวของแมงป่องตัวหนึ่งจนเกราะของมันทะลุ

ก่อนที่ตนเองจะรีบช่วยหญิงสาวที่โดนพิษของบรอนโตสกอร์ปิโอจนเริ่มใกล้ตายแล้ว

“เราไม่มีเซรุ่มแก้พิษเจ้าแมงป่องบ้านี่ด้วย เราคงจะต้องปล่อยตามเวรตามกรรมแล้วล่ะ”เด็กหนุ่มพูดแกมเศร้าเพราะว่าตนเองไม่มีเซรุ่มแก้พิษของบรอนโตสกอร์ปิโอ เขาคงจะต้องปล่อยให้เธอตายไปตามเวรตามกรรมแล้ว

เวลาผ่านไปจน 6 โมงเย็น

“ซ่าๆๆๆ”เสียงคลื่นที่ซัดชายฝั่งในยามค่ำคืนอันเงียบสงบเหมือนช่วงยุคครีเตเชียส

“ถ้าเทียบบรรยากาศแบบนี้แล้วรู้สึกคุ้นๆนะ เหมือนโดเรมอนเดอะมุฟวี่ภาค ไดโนเสาร์ของโนบิตะช่วงปี 2006 เลยนะ”ฮิคาริพูดในขณะที่ตนเองและคนในหมู่บ้านนั้นมานั่งรวมกันที่กองไฟใหญ่กลางเมือง

ก่อนที่ตนเองจะเอาฮาโค่ยอิคซีส์ย่างมาทานท่ามกลางหมู่บ้านยามค่ำคืนพร้อมๆกับที่แต่ละคนนั้นทานอาหารต่างๆไม่ว่าจะเป็นปลาการ์ตูนย่าง เห็ดย่างรวมถึงแมงป่องบรอนโตสกอร์ปิโอเผาจนเริ่มอิ่ม

“แกร๊ซซซ”เสียงร้องของสัตว์ขนาดใหญ่ที่กระจายไปทั่วเขตของเมืองชิน โตเกียว

หลายเดือนผ่านไป เมืองชินโตเกียวก็เริ่มขยายตัวมากขึ้นและเริ่มมีการสร้างอาคารของหมุ่บ้านใหม่ ทางอาณานิคมได้ติดต่อกับชาวอาณานิคมหมิง เอนเทอรอนและนิว ฟรานซ์เพื่อรับเทคโนโลยีใหม่มาพัฒนาเมือง

บริเวณท่าเรือของเมืองชิน โตเกียว

“ในที่สุด เมืองก็เจริญขึ้นสักที แต่ว่าโลกเราตอนนี้น่าจะเริ่มต้นวันปีใหม่ปีค.ศ.2019 แล้วสินะ”ฮิคาริพูดในขณะที่ตนเองกำลังมองท่าเรือของชิน โตเกียวที่ขยายตัวจนสามารถเรียกว่าเป็นประเทศได้แล้ว

ก่อนที่ตนเองกับเซลีนก็เดินไปยังห้องสมุดของเมืองที่ขยายจนเกิดเป็นเมืองท่าแล้วเพื่อหาข้อมูลเกี่ยวกับการสำรวจต่อไป

ภายในเขตตกสำรวจของทวีปหิมพานต์

“เราคงจะต้องสำรวจเพิ่มแล้วล่ะ เวลาผ่านไปหลายเดือนแล้วหลังการที่เราสำรวจทวีปหิมพานต์ครั้งล่าสุดเพราะเราไปสำรวจทวีปนิว แอนตาร์กติกาพร้อมอาร์มและไตเติ้ลน่ะ”โมโมเอะพูดในขณะที่ตนเองกำลังมองดูฝูงสัตว์ในป่าหิมพานต์ทั้งพวกคฃสีห์,ไกรสรสิงหะหรือคิหมีที่อาศัยอยู่ในเขตป่าสนหิมพานต์

กลับมาที่บ้านของเซลีนและฮิคาริ บริเวณทิศตะวันออกแถวนอกเมืองชิน โตเกียว

“เราคงจะต้องเริ่มต้นสำรวจมิติพาราไดซ์ตามพี่โมโมเอะแล้วล่ะ”ฮิคาริพูดพร้อมๆกับที่ตนเองจะเปิดแผนที่อิเล็คทรอนิคที่ระบุพื้นที่ของหมู่เกาะพาราไดซ์ทุกซอกทุกมุม

“อย่างแรกคือเตรียมเสบียงให้พร้อม ยารักษาโรคเพราะว่าการเดินทางมันยากลำบากนะ ฮิคาริ”เซลีนบอกฮิคาริว่าอย่างแรกคือต้องเตรียมเสบียงให้พร้อมรวมถึงยารักษาโรคเพราะการเดินทางไปสำรวจมันยากลำบาก

ก่อนที่ทั้ง 2 คนจะเตรียมตัวเดินทางไปสำรวจอย่างจริงจังสักที


1 ความคิดเห็น