ตอนที่ 4 : Episode 3 Hunt or Hunted

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    9 ธ.ค. 61

กลางทุ่งหญ้าเกรท วัลเลย์,ทวีปหิมพานต์

“อากาศที่ทวีปหิมพานต์ช่างเย็นสบายจริงๆ แถมเช้านี้ก็ยังมีสัตว์หลายชนิดเลยแฮะ”ฮิคาริในสภาพหญิงสาววัยผู้ใหญ่ผมยาวถึงเอวสีดำตาดำมีคริสตัลสีเขียวกลางหน้าผากสวมชุดบอดี้สูทรัดรูปสีฟ้ากลางหลังมีลายกุหลาบแดงพูดในขณะที่ตนเองกำลังมองฝูงสัตว์หน้าบ้านด้วยความสบายใจ

ก่อนที่ตนเองจะเปลี่ยนแขนซ้ายของตนเองให้กลายเป็นคมมีดแล้วก็มองเห็นฝูงซอโรพอดตัวสีเขียวมีจะงอยปากเหมือนนกแก้วตัวขนาดกลางฝูงหนึ่งกำลังกินหญ้าแถวเกรทวัลเลยอย่างเอร็ดอร่อย

ก่อนที่เซลีนจะตื่นขึ้นมาและบอกให้เตรียมตัวออกล่าสัตว์กันในเวลาเช้าตรู่ของวันนี้

“ซิตตาโกไททัน ซอโรพอดปากนกแก้วที่พบเจอได้ทั่วไปในดาวเคราะห์พาราไดซ์ มันไม่ค่อยอันตรายมากนะ”เซลีนพูดบอกกับฮิคาริในขณะที่ตนเองกำลังเดินออกไปจากบ้านแล้วทำการหยิบธนูของตนเองที่ใส่ลูกธนูที่ทำมาจากแร่ที่พบได้จากยานอวกาศของเอเลี่ยน

ก่อนที่ตนเองจะหยิบลูกธนูจำนวน 4 ดอกมายิงใส่ตัวของซิตตาโกไททันวัยรุ่นตัวหนึ่งจนตายเพราะปลายลูกธนูนั้นมีปลายที่เหมือนสว่านและเจาะใส่กล้ามเนื้อและกระดูกจนมันล้มลงไปบนพื้นแล้วฮิคาริกับเซลีนก็ค่อยๆวิ่งไปที่ซากของซิตตาโกไททันแล้วทำการตัดเอาเนื้อออกมาจากซากจำนวนไม่ถึง 1 กิโลกรัมแล้วขณะนั้นเองก็มีเทอโรพอดวงศ์อัลโลซอริดส์ 4 ขาขนาดเท่าคอนคาเวนาเตอร์ตัวสีน้ำตาลลายพาดหลังสีดำจำนวน 4 ตัวค่อยๆวิ่งมาด้วยความเร็วปานสายฟ้าแลบมาจนใกล้กับตัวของพวกฮิคาริ

“ควาโตโพโดซอรัส อัลโลซอร์ 4 ขา ตัวอันตรายเลยนะเนี่ย หนีกันเถอะ พี่เซลีน”ฮิคาริพูดบอกเซลีนให้รีบหนีจากพวกอัลโลซอร์ 4 ขาที่กำลังค่อยๆเดินมาล้อมรอบพวกเขาอย่างน่ากลัว

ก่อนที่เซลีนจะเริ่มนับ 1 2 3 และรีบวิ่งหนีไปโดยที่ฮิคารินั้นวิ่งไล่ตามมาด้วยและพวกควาโตโพโดซอรัสก็วิ่งไล่ตามด้วยความเร็วสูงแบบเสือชีตาห์และเซลีนกับฮิคาริก็ล็อกตัวเองไปในบ้านแต่ก็ลืมดูเพราะซากของซีอุสเซราทอปส์นั้นยังคงติดอยู่ตรงกำแพงบ้านอยู่ด้วย

“แกร๊ซซซ”ควาโตโพโดซอรัสร้องคำรามเสียงดังในขณะที่พวกมันกำลังเดินมาตามกลิ่นของซากซีอุสเซราทอปส์ที่เริ่มเน่าแล้วและทำการกัดกินเนื้อเน่าๆนั้นอย่างเอร็ดอร่อย

ก่อนที่พวกมันจะมองเห็นมังกรไวเวิร์นขนาด 14 เมตรตัวสีครีมอ่อนๆตัวหนึ่งค่อยๆบินพุ่งลงมาจากท้องฟ้าและทำการเกาะลงมาบนซากซีอุสเซราทอปส์และเริ่มส่งเสียงร้องขู่พวกควาโตโพโดซอรัสเหล่านั้นด้วยเสียงร้องอันทุ้มต่ำของมันเองจนทำให้พวกอัลโลซอร์ 4 ขานั้นหลบหนีไปจากซากของมัน

“มังกรไวเวิร์น สัตว์ประเภทสัตว์เลื่้อยคลานจำพวกมังกรที่ไม่สามารถพ่นไฟได้ พวกนักล่าอันน่ากลัว”เซลีนพูดด้วยความหวาดกลัวพวกไวเวิร์นที่ค่อยๆบินลงมาเกาะหลังคาบ้านของตนเองจนใกล้จะถล่มทีละนิดแล้ว

