Paradise Archipelago The Adventure

ตอนที่ 1 : Episode 0 Adventure Begin

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    18 พ.ย. 61

ปลายปีคริสตศักราช 2017 หลังการสำรวจเกาะพาราไดซ์ของดร.คาลอส นักสำรวจสมัครเล่นที่ได้ค้นพบดินแดนใหม่ในอีกมิติหนึ่งที่รู้จักกันในนาม Bunduri Paradiso จากบันทึกสมัยยุคโรมัน

จนกระทั่งต้นปีค.ศ.2018 หลายๆประเทศเริ่มต้นสำรวจดินแดนต่างๆของเกาะพาราไดซ์แถบทวีปขนาดใหญ่หรือเมกะเวิร์ลที่อยู่ครอบเกาะพาราไดซ์อีกทีหนึ่ง หนึ่งในม้ามืดที่สำคัญของการสำรวจเพื่อสร้างอาณานิคมครั้งนี้คือ Japan-ASEAN Joint Expedition Force ที่ไปสำรวจยังชายฝั่งของทวีปหิมพานต์หรือดินแดนแห่งเทพเจ้าและสร้างอาณานิคมใหม่นาม Shin Tokyo Colony

หมู่บ้านเล็กๆภายในอาณานิคมชินโตเกียว,ชายฝั่งทวีปหิมพานต์

“สวัสดีครับ คุณน้า ผมฮิคาริ อิคารุกะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ”เด็กหนุ่มผมสั้นสีดำมีหงอนที่เป็นเหมือนเยลลี่สีชมพูกลางผมของตนเองตาสีดำมีปีกค้างคาวและหางแบบซัคคิวบัสพูดแนะนำตัวกับหญิงสาวที่กำลังสร้างกระท่อมจากไม้สนที่พบได้ตามชายฝั่งทะเลของทวีปนี้เพื่อสร้างเป็นบ้านของตนเอง

“เช่นกันจ๊ะ ฮิคาริ”หญิงสาวพูดบอกกับเด็กหนุ่มลูกผสมซัคคิวบัส-มนุษย์และสไลม์แล้วตนเองก็เดินไปกลับเข้าไปในกระท่อมของตนเอง

ในกระท่อมของฮิคาริ

“ได้ข่าวว่า อดีตราชินีของอาณาจักรสไลม์อย่างโมโมเอะและพี่น้องของเธอได้มาเป็นนักสำรวจที่ดินแดนนี้ด้วยซินะ”ฮิคาริในสภาพสไลม์สาวตัวสีชมพูอกคัพ M ที่มีปีกและหางซัคคิวบัสที่เหนียวหนืดผมยาวถึงเอวที่สวมชุดบอดี้สูทสีฟ้าที่เหมือนชุดของ Zero Suit Samus จากเกม Metroid

ก่อนที่ตนเองจะเดินออกไปจากบ้านของตนเองเพื่อไปเอาเสบียงที่ทานได้นานๆอย่างบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปรสต่างๆของนิสชินที่เรือขนส่งเสบียงมา

ก่อนที่ตนเองจะเดินออกไปข้างนอกแล้วพบกับกองไฟของหัวหน้าหมู่บ้านที่พร้อมจะตั้งกฏประจำหมู่บ้านของพวกเขาแล้วตนเองก็เอาโทรศัพท์สมาร์ทโฟนของตนเองมาถ่ายภาพเกาะยามค่ำคืน

“อากาศที่นี่บริสุทธิ์ยิ่งกว่ากรุงโตเกียวที่ผมเคยอยู่อีก”ฮิคาริพูดด้วยน้ำเสียงแบบตื่นตาตื่นใจแล้วตนเองก็เดินทางออกจากหมู่บ้านเพื่อทำตามความฝันของตนเองคือการเป็นนักสำรวจ

หลายวันต่อมา

ฮิคาริหายตัวไปอย่างลึกลับในยามค่ำคืนช่วงก่อตั้งอาณานิคมแรกๆทำให้ผู้ใหญ่บ้านจำเป็นต้องออกไปตามหาทั่วหมู่บ้านแต่กลับไม่พบใครเลย

ในป่าฝนแถบชายฝั่งของทวีปหิมพานต์

“อูววววว”ซอโรพอดขนาดกลางตัวสีเขียวแก่หลังของมันมีปุ่มกระดูกอยู่ทั้งตัวฝูงหนึ่งร้องในขณะที่พวกมันกำลังกินใบพืชในป่าฝนอย่างเอร็ดอร่อย

ก่อนที่ฮิคาริจะแอบหาทางเข้าไปใกล้ๆกับมันแบบที่ซาราห์ ฮาร์ดดิ้งทำใน The Lost World Jurassic Park