ก่อนที่พวกไวเวิร์นจะรุมฉีกทึ้งซากของซีอุสเซราทอปส์อย่างกับฝูงสุนัขล่าเนื้อและทำการกัดเข้าไปกินส่วนหัวใจของเซราทอปเชียนเขาสายฟ้าตัวนั้นจนซากแทบไม่เหลือเค้าโครงเดิมด้วย

“เราออกไปกันได้แล้วนะ พวกไวเวิร์นไปแล้ว”ฮิคาริพูดบอกเซลีนแล้วตนเองก็เดินไปจุดไฟหน้าบ้านเพื่อให้เกิดแสงสว่างแล้วก็เดินไปเรื่อยๆจนเห็นฝูงสัตว์มากมายทั้งซอโรพอดวงศ์ยูฮีโลปิดส์ขนาด 90 เมตรฝูงหนึ่งกำลังเดินผ่านทุ่งหญ้าเกรทวัลเลย์แล้วทำการกัดกินต้นหญ้าอย่างเอร็ดอร่อย

ก่อนที่พวกมันจะเดินจากไปท่ามกลางทุ่งหญ้าอันแสนสงบแห่งนี้พร้อมๆกับการที่ฝูงเซราทอปเชียนตัวสีม่วงมีงาเหมือนช้างกำลังเล็มหญ้าอย่างเอร็ดอร่อย

“พวกนี้คือยักษ์ใหญ่แห่งพาราไดซ์ พาราดิโซไททันหรือชื่อที่พวกเราเรียกกัน ยักษ์คอยาว”เซลีนพูดบอกกับฮิคาริในขณะที่ตนเองกำลังเดินชมพวกซอโรพอดเหล่านั้นแล้วก็ขณะนั้นเองฮิคาริก็มองเห็นจานบินสีทองบินผ่านไปด้วยความเร็ว

ก่อนที่จานบินลำนั้นจะค่อยๆร่วงลงไปบนพื้นด้วยแรงลึกลับบางอย่างจนเกิดแรงระเบิดอย่างรุนแรง

“ยูเอฟโอพวกนี้ ที่นี่พบบ่อยไหมครับพี่เซลีน”ฮิคาริในสภาพสไลม์ซัคคิวบัสสีชมพูถามเอลฟ์สาวว่าที่นี่พบจานบินบ่อยหรือไม่

“บอกเลยค่ะ ฉันชินแล้วค่ะ ชินจนเบื่อไปเลย”เซลีนพูดพร้อมทำหน้าเบื่อๆแบบหนูนักบวชในเมะเรื่องก็อบลินสเลเยอร์แล้วพวกเขาก็เหลือบเห็นมังกรยุโรปขนาดใหญ่ตัวสีดำสนิทเหมือนถ่านหินค่อยๆบินลงมาเหนือฝูงพาราดิโซไททันพร้อมทั้งยิงไอควันดำออกมาจากปากของมันจนเริ่มหายใจไม่ออก

ก่อนที่ทั้ง 2 คนจะรีบวิ่งไปหลบในถ้ำที่ใกล้ที่สุดเพื่อหลบหนีจากควันดำนั้นแล้วเจ้ามังกรฟาฟเนียร์ นิเบลุงเกนก็พ่นแก๊สออกซิเจนออกมาจากปากจนมันเริ่มเผาทุกสิ่งทุกอย่างที่โดนควันดำในอาณาบริเวณนั้นรวมถึงต้นไม้ใบหญ้าเริ่มถูกเผาจนไหม้เกรียมไม่เว้นแม้แต่บ้านไม้ของพวกฮิคาริ

“ฟาฟเนียร์ นิเบลลุงเกนตัวอันตรายแห่งเกาะพาราไดซ์ เจ้ามังกรหวงสมบัติ”เซลีนพูดในขณะที่ตนเองกำลังเซ็งขณะที่เดินทางอยู่ในถ้ำโดยที่เธอใช้เวทย์ไฟนำทางไปอย่างช้าๆ

“ฟาฟเนียร์ นิเบลลุงเกน นี่ใช่มังกรฟาฟเนียร์ในตำนานของโลกมนุษย์หรือเปล่าครับพี่”ฮิคาริในสภาพสไลม์ซัคคิวบัสสีชมพูถามเซลีนว่าฟาฟเนียร์ นิเบลลุงเกนนี่ใช่มังกรฟาฟเนียร์ในตำนานของโลกมนุษย์หรือเปล่า

“ใช่แล้วล่ะ น้องฮิคาริ ระวังด้วยนะ แถวนี้ถิ่นก็อบลินไร้อารยธรรม พวกมันมักจะมาแบบไม่ทันตั้งตัว”เซลีนตอบคำถามฮิคาริแล้วก็บอกให้ระวังพวกก็อบลินเอาไว้เพราะว่าพวกมันมักจะมาแบบไม่ทันตั้งตัว

ก่อนที่พวกเขาจะพบกับกลุ่มอมนุษย์ตัวเล็กหูยาวตัวสีเขียวจำนวนมากที่ไม่ใส่เสื้อผ้าจำนวน 20 ตัวค่อยๆโผล่มาตามซอกหินและด้านหน้าและหลังของถ้ำจนเยอะ

← To be Continued


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

1 ความคิดเห็น