“เจ้านี่จากแอป Paradise Archipelago Database น่าจะเป็นซัลตาซอรัสนะ”ฮิคาริพูดในขณะที่ตนเองกำลังแอบมองพวกซอโรพอดบนพื้นดินแล้วมันตัวหนึ่งก็หันมามองแล้วส่งเสียงร้องเพื่อไล่ฮิคาริออกจากอาณาเขตของมัน

ก่อนที่ฮิคาริจะรีบวิ่งหนีออกไปโดยที่จ่าฝูงซัลตาซอรัสนั้นไล่ตามมาอย่างบ้าคลั่ง

“เราคงจะเริ่มเหนื่อยแล้วล่ะ เผ่าพันธุ์สไลม์ไม่จำเป็นต้องทานอาหารก็ได้แต่เราเป็นลูกครึ่งสไลม์,ซัคคิวบัสและมนุษย์ดังนั้นก็เริ่มมีความหิวแล้วล่ะ”ฮิคาริพูดในขณะที่ตนเองเริ่มท้องร้องเพราะหิวข้าวมากแล้วทำการสร้างรยางค์ออกมาจากปีกซัคคิวบัสเหนียวหนืดแล้วก็กลายไปเป็นรยางค์แล้วหยิบผลไม้ที่คล้ายผลฟักสีม่วงที่ลักษณะคล้ายผลปีศาจในวันพีชมาทานอย่างเอร็ดอร่อย

ก่อนที่ตนเองจะเดินขึ้นไปนอนบนต้นไม้ด้วยความสงบแล้วตนเองก็ตื่นมาในขณะที่กำลังมองเห็นตะกวด 2 ขาขนาดมหึมาตัวสีดำท้องสีขาวตัวหนึ่งค่อยๆเดินมาอย่างช้าๆและน่ากลัวมาก

“แกร๊ซซซ”ตะกวดยักษ์นามเดอะ พาราไดซ์ คิลเลอร์ร้องคำรามเสียงดังในขณะที่มันกำลังเดินมาหาซัลตาซอรัสจ่าฝูงที่กำลังป้องกันตัวจากตะกวดมหึมาตัวนั้น

ก่อนที่ตะกวดยักษ์ตัวนั้นจะยืน 2 ขาเพื่อขู่ซัลตาซอรัสแต่ว่ามันกลับไม่กลัวจนกระทั่งพาราไดซ์ คิลเลอร์พุ่งเข้าไปกัดที่ขาของซัลตาซอรัสจนเชื้อโรคภายในปากของมันทำให้ซอโรพอดตัวนั้นติดเชื้อโรคอย่างรุนแรงและค่อยๆตายไปอย่างรวดเร็ว

“การเดินทางของผมในหมู่เกาะพาราไดซ์เพิ่งเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น”ฮิคาริพูดในขณะที่ตนเองกำลังนอนหลับบนต้นไม้โดยใช้ปีกซัคคิวบัสแบบเหนียวหนืดสร้างเป็นหมอนนอนอย่างสงบสุขจนกระทั่งแดดจ้ายามเช้าตรู่เริ่มแยงตาของฮิคาริ

ก่อนที่จะมีฝูงผีเสื้อหางติ่งจำนวนมากบินไปมาบริเวณซากซัลตาซอรัสจนล่อให้เทอโรพอดขนาดเล็กมีหงอนสูงตัวสีน้ำเงินแดงอย่างกวานหลงมารุมกินซากเป็นจำนวนมาก

“กลิ่นเนื้อซัลตาซอรัสช่างหอมหวานเหลือเกินนะ”ฮิคาริพูดแล้วตนเองก็ใช้ปีกซัคคิวบัสที่เหนียวหนืดค่อยๆหย่อนตัวเองลงมาบนพื้นหญ้าแล้วทำการใช้ปีกซัคคิวบัสแบบสไลม์ยืดไปดูดน้ำเหลวๆตรงเนื้อของซัลตาซอรัสจนเริ่มอิ่ม

ก่อนที่ตนเองจะเดินออกห่างจากหมู่บ้านมากขึ้นเรื่อยๆเรื่อยๆจนเริ่มเหนื่อยอ่อนเพราะตนเองเริ่มขาดน้ำที่ทำให้ผิวหนังสไลม์มันชุ่มชื้นจนเริ่มเหนียวหนืดและทำให้ตนเองต้องนั่งพักผ่อนใต้ต้นเซควอยด์ยักษ์เพื่อรับความชุ่มชื้นจากอากาศเพื่อให้ร่างกายตนเองกลับมาชุ่มชื้นอีกครั้งหนึ่งจนผลอยหลับไปในที่สุด


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #1 The number one (@tanakitsaezhu) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:01

    ทางที่ดีควรจะแบ่งย่อหน้า เพื่อความสบายตาของคนอ่านนะครับ

    #1
    0